Παντελής Ροδόστογλου (ΜΠΑΛΑΝΤΕΣ ΓΙΑ ΦΟΝΟΥΣ) στο Rock Overdose:”Η μουσική δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί όμως να τον κάνει λίγο καλύτερο και περισσότερο ανεκτό”.

Αν υπάρχει μια ελληνόφωνη μπάντα που ξεχώρισε στη χρονιά που διανύουμε, αυτή είναι οι Μπαλάντες Για Φόνους. Κι αυτό γιατί είχαμε πολλά χρόνια να ακούσουμε μια νέα μπάντα να κάνει τόσο εντυπωσιακό ντεμπούτο, χωρίς να αναπαράγει εύπεπτες μελωδίες και “ευχάριστα” τραγουδάκια, αλλά, απεναντίας, να επιβάλλεται με τον λυρισμό των στίχων και τη δυναμικότητα των συνθέσεών της, χωρίς “εκπτώσεις” αλλά με συνέπεια προς το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Έχοντας κυκλοφορήσει, λοιπόν, το πρώτο άλμπουμ “Εκείνη Έρχεται Μέσα Απ' Τις Στάχτες” στις αρχές του καλοκαιριού, ο Παντελής Ροδοστόγλου, παλιός γνώριμος από τα Διάφανα Κρίνα, ξεναγεί το Rock Overdose και τον Βαγγέλη Αναστασίου, ώστε να τους γνωρίσουμε καλύτερα.

 

 

 

 

Rock Overdose: Μια που είναι η πρώτη σας συνέντευξη στο Rock Overdose σύστησέ μας τις Μπαλάντες Για Φόνους.

 

Παντελής Ροδόστογλου:  Οι Μπαλάντες για Φόνους αποτελούνται από τους

Δημήτρη Ζούζουλα, στην κιθάρα

Γιάννη Κισκίνη, στην κιθάρα

Γιώργο Λιόλιο, στα τύμπανα

Ζαφείρη Μαράνο, στη φωνή

Παντελή Ροδοστόγλου, στο μπάσο.

 

 

Rock Overdose:  Είστε μια μπάντα που κερδίζει το κοινό κυρίως με τους στίχους, χωρίς να υποτιμώ τις συνθέσεις και τις μουσικές σας αρετές. Όταν γράφετε τραγούδια, η μουσική έρχεται και “ντύνει” τους στίχους ή συμβαίνει και το ανάποδο;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Σαφώς και ο στίχος αποτελεί δομικό στοιχείο της καλλιτεχνικής μας υπόστασης, όμως επειδή, πρωτίστως, είμαστε μία ροκ μπάντα, βασικός μας στόχος είναι να δημιουργούμε μία μουσική που να μας εκφράζει. Μέχρι στιγμής, στον τρόπο που συνθέτουμε, αυτό έχει την πρωτοκαθεδρία.

 

Και όταν είμαστε πεπεισμένοι πως έχουμε δημιουργήσει ηχητικά σύμπαντα που έχουν για εμάς κάποιο ενδιαφέρον, ακολουθούν και οι στίχοι.

 

 

Rock Overdose: Στα τραγούδια σας υπάρχουν συχνές αναφορές, άμεσες και έμμεσες, στους “καταραμένους” ποιητές. Αντιπροσωπεύουν οι Μπαλάντες Για Φόνους μια κάπως “σκοτεινή” κουλτούρα;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Κοίταξε, πιστεύω πως υπάρχει μία θεμελιώδης παρεξήγηση με όλη αυτή τη παραφιλολογία περί ''καταραμένου'' και ''σκοτεινού''. Και θα αναπτύξω παρακάτω το συλλογισμό μου.

 

Καταρχάς, να σου πως η αλήθεια είναι πως σαν συγκρότημα τους αγαπάμε και -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έχουμε επηρεαστεί- όλους αυτούς τους μεγάλους δυσαρεστημένους. Από τον Ρεμπώ, τον Λωτρεαμόν και τον Μπωντλαίρ, μέχρι τον Καρυωτάκη και τη Γώγου, ενδεικτικά μιλώντας.

 

Σίγουρα, οι ποιητές αυτοί ήταν αποκυήματα ενός βασανισμένου κόσμου και αναλώθηκαν συχνά σε μία συνεχή αποδέσμευση αυτοκαταστροφικής ενέργειας.

 

Με την ποίησή τους να είναι ότι απόμεινε από ένα σύμπαν τραγικών διλημμάτων, ξοδεμένων δυνάμεων και αφανισμένων ελπίδων.

 

Παρ' όλα αυτά, και χωρίς να φοβάμαι τις λέξεις, θεωρώ πως οι άνθρωποι που καταδύονται στον εαυτό τους και προσπαθούν να ξεμπλέξουν τα κουβάρια του με τέτοιο τρόπο, είναι ευλογημένοι και φωτεινοί.

 

Ο Λέοναρντ  Κοέν λέει κάπου πως «υπάρχει μία ρωγμή στα πάντα, από εκεί μπαίνει το φως».

 

Και ο Μπατάιγ, στο βιβλίο του ''Η Εσωτερική Εμπειρία'', χρησιμοποιεί ως προμετωπίδα μία φράση του Νίτσε που λέει πως «η νύχτα είναι κι αυτή ένας ήλιος».

 

Θεωρώ πως όποιος δεν μπορεί να αντιληφθεί αυτές τις φράσεις, δεν αναμετρήθηκε ποτέ με τον εαυτό του. Και για μένα, αυτός είναι ο ''καταραμένος'' και ο ''σκοτεινός''.

 

 

Rock Overdose:  Πρόσφατα το άλμπουμ “Εκείνη Έρχεται Μέσα Απ' Τις Στάχτες” κυκλοφόρησε σε βινύλιο, ενώ ετοιμάζεται και η έκδοσή του σε CD. Πολύ νωρίτερα, όμως, είχατε “μοιραστεί” τα τραγούδια με το κοινό μέσω του διαδικτύου, μέσω των social media και του Bandcamp. Ποια από τις δυο μορφές προτιμάτε, την “απτή” ή την “άυλη”;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Με τον τρόπο που το εννοείς, σίγουρα προτιμούμε το CD και το βινύλιο. Χωρίς να υποτιμάμε την ψηφιακή μορφή.

 

 

Rock Overdose:  Το διαδίκτυο ευνοεί την υπερπροσφορά. Αυτό είναι καλό ή κακό για τη μουσική και κυρίως για μικρότερες, ανεξάρτητες μπάντες, όπως οι Μπαλάντες Για Φόνους;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Η υπερσυγκέντρωση πληροφοριών, είναι δομικό χαρακτηριστικό του διαδικτύου ως μέσου και δε μπορεί να κάνει κανείς κάτι γι' αυτό. Είναι και ένας από τους λόγους της δημοφιλίας του και της θελκτικότητας του, αν θέλεις. Και σίγουρα, για τους ακροατές και τους λάτρεις της μουσικής, το διαδίκτυο αποτελεί μία τεράστια πηγή τέρψης.

 

Απ' την άλλη, για συγκροτήματα σαν κι εμάς, είναι απλά ένα εργαλείο που προσθέτει κάποιες παραπάνω δυνατότητες στο τρόπο διάθεσης και προώθησης της δουλειάς μας. Και ως τέτοιο, σαφώς και είναι χρήσιμο.

 

Επιπλέον, ευνοεί την αυτοδιάθεση, πράγμα πάρα πολύ σημαντικό όσον αφορά την καλλιτεχνική ελευθερία και έκφραση.

 

Πέρα απ' αυτά, εμείς ως άνθρωποι της πράξης και της δράσης, γνωρίζουμε πολύ καλά πως το μόνο αξιόπιστο πεδίο εμπειρίας είναι ο δρόμος. Και λέγοντας δρόμος, εννοώ μία καθημερινότητα πάλλουσα και ζώσα, που ανανεώνεται και εμπλουτίζεται διαρκώς μέσα από τη γοητεία του αναπάντεχου, τη φιλία, την επαφή, τη δημιουργικότητα και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Και εκεί εστιάζουμε κυρίως.

 

 

Rock Overdose:  Η φωνή του Ζαφείρη, κυρίως ως προς τη χροιά, θυμίζει πολύ τον Θάνο (Ανεστόπουλο), χωρίς αυτό σε καμιά περίπτωση να σημαίνει ότι τον αντιγράφει. Αναρωτιέμαι αν ήταν ζητούμενο αυτό, θεωρώντας ότι μια τέτοια βαθιά, θεατρική φωνή υποστηρίζει τις συνθέσεις σου ή αν ήταν συμπτωματικό...

 

Παντελής Ροδόστογλου: Καταρχάς, δεν πρόκειται για δικές μου συνθέσεις, αλλά για τραγούδια που φτιάχνουμε από κοινού, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος.

 

Επιπλέον όσον αφορά στην ομοιότητα της φωνής του Ζαφείρη με αυτή του Θάνου, διαφωνώ. Δεν χρειάζεται να έχει περάσει κανείς (όπως εγώ) χιλιάδες ώρες στα προβάδικα και στους χώρους ηχογραφήσεων, με αυτούς τους δύο ανθρώπους, για να καταλάβει πως πρόκειται για δύο διαφορετικούς τύπους φωνών. Αν όμως, αυτό που λες όντως ισχύει σε ένα βαθμό και απλά εγώ δεν το αντιλαμβάνομαι, τότε η σύγκριση είναι τιμητική για το Ζαφείρη.

 

Από εκεί και πέρα, σαφώς και δεν τίθεται θέμα κατευθυντήριας γραμμής ή μιμητισμού, γιατί το αποτέλεσμα θα ήταν γκροτέσκο και γελοίο. Και κάτι τέτοιο στην περίπτωσή μας, δε συμβαίνει.

 

Γενικότερα όμως, να σου πω πως όλοι μας σε κάποιο βαθμό δανειζόμαστε από τους άλλους, από τον πολιτισμό και την κουλτούρα που μας περιβάλλουν. Οι ιδέες αιωρούνται γύρω μας και εμείς μπορεί να τις οικειοποιηθούμε, συχνά χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

 

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι η επιρροή ή ο δανεισμός, αλλά τι κάνει κανείς με αυτό από το οποίο επηρεάζεται ή δανείζεται. Πόσο βαθιά το αφομοιώνει, το κάνει δικό του, το μπολιάζει με τις δικές του εμπειρίες και σκέψεις και συναισθήματα και το εκφράζει με ένα νέο τρόπο, με το δικό του προσωπικό τρόπο.

 

 

Rock Overdose: Δεν παίζετε κανένα τραγούδι των Κρίνων στα live, αν και θα μπορούσατε. Αυτό συμβαίνει για να αποστασιοποιηθούν οι Μπαλάντες από τα Κρίνα ή γιατί υπερισχύει η συναισθηματική φόρτιση;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Η πραγματικότητα είναι πως αυτή την περίοδο, είμαστε τόσο πολύ απορροφημένοι από τη δημιουργία των δικών μας τραγουδιών -μόλις κυκλοφόρησε ο πρώτος μας δίσκος και βρισκόμαστε ήδη, στην προετοιμασία του δεύτερου)- που δεν έχουμε προλάβει να μπούμε σε τέτοιες σκέψεις.

 

Ίσως κάποια στιγμή, εάν μας βγει, να διασκευάσουμε ένα-δύο τραγούδια.

 

 

Rock Overdose: Θυμάμαι, αν δεν κάνω λάθος τον χειμώνα του 1998, σε ένα πάρτι στη φοιτητική εστία στα Πατήσια, που έπαιζαν τα Κρίνα και οι Panx Romana, και κάποια στιγμή άρχισε να γίνεται χαμός απ' έξω, με τα ΜΑΤ, να πετούν δακρυγόνα και διαλύθηκε η φάση άρον-άρον. Πριν λίγες ημέρες παίξατε στα Εξάρχεια υπό την ίδια απειλή. Τελικά έχει αλλάξει κάτι όλα αυτά τα χρόνια και, αν όχι, τι πιστεύεις ότι φταίει και πώς θα μπορούσε να αλλάξει;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Το πρόταγμα της εποχής, είναι η μέγιστη δυνατή αποσύνδεση του ατόμου από τους κανόνες της συλλογικότητας.

 

Για να επιτευχθεί αυτό, επιχειρείται μία συστηματική και στοχευμένη αποχαύνωση μέσα από τους λαϊκιστικούς λόγους των πολιτικών και των διανοούμενων, τη δημαγωγική χαμέρπεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά και του σύγχρονου τρόπου ζωής του μεταμοντέρνου ανθρώπου (καταναλωτισμός, τηλεόραση, μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.τ.λ.). Όσο πιο εξαρτημένα και καθοδηγούμενα είναι τα άτομα απ' όλα τα παραπάνω, τόσο πιο εύκολο είναι να αναλυθούν, να προβλεφθούν και τελικά να ελεγχθούν.

 

Απώτερος στόχος, δηλαδή, είναι η δημιουργία ενός άχρωμου και άοσμου ανθρωπότυπου, που συνεχίζει να ζει και να υπάρχει χωρίς καμία σύνδεση και συντονισμό με τους άλλους.

 

Συγχρόνως, όσον αφορά στο δημόσιο χώρο, οι πρακτικές του αστικού εξευγενισμού είναι επικεντρωμένες στο να διασφαλίσουν ένα αστικό περιβάλλον όσο το δυνατόν ασφαλέστερο και πιο εξαρτημένο από την καταναλωτική κουλτούρα. Συλλογικές δράσεις και οράματα, ιδίως αυτά που παράγουν κοινούς χώρους, πρέπει να εμποδιστούν. Η συνεχής επιτήρηση, η βία και η καταστολή είναι απαραίτητο μέρος του όλου σκηνικού και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από μηχανισμούς ελέγχου.

 

Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η συλλογιστική που κρύβεται πίσω από επιθέσεις σε συναυλίες -σαν κι αυτή που μου υπενθύμισες-ή τις πρόσφατες δολοφονικές επιθέσεις των ΜΑΤ στο ειρηνικό, πολιτιστικό τετραήμερο που διοργανώθηκε στη πλατεία Εξαρχείων-και στο οποίο συμμετείχαμε και εμείς ως συγκρότημα-από κατοίκους και συλλογικότητες της περιοχής.

 

Έχω την αίσθηση, πως η κολοσσιαία δουλειά που χρειάζεται για να ξανακαθιερωθεί ο άνθρωπος στο κόσμο, δε θα πρέπει να είναι υπόθεση μερικών μειοψηφιών, αλλά θα χρειαστεί μία μαζικότερη αφύπνιση των πολιτών, που θα χρειαστεί να βάλουν το μυαλό τους σε κίνηση και να πάψουν να παίζουν το ανεύθυνο παιχνίδι της ''ωραίας κοιμωμένης του δάσους''.

 

 

 

Rock Overdose: Πού στέκονται οι Μπαλάντες σε όλο αυτό που ζούμε (ηθική και υλική κρίση); Στην άκρη του ζοφερού τούνελ υπάρχει φως κατά τη γνώμη σου;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Με δεδομένη αυτή την τρομακτική επέλαση της βαρβαρότητας, προσπαθούμε κι εμείς -ως μεμονωμένα άτομα , αλλά και ως συλλογικότητα- να αντιταχθούμε με κάθε τρόπο, σε όλο αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Και να δραστηριοποιούμαστε, να συμμετέχουμε και να δημιουργούμε, σε μία προσπάθεια να επανακαθορίσουμε την όψη του υπάρχοντος.

 

Η μουσική, είναι αλήθεια, πως δε μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί όμως, να τον κάνει λίγο καλύτερο και περισσότερο ανεκτό. Και κόντρα στην απομάγευση του κόσμου, να επανεφεύρει νέους τρόπους για να ανθίσει η αγάπη.

 

Όσο για τον αν υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ, ο φιλόσοφος έλεγε πως «η δυνατότητα είναι οντολογικά ανώτερη από την πραγματικότητα». Μένει να αποδειχθεί, λοιπόν.

 

 

 

Rock Overdose: Βρίσκεστε σε μια δημιουργική φάση. Η παρουσίαση του “Εκείνη Έρχεται Μέσα Απ' Τις Στάχτες” στο ΑΝ στις 11 Οκτωβρίου, θα συνοδευτεί από νέα τραγούδια;

 

Παντελής Ροδόστογλου: Ήδη εδώ και κάποιο καιρό, στις συναυλίες παίζουμε αρκετά τραγούδια από τον επερχόμενο δεύτερο δίσκο μας και το ίδιο θα συμβεί και στη συναυλία μας στο ΑΝ.

 

Κλείνοντας, να πούμε με την ευκαιρία -και να τους ευχαριστήσουμε και δημοσίως για την τιμή- πως τη συγκεκριμένη βραδιά, θα έχουμε ως προσκεκλημένους το συγκρότημα των THE MAN AND HIS FAILURES.

 

 

 

Το άλμπουμ “Εκείνη Έρχεται Μέσα Απ’ Τις Στάχτες” κυκλοφορεί από τον Mr.Vinylios και την B-Other Side Records σε βινύλιο, ενώ επίκειται και η κυκλοφορία σε CD.

 

Μπορείτε να το βρείτε επίσης στο Bandcamp   (https://mpalantesgiafonous.bandcamp.com/releases ).

 

Οι Μπαλάντες Για Φόνους θα το παρουσιάσουν την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου στο ΑΝ club στα Εξάρχεια. Θα σας συμβούλευα να μην τους χάσετε!

 

 

Για το Rock Overdose

 

 

Συνέντευξη: Βαγγέλης Αναστασίου

Comments