TERRA ATLANTICA – “Age Of Steam”

Συντάκτης: Δημήτρης Αγαθαγγελίδης

 

Οι Terra Atlantica είναι μια power metal μπάντα γερμανικής προέλευσης, με έτος ίδρυσης το 2014. Το τρέχον line-up της στελεχώνουν οι Tristan Harders (vocals), Nico Hauschildt (drums), Julian Prüfer (bass), Frederik Akkermann (guitars). Είχαν, μέχρι πρότινος, μια κυκλοφορία, το A City Once Divine (2017), που συνοδεύεται και από videoclip για το κομμάτι “Atlantica”. Σε αυτή τη δουλειά τους καθιέρωσαν και τη θεματολογία τους, που βασίζεται σε ναυτικούς μύθους και κέντρο την Ατλαντίδα (όπως είναι πρόδηλο από το όνομα τους). Αλλαγές στο line-up δημιούργησαν καθυστερήσεις στην περάτωση της δεύτερης δουλειάς τους, το έντεκα κομματιών “Age Of Steam”, το οποίο ήταν «στο ναυπηγείο» από το 2018 και αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Αύγουστο. Περί ου και ο λόγος.

 

Age Of Steam” λοιπόν! Οι Terra Atlantica, πιστοί στην μυθοπλαστική διάθεση όπως χτίστηκε στην προηγούμενη δουλειά τους, έχουν την προσοχή τους στραμμένη στο σύμπαν της χαμένης Ατλαντίδας. Πολλές (πάρα πολλές) μπάντες που κινούνται στο χώρο του Power Metal διαμορφώνουν τη θεματολογία τους με βάση την επική και την επιστημονική φαντασία, τοποθετημένα σε μεσαιωνικό, γοτθικό περιβάλλον, ή σε ένα τεχνοκρατικό, ρομποτοκρατούμενο μέλλον. Η επιλογή των Terra Atlantica να αντλήσουν επιρροές από την αισθητική της steampunk (δυστοπικό background με την τεχνική γνώση της ανθρωπότητας τοποθετημένη στην εποχή του ατμού) ήταν μια πολύ ευχάριστη αντίθεση σε αυτή την παράδοση, και, για μένα, κάτι το πρωτοφανές. Προσωπικά, εκτιμώ πολύ καλλιτέχνες και έργα που επενδύουν στην αφηγηματικότητα και το λυρισμό (τέτοιας μπάντας είμαι κι εγώ ιδρυτής, άλλωστε). Επομένως, οι λάτρεις των παραμυθιών, της φαντασίας και των θεματικών δίσκων που στηρίζονται σε αυτά θα συναντήσουν στο Age Οf Steam ένα εκπληκτικό έργο.

 

Μουσικά, ο παρών δίσκος διακρίνεται από τα καλύτερα στοιχεία που έχει να επιδείξει η Power Metal σκηνή, τόσο σύγχρονα όσο και διαχρονικά. Μεγάλη ενορχηστρωτική ποικιλία στα πρελούδια και τα ιντερλούδια (από συμφωνικά όργανα, πιάνο, χάλκινα, χορωδίες και διακριτικά sound effects), τα οποία πλουτίζουν το συνολικό ηχοχρωματικό αποτύπωμα, μη αποκλίνοντας από το καθεστώς της δεδομένης παράδοσης, αλλά διευρύνοντας το. Ευρυματικότατο drumwork, το οποίο ενισχύει ή αμβλύνει κατά βούληση τη συνολική ενέργεια, υπηρετώντας ιδανικά το μουσικό κλίμα. Παρομοίως, ο σχεδιασμός, οι επιλογές και ο ήχος των ηλεκτρικών (τόσο μονοφωνικά όσο και αντιστικτικά), καθώς και η άντληση έμπνευσης από Neoclassical περιβάλλον θα έλεγα με ευκολία πως προκαλεί άριστη εντύπωση, χωρίς να κλέβει την προσοχή του ακροατή από τη μουσική (αντίθετα από την επικρατούσα νόσο των powermetal-άδων κιθαριστών, που απλά δεν το βουλώνουν ποτέ!). Η φωνή είναι φύσει ιδιαίτερη για αυτό το είδος μουσικής, καθώς πρόκειται για ένα γρεζάτο τενόρο-βαρύτονο, στοιχείο που παραπέμπει στη σκηνή της σύγχρονης Heavy Metal (όπως στις τελευταίες δουλειές των Accept, για παράδειγμα). Όντας συνηθισμένος σε φωνές που φτάνουν σε δυσθεώρητα ύψη (βλέπε Crimson Glory), το στοιχείο αυτό με ξένισε αρχικά, για να με κερδίσει αμέσως μετά. Η ομορφιά των συνθέσεων και των ερμηνειών προβάλλεται εξαιρετικά από μια απολύτως άψογη παραγωγή.

 

Αγαπητοί φίλοι του power metal, αυτή τη φορά δε θα χρειαστεί να ταξιδέψετε στα κάστρα της κεντρικής Ευρώπης και να σκοτώσετε δράκους ή να αντιμετωπίστε μεταλλικά τέρατα με τεχνητή νοημοσύνη. Αντίθετα, θα πάρετε το αερόστατο σας, και σαν πνευματικά τέκνα του Χανς Πφάαλ (Ed. Al. Poe) θα πετάξετε πάνω από τη μυστήρια γη της Ατλαντίδας. Ντάξει, πάρτε μαζί και τη σπάθα σας καλού κακού.

 

 

Βαθμολογία: 85/100

 

 

 

Για το Rock Overdose,
Δημήτρης
Αγαθαγγελίδης (Τζίμης Νουάρ)



 

Comments