Οι δίσκοι – συλλογές που κυκλοφορούν μετά τον θάνατο ενός καλλιτέχνη δεν μου κάνουν κάποια ιδιαίτερη αίσθηση, για να πω την αλήθεια, ιδίως όταν ξεπερνάνε έναν λογικό αριθμό κυκλοφοριών που γίνεται καθαρά για τα χρήματα και ως αποτέλεσμα είναι η ασέβεια προς το πρόσωπο τόσο του καλλιτέχνη όσο και της μπάντας. Στην περίπτωση όμως που κυκλοφορεί μία συλλογή προκειμένου να σώσει δύο προηγούμενες, οι οποίες είναι κυριολεκτικά άφαντες, τότε μπορώ να πω ότι σώζεται το θέμα και όλοι ερχόμαστε πίσω στα λογικά μουσικά πλαίσια.
Το “Vivus” λοιπόν είναι μια συλλογή που φέρει μέσα της δύο εμφανίσεις της μπάντας το 1998 στο Los Angeles και στο Dynamo Open Air Festival με το τελικό line – up της μπάντας. Όπως ανέφερα και παραπάνω οι δύο αυτές live εμφανίσεις είχαν κυκλοφορήσει ως live albums, αλλά ο καιρός δεν τις διατήρησε στα ράφια των δισκοπωλείων. Τώρα μπορεί κάποιος να ρωτήσει, «αξίζει να προβώ στην αγορά αυτής της συλλογής;». Η απάντηση είναι ότι αν αγαπάς αυτή την μπάντα σαν τα μάτια σου σίγουρα θα την πάρεις, αλλά και πάλι μία live συλλογή έχει τα πολύ καλά της που πιθανόν και να μην συναντήσεις στις στούντιο δουλειές. Είναι άλλο το feeling μιας live κυκλοφορίας και άλλο μιας στούντιο και αυτό σίγουρα θα το ξέρετε καλύτερα από μένα όσοι είχατε παρακολουθήσει ζωντανά τους Death.
Από θέμα παραγωγής, όσο μπορεί βέβαια να γίνει σε μία live έκδοση, η εμφάνιση στο Dynamo έχει καλύτερο ήχο από αυτήν στο L.A., αλλά αυτό δεν χαλάει καθόλου της τελική εικόνα. Τα κομμάτια είναι παιγμένα όσο καλύτερα γίνεται, χωρίς να ζηλεύουν κάτι από τον τρόπο ηχογράφησης στο στούντιο και τα μέλη που απαρτίζουν τον Chuck είναι ένας και ένας και ο καθείς κάνει το καλύτερο δυνατό που του αναλογεί. Για αυτό άλλωστε τους επέλεξε και ο Chuck ως μέλη στην άλλη του μπάντα τους Control Denied, oι Scott Clendenin, Richard Christy και Shannon Hamm, παίζουν τα μέρη του κάθε κομματιού με σεβασμό και ευθύνη, σαν να ήταν στη θέση τους αυτοί που τα πρωτόπαιξαν.
Όσο αφορά τώρα τα κομμάτια που απαρτίζουν τα δύο setlist είναι ολοφάνερο ότι ο Chuck ήθελε να παίζει περισσότερο τραγούδια, από τους τεχνικούς τους δίσκους και ενώ ο ίδιος είχε παραδεχτεί ότι το να τραγουδάει με αυτόν τον τρόπο δεν είναι και το πιο εύκολο για εκείνον, στις δύο του εμφανίσεις δίνει ρεσιτάλ death ερμηνείας, είναι άγριος και ανατριχιαστικός (με την καλή έννοια), ακούστε το “Spirit Crusher” από την εμφάνιση στο Dynamo για να καταλάβετε το πόσο επικίνδυνα τραβάει τη φωνή του ανεβάζοντας το κομμάτι ένα επίπεδο ψηλότερα. Η κάθε prog στιγμή παίζεται σωστά, χωρίς να ξεφεύγουν και να το παραβλέπουν, σέβονται τα κομμάτια όπως σέβονται εαυτούς. Τα πάντα όμως έχουν σημασία εκεί μέσα όπως και όταν έρχεται η ώρα που βουτάει στο ξεκίνημα της μπάντας παίζοντας το “Zombie Ritual” με το θεϊκό του riff, όπως και στο “Pull The Plug” και των δύο εμφανίσεων.
Τα κομμάτια έχουν ψυχή δοσμένη από τα εσώψυχα της μπάντας, έτσι όπως τα διαχειριζόταν ο ιθύνων νους Chuck Schuldiner. Ίσως ο ήχος κάπου κάπου να μην αναδεικνύει όμορφα όλες τις λεπτομέρειες, αλλά όταν το κάθε κομμάτι παίζεται αλάνθαστα από την αρχή μέχρι το τέλος και χωρίς να κόβουν λεπτά από τα μεγάλα σε διάρκεια όπως στα “Scavenger Of Human Sorrow” και “Flesh And The Power It Holds”, τότε ίσως βρείτε ακόμα μία πιο προτρεπτική σκέψη στο να κινηθείτε προς αγορά αυτής της συλλογής. Άσε βέβαια που σε παρασέρνει και αυτό το εξώφυλλο, το οποίο αντικατοπτρίζει άριστα μία μουσική ευφυΐα σε όλο της μεγαλείο!
Βαθμολογία: Είναι Death, αξία ανεκτίμητη!
Για το RockOverdose.gr
Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος
Comments
