31 χρόνια ύπαρξης, 9 δίσκοι, 1 ΕΡ, πωλήσεις εκατομμυρίων, καθιερωμένοι εδώ και χρόνια στην ελίτ του ευρύτερου σκληρού ήχου, συνεχή άλμπουμ στο Νο.1 στο Billboard, και φυσικά μέσα σε όλα, η 1η τους επίσκεψη στη χώρα μας ως διακαής πόθος χιλιάδων οπαδών μέσα στα χρόνια. Αλήθεια τι άλλο θα μπορούσαμε να προτάξουμε ως πρόσθετο για να γίνει αντιληπτό γιατί ο κόσμος θα έπρεπε να παρακολουθήσει την παρθενική εμφάνιση των Αμερικάνων Godsmack στην Ελλάδα; Ένα συγκρότημα που δούλεψε αντικειμενικά πολύ σκληρά για να φτάσει στην κορυφή και που έχτισε την καριέρα του βήμα-βήμα, με τις συγκυρίες να τους ευνοούν τη σωστή στιγμή και έκτοτε να μην κοιτάνε ποτέ πίσω παρά μόνο να προχωράνε ακάθεκτοι σε ότι τους έδινε χαρά και έδινε χαρά και στους οπαδούς τους κατ’επέκταση. Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 1995 ως πνευματικό παιδί του πρώην… thrasher (!!!!) Sully Erna, καθώς είχε περάσει ως ντράμερ από τις τάξεις των Meliah Rage! Σε αντίθεση με αυτό που πολλοί πιστεύουν, το συγκρότημα δεν πήρε το συγκρότημα από το εμβληματικό “God Smack” των Alice In Chains αλλά από μία αστεία ιστορία περί ενός… έρπη, που κόλλησε ο τότε ντράμερ τους και στα καπάκια τον “εισέπραξε” κι ο Erna, χαρακτηρίζοντας τον ως “God Smack”.
To inside joke έμεινε και τελικά έδωσε και το όνομα του συγκροτήματος, το οποίο εν πολλοίς έχει χαρακτηριστεί ως η ιδανική μίξη των Metallica και των Alice In Chains, με τον Erna μάλιστα να θεωρείται ότι έχει πολλά στοιχεία στη φωνή του και από τον James Hetfield στις πιο δυναμικές ερμηνείες του και από τον συγχωρεμένο Layne Staley αντίστοιχα στις πιο εσωτερικές. Οι Godsmack είδαν την καριέρα τους να εκτοξεύεται μετά από σπουδαία άλμπουμ με ένα τραγούδι που γράφτηκε… για ταινία. Το “I Stand Alone” λοιπόν που αποτελεί το δίχως άλλο το σήμα κατατεθέν τους, γράφτηκε για την ταινία “The Scorpion King” του 2002 και απέκτησε τόσο heavy rotation που δεν γινόταν να μην γράψει την δική του ιστορία. Εκεί πήραν την απόφαση να το συμπεριλάβουν και στο επερχόμενο άλμπουμ τους “Faceless” το οποίο όπως είναι εύκολο να γίνει αντιληπτό, οδήγησε τον δίσκο άμεσα στο Νο.1 ατο Billboard και έκτοτε οι Godsmack ανέβηκαν σε ένα ασταμάτητο rollercoaster που συμπαρέσυρε και τα 2 επόμενα άλμπουμ να βρεθούν εξίσου στην κορυφή, καθώς την ίδια “τύχη” (με ή χωρίς τα εισαγωγικά) είχαν και το “IV” και το “The Oracle” καταλήγοντας στην κορυφή εδραιώνοντας το συγκρότημα στην κορυφή επί σειρά ετών και σίγουρα είναι από τις λίγες ευρύτερες σκληρές μπάντες που μπορούν να απολαμβάνουν το επιτευγμα αυτό.
Το όμορφα… παράδοξο με τους Godsmack είναι ότι μετά και το τριπλό αυτό “χτύπημα” στην κορυφή, δεν εφησύχασαν καθόλου και δεν “έκατσαν” στην επιτυχία των δίσκων, αλλά εξέλιξαν κατά πολύ τον ήχο τους, εισάγοντας και καθαρά hard rock στοιχεία μέσα στην όλη βαρύτητα τους, έτσι ναι μεν τα “1000hp”, “When Legends Rise”, “Lighting Up The Sky” που ακολούθησαν το 2014, το 2018 και το 2023 αντίστοιχα, μπορεί να μην βρέθηκαν εξίσου στο Νο.1, ωστόσο θεωρούνται για πολλούς μέσα στις κορυφές της δισκογραφίας τους και με χιτάρες που πολλοί θα ζήλευαν, που τους κράτησαν όχι απλά επίκαιρους, αλλά ως και ατσαλάκωτους. Πέραν όμως της δισκογραφικής ποιότητας τους, οι Godsmack αν για κάτι έγιναν ευρέως γνωστότεροι, ήταν για την συναυλιακή τους υπερδύναμη, όπου και απελευθέρωναν αμέτρητα οκτάνια ενέργειας και έκαναν το κοινό ότι ήθελαν, πράγμα που συνεχίζει να συμβαίνει μέχρι και σήμερα με αξιοθαύμαστα αποτελέσματα, που όχι απλά δεν φθίνουν λόγω του ότι μεγαλώνουν σε ηλικία κι ότι άλλαξαν μέλη σχετικά πρόσφατα, αλλά δείχνουν ακόμα σε θηριώδη κατάσταση. Ειδικά η φυγή του υπερ-ντράμερ Shannon Larkin, ένας από τους κορυφαίους των τελευταίων δεκαετιών, θα μπορούσε να’χε διαλύσει οποιοδήποτε συγκρότημα, ειδικά όταν και αυτός και ο επί χρόνια κιθαρίστας Tony Rombola επικαλέστηκαν “κάψιμο” από τις συνεχείς περιοδείες.
Εν έτει 2026, η σημειολογία της εμφάνισης τους στην Αθήνα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, καθώς έρχεται μετά τις φήμες -που ευτυχώς διέψευσε ο Sully Erna πρόσφατα- ότι δε θα βγάλουν άλλο δίσκο και θα επικεντρωνόταν μόνο στις συναυλίες τους. Ο Erna δήλωσε ότι βλέπει πιθανό να ακολουθήσει διάδοχος για το “Lighting Up The Sky” και η δήλωση για τελευταίο δίσκο αφορούσε το κλασικό line-up μετά την φυγή των Rombola/Larkin. O Erna υπήρξε τυχερός όλα αυτά τα χρόνια να’χει δίπλα του τον αριστερόχειρα μπασίστα και πραγματικό σκυλί του πολέμου Robbie Merrill ως αχώριστο σύντροφο του και πρόσφατα στη μπάντα εισχώρησε ο κιθαρίστας Sam Koltun, για τον οποίο οι μαρτυρίες που τον συνοδεύουν να’ναι θετικότατες και με αναφορές ότι έχει καλύψει πολύ επάξια το κενό του Rombola. Εκεί που είμαστε όμως τρομερά τυχεροί ως Έλληνες είναι στο γεγονός ότι με τους Godsmack θα έρθει μαζί ο Mike Mangini στα τύμπανα. Αν έχετε χειροκροτήσει ή και υψώσει γροθιές σε περίπτωση που δεν το γνωρίζατε ή όταν το πρωτοδιαβάσατε/ακούσατε, σας κατανοώ απόλυτα. Ξέρουμε όλοι την αξία του και το γεγονός ότι γέμισε όσο μπορούσε το κενό του Mike Portnoy στους Dream Theater τα λέει όλα.
Το κύριο που μετράει όμως είναι αυτό που όλοι σκέφτηκαν στην ανακοίνωση του ερχομού τους… ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ GODSMACK ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Μία από τις λίγες κορυφαίες μπάντες που δε μας επισκέφτηκαν ποτέ, έρχονται πλέον να κλείσουν το κενό αυτό αλλά και τα στόματα όσων εξαπέλυσαν μύδρους εναντίον τους για όλους τους λάθος λόγους. Τι ότι είναι μοντέρνοι (λες και το αρνήθηκαν), τι ότι είναι φασαίοι (με 3 σερί άλμπουμ στο Νο.1 ήταν κομματάκι δύσκολο να κερδίσουν οπαδούς, σωστα;), τι ότι δεν είναι metal (ΠΟΤΈ δεν δήλωσαν metal μπάντα και είναι σίγουρα πολύ πιο metal στην καρδιά και την ψυχή από πολλούς εκεί έξω), τι ότι αντιγράφουν Metallica/AIC (οι βασικές επιρροές τους που τους συνοδεύουν από την αρχή και που επίσης ποτέ δεν αρνήθηκαν), τι ότι είναι εμπορικοί (είπαμε, με τόσα τραγούδια σε συνεχές airplay, μιλάμε για φυσικό επακόλουθο, ΜΑΛΛΟΝ όμως κάτι κάνουν καλά για να είναι εκεί, ξανά σωστά;) και πολλά πολλά άλλα που θα δώσουν περαιτέρω αξία εκεί που δεν πρέπει αν αναφερθούν. Η πύρινη λαίλαπα των Godsmack στις συναυλίες έρχεται να σκεπάσει και την Αθήνα κι όποιος τους αγαπάει πολύ ξέρει που πρέπει να βρίσκεται, όπως πρέπει να βρεθούν εκεί όσοι αγάπησαν συγκεκριμένα τραγούδια τους κι ας μην είναι φανατικοί.
Σκεφτείτε απλά το ενδεχόμενο να παιχτούν την ίδια βραδιά μερικά εκ των “Keep Away”, “Voodoo”, “Whatever”, “Awake”, “Greed”, “Bad Magick”, “Straight Out Of Line”, “Faceless”, “Serenity”, “Speak”, “Shine Down”, “Cryin’ Like A Bitch”, “Love-Hate-Sex-Pain”, “1000hp”, “Something Different”, “When Legends Rise”, “Bulletproof”, “Unforgettable”, “You And I”, “Surrender”, “Truth” και πόσα ακόμα δεν αναφέραμε και βάλτε τα κάτω με απλά μαθηματικά για να αποφαίσετε αν θα περάσετε καλύτερα δίνοντας το παρόν -αν φυσικά σας ενδιαφέρει οτιδήποτε έχει γραφτεί παραπάνω- σε σχέση με το αν δεν θα είστε εκεί. Σίγουρα οι Godsmack έχουν την απάντηση και τα κρυφά όπλα στο μανίκι τους για όσους αποφασίσουν να τους τιμήσουν με την παρουσία τους. Το ερώτημα σαφώς αν και πόσες φορές έχουμε ευκαιρίες να δούμε συγκροτήματα για πρώτη φορά και που παραμένουν επίκαιρα και σε φοβερή κατάσταση, έχει από μόνο του απάντηση και ότι και να γράφουμε εδώ, ως απλό οδηγό, ο κόσμος στο τέλος πάντα ξέρει καλύτερα. Άλλωστε στο πλέον αναγνωρίσιμο κομμάτι τους, το λένε με τρόπο σχεδόν αυτοβιογραφικό!
“If you try to take me down, you’re gonna break”!
Για το RockOverdose: Άγγελος Κατσούρας
Comments
