Είναι οι κυκλοφορίες συλλογών απαραίτητες; Η απάντηση είναι ναι, υπό μία προϋπόθεση όμως, να μη βλέπουμε συλλογές από μία μπάντα κάθε δύο χρόνια. Είναι απαραίτητες λοιπόν, διότι αν κάποιος θέλει να γνωρίσει μία μπάντα και δεν έχει ακούσει κάτι συγκεκριμένο αγοράζει μία συλλογή και αποφασίζει αν του κάνει η μπάντα ή όχι. Από την άλλη τώρα, πόσο απαραίτητες είναι άραγε οι επανεκτελέσεις και πόσο αυθεντικές μπορούν να ακούγονται ώστε να μην κάνουν κανέναν να χαλαστεί για το κομμάτι που αγάπησε και πρωτοηχογραφήθηκε πριν από 15-20 χρόνια; Προσωπικά κρατάω μία ουδέτερη προς αρνητική στάση στις επανεκτελέσεις και ας είναι και από την πρώτη μου αγαπημένη μπάντα.
Λοιπόν συστάσεις για τους Blind Guardian, για το ποιοι ακριβώς είναι, δεν νομίζω ότι είναι αναγκαίες. Εκεί που σήμερα ο ανθρώπινος νους μένει κολλημένος στην τρύπα της τεχνολογίας και απομακρυσμένος από το βήμα της δημιουργικότητας, οι Blind Guardian φροντίζουν να γίνουν η όαση, που με τη φανταστική πινελιά τους και με τα πολύχρωμα παραμύθια που αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα, θα μας κάνουν έστω και για λίγο να ξεκολλήσουμε από τη βαρεμάρα μας. Φέτος κυκλοφορούν τη δεύτερη προσωπική τους συλλογή με τίτλο “Memories Of A Time To Come”, μια συλλογή που είναι πραγματικά γεμάτη, ιδίως αν επιλέξετε την limited edition που περιέχει 3 CD και σας προτρέπω να την επιλέξετε όσοι θα προβείτε σε αγορά.
Στο πρώτο CD περιέχονται μερικές από τις καλύτερες τους επιτυχίες, περίπου ένα κομμάτι από κάθε δίσκο τους και λέω περίπου, διότι δεν υπάρχουν κομμάτια από δύο δίσκους, ανύπαρκτο το κακό. Τα συγκεκριμένα τραγούδια έχουν υποστεί απλά το remix του 2011, χωρίς να αλλοιώνονται και χωρίς να σε κάνουν να γκρινιάξεις «μα γιατί πρόσθεσαν αυτά τα κιθαριστικά μέρη ή έβαλαν επιπλέον κανάλια φωνητικών». Ίσα ίσα που προσωπικά το βρήκα πολύ καλό και μάλιστα αποδεικνύεται ότι η φαντασία τους μπορεί να δώσει και άλλα πανέμορφα αποτελέσματα μέσα σε ύμνους που χάραξαν ζωές. Ακούστε για παράδειγμα το “Imaginations From The Other Side” και προσέξτε στο ρεφρέν πόσο υπέροχα και χωρίς ενοχλητικό τρόπο συνδυάζονται τα φωνητικά με τις επιπλέον κιθάρες ή το solo, το οποίο θα χαρακτήριζα ως ακόμα πιο αριστοτεχνικό για το power. Στο “The Last Candle” το πολυφωνικά φωνητικά πίσω από τον Hansi, δεν τσαλακώνουν την ατμόσφαιρα, μην σας πω ότι μπορεί να το δοκιμάσουν και στα live και όλοι από κάτω θα γουστάρουν ακόμα πιο πολύ!
Τώρα τραγούδια σαν το “Valhalla” και το “Bard’s Song (In The Forest)” δεν τα αγγίζεις ούτε κατά διάνοια. Στο πρώτο όλα ακούγονται καλά, δε λέω, αλλά είναι δυνατόν να δηλώνει απούσα η ΙΕΡΗ τσιρίδα στο μέρος του Kai Hansen, ο οποίος δίνει και αυτός το παρόν στο συγκεκριμένο άσμα; Στο δεύτερο πάλι ακούς μία φωνή η οποία από χρόνια και εποχές δεν καταλαβαίνει, αλλά το περιτύλιγμα είναι ένα ενορχηστρωμένο στρώμα και στο τέλος πόσες φορές να το ακούσεις… άντε δύο, στην τρίτη θα στραφείς στην αυθεντική εκτέλεση. Υπάρχει και το υπέρτατο “And Then There Was Silence” αλλά και αυτό επαναηχογραφημένο. Λυπάμαι, αλλά η απουσία του Thomen Stauch για μένα είναι πολύ φανερή, όχι ότι δεν είναι πολύ καλός ο Frederik Ehmke, αλλά αλλιώς βαράει ο ένας και αλλιώς ο άλλος και η εκτέλεση στο “A Night At The Opera” δεν πιστεύω ότι ξαναγίνεται.
Η ακόμα πιο ευχάριστη στιγμή είναι στο 3ο CD που σας έλεγα στην αρχή. Γεμάτο από κομμάτια όταν η μπάντα είχε το όνομα Lucifer’s Heritage, ναι το ξέρω μυρίζουν Maiden-ίλα από χιλιόμετρα μακριά, αλλά είναι τόσο υπέροχα που αξίζουν, ειδικά τα “Brian” και “Halloween (The Wizard’s Crown)”. Νιώθεις τη γερμανίλα παντού και πολύ περισσότερο στη φωνή του Hansi Kursch, αλλά τη νιώθεις και στα demo διαφόρων ύμνων που κυκλοφόρησε κατά καιρούς η μπάντα. Μέχρι και το μπάσο μπορείς να ακούσεις πολύ έντονα στo “Script For My Requiem” ή και την διπλή κιθαριστική επίθεση του “Ashes To Ashes”.
Αν δεν υπήρχε το δεύτερο CD δεν θα είχα κανένα πρόβλημα για να την θεωρούσα ως την καλύτερη συλλογή που έχει κυκλοφορήσει, δεν είναι καθόλου κακή, αλλά οι απόψεις είναι απόψεις. Όσοι πιστοί πάντως ορμάτε, πέρα από τις λίγες μείον στιγμές για μένα ως συλλογή αξίζει τα λεφτά της, δεν θα χάσετε…
Βαθμολογία: 90/100
Για το RockOverdose.gr: Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος
Comments
