ALBUM ANNIVERSARY
Ένα άλμπουμ κλασσικό με όλη την έννοια της λέξης, με αξία ανυπέρβλητη, κλείνει σήμερα 26 χρόνια ζωής. Πραγματικά αποκλείεται να υπάρχει πραγματικός οπαδός της thrash μουσικής στον κόσμο τούτο, που να μην έχει προσκυνήσει τη χάρη του Reign in Blood. Για πρώτη φορά η μπάντα συνεργάζεται με τον παραγωγό Rick Rubin με τη βοήθεια του οποίου καταφέρνει να εξελίξει τον ήχο της και να δημιουργήσει ένα αριστούργημα διάρκειας μόνο 29 λεπτών, τόσο όμως ανελέητων και ολοκληρωμένων που δεν χρειαζόταν κάτι περισσότερο. Τα λόγια του Tom Arraya, σε συνέντευξη του το 2007, τα λένε όλα: «Θυμάμαι που έβλεπα ότι ήταν μόνο 29 λεπτά και λέω αυτό είναι όλο; Και ο Rubin μου απαντά: Ναι αυτό είναι. Ηχογραφήσαμε τα κομμάτια και ούτε μία φορά σκεφτήκαμε πόσο χρόνο είχανε. Γιατί πολύ απλά ήταν ολοκληρωμένα. Το μόνο που νομίζαμε ότι ήταν μικρό ήταν το “Necrophobic”. Τελειώσαμε με τα τελικά φωνητικά και το μιξάρισμα, κοιταχτήκαμε και είπαμε: “Σκατά, είναι μόνο 29 λεπτά. Βάλαμε όλα τα κομμάτια;”. Νομίζαμε πως είχε γίνει κάποιο λάθος και μιλήσαμε με τον Rubin, που απάντησε: “Μου δώσατε δέκα κομμάτια. Δεν είπατε τίποτα για τους χρόνους.” Δεν είχε φρικάρει. Δικιά του ήταν η εταιρεία. Αυτός ήταν το αφεντικό. Ήταν χαρούμενος. Πίστευε ότι το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Δεν ανησυχούσε καθόλου.» Και ήταν όντως εξαιρετικό. Με το που ξεπηδούν οι πρώτες νότες του απόλυτου ύμνου που λέγεται “Angel of death”, ξεκινάει παράλληλα ένας μανιασμένος τυφώνας που δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο πέρασμα του. Η ατμόσφαιρα του δίσκου είναι πραγματικά κολασμένη κάτι που καμιά άλλη μπάντα και κανείς άλλος δίσκος δεν είχε καταφέρει μέχρι τότε να δημιουργήσει με τη μουσική του. Οι φρενήρεις ταχύτητες του από την άλλη ήταν επίσης κάτι το πρωτόγνωρο για μια thrash μπάντα. Τα φωνητικά του Arraya βγαλμένα από τα τάρταρα, το κιθαριστικό δίδυμο των Jeff Hanneman και Kerry King, συνθέτει και εκτελεί μερικά από τα σκληρότερα και εκπληκτικότερα riff όλων των εποχών. Και στην κορυφή όλων, ο μέγιστος Dave Lombardo, η πεμπτουσία αυτής της κορυφαίας δουλειάς, πετυχαίνει τα ταχύτερα χτυπήματα που θα μπορούσε κανείς να ακούσει εν έτει 1986, δείχνοντας πόσα μίλια μπροστά είναι από την εποχή του. Πολύ σημαντική είναι η συμβολή του Rubin και στο θέμα της παραγωγής, αφού το αποτέλεσμα είναι αισθητά πιο ευκρινές συγκριτικά με τα δύο προηγούμενα άλμπουμ τους. Στιχουργικά, το συγκρότημα διαπραγματεύεται ζητήματα όπως ο θάνατος, η θρησκεία, ο φόνος και η παραφροσύνη. Το εναρκτήριο κομμάτι του άλμπουμ, “Angel of death”, αναφέρεται στον Josef Mengele, τον διαβόητο γιατρό του Αουσβιτς που έκανε πειράματα σε κρατούμενους οδηγώντας τους στον θάνατο και μάλιστα έμεινε στην ιστορία ως ο άγγελος του θανάτου. Η μπάντα πάντως έχει δηλώσει πως είναι κατά του ναζισμού απλά έδειξε ενδιαφέρον για το θέμα. Το στιχουργικό περιεχόμενο του άλμπουμ σε συνδυασμό με το εξώφυλλο του προκάλεσαν την άρνηση των διανομέων να το κυκλοφορήσουν κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να καθυστερήσει να ανέβει στα ράφια. Χωρίς καθόλου αναμετάδοση από το ραδιόφωνο, οι Slayer μπόρεσαν για πρώτη φορά να μπουν στο Billboard 200, φτάνοντας την 94η θέση. Οι κριτικές που έλαβε το ‘Reign in Blood” ήταν τουλάχιστον διθυραμβικές, έχοντας λάβει και πολλές διακρίσεις από μουσικά έντυπα, που το τοποθετούν ανάμεσα στα κορυφαία άλμπουμ που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ ή σε αυτά που έχουν ασκήσει τις περισσότερες επιρροές. Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα thrash άλμπουμ που έχει να επιδείξει η metal δισκογραφία, μέσα από το οποίο οι Slayer ανέβηκαν στο θρόνο του είδους. Άσκησε τεράστια επίδραση και βοήθησε στο να καθοριστεί η αναδυόμενη thrash metal σκηνή των Η.Π.Α. επηρεάζοντας σημαντικά και το death είδος. Το “Reign in Blood” διατηρεί ακέραιη την αίγλη του στο πέρασμα των χρόνων αποτελώντας μια αθάνατη κληρονομιά!
1. Angel of Death
2. Piece by Piece
3. Necrophobic
4. Altar of Sacrifice
5. Jesus Saves
6. Criminally Insane
7. Reborn
8. Epidemic
9. Postmortem
10. Raining Blood
Ένα από τα καλύτερα άλμπουμ των Rotting Christ, το A Dead Poem, συμπληρώνει σήμερα 15 χρόνια στη δισκογραφία. Έχει προηγηθεί το μεταβατικό "Triarchy Of The Lost Lovers", με το οποίο η μπάντα έχει ήδη ξεφύγει από τον αρχικό σκληρό black metal ήχο της και η συνέχεια, ένα χρόνο μετά, σηματοδοτεί μια περαιτέρω εξέλιξη προς αυτήν την κατεύθυνση. Χωρίς να αποχωρίζονται την ουσία της black metal μουσικής, κατεβάζουν ταχύτητες, προσθέτουν πολλά μελωδικά στοιχεία και δημιουργούν μια φοβερή μελαγχολική ατμόσφαιρα που μέσα από τη χρήση πλήκτρων και ακουστικών κιθαρών γίνεται ανά στιγμές σκοτεινή, θυμίζοντας κάτι από gothic. Παρά το γεγονός ότι είναι ίσως το πιο ήρεμο άλμπουμ που έχουν συνθέσει ποτέ, δεν απουσιάζουν η ενέργεια και η ένταση. Έτσι ακούγοντας το, συναντά κανείς τόσο γλυκά όσο και επιθετικά riff σε συνδυασμό με αρμονικές δισολίες, τραγούδια ενεργητικά με πολύ καλή ροή που αναδεικνύονται από μια καλή παραγωγή. Για πρώτη φορά στη σύνθεση της μπάντας βρίσκεται ο Ανδρέας Λάγιος που με την απόδοση του στο μπάσο βοηθά στο να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο η κιθαριστική δουλειά του άλμπουμ. Ο Σάκης στα φωνητικά του είναι και πάλι συνεπής, ερμηνεύοντας με τον «σκληρό» συνήθη τρόπο του, θυμίζοντας τις παλιές εποχές του συγκροτήματος. Οι στίχοι είναι αφηρημένοι και ποιητικοί, κλείνουν μέσα τους αρκετό συναίσθημα και αξίζουν την προσοχή του ακροατή. Αξίζει να αναφερθεί επίσης η συμμετοχή του Fernando Ribeiro των Moonspell, που συνέβαλε φωνητικά σε ένα από τα καλύτερα κομμάτια του άλμπουμ, το "Among Two Storms". Το “A Dead Poem” καταφέρνει μέσα από την ηχητική του αυτή εξέλιξη, να προσελκύσει οπαδούς από περισσότερα είδη της metal χωρίς όμως να γίνεται mainstream και τους Rotting Christ να γίνουν ίσως η πιο αναγνωρισμένη ελληνική metal μπάντα.
1. Sorrowfull Farewell
2. Among Two Storms
3. A Dead Poem
4. Out of Spirits
5. As if by Magic
6. Full Colour is the Night
7. Semigod
8. Ten Miles High
9. Between Times
10. Ira Incensus
A STAR IS BORN
Τα 59 του χρόνια κλείνει ο κουβανέζικης καταγωγής ντράμερ των Bon Jovi, Tico Torres, το ολόκληρο όνομα του οποίου είναι Hector Samuel Juan "Tico" Torres. Μεγαλωμένος στο New Jersey, ξεκίνησε να παίζει ντραμς σε ηλικία 14 ετών σε επαγγελματικό επίπεδο μάλιστα, χωρίς να έχει ασχοληθεί ξανά στο παρελθόν. Κατά τον ίδιο, είχε πάντα μέσα του το ρυθμό, αλλά η ενασχόληση του προέκυψε κατά λάθος. Συγκεκριμένα έκανε παρέα με κάποια παιδιά που υποτίθεται πως θα έπαιζαν σε ένα κλαμπ. Κάποια στιγμή που ο ντράμερ τους βγήκε έξω για τσιγάρο, ένας από τους φίλους του τον άρπαξε και τον έβαλε να παίξει, φέρνοντας εις πέρας ολόκληρη τη βραδιά αν και δεν είχε τον απαιτούμενο εξοπλισμό σε μπαγκέτες. Από τότε συνέχισε μαζί τους. Του άρεσε ιδιαίτερα η jazz και μελετούσε μουσική με τον Joe Morello. Το 1969 ενσωματώθηκε στην ψυχεδελική ροκ μπάντα Six Feet Under και συνέχισε αργότερα στους Phantom's Opera. Κάποια στιγμή, ο Torres γνωρίζεται με τον μπασίστα Alec John Such και μέσω της φιλίας που αναπτύσσεται μεταξύ τους καταλήγει στους Bon Jovi. Όπως έχει πει σε συνέντευξη του ο Jon Bon Jovi, το πράγμα έγινε ως εξής: «Είδα τον Tico για πρώτη φορά το 1978, όταν έπαιζε σε μια τοπική μπάντα, τους Lord Gunner. Ήταν ο καλύτερος και με το δυνατότερο χτύπημα ντράμερ στη σκηνή. Όταν ο Alec Such μου είπε ότι γνωρίζονταν και πως θα τον προσέγγιζε για να έρθει σε εμάς, ενθουσιάστηκα. Το να τον έχουμε στο συγκρότημα ήταν εξαιρετικά σημαντικό». Ο μουσικός, στην αρχή δεν ήταν θετικός στην πρόταση κυρίως λόγω του γεγονότος ότι ο Jon ήταν εννιά χρόνια μικρότερος του. Όταν όμως είδε την χαρισματική του προσωπικότητα και το ταλέντο του, οι ενδοιασμοί του εξαφανίστηκαν και τελικά δέχτηκε να γίνει μέλος της μπάντας. Από τότε είναι σταθερά μέλος των Bon Jovi, πλησιάζοντας τα 30 χρόνια παρουσίας στους κόλπους τους. Εκτός από τη μουσική, ο Torres έχει αναπτύξει και το ταλέντο του στη ζωγραφική, κάνοντας και εκθέσεις από το 1994. Είναι αυτοδίδακτος ζωγράφος και ζωγραφίζει εκφραστικές εικόνες με σκηνές από την καθημερινότητα και τη ζωή με το συγκρότημα. Έχει τρεις γάμους στο ενεργητικό του, ο δεύτερος από τους οποίους με το μοντέλο Eva Herzigová, που κράτησε δύο χρόνια. Από τον τελευταίο γάμο του, το 2001, έχει ένα γιο.
44 ετών γίνεται ο Βρετανός Thom Yorke, τραγουδιστής, βασικός συνθέτης, πιανίστας και κιθαρίστας των Radiohead. Συγκαταλέγεται στις πιο ισχυρές προσωπικότητες της μουσικής βιομηχανίας, με πολλές διακρίσεις από διάφορα έντυπα μέσα. Από τις πρώτες στιγμές της ζωής του, στάθηκε αρκετά άτυχος, αφού μόλις γεννήθηκε, οι γιατροί εντόπισαν σοβαρή βλάβη στο αριστερό του μάτι, λέγοντας στους γονείς του πως θα έμενε για πάντα κλειστό. Εκείνοι το κυνήγησαν και ο Yorke μέχρι τα έξι του είχε υποβληθεί σε πέντε επεμβάσεις. Την πρώτη του κιθάρα την πήρε στα εφτά του, αφού είχε δει μια live εμφάνιση των Queen με τον Brian May να τον ενθουσιάζει. Στο σχολείο που φοιτούσε γνωρίστηκε με τους Ed O'Brien, Phil Selway, Colin και Jonny Greenwood, με τους οποίους αρχικά σχημάτισαν τους On A Friday, επειδή μόνο κάθε Παρασκευή τους επιτρεπόταν να κάνουν πρόβες. Εκεί ο Yorke ανέπτυξε και την ικανότητα του στη σύνθεση μουσικής και το γράψιμο στίχων. Όταν τα μέλη των On A Friday τελείωσαν τις πανεπιστημιακές τους σπουδές, επανεργοποίησαν την μπάντα και μετακόμισαν στην Οξφόρδη, όπου υπέγραψαν δισκογραφικό συμβόλαιο και μετονομάστηκαν σε Radiohead. To 1993 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο “Pablo Honey” το οποίο περιείχε και το πρώτο τους single "Creep", που έγινε παγκόσμια επιτυχία. Σύντομα μέσα από εμφανίσεις, περιοδείες και προβολή από τα Μ.Μ.Ε. η μπάντα απέκτησε μια μεγάλη βάση οπαδών. Εκτός από οκτώ άλμπουμ που έχει στο ενεργητικό του με το συγκρότημα, ο μουσικός κυκλοφόρησε το 2006, την πρώτη του σόλο δουλειά, το “The Eraser” σε πιο ηλεκτρονικό ήχο, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ήταν και υποψήφιο και για βραβείο Grammy ως καλύτερο alternative άλμπουμ. Μόνος του πάντως δεν έχει κάνει ποτέ περιοδεία, ενώ σπάνιες είναι γενικά οι σόλο εμφανίσεις του. Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς με διάφορους καλλιτέχνες από ποικίλλα μουσικά είδη. Το 2010, ανακοίνωσε και το όνομα μιας ακόμη μπάντας του, των Atoms for Peace, με τους οποίους έχουν κάνει και μερικές εμφανίσεις στην Αμερική, ενώ έχουν επιβεβαιωθεί οι φήμες για την επερχόμενη πρώτη τους κυκλοφορία. Ο Yorke, που έχει επίσης σπουδάσει χαρακτική και ζωγραφική, μολονότι ανύπαντρος, έχει δύο παιδιά με την κοπέλα του. Είναι ακόμη ακτιβιστής και ασχολείται ενεργά κατά καιρούς με διάφορα σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά θέματα, ενώ δραστηριοποιείται και φιλανθρωπικά.
Για το RockOverdose.gr: Χαρά Νέτη & The Unknown Force
Comments
