PERIPHERY – “Periphery V: Djent Ιs Not Α Genre”

Συντάκτης: Γεωργία Λαδοπούλου

 

Οι Periphery είναι σαφώς πολύ ταλαντούχοι, όπως επίσης προσεγγίζουν με αστείρευτο χιούμορ οτιδήποτε κι αν ασχοληθούν. Από εκεί προκύπτουν κάτι τέτοιο τίτλοι δίσκων. Αυτό συνοδευόταν από εξίσου τέλεια γραμμένους δίσκους, από τους οποίους δεν έλειπε τίποτα. Ήταν και θα είναι από τα πιο αντιπροσωπευτικά και διασκεδαστικά ονόματα του τεχνικού σκληρού ήχου.

 

Παρ’όλ’αυτά, το σερί κάπου σπάει με το “Periphery V: Djent Ιs Not Α Genre”. Όλα πηγαίνουν ρολόι στο πρώτο μισό του δίσκου, αλλά, χονδρικά, το δεύτερο μισό είναι εκεί που απλά όλα σιγά σιγά καταρρέουν, όπως και οι τελευταίες ελπίδες μέσα μου να μην μείνω στα 3-4 κομμάτια που μπορώ να αποκομίσω ώστε να ακούω. Τα “Wildfire” και “Atropos” τα ακούσαμε και στο προσεχές διάστημα πριν την κυκλοφορία του δίσκου και κάπου πριν το τέλος βρίσκουμε και το εξίσου γνωστό προτύτερα “Zagreus” που κάπως φάινεται να ισορροπεί τα πράγματα στο δεύτερο μισό, αλλά μου φαίνεται απίστευτο που σε ένα δίσκο Periphery δεν είχα σχεδόν τίποτα να πάρω από όλα τα υπόλοιπα άγνωστα μέχρι στιγμής κομμάτια.

 

Θα βρεθεί κάτι περίπου ισοδύναμα ικανοποιητικό στο “Dragul Gras”, το οποίο στα σχεδόν 12,5 του λεπτά παίζει με διαφορετικές συνθέσεις αλλά και με τα συναισθήματά σου ακούγοντάς το, και ενώ έχει σημεία που δεν απολαμβάνονται καθόλου, στο μεγαλύτερο μέρος του είναι καλό. Πέρα από αυτό, είναι ελάχιστες και πάρα πολύ μικρές οι στιγμές που υπάρχει κάτι ανάλογο να απαντάται καθ’όλη τη διάρκεια του υπολοίπου του δίσκου, και το λέω αυτό με μεγάλο πόνο. Δεν είναι τόσο πολύ τα πιο pop vibes που ενδεχομένως να έρχονται στο προσκήνιο όπως πολλοί υποστηρίζουν, όπως τα “Silhouette” και “Dying Star”, αλλά το γεγονός ότι δεν μπορούν να αφομοιωθούν καθόλου με το υπόλοιπο του “Periphery V: Djent Ιs Not Α Genre”. Είναι σα να μην έχουν δουλευτεί αρκετά ώστε να μπορέσουν να σταθούν δίπλα στα ήδη γνωστά singles. Επίσης, το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα τρία singles χρησιμοποιήθηκαν για να προωθήσουν το δίσκο, ο οποίος αργότερα θα αποδεικνυόταν ότι είναι μία μεγάλη απόκλιση από αυτό που στην ουσία εν τέλει προωθήθηκε, είναι που προκαλεί τη μεγαλύτερη δόση της απογοήτευσης.

 

Το “Periphery V: Djent Ιs Not Α Genre” είναι ένα και δύο και τρία βήματα κάτω από το “Periphery IV: Hail Stan”. Όχι ότι το “Periphery IV: Hail Stan” ήταν καταπληκτικό, αλλά είναι τόσα πολλά που λείπουν από τον πρόσφατο δίσκο των Periphery, που πραγματικά αναδεικνύει τον προκάτοχο σε αριστούργημα. Στα περίπου 70 λεπτά που διαρκεί το “Periphery V: Djent Ιs Not Α Genre”, μπορούμε να βρούμε πολύ ωραίες στιγμές. Αλλά παρά είναι αρκετά τα σημεία που δεν αναγνωρίζουμε καν ότι ακούμε Periphery.

 

 

Βαθμολογία: 55/100

 

 

Για το Rock Overdose,
Γεωργία Λαδοπούλου



 

Comments