Οι Socrates Drank the Conium, διαμόρφωσαν καθοριστικά την ελληνική ροκ σκηνή αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα με τον ιδιαίτερο ήχο και τις εμβληματικές συνθέσεις τους. Με ιδρυτικά μέλη τον κιθαρίστα Γιάννης Σπάθας και τον μπασίστα/τραγουδιστή Αντώνης Τουρκογιώργης, κατάφεραν να ξεπεράσουν τα σύνορα της χώρας και να αποκτήσουν διεθνή αναγνώριση.
Στις 24 Μαρτίου στο ιστορικό Κύτταρο Live Club, μια ομάδα σημαντικών μουσικών πρόκειται να συναντηθεί για να τιμήσει την πορεία και την κληρονομιά του συγκροτήματος μέσα από ένα οπτικοακουστικό αφιέρωμα στη μουσική τους, με τίτλο “Taste of Conium Live”.
Με αφορμή αυτή τη βραδιά, ο Νίκος Σπάθας απάντησε στις ερωτήσεις μας για τη σημασία του αφιερώματος, τη διαχρονικότητα της μουσικής των Socrates και τη σχέση του ίδιου με την παρακαταθήκη του πατέρα του, Γιάννη Σπάθα.
ΤΗΕ SOCRATES DRANK THE CONIUM TRIBUTE | TASTE OF CONIUM LIVE
Κύτταρο Live, Athens, Attiki, Αθήνα
24 Μαρτίου 2026
TICKETS: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/tie-socrates-drank-the-conium-tribute-taste-of-conium-live/
RockOverdose: Πώς γεννήθηκε η ιδέα για αυτή τη συναυλία-αφιέρωμα στους Socrates Drank the Conium και τι σημαίνει για σένα προσωπικά να συμμετέχεις σε αυτή;
Νίκος Σπάθας: Από το πρώτο αφιέρωμα που κάναμε στο θέατρο Παλλάς με τη σύγχρονη ορχήστρα της ΕΡΤ ήξερα ότι αυτό θα είναι κάτι που ανά περιόδους θα το κάνω, καθώς θεωρώ ότι η μουσική που έγραψαν οι Socrates αξίζει πραγματικά να παρουσιάζεται ζωντανά. Από το τελευταίο αφιέρωμα έχουν περάσει τρία χρόνια, οπότε θεώρησα ότι είναι μια σωστή στιγμή για να επαναληφθεί. Για μένα στην ουσία είναι σαν ένα μεγάλο reunion φίλων με σκοπό να ακούσουμε αυτές τις μουσικές. Το νιώθω περισσότερο σαν να πηγαίνω ως ακροατής, όπως έκανα και μικρός, παρά σαν μουσικός.
RockOverdose: Τι πιστεύεις ότι κάνει τη μουσική των Socrates Drank the Conium να παραμένει επίκαιρη τόσες δεκαετίες μετά;
Νίκος Σπάθας: Ήταν πάρα πολύ αυθεντικό αυτό που έκαναν οι Socrates, τόσο σε συνθετικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο, και δεν νομίζω να υπάρξει κάτι αντίστοιχο.
RockOverdose: Πόσο δύσκολο είναι να προσεγγίσεις ζωντανά σήμερα το υλικό των Socrates;
Νίκος Σπάθας: Αρκετά (γέλια)! Τεχνικά όλα τα όργανα — από τις κιθάρες και τα ντραμς μέχρι τις φωνές και τα μπάσα — έχουν τόσα πολλά μικρά μυστικά που ακόμα και μετά από τόσα χρόνια ανακαλύπτω καινούργια πράγματα. Παρ’ όλα αυτά, όλοι μας που συμμετέχουμε σε αυτό το αφιέρωμα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, έχουμε βιώσει αυτές τις μουσικές στο «πετσί» μας, οπότε αυτό το κάνει πιο εύκολο.
RockOverdose: Υπάρχει κάποιο κομμάτι του συγκροτήματος που νιώθεις ιδιαίτερα κοντά σου όταν το παίζεις;
Νίκος Σπάθας: Θα περίμενε κανείς να πω το Mountains, μιας και είναι σταθμός για την ηλεκτρική κιθάρα και είναι και το κομμάτι που οι περισσότεροι θεωρούν ως μια από τις πιο ιδιαίτερες μουσικές στιγμές του πατέρα μου, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να ξεχωρίσω μόνο ένα. Όλα τα κομμάτια έχουν πολύ ιδιαίτερη συναισθηματική αξία και με ταξιδεύουν σε διαφορετικές περιόδους της ζωής μου.
RockOverdose: Μεγαλώνοντας δίπλα στον σπουδαίο Γιάννη Σπάθα, ένιωσες ποτέ ότι η κιθάρα ήταν περισσότερο μοίρα παρά επιλογή για σένα; Πότε κατάλαβες ότι θέλεις κι εσύ να ασχοληθείς επαγγελματικά με τη μουσική;
Νίκος Σπάθας: Ήταν ξεκάθαρα επιλογή. Οι γονείς μου με έσπρωχναν να σπουδάσω αρχιτεκτονική, αλλά αποφάσισα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ξοδευτώ σε κάτι που δεν με απασχολεί. Δεν είχα στο μυαλό μου να γίνω σούπερ κιθαρίστας. Να γράψω μουσική ήθελα και η κιθάρα ήταν το πιο εύκολα προσβάσιμο όργανο στο σπίτι.
RockOverdose: Όταν παίζεις σήμερα τη μουσική των Socrates Drank the Conium, νιώθεις περισσότερο μουσικός που τιμά μια ιστορία ή γιος που συνεχίζει μια κληρονομιά;
Νίκος Σπάθας: Πρώτα απ’ όλα νιώθω ακροατής. Μεγάλωσα μέσα στο Rodeo, στο Κύτταρο κτλ. και όταν κάνουμε αυτά τα αφιερώματα είναι σαν να πηγαίνω τον χρόνο πίσω. Βλέπω όλους τους φίλους ξανά που μεγαλώσαμε εκεί μέσα. Είναι σαν ένα reunion πάρτι της τάξης. Σίγουρα όμως είναι μια κληρονομιά που πιστεύω αξίζει να συνεχίζει να παίζεται ζωντανά ακόμη και μετά το τέλος των Socrates. Είναι σπουδαίο έργο και θα ήθελα να μπορέσω να προσεγγίσω και τη νέα γενιά μουσικών που ίσως δεν πρόλαβαν να το δουν ζωντανά.
RockOverdose: Πώς θα περιέγραφες το προσωπικό σου κιθαριστικό ύφος και ποιες είναι οι βασικές επιρροές σου πέρα από το έργο του πατέρα σου;
Νίκος Σπάθας: Δεν έχω ιδέα να σου περιγράψω το κιθαριστικό μου ύφος — αυτό μάλλον θα το κάνουν άλλοι για μένα (γέλια). Γενικά τείνω να είμαι στην πιο heavy πλευρά της κιθάρας, αν και σίγουρα τα blues έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στο παίξιμό μου. Ακούω τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα που ανά μήνα θα σου έλεγα διαφορετικές επιρροές. Αυτή την περίοδο είμαι πολύ στη φάση των Queens of the Stone Age.
RockOverdose: Υπήρξε στιγμή που σκέφτηκες να αποφύγεις τη σύγκριση με τον πατέρα σου και να ακολουθήσεις έναν τελείως διαφορετικό δρόμο; Ένιωσες ποτέ πίεση ή έντονες συγκρίσεις επειδή είσαι γιος ενός τόσο σημαντικού κιθαρίστα;
Νίκος Σπάθας: Όχι, γιατί με ενδιέφερε να γράψω δική μου μουσική, όχι να γίνω ο top κιθαρίστας. Σίγουρα πέρασα μια πιο ανταγωνιστική περίοδο όταν ήμουν μικρότερος — με την καλή έννοια — αλλά πάντα με οδηγούσε η αγάπη για τη μουσική. Οι συγκρίσεις δεν με αφορούν.
RockOverdose: Το Κύτταρο είναι ένας χώρος με τεράστια ιστορία για το ελληνικό ροκ και ιδιαίτερα για τους Socrates Drank the Conium. Νιώθεις ότι η ενέργεια και η μνήμη αυτών των συναυλιών εξακολουθούν να «αιωρούνται» μέσα στον χώρο όταν ανεβαίνεις στη σκηνή;
Νίκος Σπάθας: Ξεκάθαρα. Όλη η ιστορία του ελληνικού ροκ πέρασε από αυτούς τους τοίχους.

RockOverdose: Αν μπορούσες να μεταφερθείς για μια στιγμή στα χρόνια που οι Socrates Drank the Conium έγραφαν ιστορία στο Κύτταρο, τι θα ήθελες περισσότερο να ζήσεις από εκείνη την εποχή;
Νίκος Σπάθας: Το πόσο σημαντική ήταν η μουσική σαν τρόπος ζωής και για τους μουσικούς και για τους ακροατές. Η μουσική είχε αξία τότε.
RockOverdose: Πώς βλέπεις τη σημερινή ελληνική ροκ σκηνή σε σχέση με την εποχή των Socrates Drank the Conium;
Νίκος Σπάθας: Υπάρχουν απίστευτα σχήματα πλέον με τεράστιο ταλέντο και είναι και πάρα πολλά. Αλλά αυτό από την άλλη είναι και το πρόβλημα. Υπάρχουν τόσες πολλές μπάντες που πλέον τα σύνορα της χώρας μας και ο κόσμος που ακούει ροκ δεν μπορούν να τα υποστηρίξουν, με αποτέλεσμα να χάνονται. Άλλο ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η πρόσβαση έχει γίνει τόσο εύκολη που στην ουσία χάθηκε η αξία της μουσικής — και όχι μόνο της ροκ, γενικά της μουσικής. Ένα scroll έγινε όλη η φάση.
RockOverdose: Υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες ή συγκροτήματα που θεωρείς ότι συνεχίζουν αυτή την παράδοση;
Νίκος Σπάθας: Ναι. Μπάντες όπως οι Rotting Christ, Villagers of Ioannina City, Khirki κτλ. εντάσσουν στις μουσικές τους τις ρίζες του ελληνικού ροκ αλλά και της παραδοσιακής μουσικής, οπότε και κατά συνέπεια των Socrates.
RockOverdose: Πιστεύεις ότι το ελληνικό ροκ έχει τη διεθνή αναγνώριση που του αξίζει;
Νίκος Σπάθας: Κοίτα, είναι πάρα πολύ δύσκολο σε μια τέτοια βιομηχανία να σπάσεις τα σύνορα της χώρας σου, αλλά έχουμε μπάντες πλέον που κάνουν διεθνή καριέρα με τεράστια επιτυχία. Οπότε θα πω ναι, έχει διεθνή αναγνώριση η ελληνική σκηνή. Απλώς ίσως είναι πιο δύσκολο απ’ ό,τι αν ζούσες στη Γερμανία ή στην Αγγλία για παράδειγμα.
RockOverdose: Τι θα ήθελες να πάρει μαζί του το κοινό φεύγοντας από αυτή τη βραδιά;
Νίκος Σπάθας: Θα ήθελα, για όση ώρα διαρκεί αυτή η βραδιά, να ξεχάσουμε για λίγο όλα αυτά που πάνε στραβά στην Ελλάδα και στον κόσμο και να υπάρξει μια στιγμή χαράς, νοσταλγίας, αγάπης για τη μουσική και μια αίσθηση ενότητας σε έναν κόσμο διχασμένο. Αυτό είναι και το νόημα της μουσικής.
Για το RockOverdose,
Βιβή Ζαπαντιώτου
















