Οι brutal death metalers VULNUS μετρούν 2 και πλέον δεκαετίες πορείας, έχοντας αφήσει το δικό τους ανεξίτηλο αποτύπωμα στον extreme ήχο της ελληνικής και όχι μόνο σκηνής. Τον περασμένο Νοέμβριο είχαμε την δισκογραφική επιστροφή τους, μετά από 10 χρόνια απουσίας (!!!) και με αυτή την αφορμή ο Άγγελος Κατσούρας μίλησε με τον Νίκο Πράπα (drummer) προκειμένου να μάθουμε από πρώτο χέρι περισσότερες λεπτομέρειες για τα σχέδια τους.
RockOverdose: Καλώς τα παιδιά ρε, τον βρήκατε το δρόμο, όλα καλά; Όπως καταλαβαίνεις με τόσο μακρά απουσία θα σας πρήξουν όλοι τώρα που επιστρέψατε. Θέλουμε τα αρχικά σας συναισθήματα για αυτή την επιστροφή κι αν νιώθετε ότι έφυγε ένα βάρος από πάνω σας.
VULNUS: Γειά σου Άγγελε, σε ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη και γενικότερα για το ενδιαφέρον που έχεις δείξει όλον αυτόν τον καιρό για τη μπάντα. Το πρήξιμο είναι σύνηθες και πλέον αναμενόμενο μιας και προσωπικά με “πρήζανε” και τον καιρό που ήμασταν ανενεργοί, οπότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό, ίσα ίσα πάντα χαίρομαι να συζητάω χαχα. Η αλήθεια είναι ότι χρειαζότανε να βγάλουμε περισσότερη μουσική για το γαμώτο και μόνο. Έκατσαν οι πλανήτες σωστά και τα καταφέραμε, μαζευτήκαμε, στρώσαμε κώλο και βγάλαμε και δεύτερο άλμπουμ. Όπως καταλαβαίνεις -εσύ συγκεκριμένα που ξέρεις τη φάση μας χρόνια- για τους Vulnus αυτό είναι τεράστιο κατόρθωμα.
RockOverdose: Λοιπόν έχουμε και λέμε. 25 χρόνια ιστορίας πλέον μια και η μπάντα δημιουργήθηκε το ιστορικό 1999. Πρώτον, με όσα έγιναν ενδιάμεσα, το περίμενες ότι θα φτάναμε στο 2024 και θα είστε ως εδώ; Δεύτερον, πως θα μπορούσες να μας περιγράψεις αυτή τη διαδρομή 25 ετών με όσα θετικά κι αρνητικά συνέβησαν;
VULNUS: Δε θα μπορούσα να φανταστώ με τίποτα ότι αυτό το τζαμάρισμα τεσσάρων-πέντε πωρωμένων σχολιαρόπαιδων θα κρατούσε τόσο πολύ η αλήθεια είναι. Εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια είναι πάρα μα πάρα πολλά και όμως περάσανε σα να ήτανε grindcore κομμάτια, εν ριπή οφθαλμού. Κοιτάζοντας πίσω τώρα τόσα χρόνια θα σου πω απλά ότι έχω περάσει από τις καλύτερες εμπειρίες και στιγμές με αυτά τα άτομα, απλά θα μπορούσανε να είναι πολλές πολλές περισσότερες. Υπάρχει το ρητό που λέει “όλα για κάποιο λόγο γίνονται” αλλά στην περίπτωση μας θα πω πως ισχύει το “όλα για κάποιο λόγο ΔΕΝ γίνονται”.
RockOverdose: “Deceitful Entities” λοιπόν, το 2ο ολοκληρωμένο άλμπουμ, 9 χρόνια μετά το “Vessels Of Throe”. Πόσο καιρό πήρε συνολικά η δημιουργία του, τι το κράτησε αρκετά πίσω πέρα από την καραντίνα προφανώς και πόσο το ψειρίσατε μέχρι να κυκλοφορήσει τελικά;
VULNUS: Στην καραντίνα δεν υπήρχε καν σα σκέψη να ξαναπαίξουμε ως Vulnus ,όλα ξαναπήρανε μπρος πριν δύο-τρία χρόνια όταν ο Γιάννης (κιθάρα) επέστρεψε μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια πίσω στην Αθήνα όντας κάτοικος Γερμανίας. Ο Γιάννης ήταν στην αρχική σύνθεση της μπάντας και αναγκάστηκε να αποχωρήσει όταν ανέβηκε Γερμανία για σπουδές. Βρεθήκαμε τις πρώτες μέρες αφού είχε γυρίσει και στο χαβαλέ πάνω μου είπε ότι γρατζούναγε κάμποσα death metal riffs και είπαμε να τα τζαμαρουμε. Όταν συζητήσαμε να το πάμε σοβαρά για άλμπουμ και ψήθηκε και ο Παναγιώτης (φωνή) να τζαμάρει, είπαμε να το πούμε επίσημα “επιστροφή” και στρωθήκαμε στη δουλειά, τσιμπώντας και τον Σωτήρη για μπάσο που γούσταρε ανέκαθεν τη μπάντα. Συνολικά λοιπόν το υλικό πήρε δύο με δυόμιση χρόνια και κάπου ανάμεσα κυκλοφορήσαμε και μια promo κυκλοφορία τριών τραγουδιών που βγήκε πέρυσι και αυτή από τη New Standard Elite. Το υλικό το ψειρίσαμε πάρα μα πάρα πολύ γιατί ο γνώμονας ήταν και είναι να φτιάξουμε ωραία δομημένα τραγούδια με έξυπνα σημεία που δε θα κουράζουν πρώτα εμάς και στη συνέχεια τον ακροατή.
RockOverdose: Υπάρχει ανέκαθεν κάτι μαγικό με τους Vulnus, ο κόσμος σας έβλεπε ζωντανά κι έχανε τα μυαλά του χωρίς να έχετε δίσκο, περίμενε υπομονετικά να βγει το ντεμπούτο, ήταν εκεί όταν βγήκε, είναι ακόμα εδώ ακόμα και με σχεδόν 10ετή καθυστέρηση. Πώς το εξηγείς και πως το εισπράττεις όλο αυτό;
VULNUS: Νομίζω ότι ο κόσμος που μας στηρίζει τόσον καιρό έχει περάσει πολύ καλά ακούγοντας τα κομμάτια και στα live και στο προσωπικό του ηχοσύστημα και αυτός είναι ένας λόγος που ακόμα γουστάρει και ψήνεται. Όσο “πρήξιμο” και να έχω φάει τόσα χρόνια με τις ίδιες ερωτήσεις τύπου “πότε θα βγει το άλμπουμ” , “ πότε έρχονται τα cd” , “γιατί ρε μαλάκες το σπάσατε πάλι”, “κανά live θα δούμε επιτέλους ρε Πράπα” κλπ, μόνο θετικά μπορώ να το εισπράξω. Αρχίζεις και συνειδητοποιείς ότι σε μια τέτοια εποχή που ζούμε που τρέχουνε όλα τόσο γρήγορα και με τέτοιο βομβαρδισμό πληροφοριών, υπάρχουνε τυπάκια που τους έχεις αφήσει ένα καλό στίγμα με τη μουσική σου και δε σε ξεχνάνε. Πιστεύω είναι και το μεγάλο ευχαριστώ που μπορείς να πάρεις όντας μουσικός.
RockOverdose: Θέλουμε λίγο να μας αναλύσεις το σαβουάρ βιβρ των στίχων και τον τίτλο του δίσκου. Νομίζω οι πιο δόλιες υπάρξεις είμαστε εμείς οι άνθρωποι και επισήμως, θέλετε να τονίσετε το πόσο κατά διαόλου πάνε όλα τα τελευταία χρόνια, ή ήταν απλά ένας όμορφος πιασάρικος τίτλος;
VULNUS: Πέραν το ότι ο τίτλος ηχεί όντως πολύ ωραία αυτή τη φόρα οι στίχοι είναι πιο άμεσοι και εύπεπτοι, κάτι το οποίο μου βγήκε εντελώς φυσικά. Κάποια κομμάτια καταπιάνονται με τις θρησκείες και το τυφλό φανατισμό των ακολούθων τους, κάποια με την ακμάζουσα παρακμή που ζει η κοινωνία, χιλιοειπωμένα πράγματα μεν αλλά πιο επίκαιρα από ποτέ. Άλλα κομμάτια είναι πιο προσωπικά/μεταφορικά με ζητήματα που έχουνε να κάνουνε με την ύπαρξη και την αναζήτηση του λόγου της. Δόλιες υπάρξεις σαφώς είναι και οι άνθρωποι αλλά οι περισσότερες “βρίσκονται” στα ανούσια δόγματα των φανατισμένων.
RockOverdose: Στα του τίτλου ξανά, έχουμε την εξωφυλλάρα του συνήθη υπόπτου και νομοτελειακής επιλογής Νάκου. Θέλατε να τονίσετε με αυτή τη φιγούρα ότι η εξαπάτηση ξεπερνάει τα ανθρώπινα όρια και μπορεί να μεταμορφωθεί σε κάτι τερατώδες; Του δώσατε κατευθύνσεις ή απλά τον αφήσατε να κάνει τα δικά του, όπου και θριάμβευσε πάλι;
VULNUS: Ο Γιάννης είναι τεράστιος fan της μπάντας από τα γεννοφάσκια της και με χαρά του ζητήσαμε να φτιάξει κάτι για μας. Το μόνο που του αναφέραμε ήταν ο τίτλος και το ότι θα θέλαμε μια κεντρική φιγούρα στη μέση άμεσα επηρεασμένοι από το “brutality is law” των Καλιφορνέζων Θεών Severed Savior. Η μόνη “ένσταση” που είχαμε στο τελικό αποτέλεσμα ήταν να πειράξει/χαλάσει λίγο την κεντρική φιγούρα έτσι ώστε να είναι άμεσα συνυφασμένη με τον τίτλο και να έχει και αυτί έναν μεταφορικό “delusional” χαρακτήρα. Δεν περίμενα ποτέ να βγάλω δίσκο με τόσο ωραίο εξώφυλλο το όποιο να σου δηλώνει κιόλας με τον τρόπο του το τι μουσική θα έχει μέσα. Μέχρι και τα χρώματα του πιστεύω ότι δένουν τέλεια με το υλικό.
RockOverdose: Πέραν της ποιότητας του δίσκου που οκ, το ξέραμε από πριν όλοι, ο ήχος είναι το κάτι άλλο, θα θέλαμε να μάθουμε πως επιτεύχθηκε και πόσο εύκολο ήταν να σας βγει έτσι στις ηχογραφήσεις, θεωρώ θα μπορούσε άνετα να είχε βγει με το που είχατε δημιουργηθεί το ‘99 και να μην υπήρχε καμία διαφορά.
VULNUS: Προσωπικά έχω μεγάλα σκαλώματα με τις παράγωγες και θέλω όπου παίζω η παραγωγή να υποστηρίζει πλήρως τα κομμάτια. Πραγματικά σιχαθήκαμε τις υπερπλαστικες άνευρες παραγωγές που πλέον έχουνε κατακλύσει και τον ακραίο χώρο. Θέλαμε μια φυσική παραγωγή, έναν ήχο αληθινό που να φέρνει σε όλες τις μπάντες που ακούγαμε-ακούμε και μας επηρέασαν στην αρχή και στην πορεία των Vulnus.. Ο Γιώργος ξέρει ακριβώς τα κολλήματα μου και στα τύμπανα και στο brutal death metal και πραγματικά δε χρειάστηκε να του πούμε απολύτως τίποτα. Με το που του είπα ότι θέλουμε να γράψουμε μου είπε “έλα μαλάκα σε ξέρω το έχουμε άνετα, σας περιμένω” και γενικά χαίρομαι γιατί με όποιον συνεργαστήκαμε για αυτό το άλμπουμ ήταν και είναι μέγας fan της μπάντας. Φυσικά τύμπανα, φυσικές πηγές, μεράκι και γνώση του ήχου, τα μόνα πράγματα που χρειάστηκαν πραγματικά.
RockOverdose: Υπό συνθήκες θα έκραζα τύπου “σκοτωθήκατε πάλι” με μόλις 29’ διάρκειας, αλλά η ευστοχία υλικού μου το απαγορεύει. Είστε οπαδοί του “λιγότερο ίσον περισσότερο” ή θεωρείτε ότι στο στυλ σας τυχόν υπερβολές δεν έχουν θέση και πρέπει τα πράγματα να είναι “τόσο/όσο” ώστε να γουστάρετε και εσείς αλλά και όσοι σας ακολουθούν;
VULNUS: Ένας death metal δίσκος και ειδικά αυτή την εποχή δεν πρέπει να ξεπερνάει τα σαράντα λεπτά κατ'εμέ. Είμαστε πολύ υπέρ του “ποιότητα και όχι ποσότητα” γι'αυτό και όπως ανέφερα ψειρίσαμε άπειρα τα τραγούδια έτσι ώστε να μην έχουνε καθόλου filler σημεία ή βαρετά riffs. Αυτό εννοείται θα έχει να κάνει και με την ποσότητα των τραγουδιών που προσωπικά πιστεύω σε ένα death metal δίσκο αν υπάρχουνε πάνω από δέκα τραγούδια σίγουρα κάποια θα είναι αδύναμα και fillers. Οι περισσότεροι που ακούνε το άλμπουμ έχουνε να σχολίασουνε ότι κυλάει σα νερό και ότι τον ξαναβάζουν καπάκια γιατί δεν τους κούρασε καθόλου.
RockOverdose: Πέρασαν χρόνια από το προηγούμενο άλμπουμ, δεδομένου ότι έχεις καταπιαστεί με πολλά ενδιάμεσα, θέλουμε την άποψη σου για το πως έχει κάνει άλματα προόδου η Ελληνική σκηνή όλο αυτό το διάστημα, που εντοπίζεις τις υπέρ διαφορές και πως το βιώνεις κι ο ίδιος μέσα από τις άλλες μπάντες που έχεις παίξει.
VULNUS: H ντόπια σκηνή δε θα έλεγα πως είναι και στα καλύτερά της σήμερα. Έχουμε σίγουρα καλύτερους μουσικούς, νέα τυπάκια που σκίζουν στα όργανα τους και είναι μουσικά ώριμοι από μικροί και μελετάνε στο φουλ έχοντας βάλει στόχους, αλλά αυτό που λείπει για μένα είναι οι ΜΠΑΝΤΕΣ. Αυτό που έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια είναι η υπέρ-ατομικότητα των μουσικών. Βιντεάκια με covers, με ασκήσεις, shreds, covers, και άλλα covers άλλα λείπει το να μπούνε τρία-τέσσερα άτομα σε ένα στούντιο, να ανταλλάξουν απόψεις και ιδέες , να τζαμάρουνε και να ΠΑΙΞΟΥΝΕ μουσική. Καλά τα sessions δε λέω, αλλά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να δημιουργείς κάτι νέο και να το μοιράζεσαι και με άλλους. Έτσι και αλλιώς για μουσική μιλάμε, ειδικά εμείς οι drummers είμαστε έρμαια των έγχορδων του πότε θα καυλώσουν να γράψουν νέα μουσική. Μαζευτείτε, τζαμάρετε, τσακωθείτε, φάτε σκατά , φάτε πακέτα, παίξτε μάπες, παίξτε σκατά, αλλά κάτι καλό θα βγει από αυτό. Γιαυτό αν έχεις παρατηρήσει σπάνια θα με δεις κάπου session, προτιμώ να μπω σε μπάντα που πρώτα κάνω κέφι με τα άτομα και μετά με τη μουσική. Νομίζω το έχουμε συζητήσει και μαζί από κοντά αλλά έρχονται μπάντες από το εξωτερικό και πλέον support βλέπεις 4-5 μπάντες συνέχεια, δεν είναι ότι γλείφουνε και θέλουνε να είναι μαϊντανοί, ή ότι δεν το αξίζουν, άπλα πραγματικά δεν υπάρχουνε άλλες. ΦΤΙΑΞΤΕ ΜΠΑΝΤΕΣ ΠΑΙΔΙΑ!
RockOverdose: Ξέρεις ότι έχεις το θαυμασμό όλων σαν ντράμερ, πέρα από το τι όργιο είσαι γενικά, το αφήνουμε στην άκρη. Θα σταθώ σε κάτι που είπε ο Αναστάσης των Dead Congregation τις προάλλες, ότι η διαφορά δε γινόταν καθώς είχαμε μεγάλη έλλειψη σε καλούς ντράμερ. Συμφωνείς ή διαφωνείς;
VULNUS: Συμφωνώ απόλυτα με τον Αναστάση. Δυστυχώς, ή ευτυχώς αυτή η άποψη ισχύει εκατό τοις εκατό. Ένας καλός drummer -ειδικά στο extreme metal- θα ανεβάσει πολύ το επίπεδο της μπάντας και ας μην λέει πολλά η ίδια από άποψη ιδεών-συνθέσεων-τραγουδιών. Από την άλλη μια πολλά υποσχόμενη μπάντα θα χαντακωθεί άμα ο drummer δεν είναι καλός-σταθερός. Είναι αυτή η φάση που λέω ειδικά στα live ότι κιθαρίστας-μπασίστας-τραγουδιάρης άμα κάνουνε λάθη δεν θα φανεί και τοοοοσο πολύ, αλλά άμα ο drummer κουνήσει ή χάσει το καταλαβαίνει μέχρι και ο μπάρμαν τη στιγμή που βάζει μπίρες ας πούμε. Γιαυτό και αν έρθεις ποτέ backstage θα δεις ότι πριν βγει η μπάντα κάποια στιγμή σταματάμε το χαβαλέ και το τζέρτζελο και καθόμαστε κανα μισάωρο σαν αθλητές με ένα pad και ζεσταινόμαστε. Δεν είναι εύκολο το συγκεκριμένο όργανο.
RockOverdose: Συνεχίζοντας το παραπάνω, πολλοί θέλουν να μάθουν τις επιρροές σου και τι σου έβαλε το μικρόβιο. Σε συνδυασμό ότι γνωρίζουμε πως κάνεις πολύ επιτυχημένα μαθήματα, θέλουμε να μάθουμε σε τι εστιάζεις ως σημαντικότερους τομείς στο παίξιμο και πως μπορεί ένας καλός δάσκαλος να το “βγάλει” και να το εξελίξει σε κάποιον, είτε αρχάριο, είτε πιο έμπειρο;
VULNUS: Όλα ξεκινήσανε όταν είδα τον Vinnie Paul to '94 στο video clip του “I am broken” που γύρναγε η κάμερα γύρω του και βάραγε τα πιατίνια και τιναζόντουσαν νερά. Ήμουν πιτσιρικάς, ψάρωσα τρελά και λέω πάει αυτό είναι, αυτό θέλω να κάνω. Μετά ακολούθησε ο Bostaph στο Divine Intervention, o Cavalera, ο Lombardo, έπειτα μπήκα για τα καλά στο death metal και έλιωνα με τον Sandoval, Marquez, Asheim, Mazurkiewicz. Aκόμα προσπαθώ να παίξω σαν τον καλύτερο drummer του brutal death, τον Mike Hamilton των Θεών Deeds of flesh. Άπειρες οι επιρροές και όχι μόνο από metal drummers. Κοίτα οι drummers περνάμε πολλές φάσεις στο όργανο πάνω άλλες καλές και άλλες όχι τόσο. Όταν ξεκινάς δεν μπορείς να παίξεις τίποτα αλλά θες να παίξεις τα πάντα. Μετά καταλαβαίνεις ότι για να παίξεις αυτά που θες πρέπει να ρίξεις πολλή δουλεία και εκεί βρίσκεις και το κίνητρο. Στη συνέχεια παίζεις αυτά που μελετάς και θες να τα χώσεις όλα μέσα στα κομμάτια, γιατί είσαι ακόμα ανώριμος και θες να κάνεις εντύπωση, είτε στον εαυτό σου είτε σε άλλους drummers και μουσικούς. Όταν λοιπόν κάποια στιγμή έχεις μελετήσει και έχεις φτάσει σε ένα καλό επίπεδο , συνειδητοποιείς ότι πάνω απ'όλα είσαι ο μετρονόμος του κομματιού και πρέπει να υπηρετήσεις το style και τα riffs. Εκεί είσαι λοιπόν στην καλύτερη σου φάση παιχτικά και μουσικά, όταν προσεγγίζεις κάθε φορά τη μουσική με ωριμότητα και ταπεινότητα. Είναι και το πρώτο πράγμα που λέω στους μαθητές μου, είτε σε αρχάριους είτε σε προχωρημένους. Το πιο σημαντικό είναι να ξεκινήσεις με σωστές βάσεις και να δώσεις κίνητρο στο να γίνεται ο άλλος καλύτερος στο παίξιμο αλλά και στην ακρόαση/προσέγγιση.
RockOverdose: Δίσκο θέλαμε, μας ήρθε με το καλό. Θέλουμε και συναυλία, αν όχι πολλές. Είναι εφικτό αυτό; Αν ναι κατά πόσο; Αν όχι γιατί; Θα μας φτιάξεις ή να ξεχάσουμε κάθε ελπίδα; Το υλικό αυτό πάντως ΠΡΕΠΕΙ να ακουστεί ζωντανά.
VULNUS: Είναι σχεδόν αδύνατο αλλά προσωπικά θα ήθελα πολύ να γίνει. Είμαστε διασκορπισμένοι σε Αθήνα, επαρχία και εξωτερικό και να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να γίνουνε τακτικές πρόβες, πράγμα αδύνατο τη συγκεκριμένη στιγμή. Κρατάω ένα παραθυράκι ανοιχτό, αλλά πολύ δύσκολο να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.
RockOverdose: Για το τέλος, αφού σε ευχαριστήσω θερμά, θα θέλαμε να μας πεις αν υπάρχει μέλλον για το συγκρότημα, το πρόγραμμα ξέρουμε ότι είναι περιοριστικό ως βαρύ, θα μπορούσε η κυκλοφορία αυτή να σας “σπρώξει” να το τρέξετε παραπάνω ή το επόμενο άλμπουμ θα έρθει το 2035 στα 50κατι σας; Και πάλι συγχαρητήρια και να σας βλέπουμε πιο ενεργούς, σας έχουμε πρήξει όλοι αλλά αν δεν αξίζατε δε θα το κάναμε.
VULNUS: Σε ευχαριστώ πολύ και πάλι Άγγελε για τα καλά σου λόγια και το ενδιαφέρον και θέλουμε όλοι να σε ευχαριστήσουμε για αυτή τη συνέντευξη. Κοίτα επειδή η όλη φάση με το άλμπουμ ξεκίνησε σαν studio project δεν αμφιβάλλω καθόλου αν έχει οίστρο ο Γιάννης και γράψει σύντομα νέα riffs να έχουμε άμεσα και νέο άλμπουμ. Όλα αυτά βέβαια χωρίς να υπάρχουνε αναποδιές. Θα δείξει. Προς το παρόν χαιρόμαστε που καταφέραμε και βγάλαμε επιτέλους ένα καινούργιο άλμπουμ μετά από τόσα χρόνια. Οψόμεθα! Brutal Death metal or no metal at all!
Για το RockOverdose,
Άγγελος Κατσούρας
Comments
