Μετά από 16 χρόνια απουσίας, οι νύχτες στην Ελλάδα ετοιμάζονται να γίνουν πιο σκοτεινές και ατμοσφαιρικές από ποτέ… Οι The 69 Eyes επιστρέφουν επιτέλους για δύο πολυαναμενόμενα live, φέρνοντας μαζί τους όλη τη goth ‘n’ roll αύρα που τους έκανε cult φαινόμενο παγκοσμίως.
Ο Jyrki 69 μίλησε με τον Απόστολο Πανταζόγλου για την αγάπη του για τον ελληνικό πολιτισμό (και τη… Θεολογία!), τη διαχρονικότητα της μπάντας, το νέο υλικό που έρχεται, εξηγώντας γιατί οι “vampires from Helsinki” παραμένουν πιο ζωντανοί από ποτέ.
Ραντεβού στις 7 Μαΐου στο Gazarte Ground Stage στην Αθήνα και στις 8 Μαΐου στο WE στη Θεσσαλονίκη.
Ερωτήσεις: Βιβή Ζαπαντιώτου
RockOverdose: Γεια σου Jyrki. Καλώς ήρθες στο RockOverdose.
Jyrki 69: Το όνομα σου έχει να κάνει με τους 12 Αποστόλους;
RockOverdose: Ναι και ομολογώ ότι στα τόσα χρόνια είσαι ο πρώτος που κάνει τέτοιο σχόλιο.
Jyrki 69: Ξέρεις έχω γραφτεί σε Πανεπιστήμιο, σπουδάζω Θεολογία και ένα από τα μαθήματα που θα ξεκινήσουμε είναι Αρχαία Ελληνικά και είμαι πολύ ενθουσιασμένος γιατί η γλώσσα σας είναι η πρώτη γλώσσα της Βίβλου και έτσι μπορώ να καταλάβω μερικά πράγματα. Μπορώ να καταλάβω κάποιες αναφορές όπως το όνομα σου. Δυστυχώς μέχρι να φτάσει η στιγμή να έρθουμε στην Ελλάδα δεν θα είμαι έτοιμος. Αλλά είμαι πολύ ενθουσιασμένος. Λατρεύω τον πολιτισμό σας. Όλοι θα έπρεπε να τον λατρεύουν. Έχετε δώσει μια υπέροχη κληρονομιά στο δυτικό κόσμο και σας χρωστάμε πολλά.
RockOverdose: Ελπίζω κάποια στιγμή να το θυμηθούμε και εμείς σαν λαός αλλά αυτή είναι μια συζήτηση για να γίνει από κοντά. Προς το παρόν θέλω να σου πω πόσο ενθουσιασμένος είμαι που επιστρέφετε στην Ελλάδα μετά από 16 χρόνια με τους 69 Eyes.
Jyrki 69: Ναι έχει περάσει πολύς καιρός. Έχουμε κυκλοφορήσει 4 δίσκους από τότε, οι Nightwish έχουν αλλάξει 2 τραγουδίστριες και έχουν βγει πόσες μπάντες και έχουν σταματήσει άλλες τόσες. Έχουν γίνει πολλά και έχουν αλλάξει πολλά αλλά οι 69 Eyes παραμένουν οι ίδιοι, τα Vampires από το Ελσίνκι και είμαι πολύ χαρούμενος που επιτέλους επιστρέφουμε στην Ελλάδα.
Δεν έχω ιδέα αν μας θυμάται κάποιος ή αν μας ξέρει ακόμα κάποιος αλλά ήρθε η ώρα ή να μας θυμηθούν ή να μας γνωρίσουν γιατί είμαστε λίγο διαφορετικοί από τις άλλες rock μπάντες.
RockOverdose: Δεν ξέρω πόσο μεγάλο είναι το fan base σας στην Ελλάδα αλλά ξέρω ότι είναι αφοσιωμένο.
Jyrki 69: Αυτό είναι πολύ καλό. Εμείς πάντα δίνουμε τον καλύτερο μας εαυτό όπου και να πάμε. Αλλά είναι πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία να πηγαίνεις κάπου που έχεις να πας 16 χρόνια. Όμως ας προσποιηθούμε ότι δεν υπήρξε ποτέ αυτό το κενό. Είμαι σίγουρος ότι τελευταία φορά που ήρθαμε, κάποιοι ήταν ακόμα μικρά παιδιά ή δεν είχαν καν γεννηθεί. Και πίστεψε με έρχονται πολλά νέα παιδιά στις συναυλίες μας. Νεαρά vampires (γέλια).
RockOverodse: Γενικά είναι πολύ όμορφο όταν βλέπεις άτομα που μεγάλωσαν με rock και metal πλέον να φέρνουν τα παιδιά τους στις συναυλίες.
Jyrki 69: Ναι είναι πολύ όμορφο και σου δίνει ελπίδα για το μέλλον. Αλλά είναι καμιά φορά και περίεργο, όταν έρχονται παιδιά να με χαιρετήσουν και νομίζω ότι θέλουν να βγάλουμε φωτογραφία αλλά τελικά θέλουν να μου πουν ότι η γιαγιά τους είναι οπαδός μας (γέλια), το οποίο όμως είναι εξίσου καλό.
Και έτσι πρέπει να είναι. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι στις συναυλίες μας. Και νομίζω ότι επειδή υπάρχουμε τόσο καιρό σίγουρα φέρνουμε τις διαφορετικές γενιές κοντά.
RockOversdose: Είστε μία μπάντα που υπάρχετε από το 1989 και δισκογραφείτε από το 1992. Πως καταφέρνετε και ακούγεστε πάντα φρέσκοι και επίκαιροι; Γιατί αυτό είναι κάτι που δε το συναντάς εύκολα σε μπάντες που υπάρχουν τόσο καιρό.
Jyrki 69: Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί αυτή την ερώτηση μου την κάνουν πολλές φορές. Όποτε κυκλοφορούμε νέο δίσκο ή κάποιο νέο single, δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο με ρωτάνε κάτι παρόμοιο. Και αυτό είναι κάτι πολύ καλό. Και οι αλήθεια είναι ότι και εμείς νιώθουμε έτσι. Έχουμε κάνει τα πάντα. Έχουμε κερδίσει τα πάντα. Έχουμε πάει παντού. Έχουμε κυκλοφορήσει όλη τη μουσική που θέλαμε να κυκλοφορήσουμε. Υπάρχουν ελάχιστα πράγματα που δεν έχουμε κάνει ακόμα. Αλλά ο ενθουσιασμός συνεχίζει να υπάρχει. Όπως ξέρεις εμείς οι Φιλανδοί δεν μιλάμε πολύ μεταξύ μας. Και δεν βρισκόμαστε σαν μπάντα συχνά εκτός φυσικά από όταν περιοδεύουμε. Δεν έχουμε κάποιον να μας λέει τι πρέπει να κάνουμε. Δεν έχουμε καν manager εδώ και πολλά χρόνια. Απλά ανεβαίνουμε στην σκηνή και παίζουμε σαν να είναι η τελευταία μας φορά.
Όλοι δίνουμε το 100% μας στην μπάντα ακόμα και μετά από τόσα χρόνια. Ναι σίγουρα μεγαλώσαμε και οι περισσότεροι από εμάς είμαστε πλέον άνω των 60. Παλαιότερα, ας πούμε την τελευταία φορά που ήρθαμε στην Ελλάδα με το που τελείωσε το live ήθελα να βγω και να πάω σε κάποιο party. Ήταν κάτι που κανόνιζα πριν καν τη συναυλία. Τώρα με ενθουσιάζει πολύ περισσότερο η συναυλία και το setlist και ότι τι θα γίνει μετά. Φυσικά και τώρα θα βγω αλλά επικεντρώνομαι περισσότερο στη συναυλία.
Και ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν είμαστε καμιά τεράστια μπάντα. Ναι στη χώρα μας θεωρούμαστε mainstream αλλά στις υπόλοιπες χώρες θα έλεγα είμαστε μία cult μπάντα. Έχουμε ένα πολύ πολύ δυνατό fan base και μπορούμε να πάμε σε όλο τον κόσμο και να δώσουμε συναυλίες σε club σε 500 άτομα. Αυτό είμαστε, μία club μπάντα. Ποτέ δεν ήμασταν κάτι μεγαλύτερο.
Αλλά αυτό μας αρκεί για να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο και να παίξουμε για αυτά τα άτομα. Από τη στιγμή που μπορούμε και το κάνουμε αυτό, εγώ είμαι ευχαριστημένος. Αλλά όπως είπα και πιο πριν, υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν έχουν γίνει ακόμα.
Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να γράψουμε ακόμα ένα κλασσικό κομμάτι όπως το “Lost Boys”. Ένα κομμάτι που θα “μιλάει” στους μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους όπως εμείς ασχέτως του τι μουσική ακούνε, αν χρησιμοποιούν ακόμα eyeliner ή φοράνε γυαλιά. Επίσης δεν έχουμε γράψει μουσική που να παίζει σε κάποια μεγάλη ταινία. Αυτά είναι ενδιαφέροντα πράγματα τα οποία αξίζει να δοκιμάσεις. Αλλά και να μη γίνουν είμαι χαρούμενος για όσα έχουμε πετύχει.
Θα έλεγα πως δεν είμαστε μία μπάντα νοσταλγίας. Όταν γράφουμε νέα μουσική θέλουμε να εκπλήξουμε τους οπαδούς μας και να είμαστε οι καλύτεροι 69 Eyes σε κάθε δίσκο. Δεν μένουμε στο παρελθόν. Με αυτή την προοπτική θα έλεγα ότι δεν έχετε χάσει κάτι όλα αυτά τα χρόνια που δεν ήρθαμε. Γιατί πάντα θέλουμε να είμαστε όσο καλύτεροι γίνεται.
Νομίζω η περίοδος από το 2010 έως το 2020 ήταν πολύ δύσκολη για κάθε rock μπάντα σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο για τους 69 Eyes. Την τελευταία φορά που ήρθαμε στην Ελλάδα, ζούσαμε ακόμα το όνειρο του Hollywood. Εκεί είχαμε ηχογραφήσει τον τελευταίο μας δίσκο και όλα ήταν rock ‘n’ roll. Όλοι είχαμε tattoos με έντονα χρώματα και όλοι είχαν tattoos μανίκια. Τα θυμάσαι; Η emo, η goth και η glam σκηνή υπήρχε ακόμα και όλα ήταν καλά. Αλλά από το 2010 και μετά άρχισαν όλα να γκριζάρουν. Σκέψου. Υπάρχει κάποια καλή μουσική από τότε που να συνεχίζει και σήμερα; Ίσως ο Lil Peep αλλά είναι πολύ καταθλιπτικός. Αλλά γενικά η μουσική που βγήκε από το 2010 και μετά είναι καταθλιπτική. Όπως και στα 90’s που είχε βγει το grunge. Ήταν καταθλιπτική μουσική και μάλιστα πολύ από τους εκείνους τους καλλιτέχνες πέθαναν.
Οπότε η θεωρία μου είναι ότι δε χάσατε τίποτα που δεν ήρθαμε τόσα χρόνια. Θα είναι σαν να μας βλέπετε κατευθείαν μετά από το Hollywood.
RockOverdose: Ανέφερες λίγο πιο πριν καινούρια μουσική. Ο τελευταίος δίσκος “The Death Of Darkness” κυκλοφόρησε το 2023 ενώ βγάλατε ένα single πριν 2 μήνες.
Jyrki 69: Ναι το single “I Survive” κυκλοφόρησε τον περασμένο Γενάρη και σε μία εβδομάδα ακριβώς θα κυκλοφορήσει το νέο μας single με τίτλο “Cold Sweat” μία διασκευή στο κλασσικό κομμάτι των Thin Lizzy. Και τον Ιούνιο θα κυκλοφορήσει το νέο μας EP με 4 κομμάτια. Τα δύο που ανάφερα ήδη και δύο ακόμα που έχουν πολύ ενδιαφέρον. Είναι από την ίδια περίοδο με την τελευταία μας εμφάνιση στην Ελλάδα. Ηχογραφήσαμε το δίσκο μας “Back In Blood” το 2009 στο Hollywood. Είχαμε δύο κομμάτια που δεν τα κυκλοφορήσαμε ποτέ και τώρα είναι σε αυτό το EP. Οπότε είναι σαν να μας ακούτε από εκείνη την περίοδο.
Την παραγωγή ανέλαβε ο Barry Pointer που πρόσφατα δούλεψε με τους Mötley Crüe και τον Marilyn Manson. Και ο Steve Stevens (Billy Idol) συμμετέχει στο κομμάτι “I Survive”. Ένα από τα αλλά δύο κομμάτια λέγεται “Devil’s Rose” και είχε γραφτεί για τη σειρά Sons Of Anarchy. Μας είχε ζητηθεί να γράψουμε ένα κομμάτι για τη σειρά το οποίο γράφτηκε για την μητέρα του πρωταγωνιστή (για το ρόλο της Katey Sagal, Gemma Teller). Στο τραγούδι συμμετέχει και ο κιθαρίστας Ed Mundell (ex-Monster Magnet).
Ο τότε παραγωγός μας Matt Hyde, ο οποίος τότε είχε δουλέψει με μπάντες όπως Slayer, Hatebreed και Parkway Drive και πιο πρόσφατα με τους Children Of Bodom, είχε επαφές με την παραγωγή του Sons Of Anarchy και μας είπε να γράψουμε το κομμάτι αλλά τελικά δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Είναι το χαμένο Sons Of Anarchy κομμάτι μας (γέλια).
Αλλά σχεδιάζουμε και άλλα πράγματα. Μετά την κυκλοφορία του EP θα κυκλοφορήσουμε έναν ακουστικό δίσκο στο Johnny Cash Cabin Studio στο Nashville.
RockOverdose: Αλήθεια;
Jyrki 69: Ναι κανονικό ακουστικό δίσκο. Και μετά από αυτό θα γράψουμε έναν κανονικό δίσκο που θα είναι στο ίδιο στυλ με το επερχόμενο EP.
RockOverdose: Γίνονται αρκετά πράγματα στο στρατόπεδο των 69 Eyes δηλαδή.
Jyrki 69: Ναι και φυσικά έχουμε και τις περιοδείες που δεν σταματάνε και μας φέρνουν επιτέλους και πάλι στην Ελλάδα. Και σκεφτόμουν αν μπορέσω να πάω και στο Άγιο Όρος. Ελπίζω να υπάρξει χρόνος.
RockOverdose: Το ελπίζω. Ξέρεις αυτό που μου κάνει τρομερή εντύπωση ότι όλα αυτά τα χρόνια είχατε μόνο μία αλλαγή στη σύνθεση και αυτή έγινε πίσω στο 1992. Όλοι σας οι δίσκοι έχουν γραφτεί από τα ίδια άτομα. Και σαν ακροατή αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί ξέρω ότι στη συναυλία σας θα δω την ίδια μπάντα που έγραψε τα τραγούδια που ξέρω και που μπορεί να έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία για μένα. Συνήθως στις μέρες μας βλέπουμε μπάντες με ένα original μέλος ή πλέον και κανένα. Προσωπικά το θεωρώ πολύ σημαντικό ότι είστε οι ίδιοι εδώ και σχεδόν 35 χρόνια.
Jyrki 69: Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 υπήρχαν πάρα πολλοί που ντύνοντας όπως οι Hanoi Rocks ή οι Guns N’ Roses, αλλά κυρίως οι Hanoi Rocks. Το να είσαι σε μία rock μπάντα τότε ήταν ότι πιο cool. Είχαμε μακριά μαύρα μαλλιά, καουμπόικες μπότες, δερμάτινα jackets κτλ. Όλοι, κυριολεκτικά όλοι ήταν κάπως έτσι και ήταν πολύ ωραίο γιατί ο κόσμος ντυνόταν όπως οι μουσική των συγκροτημάτων που άκουγε. Για παράδειγμα αν άκουγες Culture Club προσπαθούσες να μοιάσεις σαν τον Boy George. Αν άκουγες goth ντυνόσουν αναλόγως. Αν άκουγες glam ντυνόσουν σαν τον Nikki Sixx. Αν σου άρεζε ο Bon Jovi, ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕΣ να μοιάζεις με τον Bon Jovi (γέλια).
Ήμασταν μέρος αυτής της σκηνής. Το ωραίο ήταν ότι όλοι οι άντρες φαίνονταν πως ήταν σε κάποια μπάντα. Κυκλοφορούσαν με μία θήκη κιθάρας και όλες οι γυναίκες γυρνούσαν, τους κοιτούσαν και τους θαύμαζαν. Αργότερα έμαθα ότι πολλοί κυκλοφορούσαν ακόμα και με άδειες θήκες για να τους προσέξουν οι γυναίκες. Τότε κατάλαβα ότι πρέπει και εγώ να είμαι μέλος κάπου. Και έτσι φτιάξαμε τη μπάντα. Με τα υπόλοιπα μέλη γνωριστήκαμε σε ένα bar. Και ξαφνικά βρεθήκαμε να κάνουμε πρόβες.
Δε σκεφτόμουν ότι θα γινόμουν τραγουδιστής. Πιθανόν να σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να τους σχεδιάσω ένα λογότυπο ή το εξώφυλλο κάποιου δίσκους. Δε σχεδίαζα να είμαι μέλος της μπάντας. Απλά ήθελα να αράζω με τα μέλη της. Αλλά κατέληξα να είμαι μέλος τους. Προφανώς ήταν πολύ cool να λες ότι παίζω μουσική αλλά ήταν πολύ πιο cool να λες ότι είσαι σε μία μπάντα. Σου έδινε ένα status στη σκηνή του Ελσίνκι. Όταν έλεγες σε μια κοπέλα ότι είσαι σε μπάντα ήταν λες και έβγαζες την Μαύρη American Express κάρτα στο τραπέζι. Ήταν μαγικό. Και έτσι ήμουν και επίσημα σε μπάντα.
Ξεκινήσαμε παίζοντας διασκευές και από εκεί και πέρα συνεχίσαμε. Ο λόγος που συναντηθήκαμε ήταν επειδή όλοι ήμασταν λίγο περίεργοι εμφανισιακά. Ο Timo-Timo ας πούμε είχε πολύ μαλλί. Μιλάμε για πολύ μαλλί! Και ήταν πάντα μεθυσμένος. Πολύ ενδιαφέρον χαρακτήρας. Όλοι ήμασταν κάπως σαν φρικιά. Και κάπως έτσι ταιριάξαμε. Η φιλία μας, το ότι περνούσαμε καλά και ότι είχαμε το status στο Ελσίνκι μας έκαναν να φτιάξουμε την μπάντα. Έτσι αρχίσαμε.
Και όταν αρχίσαμε να κάνουμε κανονικά live και να ηχογραφούμε τότε ο Lotto ο πρώτος μας drummer είπε ότι όλο αυτό είναι πολύ μεγάλο και σοβαρό γι’ αυτόν. Ξαφνικά είχαμε κλεισμένες πάρα πολλές συναυλίες. Και τότε αρχίσαμε να γινόμαστε κανονική μπάντα και αποχώρησε. Και έτσι ήρθε ο καινούριος τύπος στην μπάντα (Jussi 69) ο οποίος έχει κλείσει κοντά 35 χρόνια πλέον στους 69 Eyes.
Είναι δύσκολο να εξηγήσω πως ήταν τότε. Ήταν σαν να ζούσαμε τη δικιά μας mini Sunset Strip ιστορία. Και υπήρχαν πολλά μέρη που ήταν σαν τη Sunset Strip, κυρίως στο Soho στο Λονδίνο. Υπήρχαν πολλά μέρη σε όλο τον κόσμο που η μουσική σαν τη δικιά μας ήταν πολύ δημοφιλής αλλά τα περισσότερα δεν υπάρχουν πλέον. Αλλά ίσως επιστρέψουν κάποια στιγμή όπως στη Στοκχόλμη όπου ξαφνικά η glam και rock n’ roll σκηνή άνθισε και πάλι κάπου στις αρχές του 2000 με μπάντες όπως οι Crashdïet. Ξαφνικά η glam σκηνή ήταν λες και μεταφέρθηκε εκεί. Αλλά αυτό είναι κάτι που δυστυχώς δεν ισχύει πλέον. Έχουν μείνει φυσικά κάποια bars και clubs αλλά μόνο εκεί υπάρχει αυτή η σκηνή πλέον.
RockOverdose: Ας υποθέσουμε ότι οι 69 Eyes ξεκινάνε σαν μπάντα τώρα. Πιστεύεις ότι θα καταφέρνατε ότι έχετε καταφέρει;
Jyrki 69: Τη δίψα που είχαμε τότε θα την είχαμε και τώρα οπότε ναι πιστεύω ότι θα καταφέρναμε τα ίδια πράγματα. Απλά θα περιοδεύαμε με άλλες μπάντες όπως οι Palaye Royal που είναι καλοί μας φίλοι και ζήτησαν να παίξουμε μαζί τους στο Ελσίνκι. Δε ξέρω τι θα γινόταν με τα parties όμως. Αυτά σίγουρα δεν είναι τα ίδια. Αλλά εμείς θα ήμασταν οι ίδιοι και θα κάναμε τα ίδια πράγματα. Θα είχαμε τον ίδιο ενθουσιασμό και το ίδιο όραμα που είχαμε και τότε. Δε νομίζω ότι θα είχαμε κάποιο διαφορετικό εμπόδιο από αυτά που είχαμε και τότε. Ούτε θα υπήρχε κάτι που θα μας βοηθούσε περισσότερο σε σχέση με τότε εκτός του ότι ήμασταν στη σκηνή από το ξεκίνημα της.
RockOverdose: Μιας που έρχεστε στην Ελλάδα, ήθελα να σε ρωτήσω αν ξέρεις κάποιες ελληνικές μπάντες και αν θα ήθελες να μοιραστείς τη σκηνή μαζί τους.
Jyrki 69: Φυσικά ξέρω τους Rotting Christ, είναι η πιο θρυλική μπάντα αν εξαιρέσεις τη ‘70s μουσική της Ελλάδας. Είναι σίγουρα το πρώτο όνομα που μου έρχεται στο μυαλό. Φυσικά υπάρχει και ο Gus G που μετά την περίοδο του με τον Ozzy ακουγόταν παντού και αυτό είναι πολύ καλό γιατί έχει πολύ καλό υλικό.
RockOverdose: Κλείνοντας θα ήθελες να στείλεις ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς των 69 Eyes;
Jyrki 69: Προετοιμαστείτε να δείτε τους 69 Eyes μετά από πολύ καιρό. Βάλτε τα καλά σας και ετοιμαστείτε να περάσουμε τέλεια.
RockOverdose: Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου Jyrki! Τα λέμε στα live!
Για το RockOverdose: Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Ερωτήσεις: Βιβή Ζαπαντιώτου
The 69 Eyes (FI) live στην Ελλάδα
Πέμπτη 7 Μαϊου 2026 | Gazarte Ground Stage – Αθήνα
Τα εισιτήρια κοστίζουν 35€ (προπώληση) και 38€ (ταμείο).
Online προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/the-69-eyesfi-live-in-athens
Παρασκευή 8 Μαϊου 2026 | WE – Θεσσαλονίκη
Τα εισιτήρια κοστίζουν 30€ (περιορισμένη προπώληση), 32€ (προπώληση) και 35€ (ταμείο).
Online προπώληση: https://cometogether.live/event/4472/the-69-eyes-fi-thessaloniki
Comments
