Ποιος ξέρει τι έχει το νεράκι στο Gothenburg και δίνει στους κατοίκους του μια αξεπέραστη αίσθηση της μελωδίας; Όσοι από αυτούς δοκιμάσουν να το χρησιμοποιήσουν και να δημιουργήσουν μια μπάντα, αυτομάτως αυτή μπαίνει στο πάνω ράφι των συγκροτημάτων της σκηνής της, με «ξερό» κριτήριο ότι είναι «Gothenburg style». Ιστορία μεγάλη και ένδοξη, που κρατάει από τα early 90’s και δεν μας παίρνει να την αναλύσουμε εδώ. Η μεγάλη του Gothenburg σχολή θα συνεχίσει να απασχολεί μεταλάδες, παρέες και ηχεία για πολλά χρόνια ακόμα. Κάτι το οποίο δύσκολα θα συνεχίσει να γίνεται με τους Engel.
Δεν είναι ότι οι Σουηδοί (μαντέψτε από πού συγκεκριμένα) είναι μέτρια μπάντα. Είναι μια καλή μπάντα, με την μαγκιά (ή την απλή παρατηρητικότητα, καλύτερα) να διαγνώσει ότι το κλασικό melodic death metal στυλ των In Flames έχει πλέον ξεχειλώσει τόσο πολύ, από Σουηδούς και μη, με αποτέλεσμα να μην κωλύεται να ρίξει industrial και Ministry- Prodigy-κές επιρροές στη μουσική της, κάτι που ομολογώ πως δίνει μια κάποια αίσθηση ενδιαφέροντος, που λείπει από τα μαζικής κατανάλωσης Π(ροστατευόμενης) Ο(νομασίας) Π(ροέλευσης) προϊόντα της Σουηδικής σκηνής. Πέρα από αυτό όμως, το Blood of The Saints δεν έχει να επιδείξει πολλά πράγματα.
Ορισμένα σημεία του, όπως το εναρκτήριο αλά-Path of Totality «Question Your Place» και το «One Good Thing»μου θυμίζουν Korn, και το ξεσηκωτικό (και highlight του δίσκου κατ’ εμέ) «Numb» φανερώνει τις In Flames ρίζες της μπάντας. Γενικά, το συγκρότημα groove-άρει αρκετά και όταν το κάνει, έχουμε και ένα ακόμα πιασάρικο μέχρι δακρύων κομμάτι, όπως π.χ. το ομότιτλο ή το «Down To Nothing». Το θέμα όμως είναι ότι η πλειάδα των κομματιών εδώ μέσα, φλερτάρουν πιο έντονα με το «γλυκανάλατο» παρά με το απλά «πιασάρικο» . Οι φωνητικές γραμμές, ιδιαίτερα οι «καθαρές», είναι υπερβολικά κοινότυπες και ενώ οι κιθάρες έχουν να επιδείξουν ορισμένες πολύ καλές στιγμές, και αρκετά κομμάτια καταλήγουν στα όρια του γραφικού («In Darkness» - αν είχα μια δεκάρα για κάθε φορά που έχω ακούσει τέτοιο ρεφρέν…).
Με άλλα λόγια, ο τρίτος δίσκος των Σουηδών απευθύνεται σε εσάς τους βαμμένους του melodic death metal ή σε όσους ψάχνετε κάτι διασκεδαστικό, heavy και ποιοτικό (γιατί τέτοιο είναι το Blood of The Saints). Και δε σας κρύβω, ότι θα βρείτε καλές στιγμές εδώ μέσα. Όσων η ζωή σας δεν εξαρτάται άμεσα από την ακρόαση ενός καινούριου δίσκου από μπάντα του Gothenburg, αρκεστείτε σε οποιοδήποτε In Flames, ή (ακόμα καλύτερα) ανατρέξτε στους πρώιμους At The Gates ή The Haunted.
Βαθμολογία: 65/100
Για το RockOverdose.gr: Μάριος Πιτσαλίδης
Comments
