36 χρόνια από την κυκλοφορία του “Piece of Mind” των IRON MAIDEN!

Επέτειος 36 χρόνων για ένα ακόμα τεράστιο επίτευγμα αυτής της τεράστιας μπάντας που λέγεται Iron Maiden, του μοναδικού Piece of Mind. Το νερό έχει μπει για τα καλά πια στ’ αυλάκι, η φήμη τους έχει εξαπλωθεί ραγδαία πλέον, μετά το γιγαντιαίο “Number of the beast” που έχει προηγηθεί ένα χρόνο πριν, οι συναυλίες τους γεμίζουν ολόκληρα στάδια και έχουν καταφέρει να κάνουν ολόκληρο τον κόσμο της metal να μιλάει ή καλύτερα, να παραμιλάει γι’ αυτούς. Στο οπλοστάσιο τους προστίθεται κάπου εδώ και το βαρύ πυροβολικό που ακούει στο όνομα Nicko McBrain, τον οποίο γνώριζαν απ’ την εποχή που έπαιζε στους Trust και ήταν ενήμεροι για τις εξαιρετικές του ικανότητες. Για μια ακόμη φορά καταφέρουν να επωφεληθούν από μια αλλαγή της σύνθεσής τους και η προσθήκη του McBrain, κρίνεται απόλυτα επιτυχημένη, αφού το στυλ παιξίματός του, θα αποτελέσει βασικό στοιχείο του ήχου τους, ο οποίος μπορεί να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο.

Η τέταρτη δουλειά τους, το αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο. Κάτω απ’ τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, το συγκρότημα μεταβαίνει στις Μπαχάμες και εκεί νοικιάζουν ένα ξενοδοχείο, προκειμένου ν’ αφοσιωθούν στην ηχογράφηση της νέας τους δουλειάς. Η ιδέα του Harris είναι να βάλουν τον Eddie σ’ ένα κελί μ’ ένα ζουρλομανδύα αλλά ο μάνατζερ τους δεν το θεωρεί αρκετό και προτείνει να εμφανίζεται έχοντας λοβοτομή.  Αρχικά δυσκολεύονται να βρουν τίτλο και προς στιγμήν σκέφτονται να βαφτίσουν το δίσκο «Food for thought». Τελικά βρίσκουν το «Piece of Mind» ενώ βρίσκονται σε μια pub στον Jersey. Καλούνται να συνθέσουν υλικό, στο επίπεδο του προκατόχου του με τον  Harris να έχει ασφαλώς τον πρώτο λόγο και να δίνει τις κατευθυντήριες γραμμές, αφήνοντας όμως και τους υπόλοιπους να εκφραστούν δημιουργικά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επωφελούνται απ’ το μεγάλο πλεονέκτημα που δίνει η άριστη συνεργασία που ξεκινά μεταξύ του Dickinson και του Adrian Smith, με τον κιθαρίστα να θυμάται: «Έπαιζε ένα riff και του ερχόταν μια καταπληκτική ιδέα.» Τα ερεθίσματα της μπάντας από τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, αξιοποιούνται με τον καλύτερο τρόπο και βοηθούν στη σύνθεση μερικών κορυφαίου επιπέδου τραγουδιών.

Μέσα από το “Piece of Mind”, έλαμψαν διαμάντια, όπως το πορωτικό “The Trooper”, το ξεσηκωτικό “Flight of Icarus”, το πιο μελαγχολικό “Revelations” ή το επικό “To tame a land”, για το οποίο μάλιστα ο Harris, σε συνέντευξη που έδωσε την ίδια χρονιά, δήλωσε ότι το θεωρεί ό, τι καλύτερο είχε γράψει ποτέ στην καριέρα του. Ο δίσκος, σύμφωνα και με τον ίδιο τον ηγέτη τους, έχει αρκετά διαφορετικό ύφος απ’ το “Number of the beast”, παρουσιάζοντας ομοιότητες με το “Killers”, μια και πρόκειται για δύο πιο τεχνικά άλμπουμ. Πράγματι, εδώ εντοπίζεται ένας πιο progressive χαρακτήρας στις συνθέσεις, κάτι το οποίο πιθανόν να οφείλεται στις μεγαλύτερες δυνατότητες του McBrain. Υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλομορφία μεταξύ των κομματιών, ενδεχομένως επειδή τα συνθετικά καθήκοντα μοιράζονται όσο ποτέ άλλοτε, σίγουρα όμως το αποτέλεσμα είναι πολύ δεμένο. Το κάθε κομμάτι έχει μια δική του αύρα, μια δική του ταυτότητα και αν μη τι άλλο αξίζει της ακρόασης. Για μια ακόμη φορά έχουμε δισολίες που σκλαβώνουν, ένα μπάσο που σκοτώνει, τύμπανα που υπνωτίζουν και βέβαια έναν Dickinson, που έχει προσαρμοστεί καλύτερα και έχει βελτιωθεί ακόμη περισσότερο.

lineup1983-1

Οι κριτικές που αποκόμισε το “Piece of mind” ήταν ως επί το πλείστον θετικές, με την IGN να το κατατάσσει το 2007, στην 21η θέση της λίστας του με τα 25  καλύτερα metal άλμπουμ και το περιοδικό Kerrang! να το ανακηρύσσει κορυφαίο metal άλμπουμ όλων των εποχών, το 1983. Κάπως έτσι οι Iron Maiden, διατηρούν τα κεκτημένα και δείχνουν πως τίποτα δεν είναι ικανό να σταματήσει την τρελή πορεία που έχουν πάρει.

Comments