Ανταπόκριση: WACKEN OPEN AIR (Μέρος A’)
Ένα από τα μεγαλύτερα και σπουδαιότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ έλαμψε και φέτος μέσω των πολύ μεγάλων συγκροτημάτων που φιλοξένησε. Αναφέρομαι φυσικά στο WACKEN OPEN AIR, στο οποίο είχαμε την ευκαιρία να παρευρεθούμε για ακόμα μία χρονιά και να ζήσουμε αξέχαστες εμπειρίες, μοναδικές στιγμές και να έχουμε την μεγάλη τύχη να δούμε συγκροτήματα θρύλους!
Αν εξαιρέσουμε την πρώτη μέρα (Τετάρτη 29/07) η οποία ήταν πραγματικά μαρτυρική για όσους ήταν ήδη εκεί, λόγω της απίστευτης βροχόπτωσης σε συνδυασμό με αέρα, κρύο και ποτάμια λάσπης, οι επόμενες μέρες κύλησαν ομαλότερα με τον καιρό να μας κάνει – στην κυριολεξία – τη χάρη να καλυτερέψει κατά πολύ!
Το πρώτο συγκρότημα που είδαμε στο festival ήταν την Τετάρτη με τους The Gentle Storm των Arjen Lucassen και Anneke Van Giersbergen. Παρά την ασταμάτητη βροχή, το συγκρότημα δεν πτοήθηκε καθόλου, όπως και ο κόσμος που μαζεύτηκε. Η δε Anneke, όπως πάντα χαμογελαστή και ευδιάθετη, σε έκανε να μην σκέφτεσαι καθόλου τις καιρικές συνθήκες. Στα 45 λεπτά που το συγκρότημα ήταν στη σκηνή ακούσαμε κομμάτια από το πρώτο τους δίσκο όπως επίσης και κάποιες διασκευές.
Setlist: Endless Sea / Heart Of Amsterdam / Brightest Light / The Storm / Witnesses (Agua De Annique cover) / Strange Machines (The Gathering cover) / Fallout (Devin Townsend Project cover) / Shores Of India.
Συνέχεια σε κλειστό χώρο πλέον, με τους θρυλικούς New Model Army για τους οποίους πραγματικά λυπάμαι, που ακόμα δεν έχω δει σε δική τους συναυλία. Η παράνοια στο βλέμμα του frontman Justin Sullivan, πραγματικά σε μαγνητίζει. Φυσικά τεράστιο ρόλο σε αυτό παίζει και η μουσική αλλά και τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται η μπάντα στιχουργικά. Άλλοτε πολιτικά και άλλοτε πνευματικά και προσωπικά. Το setlist περιελάμβανε κυρίως κομμάτια από τους πιο πρόσφατους δίσκους αλλά ακούσαμε και κάποια κλασσικά. Γενικά, θα περιέγραφα την εμφάνιση τους επαγγελματικότατη όπως αρμόζει σε ένα συγκρότημα σαν τους New Model Army.
Setlist: Stormclouds / States Radio / March In September / No Greater Love / Devil's Bargain / Guessing / Wonderful Way To Go / No Mirror, No Shadow / Angry Planet / Betweem Dog And Wolf / High / The Hunt / I Love The World.
Επόμενη μπάντα που είδαμε, ήταν αυτή του τεράστιου Uli Jon Roth. Ό,τι και να πεις γι’ αυτόν τον άνθρωπο είναι λίγο. Αν υπήρχε κάποιος κατάλογος που να συνδυάζει ταλέντο και ταπεινότητα νομίζω άνετα θα ήταν στη πρώτη θέση! To setlist είχε κομμάτια μόνο από την εποχή του Roth στους Scorpions, κάτι το οποίο νομίζω δε δυσαρέστησε κανέναν, αν και προσωπικά κάποια στιγμή θα ήθελα να ξανακούσω κάτι από το δίσκο "Metamorphosis". Επόμενο ραντεβού με το Γερμανό, στην επερχόμενη περιοδεία του στην Ελλάδα!
Setlist: All Night Long / Pictured Life / Catch Your Train / The Sails Of Charon / We'll Burn The Sky / Sun In My Head / In Trance / Fly To The Rainbow / Virgin Killer / Dark Lady.
Headliners της πρώτης ημέρας ήταν οι EUROPE. Αν και δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με το συγκρότημα μπορώ να πω ότι με την ενέργειά τους με κέρδισαν από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Τρομερή παρουσία του αγέραστου και ακούραστου Joey Tempest και φυσικά του ιδιοφυούς John Norum. Ακούσαμε συνολικά 6 κομμάτια από τον πολύ καλό νέο τους δίσκο "War Of Kings", αλλά και κλασσικά κομμάτια από σχεδόν όλη τους τη δισκογραφία. Η εμφάνιση τους, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες σε όλο το festival και θα περνούσα ακόμα καλύτερα αν δεν είχαμε το άγχος σε τί κατάσταση θα βρούμε τις σκηνές μας (έβρεχε και φυσούσε απίστευτα όλο το απόγευμα).
Η επόμενη μέρα (Πέμπτη 30/09) μάς βρήκε απ’ το πρωί να πίνουμε ζεστό καφεδάκι και να τρώμε σπιτικό πρωινό στο υπέροχο χωριό Wacken, το οποίο εκείνες τις μέρες κινείται ουσιαστικά στο ρυθμό του festival, με τους κατοίκους να κρεμάνε σημαίες στα παράθυρά τους και να καλωσορίζουν όσους έρχονται με ζεστά χαμόγελα και devil’s horns!!
Η πορεία της μέρας εξελίσσεται σχετικά χαλαρά, με βολτούλες στα μαγαζιά, μπυρίτσες στο χέρι και συναυλία το μεσημεράκι στην περιοχή Wackinger Village, με τους Ye Banished Privateers, μια folk-pirate metal μπάντα η οποία έπαιξε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, ανεβάζοντας κατά πολύ την διάθεσή μας.
Συνέχεια με τους U.D.O. μαζί με την Bundeswehr Musikkorps, δηλαδή την ορχήστρα του γερμανικού στρατού. Προσωπικά βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το να βλέπω τέτοιες συναυλίες γιατί δεν σου δίνεται η δυνατότητα να το κάνεις συχνά. Για την επόμενη μιάμιση ώρα ακούσαμε κομμάτια από τη προσωπική καριέρα του πρώην frontman των Accept, ενώ για στο κλείσιμο θυμηθήκαμε δύο από τις μεγάλες επιτυχίες των Γερμανών, τα "Metal Heart" και "Princess Of The Dawn".
Setlist: Star Wars Theme / Das Boot (Klaus Doldinger cover) / Animal House / Future Land / Independence Day / Heart Of Gold / Men And Machine / Faceless World / Book Of Faith / Cut Me Out / Stillness Of Time / Trainride In Russia / King Of Men / Metal Heart / Princess Of The Dawn.
Αμέσως μετά, θαυμάσαμε ακόμα μία γερμανική μπάντα, τους IN EXTREMO, ένα απωθημένο που είχα χρόνια (ευχαριστώ τον ξάδερφό μου που μου τους έμαθε). Οι IN EXTREMO είναι ένα από τα μεγάλα γερμανικά ονόματα και αυτό φαίνεται από το πόσο ψηλά είναι στο lineup αλλά κυρίως από την αντίδραση του κόσμου που ήταν η πιο ενθουσιώδης μέχρι τότε στο festival. Δυστυχώς δεν έμεινα πλήρως ευχαριστημένος καθώς ήθελα να ακούσω 2-3 κομμάτια που δεν τα παίξανε αλλά γενικά η εμφάνιση κατά την οποία γιόρτασαν και τα 20α τους γενέθλια ήταν πάρα πολύ καλή.
Setlist: Frei Zu Sein / Zigeunerskat / Erbeermund / Himmel Und Holle / Vollmond / Feuertaufe / Spielmannsfluch / Omnia Sol Temperat / Liam / Nur Ihr Allein / Unsichtbar / Sangerkrieg / Ai Vis Lo Lop / Kuss Mich / Rasend Herz
Ακολούθησε ο Αμερικάνος ROB ZOMBIE, ο οποίος δεν μπορώ να πω πως με ενθουσίασε. Λίγο το πεντάλεπτο και κατ' εμέ αχρείαστο "παιχνίδι" με τον κόσμο από το τρίτο κιόλας κομμάτι, λίγο το drum solo, δύο τραγούδια μετά και τέλος οι διασκευές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν από έναν καλλιτέχνη 9 δίσκων, συντέλεσαν σε μία εμφάνιση που προσωπικά "πέρασε και δεν ακούμπησε" αν και πάντα είχα την περιέργεια να τον δω. Παρ’ όλα αυτά όμως, σε γενικές γραμμές ήταν μία καλή εμφάνιση και αρκετά εντυπωσιακή.
Setlist: Teenage Nosferatu Pussy / Super-Charged Heaven (White Zombie cover) / Superbeast / Get Up (James Brown Cover) / Living Dead Girl / Dead City Radio And The New Gods Of Supertown / More Human Than Human (White Zombie) / Sick Bubble-Gum / Pussy Liquor / Meet The Creeper / Never Gonna Stop / Blitzkrieg Bop (The Ramones cover) / Enter Sandman (Metallica cover) / Thunder Kiss '65 (White Zombie cover) / School's Out (Alice Cooper cover) / Dragula
Βέβαια όλα αυτά είχαν πολύ μικρή σημασία καθώς αμέσως μετά ακολουθούσε ο λόγος για τον οποίο πήγαμε στο Wacken. Και αυτός δεν ήταν άλλος από τους SAVATAGE!! Εκτενές ρεπορτάζ για τη συναυλία μπορείτε να διαβάσετε στον παρακάτω σύνδεσμο http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=39981.
Εδώ θα περιοριστώ στο να πω ότι αν η αγάπη για την μπάντα με άφηνε να πάω κάπου πιο πίσω για να δω πλήρες το show όπως ήταν και όχι στη δεύτερη γραμμή, είμαι σίγουρος ότι θα έλεγα πως ήταν το καλύτερο show που έχω δει ποτέ. Καλύτερο ακόμα και από εκείνο του Rodger Waters για το "The Wall"!
Κάπως έτσι, τελείωσε συναυλιακά και η δεύτερη μέρα του Wacken και μερικές μπύρες μετά ήταν απαραίτητες, ώστε να μπορέσουμε να συνέλθουμε και να συνειδητοποιήσουμε τι ζήσαμε! Η συνέχεια στο δεύτερο μέρος (http://rockoverdose.gr/news_details.php?id=40094)!
Για το Rock Overdose,
Απόστολος ‘Astaldo’ Πανταζόγλου
Δαρζέντα Έλενα
Comments
