Πηγαίνοντας προς το Κύτταρο, τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Θα έβλεπα 3 μπάντες που δεν έχω ξαναδεί ποτέ και η αλήθεια είναι ότι περίμενα πολύ καιρό αυτό το βράδυ. Πηγαίνοντας λοιπόν στα της συναυλίας, θα γίνω κλασικός και θα πω για άλλη μια φορά για τη μικρή προσέλευση κόσμου (τουλάχιστον στην αρχή).
Οι Aenaon, οι οποίοι ήρθαν από Ιωάννινα και Βόλο απ όσο ξέρω, βγήκαν στη σκηνή κατά τις 9 παρά κάτι. Αυτό που είδαμε, παρόλο που είναι πολύ δύσκολο να βγει επί σκηνής, ήταν αρκετά ικανοποιητικό. Η μπάντα έπαιξε με πολλά προηχογραφημένα μέρη, που όμως δεν τους εμπόδισε να ερμηνεύσουν το Blackened Death Metal τους, που σε σημεία άγγιζε και το majestic. Κατά τη γνώμη μου ο ήχος δεν ήταν και πολύ με το μέρος τους, αλλά δε φάνηκε να πτοήθηκαν και πολύ. Μετά από περίπου 30-35 λεπτά μας άφησαν για να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές και να υποδεχτούμε τους Degial.
Οι Degial ανέβηκαν στη σκηνή στις 21:30 και εκεί ήταν που οι πύλες άρχισαν σιγά σιγά να ανοίγουν. Ερχόμενοι από τη Σουηδία, για 40 λεπτά, έκαναν ένα σεμινάριο για το πώς πρέπει να παίζεται το πραγματικά old school thrash-death metal. Ο ήχος ήταν πραγματικά απίστευτος και πολύ καθαρός, κάτι σπάνιο σ αυτό το είδος, εκτός κι αν παίζουν οι Kreator. Τρελή σκηνική παρουσία και attitude πολλών κιλών. Θα τολμήσω να πω ότι σε αρκετά σημεία μου θύμισαν Possessed και Morbid Angel. Τους περιμένω ήδη για 2η φορά! Κατέβηκαν απ τη σκηνή στις 22:10 και πλέον η αναμονή είχε γίνει ήδη υπερβολικά έντονη.
Μετά το απαραίτητο change over, οι Watain όρμησαν κυριολεκτικά στη σκηνή στις 22:40 και η επόμενη 1 ώρα και 45 λεπτά ήταν ότι πιο σοκαριστικό έχω δει τα τελευταία χρόνια. Ξεκινώντας από τα σκηνικά, αρχίζουμε με φλεγόμενες τρίαινες και ανάποδους σταυρούς, κρέατα διάσπαρτα στο πάτωμα και ένα altar στο κέντρο της σκηνής. Σε ότι αφορά τον ήχο, είναι απ τις λίγες φορές, αν όχι η μοναδική, που έβλεπα black metal συναυλία και ξεχώριζα όλα τα όργανα. Για σκηνική παρουσία, δε νομίζω να χρειάζονται συστάσεις. Έπαιξαν κομμάτια από όλα τους τα albums και δε νομίζω να έμεινε κανείς παραπονεμένος. Πραγματικά δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες. Πιστέψτε με, χάνει πολύ απ το να το βλέπεις ζωντανά... Το μόνο που μου έρχεται σαν περιγραφή είναι (συγχωρέστε με για το αγγλικό) “The ultimate live ritual for summoning Death and Chaos itself”... Τα “Sleepless Evil”, “Holocaust Dawn”, “Malfeitor” και “Sworn to the Dark” είναι μόνο μερικά από τα κατακέφαλα που μας έριξαν, σε μια εμφάνιση 9 χρόνια μετά την 1η τους συναυλία στην Αθήνα.
Στις 00:25 όλη η μπάντα εκτός του τραγουδιστή Erik, έφυγαν από τη σκηνή, αφήνοντάς τον να κάνει τα απαραίτητα για το τέλος της εμφάνισής τους. Μετά από μια πραγματικά ειλικρινή υπόκληση, μας αποχαιρέτησε κι ο ίδιος και έφυγε, αφήνοντας για κάμποση ώρα τους σταυρούς και τις τρίαινες να καίγονται, μέχρι που έσβησαν μαζί με τα φώτα.
Ξέρω ότι η περιγραφή μου σ αυτό το review είναι φτωχή, αλλά πραγματικά πάσχισα πολύ για να μπορέσω να τα αποτυπώσω γραπτά. Ήταν κάτι που για να το καταλάβει κανείς έπρεπε να είναι εκεί (όσο κλισέ κι αν ακούγεται, σε αυτή τη συναυλία είναι η απόλυτη αλήθεια).
Για το Rock Overdose.gr,
Nick Yngve
Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός
Comments
