Το Party.San είναι ένα Extreme Metal Festival, που λαμβάνει μέρος κάθε χρόνο στα μέσα Αυγούστου από το 1996 στην περιοχή Schlotheim, της Γερμανίας. Γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο με τα χρόνια, καθώς φέτος που πραγματοποιήθηκε το τίμησαν περίπου 10.000 επισκέπτες. Παρόλο που όλα αυτά τα χρόνια είχε μόνο μια μεγάλη σκηνή, φέτος προστέθηκε μία νέα, μικρότερη σκηνή η οποία εισήχθη για «μικρότερες» τοπικές μπάντες έτσι ώστε να εκτελέσουν το έργο τους.
Φτάσαμε στη Φρανκφούρτη στις 8 Αυγούστου απ’ όπου οδήγησαμε 260 χιλιόμετρα για να φτάσουμε στο χώρο του φεστιβάλ. Όταν φτάσαμε τελικά στο χώρο του κάμπινγκ, είχαμε σταθμεύσει το αυτοκίνητό μας και ξεκινήσαμε να ετοιμάζουμε τις σκηνές μας στο γρασίδι, όπου ο χώρος φαινόταν σαν ένας παλιός χώρος αεροδρομίου. Οι πόρτες του φεστιβάλ δεν είχαν ανοίξει ακόμη για τη μεγάλη σκηνή, αλλά η μικρότερη σκηνή ήταν διαθέσιμη και είχε στηθεί ένα ξέφρενο metal πάρτι το οποίο κράτησε μέχρι αργά το βράδυ.
Μέρα 1η
Οι πόρτες του φεστιβάλ άνοιξαν στις 16:00 και ήμασταν ανάμεσα στους πρώτους που εισήλθαν . Η περιοχή περιβαλλόταν από διάφορα μαγαζιά merchandise. Η πρώτη μπάντα που βγήκε στο σανίδι ήταν οι δικοί μας Dead Congregation. Οι Έλληνες πρόσφεραν ένα δυνατό show ακόμα κι αν ήταν ατυχές το γεγονός ότι αντιμετώπισαν προβλήματα με την κιθάρα και αναγκάστηκαν να σταματήσουν την εμφάνισή τους για αρκετά λεπτά. Το Setlist τους περιλάμβανε κομμάτια κυρίως από το «Graves of the Archangels» άλμπουμ τους, όπως «Martyrdoom», «Teeth Into Red» και «Vanishing Faith».
Δεύτερη μπάντα στη σκηνή ήταν οι In Solitude, η μόνη heavy metal μπάντα που έπαιξε σε όλο το φεστιβάλ. Παρακολουθήσαμε τις επιδόσεις τους 40 λεπτά από απόσταση, καθώς μιλούσαμε με τα παιδιά των Dead Congregation.
Γύρω στις 18:30 οι Necros Christos εμφανίστηκαν στη σκηνή και έπαιξαν το μοναδικό death / doom metal τους με το συνδυασμό αραβικών μελωδιών όπου ζέσταναν το κοινό με τα τραγούδια όπως ‘Necromantique Nun’, ‘Baal of Ekron’ και ‘Doom of Kali Ma’. Έχοντας τους δει ξανά πριν 2 χρόνια στο Rock Hard Festival, οφείλω να ομολογήσω ότι η βελτίωση τους είναι αναμφισβήτητη.
Η σουηδική μπάντα Nifelheim ήταν η επόμενη για να παίξει. Δυστυχώς, ο Erik ‘’Tyrant’’ δεν 
κατάφερε να είναι παρών κι έτσι αντικαταστάθηκε από ένα session μπασίστα. Παρ 'όλα αυτά, το συγκρότημα δεν επηρεάστηκε από την απουσία του και έβγαλε μια κολασμένη εμφάνιση, παίζοντας κομμάτια από όλη τη δισκογραφία τους. Μιλώντας με τον «Hellbutcher» στα παρασκήνια πριν από την εμφάνισή τους, μας αποκάλυψε ότι έχουν ξεκινήσει να γράφουν το νέο album τους και θα μπουν στο studio τον Σεπτέμβριο, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε τη νέα τους κυκλοφορία το 2013.
Δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε τα επόμενα 2 συγκροτήματα, Vallenfyre και Sólstafir καθώς αποφασίσαμε να χαζέψουμε στα μαγαζιά και να περάσουμε λίγο χρόνο μιλώντας στα παρασκήνια με άλλα συγκροτήματα.
Οι Sodom ήταν οι co-headliners της πρώτης ημέρας και είναι μια μπάντα που ποτέ δεν θα βαριέσαι να βλέπεις, καθώς γίνονται όλο και καλύτεροι κάθε φορά που τους παίζουν. Στην εμφάνιση τους περιέλαβαν κλασικά, όπως τα «Agent Orange», «Μ-16», «Blasphemer», κλπ. καθώς και η νέα προσθήκη στο setlist τους το Surfin 'Bird' το οποίο είναι διασκευή από Trashmen. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να ρωτήσουμε τον κιθαρίστα Bernemann για το πώς ήταν η εμφάνιση τους στην Κύπρο. Μας είπε ότι του άρεσε πολύ και τόνισε ότι ο χώρος και ο κόσμος ήταν τρομεροί. Ωστόσο, ανέφερε ότι θα ήθελε να είχαν παίξει μεγαλύτερο σετ καθώς είχαν λίγο χρόνο και πρόσθεσε επίσης ότι θα ήθελαν να επισκεφτούνε και πάλι την Κύπρο στο μέλλον.
Δεν υπάρχουν αρκετά λόγια για να περιγράψουν την απόδοση των headliners Bolt Thrower. Βγήκαν στη σκηνή γύρω στα μεσάνυχτα και έπαιξαν για μια ώρα, καταστρέφοντας ό, τι είχε απομείνει όρθιο από την υπόλοιπη μέρα.
Άψογη η απόδοσή τους και απέδειξαν γιατί θεωρούνται ένα από τους μεγαλύτερους και πιο σεβαστούς θρύλους του Death Metal. Το γεγονός αυτό ότι αυτή η μπάντα καταφέρνει ακόμα να ενθουσιάσει τους παλιούς οπαδούς της, όπως επίσης και το να κατακτάει νέους σημαίνει πολλά. Τραγούδια όπως «Cenotaph», «For Victory ...» και «The Killchain» ηλέκτρισαν το πλήθος, αφήνοντάς μας να διψούμε ακόμα περισσότερο στο τέλος. Εκτός από τις τρομερότατες επιδόσεις τους, η συνάντηση μαζί τους ήταν επίσης μια μεγάλη εμπειρία, καθώς είχαμε την ευκαιρία να τους επισκεφτούμε στο καμαρίνι τους. Μας είπαν κιόλας ότι του χρόνου είναι πολύ πιθανόν να επισκεφτούνε και πάλι την Ελλάδα! Μακάρι!
Μέρα 2η
Ξυπνήσαμε την επόμενη μέρα εξαντλημένοι από την πτήση και το headbanging από την προηγούμενη μέρα και σπεύσαμε στη μεγάλη σκηνή, αφού αυτή τη φορά οι μπάντες άρχισαν να παίζουν στις 12:00.
Η πρώτη μπάντα που άρχισε ήταν οι Malignant Tumour. Οι Τσέχοι έπαιξαν για μισή ώρα και στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή οι Αυστραλοί thrashers Assaulter. Έπαιξαν τραγούδια από τα 2 άλμπουμ ‘Salvation like Destruction’ and ‘Boundless!’! Και παρά το πρόβλημα με την κιθάρα στην αρχή ήταν πολύ ενεργητικοί στη σκηνή και παρέδωσαν ένα πολύ καλό show!
Οι Iron Lamb έπαιξαν μετά και στη συνέχεια μια άλλη αυστραλιανή μπάντα οι Gospel of the Horns. Οι Matt Razor και Mersus από τους Destroyer 666 συμπλήρωσαν το line-up τους. Στο σύνολο ήταν πολύ εντυπωσιακοί και ο κόσμος γούσταρε πολύ με κομμάτια όπως ‘’Vengeance is Mine’’ και ‘’Slaves’’.
Παρακολουθήσαμε τις επόμενες μπάντες από απόσταση, εξοικονομώντας την ενέργεια μας για τους headliners. Οι Entrails παρέδωσαν ένα πολύ καλό show με το Death Metal τους. Μετά ακολούθησαν οι Skálmöld μια νέα μπάντα που πρόσφατα ιδρύθηκε και η οποία παίζει Viking / Folk metal που ήταν κατά κάποιο τρόπο ‘’εκτός’’ σε σύγκριση με το υπόλοιπο billing.
Η απόδοση των General Surgery ήταν ενδιαφέρουσα καθώς βγήκαν στη σκηνή ντυμένοι ως γιατροί και λουσμένοι στο αίμα. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, θα προτιμούσα να πεθάνω από τον πόνο παρά να εξεταστώ από αυτούς! Καταφέραμε να παρακολουθήσουμε τους Dark Fortress για 10-15 λεπτά και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς το signing session περιμένοντας τους Nile να εμφανιστούν. Μετά από περίπου 30 λεπτά μας ενημέρωσαν ότι το λεωφορείο τους χάλασε και το signing session επρόκειτο να καθυστερήσει για άλλες δύο ώρες. Μέχρι τη στιγμή που φτάσαμε πίσω στη σκηνή, οι Immolation τελείωναν το set τους και δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε πολλά από κοντά.
Για άλλη μια φορά, το signing session των Nile δεν συνέβη και τελικά ακυρώθηκε. Όπως μάθαμε αργότερα, το δεύτερο λεωφορείο που επρόκειτο να τους πάρει χάλασε κι αυτό. Οπότε έπρεπε να περιμένουν για ένα τρίτο λεωφορείο να τους φέρει 
στο φεστιβάλ. Ευτυχώς, κατάφεραν να φτάσουν στην ώρα τους για να πραγματοποιήσουν την εμφάνισή τους. Η εμφάνιση των Ghost Brigade πέρασε πολύ γρήγορα και θα πρέπει να αναφέρω ότι ειδικά με το «Soulcarvers« το τελευταίο τραγούδι τους δημιούργησαν μια πολύ μαγική στιγμή με τη συνοδεία της δύσης του ηλίου.
Καθώς η νύχτα πλησίαζε στο τέλος της, οι Nile ανέβηκαν στη σκηνή για να θερμάνουν το πλήθος των ισχυρών Θεών από το Βορρά -Immortal-. Ο Γιώργος Κόλλιας, ο ντράμερ τους, μας τίμησε στην σκηνή με το "Cyprus Metalhead" T-shirt που του δώσαμε όταν τον συναντήσαμε στα παρασκήνια λίγο πριν από την παράσταση που επρόκειτο να δώσουν. Ξεκίνησαν με το "Sacrifice unto Sebek" και αρχίσαμε το headbanging λυσσαλέα για άλλα 40 λεπτά μέχρι το τελευταίο τραγούδι τους, "Black Seeds of Vengeance". Ήταν η πρώτη φορά που οι περισσότεροι από εμάς τους είχαμε δει και μας άφησαν όλους με ανοικτό το στόμα!
Τελευταίοι, αλλά σίγουρα όχι λιγότερο σημαντικοί οι…Immortal! Οι θρυλικοί Νορβηγοί ήρθαν να παίξουν για 1 ώρα και 45 λεπτά. Σχεδόν κάθε metalhead ήρθε να αποδώσει φόρο τιμής στους Θεούς του Black Metal, οι οποίοι πρόσφεραν μια εκπληκτική απόδοση. Με κομμάτια όπως το "Tyrants", "One By One" και "At the heart of Winter" πως μπορεί κάποιος να μην τους λατρεύει! Ένα από τα καλύτερα shows που έχω παρακολουθήσει, με επαγγελματισμό και ένα πραγματικό μοναδικό attitude! Ο Abbath είναι πραγματικά ένας από τους καλύτερους frontmen όλων των εποχών.
Μέρα 3η
Μετά από 2 εκπληκτικές ημέρες, το φεστιβάλ πλησιάζει στο τέλος του. Η μέρα ξεκίνησε με τους Rectal Smegma που έπαιξαν στην θέση των Rompeprop που αναγκάστηκαν να ακυρώσουν την εμφάνισή τους λίγες μέρες πριν λόγω κάποιας ασθένειας του ντράμερ τους. Στη συνέχεια εμφανίστηκαν οι Trash Amigos και οι Cattle Decapitation που τους ακολούθησαν, και έπαιξαν από 45 λεπτά!
Οι black metallers Nocte Obducta ανέλαβαν την σκηνή παίζοντας τις μοναδικές μελωδίες τους στα γερμανικά, προετοιμάζοντας το κοινό για τους Archgoat που θα έπαιζαν μετά. Οι Φινλανδοί παρουσίασαν ένα καλό show παίζοντας τραγούδια από το «Whore of Bethlehem» 2 άλμπουμ τους και «The Light-Devouring Darkness».
Οι black metallers Ragnarok ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστούν μετά, αλλά τελικά οι retro-thrashers Warbringer ανέβηκαν στη σκηνή! Προφανώς οι Νορβηγοί είχαν ένα μικρό ατύχημα στο δρόμο τους για το φεστιβάλ και το show τους έπρεπε να καθυστερήσει. Παρ 'όλα αυτά, οι Warbringer έπαιξαν τρομερά με πολλή ενέργεια και μέχρι το πλήθος που τους αντάμειψε με πολλά και ασταμάτητα moshpits καθ’ όλη την απόδοσή τους. Το setlist τους ήταν χορταστικό από όλη τη δισκογραφία τους με κομμάτια όπως το "Shattered Like Glass», «Total War» και «Severed Reality». Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν περίμενα σίγουρα μια τέτοια απίστευτη εμφάνιση, αλλά οι Αμερικανοί μας εξέπληξαν! Έπαιξαν κιόλας ένα επιπρόσθετο κομμάτι μετά από απαίτηση του κοινού και δεν ήταν άλλο από το We are the Road Crew των Motorhead!
Με το που βγήκαν οι Toxic Holocaust στην σκηνή ακολούθησε μια θανατηφόρα απόδοση. Το δυναμικό τρίο έπαιξαν τέλεια το set τους το οποίο διήρκησε 45 λεπτά, παίζοντας τα κλασικά τους <<Nuke the Cross»,«In the name of Science »,« I Am Disease», ‘’666 ‘' κλπ. Ο frontman της μπάντας Joel Grind γιόρταζε τα 30ά γενέθλιά του στη σκηνή εκείνη την ημέρα και του δώσαμε ένα «Cyprus Metalhead 't-shirt ως δώρο όταν συναντηθήκαμε μαζί του στα παρασκήνια. Πάντως ελπίζω ότι θα δείχνω κι εγώ τόσο νέος σαν αυτόν όταν κλείσω τα 30! Η εμφάνιση τους τελείωσε πολύ γρήγορα και ήταν αναμφίβολα μία από τις καλύτερες του φεστιβάλ.
Έχοντας φτάσει στο φεστιβάλ τελικά οι Ragnarok έδωσαν μια αξιοπρεπή εμφάνιση, ακόμη και αν δεν ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος. Σε σύγκριση με τους Toxic Holocaust, μόνο χαμένοι μου φαίνονταν. Οι Incantation που τους διαδέχτηκαν ήταν καταπληκτικοί! Δυστυχώς ο ντράμερ τους δεν μπορούσε να το παραστεί μαζί τους και έπρεπε να αντικατασταθεί από τον Sam Inzerra των Mortician. Πέρα από αυτό, το set τους ήταν αξιοσημείωτο, μεταξύ των οποίων παίξαν 2 διασκευές. Ένα γεγονός που αξίζει να αναφερθεί είναι ότι η φωνή του John McEntee είναι πολύ καλύτερη ζωντανά από ό, τι στις ηχογραφήσεις των CD.
Παρακολουθήσαμε τους melodic deathsters Insomnium για περίπου 40 λεπτά και μετά το «Mortal Share κατευθυνθήκαμε στη μικρότερη σκηνή όπου οι Venenum ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν. Είναι ένα νεο death metal συγκρότημα από τη Γερμανία έχοντας κυκλοφορήσει μόνο ένα EP μέχρι τώρα. Μας διέλυσαν εντελώς με την απόδοσή τους. Έπαιξαν ολόκληρο το EP τους και μας άφησαν όλους με δέος. Κατά τη γνώμη μου, είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες νέες μπάντες εκεί έξω αυτή τη στιγμή. Μόλις τελείωσε το set τους, εμείς σπεύσαμε στο official merchandise τους και αγοράσαμε το EP τους. Ήταν από τα καλύτερα live του φεστιβάλ και ίσως αποτέλεσαν την μεγαλύτερη έκπληξη όλων.
Απολαύσαμε τους Γερμανούς θρύλους του thrash Tankard από απόσταση και ο Gerre χτυπιόταν ακούραστα επί σκηνής το show τους ήταν συναρπαστικό καθώς βομβάρδισαν το πλήθος με τους ύμνους τους όπως «Stay Thirsty!», «Die with a Beer in your Hand» και <<(Empty) Tankard>>. To τέλος του φεστιβάλ πλησίαζε,και ήρθε η ώρα για τους melodic black metallers Naglfar . Έπαιξαν για περίπου μία ώρα, δημιουργώντας μια σκοτεινή και ανατριχιαστική ατμόσφαιρα και ο κόσμος έδειχνε να απολαμβάνει την εμφάνισή τους. Αν και δεν ήμουν εξοικειωμένος με την μπάντα, βρήκα την εμφάνιση τους πολύ ευχάριστη.
Μετά την εμφάνιση των Naglfar έφτασε η ώρα για τους Πολωνους-θρύλους του Black/Death Metal Behemoth να εμφανιστούν 
ως το τελευταίο συγκρότημα του φεστιβάλ. Βγήκαν στη σκηνή περίπου κατά τις 1 π.μ. και έπαιξαν για 65 λεπτά. Η εμφάνιση τους ήταν αναμφισβήτητα η καλύτερη από όλες του φεστιβάλ. Ήταν σαν να παρακολουθούσαμε μια θεατρική παράσταση τρόμου με τον Nergal ως τον κύριο πρωταγωνιστή και μαζί με τη βοήθεια των Inferno, Seth και Orion, εξάλειψαν κάθε δύσπιστο στο δρόμο τους. Τραγούδια όπως «Decade of Therion», «Christians to the Lions», «Slaves Shall Serve», «Conquer All» και «At the Left Hand ov God>> παρουσίασαν μιαν κόλαση που δημιουργήθηκε και κανείς δεν επέζησε. Στο τέλος του encore έπαιξαν μεταξύ άλλων το «Lucifer», το οποίο έληξε αυτή την μαγική εμπειρία που ονομάζεται «Party.San» με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Είχαμε μια καταπληκτική στιγμή στο Party.San κατά τη διάρκεια της παραμονής μας εκεί και αυτό άξιζε απολύτως τα χρήματα και την εξάντληση. Είναι ένα από τα πιο καλά οργανωμένα φεστιβάλ που έχω πάει ποτέ μέχρι σήμερα και με τρομερό billing κάθε χρόνο. Περάσαμε πολύ καλά στο κάμπινγκ, καθώς και στην αγορά. Συναντήσαμε πολλούς νέους ανθρώπους και αυτό ήταν μια μεγάλη εμπειρία καθώς και η συνάντηση με τα συγκροτήματα και ειδικά το να συζητάς μαζί τους. Καταφέραμε να μιλήσουμε με τις περισσότερες από τις μπάντες εκεί, καθώς και σε μέλη από άλλες μπάντες που ήρθαν απλά να παρακολουθήσουν το φεστιβάλ όπως ο Tormentor και ο Odin από Desaster, ο Alwin από Asphyx και ο Βασίλης Μάζαρης από τους δικούς μας Daylight Misery. Ο ήχος θα μπορούσε να ήταν καλύτερος κατά τη διάρκεια ορισμένων συγκροτημάτων, αλλά αυτό δεν ήταν ένα τόσο σημαντικό πλήγμα.
‘Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές PSOA για την καταπληκτική εμπειρία και για την παροχή των VIP-PASSES.
Θα σας δούμε το επόμενο έτος στο Schlotheim!
Για το Rock Overdose,
Αλέξανδρος Βακανάς, Χάρης Χαραλαμπίδης και Μάνος Φαλελάκης
Αύγουστος 2012
Comments
