Power of the Night VII Festival, DAY 2 – Live Report

 

Με την κούραση να με έχει καταβάλει, καθώς λόγω δουλειάς είχα κοιμηθεί μόλις 4 ώρες τα προηγούμενα 2 48ωρα, έφτασα ξανά νωρίς στον χώρο του festival και ευχάριστα είδα ότι είχε περισσότερο κόσμο από ότι την προηγούμενη μέρα. Φυσικά σήμερα έπαιζε το πιο δυνατό όνομα του festival, οι Cloven Hoof, και μαζί με τους RUST που μαζεύουν αρκετό κόσμο στις συναυλίες τους, αλλά και τους Solitary Sabred που θα εμφανίζονταν μετά από αρκετό καιρό και με νέο line up στην Λευκωσία, αλλά και η επιτυχία της προηγούμενης νύχτας, ήταν τα σημεία που βοήθησαν στην μεγαλύτερη προσέλευση του κόσμου.

Το κακό είναι ότι με την κούραση που είχα, πήρα αμέσως μία μπύρα και πήγα να κάτσω στο γρασίδι να την απολαύσω και να προσπαθήσω να βρω τις δυνάμεις μου. Το αποτέλεσμα ήταν χειρότερο, καθώς έκατσα πάνω στην συσκευή ηχογράφησης που είχα για τις συνεντεύξεις και την έκανα κομμάτια… Έτσι η δεύτερη μέρα άρχισε με τον χειρότερο τρόπο για μένα, καθώς δεν είχα την δυνατότητα να συνεχίσω με αυτές τις mini συνεντεύξεις των συγκροτημάτων. Την τύχη μου γαμώ!

 

DAY -2

 

 

DRAGONBREATH

Η δεύτερη μέρα ξεκίνησε με τους νεαρούς Dragonbreath, οι οποίοι ανέβηκαν στην ώρα τους στην σκηνή, υπό τον δυνατό ήλιο και αυτοί, όπως και το χθεσινό εναρκτήριο band. Πρώτη φορά είδα τους νεαρούς και δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασαν. Το heavy/power metal τους είναι χιλιοπαιγμένο, ενώ και η φωνή του τραγουδιστή δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάτι ξεχωριστό. Το συγκρότημα χρειάζεται πολύ δουλειά και προπαντός, νέες ιδέες…

 

SOLITARY SABRED

Δεύτεροι κατά σειρά εμφανίστηκαν οι Solitary Sabred, οι οποίοι κάθε φορά μου αρέσουν και περισσότερο! Για πρώτη φορά εμφανίστηκαν στην σκηνή ως κουαρτέτο, με τον Γιώργο στο μπάσο, ο οποίος ελευθέρωσε τον Πέτρο και τον άφησε να μας μαγεύει με την υπέροχη φωνή του! Οι Solitary Sabred οι οποίοι βρίσκονται στην διαδικασία έκδοσης του νέου τους album, του οποίου όπως προαναφέραμε, υπήρχε ένα μικρό δείγμα στο merchandise (ένα promo cd 2 κομματιών), άρχισαν με το “Burn Magic – Black Magic” το οποίο μαζί με τα “Slayer’s Oath”, “Hammer of Ulric” και φυσικά το “Solitary Sabred” αποτελούν ιερά κειμήλια της τελετουργίας τους! Το κοινό παραλήρησε μαζί τους, τραγουδούσε και φυσικά υποκλίθηκε στο σπαθί τους το οποίο αποτελεί αναπόσπαστό κομμάτι της σκηνικής τους παρουσίας. Αυτό που (ίσως) έλειπε από την σκηνική παρουσία των Solitary Sabred τόσο καιρό, ήταν η ενέργεια και η δυναμική του Γιώργου (μπάσο) ο οποίος έτρεξε σε όλα τα μήκη και πλάτη της σκηνής, κατέβηκε από αυτήν, φώναζε στο κοινό και γενικά έκανε ότι μπορούσε για να μην “βαρεθεί” κανείς ούτε λεπτό κατά τη διάρκεια του show! Πραγματικά απολαυστικός! Φυσικά δεν πρέπει να αφήσουμε ασχολίαστα και τα υπόλοιπα μέλη, οι “παλιοί” Πέτρος και Τζίμης ήταν επίσης άψογοι στην σκηνή, με τη φωνή του πρώτου και την κιθάρα του δεύτερου να μας ταξιδεύουν σε μέρη ονειρικά! Τέλος, ο νέος drummer των Solitary Sabred, ο Ανδρέας είναι πολύ καλός και τεχνικός, αλλά το γνωστό πρόβλημα στον ήχο των drums που συνεχίστηκε και την 2η μέρα, δεν μας άφησε να τον απολαύσουμε όσο θα θέλαμε… Εις αναμονή λοιπόν του νέου τους album!

 

Playlist:

  1. Intro
  2. Burning Magic – Black Magic
  3. Slayers Oath
  4. Redeemer
  5. Dominion
  6. Stigmata of Pain
  7. Hammers of Ulric
  8. Realm of Darkness
  9. Solitary Sabred

 

RUST

Περιμέναμε με αγωνία την εμφάνιση των RUST, καθώς ο Τάσος (φωνή) μου είχε πει διάφορα από την προηγούμενη μέρα… Δεν έπεσε καθόλου έξω! Οι RUST παρέδωσαν το γνωστό δυναμικό τους show, ξεκινώντας μάλιστα με ένα νέο κομμάτι από το επερχόμενο album τους! Εκείνα που ξεχώρισαν όμως ήταν τα “Take Me to the Skies” το οποίο αφιερώθηκε σε όσους χάθηκαν στον δρόμο (RIP αδέρφια!), το “Queen of the Amazons” και το “SOS” το οποίο είναι ένα κομμάτι που μιλάει για την τραγική νύχτα της εισβολής στην Κύπρο το 1974. Και εκεί που ήμασταν όλοι απροετοίμαστοι, βγαίνει στην σκηνή ο Famus με το αμόνι του (σκηνή που θύμισε έντονα το εξώφυλλο του ντεμπούτου album των RUST) και υπό τους ήχους του “Hammer and Anvil” σφυριλατούσε την συνέχεια του show, το οποίο ήταν ένα medley του “Forged in the Fire of Metal” και του “Metal Child” στο οποίο έγινε πανικός! Το μόνο κακό της εμφάνισης των RUST ήταν το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην κιθάρα του Παναγιώτη, το οποίο ώσπου να διορθωθεί “έφαγε” ένα ακόμα νέο κομμάτι που θα μας παρουσίαζαν…

 

Playlist:

  1. Fire at Will
  2. We are Rock n’ Roll
  3. SOS
  4. Take Me to the Skies
  5. Queen of the Amazon
  6. Forged in the Fire of Metal – Metal Child Medley

 

DARK QUARTERER

Οι Ιταλοί Dark Quarterer ανέβηκαν στην σκηνή και παρέδωσαν μαθήματα progressive metal, αλλά και επαγγελματικότητας! Πραγματικά η μουσική τους σε ταξιδεύει σε άλλες διαστάσεις, σε άλλα μέρη, σε άλλα μονοπάτια… Ήταν μία πραγματική μουσική πανδαισία αυτό που ζήσαμε υπό τους ήχους των Ιταλών, οι οποίοι μας είπαν και αδέρφια (Ιταλία-Ελλάδα-Κύπρος)! Κομματάρες όπως το ομώνυμο “Dark Quarterer”, το “Colossus of Argil” και το “Last Breath” δεν άφησαν το κοινό να πάρει ανάσα, ενώ εγώ  τους απόλαυσα σε πιο χαλαρή φάση, πίσω-πίσω με μία μπύρα και πολλές σκέψεις στο μυαλό! Εξαιρετικοί συνοδοί για σκέψη… Θα ήθελα όμως και ένα “Lady Scolopendra” στο playlist τους, αλλά οκ, δεν έχω παράπονο.

 

 

Playlist:

  1. Wanderer in the Dark
  2. Blind Church
  3. Red Hot Gloves
  4. Dark Quarterer
  5. Colossus of Argil
  6. Retributioner
  7. Last Breath

 

CLOVEN HOOF

 

Το μεγάλο όνομα του διήμερου festival, άκουγε στο όνομα Cloven Hoof! Οι μυθικοί NWOBHMetallers ανέβηκαν στην σκηνή και… όπως ανέβηκαν, έτσι έπρεπε να ξανακατέβουν! Ο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ Rush North ήταν λιώμα από το πολύ ποτό, δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη, τραγουδούσε χειρότερα και από εμένα, έπεφτε κάτω στην σκηνή και γενικά έκανε ότι μπορούσε για να μετονομάσουμε μεταξύ σοβαρού και αστείου τους Cloven Hoof σε Flying Circous! Γιατί αυτό βλέπαμε εκεί πάνω από αυτόν τον άνθρωπο, ένα ζωντανό τσίρκο! Ευτυχώς σχετικά γρήγορα το κατάλαβαν οι διοργανωτές και τους κατέβασαν από την σκηνή, πριν προλάβουν να αμαυρώσουν και άλλο τα μυθικά κομμάτια του συγκροτήματος. Προσπάθησαν να παίξουν το “Reach For The Sky”, και εκείνη τη στιγμή πέρασα και εγώ μπροστά μήπως αλλάξω γνώμη, αλλά βλέποντας την κατάντια του North και την προσπάθεια να το σώσουν τα μέλη των Rust και άλλων συγκροτημάτων που βγήκαν στην σκηνή, έφυγα πίσω απογοητευμένος.

Ο North με την συμπεριφορά του, δεν σεβάστηκε το κοινό που ήρθε να τους δει, τους διοργανωτές, την ιστορία του συγκροτήματος και φυσικά τον ίδιο ως άνθρωπο και μας χρωστάει πολλές συγνώμες!

Εμείς από την άλλη, πρέπει να διαγράψουμε από την μνήμη μας αυτό το ρεζιλίκι που είδαμε και να προσποιηθούμε ότι δεν τους είδαμε ποτέ…

 

Στην σκηνή ανέβηκαν οι RUST μαζί με μέλη από τους HardRaw, αλλά και άλλους για να σώσουν ότι μπορούσαν. Και εν μέρει το έκαναν με κομμάτια όπως τα “Lucifer’s Hammer” (Warlord), “Breaking the Law” (Judas Priest), “Axe Crazy” (Jaguar), “See You In Hell” (Grim Reaper) κ.α.

 

Τελικά μπορεί η τελευταία εντύπωση να είναι αυτή που μένει, όμως δεν πρέπει να αδικήσουμε όλη την διοργάνωση που μας έδωσε ένα υπέροχο festival! Συγχαρητήρια στα παιδιά που έτρεχαν όλη την ώρα για να περνάμε εμείς καλά, πράγμα που το κατάφεραν στον απόλυτο βαθμό!

 

Για το Rock Overdose.gr,

Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός

 

Ευχαριστώ τον Γιώργο για τις φωτογραφίες, όπως επίσης και τους φίλους Παναγιώτη, Τάσο (από RUST), Μιχάλη, Ανδρέα (από cy-metal)!

 

Comments