Αρχικά να τονίσουμε ότι στο τέλος της συναυλίας πήγε η καρδιά μας στην κούλουρη με την πτώση ενός ανθρώπου από αρκετά ψηλά χτυπώντας το κεφάλι του σοβαρά. Ο κρότος ακούστηκε τόσο δυνατά που άφησε τον κόσμο εμβρόντητο με μεγάλη αγωνία, ευτυχώς οι υπεύθυνοι της συναυλίας και του Ηρώδειου είχαν γρήγορα αντανακλαστικά και το ασθενοφόρο ήρθε άμεσα. Ο άνθρωπος δεμένος στο φορείο είχε τις αισθήσεις του μεν, δεν μπορούσε να κουνηθεί δε, τελικά με βάση νεότερες πληροφορίες που μάθαμε, ευτυχώς ξεπέρασε κάθε σοβαρό κίνδυνο και την “γλύτωσε’ με ένα σπάσιμο στο πόδι, η αρχική εικόνα πάντως ήταν πολύ χειρότερη. Ευχόμαστε ολόψυχα περαστικά και ξεκινάμε έτσι καθώς η ανθρώπινη ζωή παραμένει σημαντικότερη από κάθε συναυλία. Οι Einstürzende Neubauten μας επισκέφτηκαν ξανά λοιπόν ύστερα από 9 χρόνια και έτσι η κολλεκτίβα του ηγέτη Blixa Bargeld ήταν λόγος σύναξης στο Ηρώδειο λίγο πριν αυτό κλείσει για συντήρηση εκ νέου. Ναι μεν ο χώρος δεν γέμισε αλλά ήταν πολλοί αυτοί που τίμησαν το συγκρότημα και ειδικά όσοι φάνηκε να τους βλέπουν πρώτη φορά. Όπως και στην πρώτη μου επίσκεψη στον χώρο στον Sting, έτσι και τώρα βρήκα πολύ καλή παρέα, έναν Γερμανό από το Αμβούργο ονόματι Markus ο οποίος ήταν ευγενικός και ξεκίνησε την κουβέντα.
Αφορμή ήταν η φανέλα της Μπάγερν Μονάχου που φορούσα και με ρωτούσε πως άρχισα να ακούω το συγκρότημα. Του ανέφερα λοιπόν ότι αιτία ήταν ο Max Cavalera των Sepultura και τα μπλουζάκια της μπάντας που φορούσε που με ώθησαν να ψάξω τους Γερμανούς μάστορες του avant-garde. Μπορεί ο Markus να μην είχε ιδέα από τους Sepultura, αλλά μου είπε ότι ξεκίνησε να βλέπει το συγκρότημα από το 1984 παρακαλώ (!!) και ότι σε κάθε δυνατή ευκαιρία τους ακολουθούσε, ήταν η πρώτη του φορά στο Ηρώδειο από το οποίο έμεινε εντυπωσιασμένος. Το συγκρότημα εμφανίζεται γύρω στις 21:10 με τον Blixa να λαμβάνει ήδη τα πρώτα θερμά χειροκροτήματα και κοιτάζοντας τον χώρο, ήδη “ρουφάει” την αγάπη του κοινού και κουνάει το κεφάλι με νόημα. Το συγκρότημα αποτελούμενο από τους μόνιμους συνεργάτες του στα κρουστά N.U. Unruh και Rudolph Moser που χτυπάνε τα τύμπανα κι ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε, από σωλήνες μέχρι κουβάδες, τον Jochen Arbeit στις κιθάρες και τη γλυκύτατη Josefine Lukschy στο μπάσο (“ήθελε να παίξει μαντολίνο αλλά κάποιος έπρεπε να παίξει το μπάσο” μας είπε ο Blica) και τον πληκτρά Felix Gebhard, για πάνω από μιάμιση ώρα στη συνέχεια θα καλύψει το μεγαλύτερο μέρος της πολυθρύλητης καριέρας του με χαρακτηριστική άνεση.
Ξεκίνημα με “Ten Grand Goldie” και “Pestalozzi” πριν ο κόσμος ξεσπάσει στα πρώτα “wow” μόλις μπαίνει το αρκετά δημοφιλές “Ist Ist” και το ίδιο συμβαίνει στη συνέχεια με το “Wedding”. Μας αναφέρει ότι το “Grazer Damm” πήρε το όνομα του από την οδό που μεγάλωσε ενώ γενικά η μπάντα δείχνει τρομερά δεμένη και σε φοβερή διάθεση. Ο Blixa όχι ιδιαίτερα κινητικός, ωστόσο καταφέρνει να γεμίζει τη σκηνή, η βαριά Γερμανική του προσφορά δεν έχει διαφορά από την εξίσου βαριά Αγγλική του προσφορά, έτσι οι αλλαγές στη γλώσσα όχι απλά δεν μπερδεύουν τον κόσμο, αλλά η συναυλία κατορθώνει να έχει ιδανική ροή και να μην κάνει κοιλιά. Μας λέει ιστορίες για το γεγονός ότι 40 χρόνια πριν έπαιξαν στον Καναδά με μία Καναδή στο κοινό να μην κρατιέται και να ουρλιάζει και τον Blixa να τη ρωτάει αν είναι από τη χώρα, λαμβάνοντας καταφατική απάντηση. “Που λέτε ήταν τόσο ωραία εκεί που το θυμόμαστε ακόμα και μας έκαναν και όμορφα δώρα, ενώ εκεί για πρώτη φορά συναντήσαμε ως roadies της βραδιάς μια μπάντα που μετά ονομάστηκε Skinny Puppy και που από τότε είμαστε πολύ καλοί φίλοι”. Αυτό πράγματι αφού έφερε χειροκροτήματα, έδειξε και πόσο γρήγορα κι αμείλικτα αντίστοιχα περνάνε τα χρόνια.
Το συγκρότημα με τη φοβερή ακουστική του Ηρώδειου στο πλευρό του, όσο περνάει η ώρα “λύνεται” όλο και περισσότερο, το μπάσο της Josefine ακούγεται πελώριο και πολλές φορές σκεπάζει τους υπόλοιπους, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ο κόσμος γελάει με την ευρηματικότητα τους όταν σε κάθε τραγούδι αλλάζουν και τα κρουστά που θα χρησιμοποιηθούν, με τη σκηνή σε κάποια φάση να’χει γεμίσει τόσο που χρησιμοποιούν τρυπάνια, σφυρίχτρες,μέχρι και τον ίδιο τον αέρα για να φτιάξουν την ξεχωριστή τους ατμόσφαιρα. Λίγο πριν το τέλος το “How Did I Die” καθηλώνει το κοινό, ενώ επιστρέφουν όχι για ένα αλλά για δυο encore, ξεκάθαρα με χαμόγελο στα χείλη και νόημα τύπου “σιγά μη σας αφήναμε έτσι”. Πιστεύω ότι στο κρεσέντο το “Let’s Do It A Dada” είχαμε την κορυφαία στιγμή της βραδιάς λίγο πριν το τέλος, το οποίο ήρθεμε το “Stella Maris” στο δεύτερο encore και το ρολόι να δείχνει σχεδόν 100’ διάρκειας, χορταστικότατο και υπερπλήρες σετ με 17 διαφορετικά κομμάτια αν δεν μέτρησα κάτι πολύ λάθος. Έβλεπα γύρω μου κόσμο να τον έχει συνεπάρει η βραδιά και να χαμογελάει, κάποιους μεγαλύτερους σε ηλικία να το ρίχνουν έξω με τις αντιδράσεις τους και ο Markus δίπλα μου ήρεμος και αμίλητος.
Μία πολύ όμορφη βραδιά συνολικά που θα άφηνε υπό όλες τις νορμάλ συνθήκες τον κόσμο πλήρως ευχαριστημένο και πηγαίνοντας σπίτι του χωρίς να σκέφτεται το οτιδήποτε. Να όμως που με μία στιγμή στο κλείσιμο του ματιού, όλο αυτό πήγε σε δεύτερη μοίρα και εδώ καλό είναι να εφιστούμε την προσοχή όποτε μπορούμε σε όλους και όλες. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό που ειπώθηκε ότι ο άνθρωπος που έπεσε συνέβη γιατί πήγε να κατέβει με διαφορετικό τρόπο και γλίστρησε σε ένα από τα μαξιλαράκια, ξέρω σίγουρα όμως ότι αν δεν υπήρχαν τα μαξιλαράκια αυτή τη στιγμή θα μιλούσαμε σε άλλη βάση, για την ακρίβεια δε θα διαβάζατε καν ανταπόκριση της συναυλίας. Επειδή οι συναυλίες αποτελούν μία μοναδική διέξοδο από την καθημερινότητα, προέχει η ασφάλεια πηγαίνοντας και φεύγοντας. Δεν χρειάζεται λοιπόν βιασύνη στο οτιδήποτε. Καλύτερα να καθυστερήσετε λίγο παραπάνω αλλά να είστε ασφαλείς, παρά να ρισκάρετε. Όχι ότι φταίει ο άνθρωπος που συνέβη το κακό, αλλά να που σε μια στιγμή μπορούν να αλλάξουν όλα προς το χειρότερο. Ευχόμαστε ξανά ολόψυχα περαστικά και υγεία σε όλους. Η συναυλία ήταν άψογη, με τρομερό ήχο, η διοργάνωση και οι υπεύθυνοι του χώρου όταν χρειάστηκε έκαναν αυτό που έπρεπε και ανανεώνουμε το ραντεβού στο ιστορικό αυτό χώρο, όταν κι εφόσον το επιτρέψει η συντήρηση του.
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Κατσούρας
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος @@alexandros_kat
Comments
