VANAD VARJUD – “Dismal Grandeur In Nocturnal Aura”

046_1

 

Η προηγούμενη βδομάδα ήταν μουντή, οπότε η διάθεση επέβαλε κάτι το σκοτεινό και καταθλιπτικό (μετά βέβαια ο καιρός έφτιαξε, αλλά ο δίσκος πλέον είχε ήδη αναληφθεί, οπότε η κριτική έπρεπε να γίνει). Και δεν υπάρχει καταλληλότερο μέρος, για να ψάξεις ένα σκοτεινό δίσκο, από την Βόρεια Ευρώπη. Αυτή τη φορά, βέβαια, δεν πήγα καρφί βόρεια, αλλά έκανα μία απότομη στροφή δεξιά και βρέθηκα στην Εσθονία. Εκεί, ανακάλυψα τους Vanad Varjud, οι οποίοι ιδρύθηκαν στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας από τον Sorts Apostata (που είναι και ο ιθύνων νους του συγκροτήματος) και τον Thon. Ο πρώτος δίσκος, το Apooriad, κυκλοφόρησε το 2014, ενώ φέτος κυκλοφόρησε ο δεύτερος τους δίσκος, με την προσθήκη του Ott Kadak στα φωνητικά.

 

Σύμφωνα με το βιογραφικό τους, η μουσική των Vanad Varjud κινείται ανάμεσα στα είδη του Dark Ambient, του Black, του Funeral Doom και του Depressive, καθώς η χρήση όλων αυτών τον σκοτεινών ειδών βοηθάει στη δημιουργία ιδεών, από τις οποίες γοητεύονται τα μέλη της μπάντας, αλλά και μιας κατάλληλης ατμόσφαιρας. Και πραγματικά η παραπάνω περιγραφή αντικατοπτρίζει τέλεια τη μουσική των Εσθονών. Τα 4 τραγούδια (που φτάνουν παρόλα αυτά τα 49 λεπτά) είναι ένας ύμνος στο ζόφος, στην κατάθλιψη και στη μιζέρια, και αυτό γίνεται άμεσα αντιληπτό από το πρώτο κομμάτι, το “Tume Kamber”. Οι εξαιρετικά αργοί του ρυθμοί, οι αργές παραμορφωμένες κιθάρες , η κάπως drone διάθεση και τα εφέ του παγωμένου αγέρα, σε κάνουν να αισθάνεσαι ότι κάτι έρχεται από κάπου μακριά, με απειλητικές διαθέσεις, λες και σέρνεται αργά έτοιμο να σε τυλίξει ολοκληρωτικά. Μετά βέβαια, οι απίστευτα παγωμένες και καταθλιπτικές, με Post-Rock διαθέσεις, μελωδίες, αλλάζουν την ατμόσφαιρα. Βέβαια, δεν ξέρω αν αυτή η αλλαγή, από σκοτεινό και απειλητικό σε στενάχωρο κα παγερό, θα μπορούσε να ονομαστεί βελτίωση.

 

Αν πάντως ο ακροατής δεν σταματήσει το ταξίδι του, μετά την ολοκλήρωση του πρώτου κομματιού, αλλά το συνεχίσει, θα δει ότι τίποτα δεν θα αλλάξει, καθώς δεν υπάρχει καμία βελτίωση στην όλη ατμόσφαιρα του δίσκου. Όντως οι Εσθονοί κάνουν τα πάντα ώστε οι μουσική τους να παραμείνει σκοτεινή και μυστηριώδης. Πολύ ωραία ambient περάσματα, παραμορφωμένες κιθάρες, μονότονες μελωδίες, μοχθηρά, αλλά και φωναχτά φωνητικά, απεγνωσμένες κραυγές, αργά και καταθλιπτικά riffs, παγωμένες μελωδίες, που κατεβάζουν απότομα τη θερμοκρασία του δωματίου, μέχρι και χρήση εκκλησιαστικού οργάνου σε συνδυασμό με ριπές παγωμένου αγέρα, είναι κάποια από τα στοιχεία που θα συναντήσει ο ακροατής, καθώς προχωράει με δυσκολία κατά μήκος αυτών των δύσβατων μουσικών μονοπατιών.

 

Το Dismal Grandeur In Nocturnal Aura είναι ένας δίσκος που πρέπει να ακουστεί υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Ή θα ακουστεί βράδυ ή θα ακουστεί κατά τη διάρκεια μιας εξαιρετικά συννεφιασμένης μέρας, η οποία θα σε κάνει να θες να μείνεις σπίτι ή αν έχεις μια κάπως πεσμένη διάθεση. Μονάχα έτσι θα μπορείς να απολαύσεις αυτό το εκπληκτικό ζοφερό και καταθλιπτικό δημιούργημα των Vanad Varjud. Αν οι συνθήκες αυτές δεν υπάρχουν, καλύτερα να περιμένεις μέχρι να δημιουργηθούν, διαφορετικά ο δίσκος δεν θα μιλήσει στην καρδιά σου, αλλά απλά θα προσπεράσει.


Βαθμολογία: 83/100

 

Για το Rock Overdose,

Μίνως Ντοκόπουλος

 

 

 

 


Comments