Ένα άρθρο της Virginia Pelley που κυκλοφόρησε σε διάφορα site, ανάμεσα τους και αυτό της Washington Post, ασχολήθηκε με τη σχέση που είχε δημιουργήσει με τη Yoga. Και ήταν απλή. Τη μισούσε. Και αυτό οφείλεται σε ένα συνδυασμό από λόγους.
Παρόλο που έχει σκολίωση και ακολούθησε τις προτροπές των γιατρών της να κάνει yoga, πάντοτε ένιωθε πως βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Άλλοτε ήταν το πλήθος ανθρώπων και ο λιγοστός χώρος όπου έκαναν τις ασκήσεις του, αναγκασμένη να ακούει τις αναπνοές τους και να βλέπει την ανικανότητα τους να ακολουθήσουν οδηγίες. Γενικά, εάν έχετε και εσείς κάποια εμπειρία από Yoga, θα βρείτε σε αυτά τα τμήματα μαθητές οι οποίοι είναι περισσότεροι από πρόθυμοι να δείξουν πόσα πολλά ξέρουν ενώ δεν έχουν ιδέα. Και το κερασάκι στη τούρτα ήταν η απέχθεια της για την ψευτοcool μουσική με τους ανατολίτικους ψαλμούς.
Και εδώ γίνεται η στροφή. Βρήκε κοντά στο σπίτι της ένα τμήμα yoga, Metal Yoga Bones, το οποίο γίνεται υπό τους ήχους heavy metal και death metal. Χωρίς να γνωρίζει από πρώτο χέρι και έχοντας μόνο ξενέρωτες εμπειρίες, σκέφτηκε να το δοκιμάσει. Πίστεψε πως μια πιο metal προσέγγιση ίσως θα την βοηθούσε να χαλαρώσει.
Γενικά υπάρχουν πολλά είδη τραγελαφικού yoga. Έχουμε και λέμε: dog yoga, pot yoga, naked yoga, laughing yoga, yoga with weights, yoga on bikes κ.α. Οπότε το μόνο που της κρατούσε το ενδιαφέρον ήταν η metal μουσική.
Οι πρώτες τις εντυπώσεις ήταν θετικές. Ήταν φτηνό σχετικά με τα υπόλοιπα yoga τμήματα. Το μάθημα γινόταν σε ένα δωμάτιο ενός club, Cobra Club bar, το οποίο δωμάτιο ήταν χωρίς παράθυρα με βαμμένο9υς κόκκινους τοίχους. Η δασκάλα της, Saskia Thode, γερμανίδα και γεμάτη tattoo ξεκίνησε το μάθημα όπως το περίμενε. Έδωσε οδηγίες στους μαθητές να κάτσουν στα στρώματα τους και να πάρουν βαθιές ανάσες, με κλειστά τα μάτια τους. Τους είπε να σκεφτούν όλες τις αγχώδεις εμπειρίες που είχαν εκείνη τη βδομάδα, να τις μορφοποιήσουν σε σφαίρες στις παλάμες τους και να τις υψώσουν ψηλά προς το ταβάνι. Και μετά του είπε να εκπνέουν με γρυλίσματα και γαβγίσματα.
Τα τραγούδια που παίζονταν εκείνη την ώρα ήταν τα “Tormenter” από W.A.S.P., “Feel The Pain” από Obituary, “Forever Blind” από At The Gates. Έκαναν τυπικές ασκήσεις της Βινιάσα γιόγκα, με τη μόνη διαφορά πως τους φώναζε να κάνουν Devil Horns όποτε ύψωναν τα χέρια τους στο ταβάνι. Αντίστοιχα είχε αλλάξει και τα ονόματα των στάσεων σε άλλα που είναι πιο σχετικά με τη metal κουλτούρα. Τη “shavasana” την αποκαλούσαν απλώς “corpse pose” (όντως έτσι είναι το ανεπίσημο όνομα), και κατά τη διάρκεια της άκουγαν το “Winter (Requiem) από τους Celtic Frost. Ύψωσαν τα χέρια τους πάλι και φώναξε "Praise Satan!”, και έπειτα όλοι στο μάθημα χαζογελούσαν.
Ένιωσε πως τελικά βρήκε ένα μάθημα yoga στο οποίο μπορούσε να πηγαίνει και να νιώθει καλά και άνετα. Όχι μόνο η καθηγήτρια έδειχνε πως ήταν καλός γνώστης των τεχνικών της Βινιάσα, αλλά με τη στάση της έδειχνε πως δεν χρειάζεται να παίρνουν την όλη κατάσταση στα σοβαρά. Και στα μαθήματα Yoga μπορείς να βρεις πολλούς οι οποίοι είναι με ένα μπαστούνι καρφωμένο στη πισινή τους τρύπα και να συμπεριφέρονται λες και συμμετέχουν σε συνεδρίες θέωσης. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ένιωσε άνετα.
Οπότε, τι λέτε; Θα παρακολουθούσατε metal yoga; Για να κάνω την αρχή, εγώ θα έλεγα πως όχι. Αλλά εγώ είμαι ρεμάλι και δεν νιώθω από αυτά. Εσείς;
Comments
