Σαν σήμερα 18 χρόνια πριν, κυκλοφόρησε το ‘My Arms, Your Hearse’ από τους OPETH!

18 χρόνια πριν, τέτοιον καιρό, οι Opeth, είχαν καταφέρει ήδη με τα δύο πρώτα άλμπουμ τους να φανούν και να τραβήξουν τα βλέμματα της metal κοινότητας. Με όπλο τους το ιδιαίτερο πάντρεμα ήχων και επιρροών τους, τα οποία εξ’ αρχής έντυναν με ένα καθαρά progressive ύφος, προχωρούν σταθερά προς την κορυφή και την καταξίωση με το τρίτο τους πανέμορφο και σκοτεινό βήμα My Arms, Your Hearse. Η κακή μέρα από το σκοτάδι φαίνεται θα μπορούσαμε να πούμε στην εν λόγω περίπτωση, με τον Mikael Åkerfeldt να στήνει ένα εξαιρετικό concept άλμπουμ και τους στίχους να έχουν ήδη γραφτεί πριν την μουσική. Η ιστορία θέλει ως κεντρικό χαρακτήρα κάποιον που πεθαίνει και μετατρέπεται σε φάντασμα, να παρακολουθεί την αγαπημένη του ,αφού η ψυχή του παραμένει ανήσυχη και διαταραγμένη πιστεύοντας ότι δεν τον θρηνούν πραγματικά και παλεύει ν’ ανακαλύψει την αλήθεια. Από την άλλη, η κοπέλα χωρίς ν’ αντιλαμβάνεται την παρουσία του φαντάσματος, νιώθει τεράστια θλίψη, μη μπορώντας ν’ αποδεχτεί την απώλεια. Η εξέλιξη της ιστορίας επίσης λειτουργεί κάνοντας κύκλο στις τέσσερις εποχές, ενώ άλλη μια ιδιαιτερότητα, αποτελεί το γεγονός ότι η τελευταία λέξη κάθε κομματιού, είναι ο τίτλος του επόμενου. Όσον αφορά τις τρεις ορχηστρικές συνθέσεις του άλμπουμ, υπάρχει μια μικρή γραμμένη ιστορία ούτως ώστε να βοηθάει στην εξέλιξη της πλοκής και να ολοκληρώνει το ποιητικό ύφος που είναι γραμμένοι οι στίχοι. Η μουσική, κι αυτή γραμμένη κατά κύριο λόγο απ’ τον Åkerfeldt με μικρή συμβολή απ’ τον Peter Lindgren είναι εξαιρετική και δημιουργεί εικόνες και συναισθήματα παρασύροντας μυαλό και σώμα σε ένα ονειρικό μουσικό ταξίδι είτε όταν το Death έχει τον πρώτο λόγω είτε όταν δίνει τη θέση του σε πιο απαλές και μελωδικές διαδρομές. Πρέπει βέβαια να τονίσουμε ότι σε ορισμένες συνθέσεις υπάρχουν και black αναφορές καθώς και ψυχεδελικές πινελιές.

 

 

Η απόδοση των μουσικών είναι εκπληκτική παρά τις πρόσφατες αλλαγές που έχει υποστεί η σύνθεση της μπάντας. Ο ηγέτης και άνθρωπος ορχήστρα, παρά το γεγονός ότι εκείνη την περίοδο υπέφερε από σοβαρής μορφής γρίπη, δημιουργεί εξαιρετικές μελωδίες και σολαρίσματα με τα μαγικά δάχτυλα του στην κιθάρα αλλά και στο πιάνο, ενώ αναλαμβάνει και το μπάσο στο οποίο επίσης αποδίδει περίφημα, αφού ο νεοεισελθών Martin Mendez  είχε μπει πολύ αργά στο σχήμα και δεν προλάβαινε να μάθει τα μέρη του. Για την φωνή του δε, δε χρειάζεται να ειπωθούν πολλά, αρκεί κανείς να την ακούσει για να διαπιστώσει τις τεράστιες δυνατότητες και το εύρος της, όντας ικανή να καθηλώσει με τα growls της και να  μαγέψει ταυτόχρονα με την μελωδία και την απαλότητα της. Ο Lindgren δίνει το στίγμα του και με τις κιθαριστικές του επιδόσεις  δημιουργεί μαζί με τον προαναφερθέντα ένα αριστουργηματικό δίδυμο στις κιθάρες. Μνεία σίγουρα αξίζει και στον έτερο νεοεισελθόντα Martin Lopez, που αναλαμβάνει τα απαιτητικά τύμπανα με τα ιδιόρρυθμα prog χτυπήματα του, επιδεικνύοντας την ικανότητα και το ταλέντο του από την πρώτη κιόλας δουλειά του με το συγκρότημα, προσφέροντας και ολοκληρώνοντας ιδανικά το τελικό αποτέλεσμα. Η παραγωγή του δίσκου, επίτευγμα της μπάντας και του πασίγνωστου Fredrik Nordström, είναι επίσης εξαιρετική και ευκρινέστατη. Κάπως έτσι, μέσα απ’ το “My Arms, Your Hearse”, οι Opeth καταφέρνουν να διευρύνουν ακόμη περισσότερο τους μουσικούς τους ορίζοντες, αποδεικνύοντας πόσο ανοιχτόμυαλο αλλά και ανήσυχο σχήμα είναι, κάτι που φάνηκε ακόμα πιο πολύ στην πορεία μη διστάζοντας να πειραματιστούν και να οδηγήσουν τα μουσικά τους μονοπάτια προς ποικίλες κατευθύνσεις.

Comments

css.php