Η αλήθεια είναι ότι όταν ανακοινώθηκε η συναυλία των Iced Earth για Θεσσαλονίκη δεν ήμουν σίγουρος αν θα πήγαινα. Τα τελευταία χρόνια ο Schaffer και η εκάστοτε παρέα του με είχαν απογοητεύσει αρκετά μπορώ να πω. Κάτι όμως ο πολύ καλός νέος δίσκος κάτι ο καινούριος καταπληκτικός τραγουδιστής και ότι μαζί τους θα ήταν οι White Wizzard με έκαναν να πάρω και πάλι το δρόμο για το Principal Club Theater.
Η βραδιά ξεκίνησε με τους Fury (UK) από το Manchester. Είχα την ευκαιρία να τους δω πριν 2 χρόνια αν θυμάμαι καλά, όταν έπαιζαν support στην περιοδεία του Blaze Bayley, οπότε ήμουν προετοιμασμένος για το τι θα ακολουθούσε. Οι Άγγλοι ανέβηκαν στην σκηνή στις 20:25 και για τα επόμενα 35 λεπτά μας χάρισαν κλασικές metal μουσικές, με αρκετό τσαμπουκά, πολύ καλά φωνητικά και ωραίες μελωδίες. Ζέσταναν εύκολα το κοινό που ήδη είχε αρχίσει να γεμίζει τον χώρο και το οποίο χάρισε απλόχερα το χειροκρότημα στην μπάντα.
Με ελάχιστη καθυστέρηση στην σκηνή ανέβηκαν οι White Wizzard. Μπορεί μία μπάντα από την Αμερική και το glam Los Angeles να παίξει κλασικό N.W.O.B.H.M.; Και όμως μπορεί. Με επιρροές από τις μεγάλες μπάντες του είδους και κυρίως από Iron Maiden, οι White Wizzard έδειξαν γιατί θεωρούνται ένα από τα πιο καυτά νέα ονόματα της σκηνής. Στα 40 λεπτά που ακολούθησαν κατάφεραν να δημιουργήσουν μία πολύ καλή ατμόσφαιρα. Ειδικά ο τραγουδιστής Mikey Gremio, που προσωπικά μου θυμίζει πιο πολύ τραγουδιστή του hardcore, είχε απίστευτη επικοινωνία με το κοινό τρέχοντας όλη την ώρα πάνω στην σκηνή του Principal. Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή να επιστρέψουν σε δικό τους show και να τους απολαύσουμε όπως πρέπει.
Η ώρα που όλοι περιμέναμε είχε φτάσει. Έχοντας ακούσει ήδη το soundcheck καθώς βρισκόμουν από νωρίς στο Principal, ήξερα ότι το setlist θα ήταν παρόμοιο αν όχι ίδιο με αυτό του Σαββάτου στην Αθήνα. Στις 22:10 περίπου σβήνουν τα φώτα και αρχίζει η εισαγωγή του “Dystopia”. Ταυτόχρονα ανεβαίνει πίσω από την σκηνή ένα τεράστιο πανό με το εξώφυλλο του νέου δίσκου της μπάντας. Το τι ακολούθησε μετά δύσκολα περιγράφεται. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα νομίζω πως όποιος πίστευε ότι ο Stu Block δεν είναι άξιος αντικαταστάτης του Barlow διαψεύστηκε πανηγυρικά. Πραγματικά ένας απίστευτος τραγουδιστής, πολύ φιλικός και πολύ καλός frontman. Η επικοινωνία του με το κοινό ήταν πάρα πολύ καλή και άμεση σαν να βρισκόταν χρόνια στην συγκεκριμένη θέση ως τραγουδιστής των Iced Earth.
Ακολούθησαν τα “Burning Times”, “Angels Holocaust” και “Slave To The Dark” οπού επικράτησε ένας πανικός στο κοινό. Το συγκρότημα ήταν σε πολύ καλή φόρμα, με θεμέλιο λίθο τον Jon Schaffer ο οποίος αγέρωχος διέλυε τους πάντες και τα πάντα με τα απίστευτα riffs του.
Το ευχάριστο στην όλη βραδιά ήταν ότι και στα παλιά αλλά κυρίως και στα καινούρια κομμάτια του συγκροτήματος το κοινό δεν σταμάτησε να τραγουδάει δευτερόλεπτο. Αρκετά ενθαρρυντικό καθώς έχουμε συνηθίσει σε συναυλίες μεγάλων συγκροτημάτων στα κλασικά κομμάτια να γίνεται χαμός και στα καινούρια οι περισσότεροι να πηγαίνουν για μπύρες.
Στην μέση περίπου της συναυλίας είχε φτάσει η ώρα να αναλάβει τα φωνητικά ο Schaffer με το “Stormrider”. Πιο πριν μας ευχαρίστησε που ήμασταν εκεί αν και ξέρει πως τα οικονομικά της χώρας είναι πολύ χάλια και ότι πραγματικά είμαστε το καλύτερο κοινό σε όλο τον κόσμο.
Ακολούθησαν 4 ακόμα κομμάτια μέχρι το encore, με τελευταίο να είναι το αγαπημένο “Watching Over Me”. Νομίζω δεν υπήρχε άτομο μέσα στο Principal που δεν τραγουδούσε.
Αμέσως μετά το συγκρότημα αποχώρησε για λίγα μόνο λεπτά για να επιστρέψει με ένα από τα πιο μεγαλειώδη κομμάτια του, το “Dante’s Inferno”. Για τα επόμενα 17 λεπτά όσοι βρεθήκαμε εκεί, ταξιδέψαμε μέχρι την κόλαση και γυρίσαμε πίσω για το τέλος της συναυλίας με το καθιερωμένο εδώ και χρόνια “Iced Earth”. O κόσμος αν και ήταν εμφανώς κουρασμένος μετά το “Dante’s Inferno”, τα έδωσε και εδώ όλα για ένα ιδανικό κλείσιμο της βραδιάς.
Οι Iced Earth απέδειξαν ότι είναι ακόμα εδώ, δυνατοί και ανανεωμένοι και νομίζω πως ο Schaffer βρήκε στο πρόσωπο του Stu Block, ένα τραγουδιστή με τον οποίο θα μπορεί να συνεργαστεί για αρκετά χρόνια.
Setlist:
- Dystopia
- Burning Times
- Angels Holocaust
- Slave To The Dark
- V
- Stand Alone
- When The Night Falls
- Damien
- Dark City
- The Hunter
- Stormrider
- Anthem
- Declaration Day
- My Own Savior
- Watching Over Me
Encore
- Dante’s Inferno
- Iced Earth
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Comments
