FULL HOUSE BREW CREW – “Rise Of The Underdogs”

Συντάκτης: Μιχάλης Τσολάκος

 

Οι Full House Brew Crew είναι εκπληκτικό συγκρότημα. Τόσο στο στούντιο, όσο και στο σανίδι δίνουν πάντα κάτι το ποιοτικό και προσεγμένο. Το “Me Against You” θεωρώ ότι ανήκει στις καλύτερες δουλειές που έβγαλε η ελληνική σκηνή, έμπασε πολύ και νεαρό κόσμο στον ήχο του συγκροτήματος (μεταξύ αυτών κι εγώ, παρόλο που είχα μια κάποια επαφή με το “Bet It All” και τους είχα δει και με Corrosion Of Conformity) και σίγουρα μεγάλωσε την φήμη της παρέας του Βαγγέλη Καρζή. Το δε “Bare Knuckle”, αν και δε με ενθουσίασε όσο ο προκάτοχός του, ακούγεται ευχάριστα και σε ζωντανό περιβάλλον, αλλά δεν πιστεύω ότι ανέβασε πολύ ψηλότερα την μπάντα.

 

Το “Rise Of The Underdogs” το περίμενα και δεν το κρύβω. Με συγκινεί ο τρόπος που οι Full House Brew Crew ταιριάζουν το heavy metal με το hard και southern rock, έχοντας και τα απαραίτητα groove στοιχεία, ενσωματωμένα σε ένα μοντέρνο ήχο. Τώρα λοιπόν έχουμε εννιά νέα κομμάτια, που όμως έχουν κι αισθητές διαφορές με τα προηγούμενα. Οι συνθέσεις είναι έντονες και μελωδικές, με την πρώτη ακρόαση μοιάζουν βαρύτερες από ποτέ, γρήγορες, με ένα μοντέρνο αέρα, που όμως δεν απομακρύνει τους Αθηναίους από τα ηχητικά μονοπάτια με τα οποία έγιναν γνωστοί και με όχι ιδιαίτερη όρεξη να πατήσουν φρένο. Πολύ metalcore, headbanging, πιασάρικα ρεφρέν και με το στοιχείο του super heavy groove πάντα παρόν.

 

Ουσιαστικά μιλάμε για έναν ακόμα δυναμικό δίσκο από ένα 100% ενεργητικό συγκρότημα, που έχει πλέον δημιουργήσει ταυτότητα κι έναν μοναδικό ήχο. Το “Rise Of The Underdogs” έχει τις προοπτικές να ακουστεί δυνατό και στις ζωντανές εμφανίσεις του αθηναϊκού συγκροτήματος, διότι έχει και το υλικό για να το υποστηρίξει αυτό. Το εναρκτήριο, “Fake”, νομίζω είναι πλήρως αντιπροσωπευτικό για το τι θα ακολουθήσει, το “When Violence Meets the Art” είναι άκρως άμεσο, συναυλιακό, όσο κι επιθετικό, ενώ το “Flaws Of Guilt” βρίσκει το ταίρι του στο “Bleed”, καθώς κινούνται στο ίδιο μοτίβο. Γενικά μιλώντας, σε όλα τα κομμάτια θα συναντήσουμε χαμηλά κουρδίσματα, βαρύτητα, τραχύτητα, μελωδικά ρεφρέν, στοιχεία μελωδικού death metal (σκανδιναβικής σχολής) κι επιρροές που ξεκινάνε από Fear Factory και φτάνουν μέχρι Slipknot και Machine Head.

 

Συνεχίζοντας τα των κομματιών, το “Voice Of Doubt” έχει ίσως την βαρύτερη εισαγωγή κι ένα από τα καλύτερα σόλο του δίσκου, βέβαια Τζατζάκης και Καρζής έχουν κάνει πάλι άψογη δουλειά και το rhythm section κατεδαφίζει τα πάντα. Το “Nightmare” έχει κι αυτό ωραίο ρεφρέν, αλλά μπορούμε να πούμε ότι περνάει ψιλοαδιάφορο. Αντιθέτως το ομώνυμο κομμάτι του άλμπουμ ξεχωρίζει μονομιάς από την εισαγωγή του και το ρεφρέν, παρότι είναι το λιγότερο βαρύ του “Rise Of The Underdogs” (αλλά μάλλον και για αυτό ξεχωρίζει τελικά). Και κλείνοντας, έχουμε το δίπολο των “Downfall” και “Leaving Home”, αμφότερες δυναμικές, όσο και συναισθηματικές συνθέσεις και δε μπορώ να ξεχωρίσω κάποια.

 

Το γεγονός ότι έχουμε μονοψήφιο αριθμό συνθέσεων, δίνει στο τέταρτο LP των Full House Brew Crew ένα πόντο παραπάνω. Στα δικά μου αυτιά το “Me Against You” δεν ξεπερνιέται ούτε με το “Rise Of The Underdogs”, αλλά το “Bare Knuckle” σίγουρα ναι. Το στοίχημα του να βγάλουν οι Full House Brew Crew καλύτερο δίσκο από τον προηγούμενο κερδήθηκε, όπως κερδήθηκε και αυτό του εμπλουτισμού του ήχου τους ή της διαφορετικότητας αν προτιμάτε, χωρίς βέβαια να υπάρχει το κομμάτι-κράχτης που θα τραβήξει μόνο του τον νέο δίσκο. Φυσικά, πάντα ο χρόνος θα κρίνει που θα τοποθετηθεί το κάθε άλμπουμ, πιστεύω όμως πως και το “Rise Of The Underdogs” θα φέρει καινούργιο κοινό στις μπροστινές σειρές των συναυλιών τους. Αυτό εξάλλου δεν είναι και το νόημα;

 

 

 

Βαθμολογία: 71/100

 

 

 

Για το Rock Overdose,

Μιχάλης Τσολάκος



 

Comments