Οι Βραζιλιάνοι IVORY GATES επιστρέφουν μετά απο δισκογραφική απουσία 6 χρόνων,με καινούριο δίσκο.Το "The Devil s dance" αποτελεί το τρίτο άλμπουμ τους κι έρχεται να συνεχίσει την καλή πορεία που έχουν διαγράψει μέχρι στιγμής.
Πιστοί στο progressive μελωδικό metal και σε αυτόν τον δίσκο τους,χωρίς φοβερές εκπλήξεις η ξαφνιάσματα.Και οι 7 συνθέσεις του δίσκου είναι στο γνώριμο κλίμα με μοναδική ίσως καινοτομία το τραγούδι "Suite memory" το οποίο εκτείνεται σε σχεδόν 22 λεπτά διάρκειας και με το οποίο κλείνουν τον δίσκο.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.Ο δίσκος ξεκινά με ένα mid tempo κομμάτι,αρκετά ρυθμικό και συνεχίζει πιο βαριά και heavy με τις κιθάρες να αρχίζουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και με ένα πιασάρικο ρεφρέν.Τα πρώτα 4 κομμάτια του δίσκου κυλάνε στο ίδιο σχεδόν μοτίβο συνδυάζοντας πολύ ικανοποιητικά τις όποιες πιο άγριες διαθέσεις με τα progressive περάσματα,διαθέτουν στοιβαρότητα και όγκο,έχουν μερικές εκπληκτικές κιθαριστικές μελωδίες,ενδιαφέρουσα δουλειά στα πλήκτρα και συμπαγές μπάσο και ντράμς.
Τα φωνητικά διαθέτουν μια τραχύτητα και ένα γρέζι που σου κινούν αναμφισβήτητα την προσοχή,προσαρμόζονται ευέλικτα στο ύφος του κάθε τραγουδιού και συνδυάζονται με μπόλικα διπλά φωνητικά.Το πολύ καλό είναι ότι διαθέτουν μια προσωπικότητα που τα κάνει να ξεχωρίζουν.
Κι ενώ όλα κυλούν ευχάριστα μέχρι τώρα,έρχεται το 5ο κομμάτι,το "Under the sky of illusions" που με το που ξεκινάει κολλάς....ο λόγος είναι νομίζω πασιφανής σε όποιον το ακούσει.Κανονικότατο copy paste απο QUEENSRYCHE,κι ενώ λές "άντε μπορεί η εισαγωγή να είναι μόνο έτσι",η συνέχεια σε διαψεύδει.Αν αφαιρούσε κάποιος τα φωνητικά απο το κομμάτι σε όποιον και να το έβαζε να το ακούσει δεν υπήρχε ούτε 1 στο εκατομμύριο περίπτωση να μην πεί ότι είναι απο QUEENSRYCHE.
Είπαμε καλές οι επιρροές και θεμιτές και αναπόφευκτες αλλά εδώ αλλάζει το πράγμα.Θα συναντήσεις εντελώς ολόιδια riffs που νομίζεις ότι απλά έχουν αφαιρεθεί απο άλλα κομμάτια κια μπήκαν εδώ μέσα.
Απο αυτό λοιπόν το κομμάτι και μέχρι το τέλος του δίσκου το συγκρότημα επικεντρώνεται πια καθαρά στο progressive στύλ του.Τα πλήκτρα έρχονται πολύ πιο μπροστά,οι ρυθμοί χαμηλώνουν και επιλέγουν πιο πολύπλοκους δρόμους.
Φτάνοντας έτσι και στο τελευταίο κομμάτι όπου εδώ αποτείουν φόρο τιμής πια σε άλλες μεγάλες μπάντες του είδους,DREAM THEATER & FATE'S WARNING "δανείζουν" μπόλικα πράγματα στην σύνθεση,ειδικά κάποια breaks και ο ήχος στα τύμπανα και τις κιθάρες είναι ολοκληρωτικά βγαλμένος απο παλιότερα γνώριμα ακούσματα.Το κομμάτι έχει όπως είπαμε μεγάλη διάρκεια και δυστυχώς οι IVORY GATES δεν καταφέρνουν να το κρατήσουν στο ίδιο επίπεδο σε όλη του τη διάρκεια,αλλά κάνει κοιλιά σε αρκετά σημεία με αποτέλεσμα να καταντάει σχετικά κουραστικό και να αδικεί και τις καλές εμπνεύσεις που υπάρχουν μέσα σε αυτό.
Γενικά πάντως ο δίσκος,με εξαιρέσεις τις ενστάσεις που ανέφερα,βρίσκεται σε πολύ καλό επίπεδο και αποτελεί μια ευχάριστη κι ενδιαφέρουσα ακρόαση.Σίγουρα αν δεν υπήρχε αυτή η αδυναμία να κρατήσουν τον προσωπικό τους ήχο απο την αρχή έως το τέλος του δίσκου,η βαθμολογία κια η τελική εντ'υπωση θα ήταν πολύ καλύτερες.Πάντως το άλμπουμ ακόμα κι έτσι αξίζει της προσοχής σας.Εξάλλου αυτά που εμένα με χαλάνε σε κάποιον άλλον μπορεί να αρέσουν,οπότε κάντε το προσωπικό σας τσεκάρισμα.
Βαθμολογία 70/100
Για το Rockoverdose.gr
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Comments
