Το Σάββατο 5/4 παρευρέθηκα στην συναυλία των Running Flames στο club Level 69 στο Μοσχάτο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν το εν λόγω club. Στο πρόσφατο παρελθόν είχα πάει για τα Poltergeist Festivals I (βλ.εδώ) & II (βλ. εδώ), καθώς και κάποιες άλλες φορές κυρίως για να παρακολουθήσω τους New Zero God. Ήταν όμως η πρώτη φορά που έβλεπα ζωντανά τους Running Flames, παρόλο που το συγκρότημα δεν μου ήταν άγνωστο. Πρόκειται για ένα πολύ καλό power - classic heavy metal συγκρότημα, οι οποίοι αν και υπάρχουν από το 2013 μόλις πρόσφατα (24-11-2023, δηλαδή 10 χρόνια μετά την ίδρυση τους) κυκλοφόρησαν το πρώτο μέχρι στιγμής πλήρες άλμπουμ τους, το πολύ καλό “Through Fire and Sand”. Αυτό είναι ένα δείγμα των προβλημάτων (επαγγελματικών, οικονομικών, οικογενειακών, κτλ) που αντιμετωπίζουν τα συγκροτήματα των οποίων τα μέλη είναι ερασιτέχνες μουσικοί. Ως πιο έμπειρο μέλος θα έλεγα ότι είναι ο κιθαρίστας Γιάννης Τζιγκουνάκης, ο οποίος συμμετείχε στο συγκρότημα του Γιώργου Τσίγγου και Μαύρων Κύκλων την περίοδο 1991-7, ενώ έχει παίξει στους Brainfade, Denominators και Hellfire.
Με το που φτάνω στο club λίγο μετά τις 9 βλέπω κόσμο συγκεντρωμένο απ’ έξω και μέλη του συγκροτήματος. Πρώτη κουβέντα του Γιάννη μόλις με αντικρίζει: «Καλησπέρα, δεν θα πας σήμερα στον Περλεπέ;» (έπαιζαν την ίδια ώρα περίπου οι Mystery). Τι να που πεις τώρα? Από τα κορυφαία συγκροτήματα του είδους οι Mystery, super δεξιοτέχνης ο Άγγελος, αλλά τους είχα δει σχετικά πρόσφατα (τον Οκτώβριο) και εκτός αυτού ήθελα να υποστηρίξω ένα μικρότερης αναγνωρισιμότητας, αλλά πολύ ποιοτικό συγκρότημα.
Η συναυλία ξεκίνησε στις 21:40 με τον δίμετρο τραγουδιστή Χρήστο Ορφανίδη να λέει: “Gentlemen start your engines” και αμέσως μετά «μπήκε» το “Race I The Sky” και ακολούθως το επόμενο τραγούδι του άλμπουμ, το “Dark Ages”. Όπως είναι λογικό ένα πλήρες συναυλιακό σετ δεν θα μπορούσε χρονικά να καλυφθεί μόνο με τραγούδια της μίας και μοναδικής μέχρι στιγμής κυκλοφορίας τους, οπότε έπαιξαν και διασκευές με πρώτη το “Holy Diver”, όπου ως αναμένετο έγινε χαμός! Γενικά έπαιζαν 1-2 δικά τους τραγούδια και ακολουθούσαν 1-2 διασκευές (αναλυτικά μπορείτε να διαβάσετε στο setlist).
Η πληρότητα του club ήταν ικανοποιητική, το κέφι του κοινού στο full όχι μόνο λόγω των διασκευών, αλλά και γιατί οι συνθέσεις των Running Flames ήταν προσεκτικά δομημένες, καλοδουλεμένες, με μελωδίες που σου έμειναν στο μυαλό, ενώ οι αποδόσεις τους ήταν πολύ ζωντανές. Όλα ανεξαιρέτως τα μέλη της μπάντας είναι αξιόλογοι μουσικοί και έδιναν την ψυχή τους επί σκηνής. Για τον έμπειρο Γιάννη αναφέρθηκα προηγουμένως. Αποκάλυψη ήταν ο έτερος κιθαρίστας, ο Βαγγέλης Μουντζουρούλιας, ο οποίος μαζί με τον Γιάννη (εκπληκτικοί τεχνίτες και οι δύο τους) έδιναν ρέστα, ειδικά στις δισολίες. Ο τραγουδιστής Χρήστος Ορφανίδης δεν ήταν εντυπωσιακός μόνο λόγω του ύψους του, αλλά κυρίως του μουσικού του αναστήματος και της πολύ καλής ερμηνείας του. Το είδος που έπαιζαν απαιτούσε μίνιμουμ έναν πολύ καλό ερμηνευτή (δεν ήταν brutal death metal, ή death core) και ο Χρήστος ήταν ένας από αυτούς. Ένδειξη ότι βίωνε την συναυλία ήταν ότι προέβαινε συχνά σε headbanging. Σημειωτέο ότι τραγουδούσε ξυπόλητος (υποθέτω για να γειώνεται), έπαιρνε και μερικές στάσεις ζεν, εάν αυτά τον βοηθούν να συγκεντρώνεται και να αποδίδει καλύτερα, τόσο το καλύτερο για όλους (τον εαυτό του πάνω απ΄ όλα, το συγκρότημα και το κοινό που τον απολάμβανε). Οι υπεύθυνοι του ρυθμού (ο drummer Δημήτρης Σταυρουλάκης και ο μπασίστας Ορέστης Ζαννετόπουλος) ήταν σταθεροί και συνεπείς στον ρόλο τους.
Θα αναφερθώ λίγο στις διασκευές, που είναι ενδεικτικές των επιρροών τους. Έπαιξαν 2 διασκευές Iron Maiden, τυχαίο? Δεν νομίζω. Επίσης έπαιξαν και 2 μη metal, που για να είμαι ειλικρινής σχεδόν ποτέ δεν θα έβαζα να ακούσω από μόνος μου: “Everything Is Coming Up Roses” και “Message in a Bottle”. Ειδικά στην πρώτη, της έδωσαν μία άλλη, πιο μεταλλική διάσταση. Στο “Symphony Of Destruction” έγινε χαμός! Ένας πυρήνας 4 φανατικών μαζεύτηκαν στην αριστερή γωνία (με τους οποίους ενώθηκα και εγώ αργότερα) κάτω από τον Γιάννη και επευφημούσαν. Ήταν ίσως η πιο «ξεσηκωτική» διασκευή από πλευράς αντιδράσεων κοινού. Όχι βέβαια πως τα υπόλοιπα τραγούδια (διασκευές και μη) δεν άρεσαν.
Το κέφι ήταν διάχυτο στο κοινό καθ’ όλη την διάρκεια της συναυλίας, οι μπύρες πήγαιναν και έρχονταν και το σετ τους ολοκληρώθηκε με το πολύ δυναμικό “Run In Flames” (ίσως το πιο ενδεικτικό τραγούδι τους με απίστευτες καταιγιστικές κιθάρες στυλ πρώτης περιόδου Metallica και ταιριαστό όνομα με τον τίτλο του συγκροτήματος). Συνολικά σε 85’ έπαιξαν 16 τραγούδια: 8 δικά τους και 8 διασκευές. Έπαιξαν σχεδόν όλο το άλμπουμ εκτός από το “Black Waters” ίσως λόγω χρονικών περιορισμών. Κρίμα γιατί είναι ένα υπέροχο και σύνθετο τραγούδι με αλλαγές ρυθμού, στυλ της τελευταίας επικής Maiden-ικής περιόδου. Δυστυχώς οι συναυλίες στο εν λόγω club πρέπει να ολοκληρώνονται κατά τις 11, λόγω προβλημάτων με τους γείτονες, παρόλο που έχει πολύ καλή ηχομόνωση.
Και εδώ θα αναφέρω το μόνο ίσως μελανό σημείο της βραδιάς. Αμέσως μετά την συναυλία, το κοινό συνεχάρη τα μέλη του συγκροτήματος για την καταπληκτική απόδοση τους. Σε συζήτηση που είχα με τον Μιχάλη, τον υπεύθυνο του club, μου είπε ότι το Level 69 θα κλείσει οριστικά μετά το τέλος Απριλίου! Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται μόνο στους κακούς γείτονες ή και σε άλλους λόγους. Κρίμα γιατί ήταν ένας πολύ καλός και συνεπής συναυλιακός χώρος και στούντιο για πρόβες όχι μόνο για την ευρύτερη περιοχή, το οποίο όπως ανέφερα και στην αρχή είχα επισκεφτεί κάποιες φορές.
Όσον αφορά τους Running Flames εννοείται ότι όταν υπάρχει η δυνατότητα επιβάλλεται να μην χάνετε συναυλίες τους και να ακούσετε ολόκληρο το πολύ προσεκτικά δομημένο άλμπουμ “Through Fire And Sand”, στο οποίο δεν υπάρχει ούτε μία μέτρια στιγμή. Ιδιαίτερα οι οπαδοί του κλασσικού metal και κυρίως των Iron Maiden θα το λατρέψουν. Προσοχή, δεν είναι αντιγραφή ή συρραφή τραγουδιών συγκροτημάτων του είδους, έχουν πολλά προσωπικά τους στοιχεία. Δεν θα με εξέπληττε να άκουγα ότι σε λίγο καιρό θα βρίσκονται σε παγκόσμια περιοδεία. Το αξίζουν!
Running Flames setlist
Race in the Sky
Dark Ages
Holy Diver (διασκευή Dio)
Persian King
Revelations (διασκευή Iron Maiden)
Through Fire and Sand
Everything is Coming up Roses (διασκευή Black, παρατσούκλι του Colin Vearncombe)
Message in a Bottle (διασκευή The Police)
Show me the Way
Symphony of Destruction (διασκευή Megadeth)
Vigilante
Killers (διασκευή Iron Maiden)
Scorpions Bite
Ace of Spades (διασκευή Motorhead)
Breaking the Law (διασκευή Judas Priest)
Run in Flames
Για το Rockoverdose,
Κείμενο/ Φωτογραφίες: Παναγιώτης Παπανδρεοπουλος
Comments
