Πολλά τα reunion που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια από συγκροτήματα που ήταν διαλυμένα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Αν υπάρχει όμως μόνο ένα, το οποίο επισκιάζει τα υπόλοιπα, τότε κατ' εμέ αυτό είναι σίγουρα το reunion των Ελβετών Coroner. Ειλικρινά δεν ξέρω τι να πρωτογράψω για την περίπτωση τους. Μια μπάντα αρκετά αδικημένη, που της άξιζε να απολαμβάνει πολύ μεγαλύτερο status, και που μέσα σε 5 δίσκους (από το 1987 μέχρι το 1993) έδωσε άλλη έννοια στο thrash και το πήγε σε άλλο επίπεδο. Μέσα σε 5 δίσκους έδειξαν ότι το thrash μπορεί να είναι και σκεπτόμενο και όχι απλά για headbanging. Είμαι σίγουρος ότι κανένας μας δεν πίστευε ότι θα είχαμε την ευτυχία να τους δούμε στην χώρα μας, οπότε η ανακοίνωση για τις εμφανίσεις τους επί ελληνικού εδάφους ήταν κάτι το αναπάντεχο για όλους. Περίπου 350-400 άτομα, νομίζω, ήταν αυτά που τίμησαν τη συναυλία, αριθμός ικανοποιητικός από την μία, αλλά έχοντας ως δεδομένο ότι τέτοια συναυλία έχουμε μόνο ΜΙΑ φορά στη ζωή μας να απολαύσουμε, τότε ο αριθμός πιστεύω θα έπρεπε να ήταν μεγαλύτερος.
Χωρίς κάποιο support σχήμα (σε αντίθεση με την Αθήνα που είχε δύο αν δεν κάνω λάθος), ξεκίνησαν απευθείας οι Coroner στις 11 ακριβώς και για την επόμενη μιάμιση σχεδόν ώρα γράφτηκε ιστορία. Αν μπορούσα με δύο λέξεις μόνο να περιγράψω αυτό που είδαμε, τότε αυτές θα ήταν "Ανεπανάληπτη εμπειρία!". Απίστευτη απόδοση, ελβετική ακρίβεια στο παίξιμό τους, και ο frontman Ron Royce να είναι πολύ επικοινωνιακός με τον κόσμο. Να υπενθυμίσω ότι είχαν να εμφανιστούν στην χώρα μας σχεδόν 20 ολόκληρα χρόνια, πράγμα το οποίο σχολίασε και ο Ron Royce. Σε φοβερή φόρμα, λοιπόν, το trio (πραγματικά, πιστεύει κανείς ότι ακούγονται σαν trio και όχι σαν ολόκληρη ορχήστρα;) ξεκίνησε με το "Golden Cashmere Sleeper Pt. 1" από την συλλογή "Coroner" που κυκλοφόρησαν το 1995 και "Internal Conficts" και "Serpent Moves" από το "Grin" για την συνέχεια. Κάπου εκεί τα πράγματα αγρίεψαν, καθώς παίχτηκε το κλασσικό "Masked Jackal" και άρχισαν να γίνονται τα πρώτα stagediving. Γενικά το setlist τους είχε κομμάτια από ολόκληρη την δισκογραφία, αλλά βασίστηκε κυρίως στο "Grin". Αυτό απ' ότι είδα ξένισε αρκετούς, μιας και προτιμούν τους πρώτους δυο δίσκους, από τους οποίους δυστυχώς ακούστηκαν μονό δυο κομμάτια. Προσωπικά, αν και είμαι λάτρης ολόκληρης της δισκογραφίας τους, μπορώ να πω ότι δεν με πείραξε καθόλου το γεγονός ότι εστίασαν στο "Grin", το αντίθετο θα έλεγα μάλιστα! Τελευταίο κομμάτι, λοιπόν, πριν το encore το ομώνυμο "Grin (Nails Hurt) και οι Ελβετοί προσωρινά μας χαιρετούν. Σύντομα θα επιστρέψουν για να παίξουν άλλα δύο τελευταία κομμάτια, εκ των οποίων το ένα ήταν η διασκευή στο "Purple Haze" του Jimi Hendrix (βρισκόταν στον δίσκο "Punishment For Decadence") και φυσικά το "Reborn Through Hate" για το κλείσιμο αυτής της μαγικής βραδιάς. Δεν γνωρίζω το τι σχέδια έχει η μπάντα για το μέλλον, όμως μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι χρειαζόμαστε τέτοια συγκροτήματα να είναι ενεργά! Grin...until I lose my self!
Setlist:
1) Golden Cashmere Sleeper Pt. 1
2) Internal Conflicts
3) Serpent Moves
4) Masked Jackal
5) D.O.A.
6) Status: Still Thinking
7) Metamorphosis
8) The Lethargic Age
9) Semtex Revolution
10) Gliding Above While Being Below
11) Divine Step (Conspectu Mortis)
12) No Need To Be Human
13) Grin (Nails Hurt)
Encore:
14) Purple Haze (Jimi Hendrix cover)
15) Reborn Through Hate
Για το Rockoverdose.gr:
Κείμενο: Κώστας Ιωαννίδης
Φωτογραφίες: Manowar Greece
Comments
