The Human Abstract – “Digital Veil” – Review

Οι The Human Abstract μας έρχονται από το επίκεντρο της μουσικής -και όχι μόνο- βιομηχανίας, το ξακουστό και τιμημένο Los Angeles. Η μπάντα έχει ταλαιπωρηθεί κατά καιρούς από αλλαγές στη σύνθεση της, τα πράματα όμως εξακολουθούν να περιστρέφονται γύρω από τον ιδρυτικό πυρήνα των κ.κ. Dean Herrera (κιθάρα), Brett Powell (τύμπανα) και A.J. Minette (κιθάρα και πιάνο). Η τρίτη τους πλήρης κυκλοφορία τους βρίσκει σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όχι μόνο λόγω του παράγοντα “καθοριστικό τρίτο άλμπουμ” αλλά και της αλλαγής στη φωνή με τον Travis Richter (με σημαντική προυπηρεσία σε From First To Last και The Color Of Violence) να παίρνει τη θέση του αποχωρήσαντα Nathan Ells.
Οι καλιφορνέζοι ανήκουν σ"αυτή τη νέα γενιά συγκροτημάτων που τους αρέσει να αναμειγνύουν το τεχνικό/prog metal με πιο σύγχρονα metalcore ακούσματα, ενώ παράλληλα δε διστάζουν να απλώσουν τα πλοκάμια τους και πιο έξω από τα αυστηρά metal πλαίσια.
Ως προς τις τεχνικές τους ικανότητες δε χωρά αμφιβολία ότι έχουμε να κάνουμε με καταρτισμένους παίκτες. Συνθετικά μας παρουσιάζουν ένα συγκερασμό της προοδευτικής πλευράς του σκληρού ήχου με πιο ακραίες φόρμες, ενώ δε λείπουν και οι groove metal αναφορές. Η κιθαριστική δουλειά χρωστάει πολλά στον Jeff Loomis, ενώ σε κομμάτια όπως το ομώνυμο ή το “Holographic Sight” γίνεται ολοφάνερη η λατρεία τους για τους Meshuggah. Ο νεοφερμένος Travis Richter κερδίζει το στοίχημα καταφέρνοντας να ακροβατεί επιτυχημένα ανάμεσα σε καθαρά αλλά και brutal φωνητικά. Η χροιά της φωνής του δε, αλλά και ο τρόπος που αποδίδει τις φωνητικές του γραμμές παραπέμπουν καρφί στον Matt Bellamy, πράγμα που ταιριάζει γάντι σε κομμάτια που οι The Human Abstract απολύτως συνειδητά λοξοκοιτούν προς την κατεύθυνση των Muse με τρανταχτά παραδείγματα το “Antebellum” κι ακόμα περισσότερο το “Horizon To Zenith” που άνετα κάποιος το περιέγραφε ως Muse on prog metal.
Το τελικό αποτέλεσμα βρίσκει το σχήμα να κινείται στα επίπεδα της αξιοπρέπειας, σίγουρα με κάποιες συνθέσεις να ξεχωρίζουν, και παρόλο που μας παραδίδουν μια ενδιαφέρουσα πρόσμιξη ιδεών, εν τούτοις ο καραμπινάτος εντοπισμός των επιρροών τους και η αδυναμία διαμόρφωσης προσωπικού ύφους λειτουργούν εις βάρος τους. Δεν πρόκειται να απογοητεύσουν κάποιον, αλλά με γκρουπ όπως οι Periphery ή οι Tesseract να έχουν πρόσφατες κυκλοφορίες εκεί έξω, δε βλέπω το λόγο κάποιος να προτιμήσει τους The Human Abstract, πέρα από τους ψημένους της φάσης που θέλουν να είναι up to date με τις εξελίξεις της σκηνής.

Για το Rockoverdose.gr,
Δημήτρης Σούρσος

Comments