Ανταπόκριση: BOLZER – Nox Formulae @Μανδραγόρας, Τρίκαλα (07/04/2017)

Περίπου πέντε μήνες μετά την εμφάνιση των Inquisition στο Μανδραγόρα η Forbidden Rites Prods έφερε στα Τρίκαλα ακόμη ένα δυνατό διεθνές όνομα της Extreme metal σκηνής. Και δε μιλάμε για ένα όνομα που βρίσκεται στη δύση της καριέρας του, αλλά μία μπάντα που έκανε πολύ ντόρο γύρω από το όνομα της, ακόμη κι αν δίχασε κοινό και κριτικούς με τον πρώτο τους ολοκληρωμένο δίσκο “Hero”. Για να καταθέσω κι εγώ την άποψή μου σχετικά, ευκαιρίας δοθείσης, το “Hero” είναι από τους δίσκους που αργεί να σε κερδίσει, αλλά το κάνει και σίγουρα πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα την ιδιαιτερότητα του ήχου των Ελβετών.
Μαζί τους μία μπάντα που το ντεμπούτο της “Hidden Paths to Black Ecstasy” προσωπικά με ενθουσίασε. Το γεγονός ότι στα Τρίκαλα ήρθαν για live σε μικρό χρονικό διάστημα οι δύο πιο γνωστές μπάντες στο χώρο του extreme metal που εμφανίζονται ως ντουέτο στη σκηνή μόνο με κιθάρα και τύμπανα το εκλαμβάνω ως ένα περίεργο παιχνίδι της τύχης!
Η μικρή καθυστέρηση στο άνοιγμα της εισόδου οδήγησε στη δημιουργία μικρών ομάδων στα πέριξ. Ο κόσμος που είχε έρθει από άλλες περιοχές δεν ήταν τόσος, όσος στα προηγούμενα live (Inquisition, Zemial) και σε αυτό συνετέλεσε, φυσικά, η ταυτόχρονη ή σχεδόν ταυτόχρονη διοργάνωση σημαντικών συναυλιών σε Θεσσαλονίκη και Λάρισα.

 

Γύρω στις 10 λοιπόν άνοιξαν οι πόρτες και άρχισε η καθιερωμένη επιδρομή στο merch και στο bar. Όσο απόμακρος και κρύος μου είχε πρωτοφανεί ο χώρος του Μανδραγόρα την πρώτη φορά που τον επισκέφτηκα, τόσο οικείος και ζεστός μου φαίνεται τώρα, που έχει συνδεθεί με πολλά live, πάρτι, φωτογραφήσεις… Σε αυτό έχει συμβάλλει και η βελτίωση του ήχου που παρατηρείται από διοργάνωση σε διοργάνωση και που φυσικά είναι το άλφα και το ωμέγα για να γίνει ελκυστικό ένα venue.

 

Ας ξεκινήσω με τους Nox Formulae, λοιπόν, οι οποίοι εμφανίστηκαν φορώντας full face και καλύπτοντας τα χαρακτηριστικά τους, κάτι που συνηθίζουν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό οι black metal μπάντες τελευταία. Στους Nox είναι μέρος της γενικότερης μυστικοπάθειας που χαρακτηρίζει την μπάντα όσον αφορά την ταυτότητα των μελών της – οι οποίοι σίγουρα είναι γνωστά μέλη της σκηνής με συμμετοχή και σε άλλες μπάντες. Ο ήχος τους ήταν κατά τι πιο ωμός από ότι στη στουντιακή τους δουλειά. Η εμφάνισή τους στη σκηνή μινιμαλιστική, με εξαίρεση τον τραγουδιστή, ο οποίος βρισκόταν σε άλλο μήκος κύματος και έδινε μία «παρανοϊκή» θεατρικότητα στην ερμηνεία του. Η εμφάνισή τους ήταν απόλυτα πειστική και ακριβής (δεν μπορώ να πω ότι περίμενα κάτι λιγότερο), μεταφέροντας στη σκηνή πότε την τελετουργική και πότε τη λυσσαλέα φύση των κομματιών τους. Μία μπάντα με πολύ μέλλον μπροστά της!

Setlist: The Shadow Smoke, The Dark Brother, O.D Dominion, Voudon Lwa Legba, Yezidic Nox Formula, Nahemoth Death Plane, The Veritable Red Dragon (διασκευη Serpent Noir)

 

 

 

Ώρα για τους Ελβετούς, οι οποίοι εξάντλησαν όλα τα περιθώρια που είχαν για βελτιώσουν τον ήχο τους κάνοντας ένα άτυπο soundcheck πριν την εμφάνισή τους. Οι συστάσεις που τους ακολουθούν όσον αφορά τη σκηνική τους παρουσία ήταν ιδιαίτερα θετικές και δεν τις διέψευσαν. Ο καλός ήχος και το αναμενόμενα αδιάρρηκτο δέσιμο μεταξύ των δύο συνετέλεσε στο να ακούσουμε ένα αποτέλεσμα που πλησίαζε αρκετά την αποτύπωση του στούντιο.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η μοναδική, σήμα κατατεθέν, χροιά της δεκάχορδης κιθάρας του KzR και ο μαεστρικός τρόπος που “κεντάει” πάνω της τα riff o κάτοχός της. Από την άλλη ο Hzr, σε ένα λιτό σετ, δεν ακολουθεί απλά, αλλά χτίζει πάνω στα κομμάτια. Προσωπικά, αν και εξαιρετικά κουρασμένος, δεν κατάλαβα πως πέρασε η μία ώρα που έμειναν στη σκηνή. Ήταν καθηλωτικοί και δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από πάνω τους.

Setlist: Archer, Coronal Mass Ejaculation, Hero, Phosphor, I Am III, Entranced By the Wolfshook, Roman Acupuncture, Zeus – Seducer of Hearts, Labyrinthian Graves

 

 

Δεν θα μακρηγορήσω, η βραδιά ήτανε απλά απολαυστική. Έχουμε την πολυτέλεια να βλέπουμε μπάντες στην πόλη μας που ούτε το φανταζόμασταν. Η νέα γενιά, που δεν έχει συγκρίσιμες παραστάσεις από προηγούμενες δεκαετίες, δυστυχώς απουσίαζε, όπως κάνει κάθε φορά που δεν εμφανίζονται ως support οι νεανικές μπάντες της πόλης. Οι γνωστοί πιστοί του underground συνεχίζουν να στηρίζουν απτόητοι, πάντως, και ευχαριστούμε όσους κάνουν τα αδύνατα δυνατά να βλέπουμε τέτοιες μπάντες στα Τρίκαλα!

 

 

Για το Rock Overdose,

Γιώργος Νημας

http://deepbeneath.com/