Συντάκτης: Άγγελος Χατζηγιάννης
Μια ώριμη και ταλαντούχα προσθήκη σε ένα είδος που χάνει την πρωτοτυπία του.
Ας κάνουμε μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν. Η πανδημία του COVID στις αρχές του 2020 και οι δύο καραντίνες που ακολούθησαν ως αποτέλεσμα αυτής ήταν μια περίοδος, που κάθε άλλο παρά ευχάριστη μπορεί να χαρακτηριστεί. Κατά τη διάρκεια του εκτεταμένου αυτού εγκλεισμού, πολλοί άνθρωποι -μεταξύ αυτών κι εγώ- στραφήκαμε στις τέχνες για να ξεφύγουμε από τη σκληρή -και βαρετή- πραγματικότητα.
Ένας δίσκος που θυμάμαι να μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση σε εκείνο το χρονικό διάστημα ήταν το ντεμπούτο των Barrens. To “Penumbra” με τα ατμοσφαιρικά και διαστημικά του ηχοτόπια ήταν μια post-rock αποκάλυψη της τότε χρονιάς για μένα, συνεπώς πέντε χρόνια μετά είμαι ξανά εδώ για τους Σουηδούς, εν όψει του δεύτερού τους άλμπουμ με τίτλο “Corpse Lights”.
Με την πρώτη ματιά, ο νέος δίσκος δεν αλλάζει τίποτα σε σύγκριση με τον προκάτοχό του. Εννέα συνθέσεις με διάρκεια λίγο περισσότερο από 35 λεπτά, διαστημικοί ήχοι, ατμοσφαιρικά synths και αλλαγές μεταξύ έντονων και μελωδικών στιγμών. Η τριάδα ουσιαστικά συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε, με τις κιθάρες στα πιο «επιθετικά» “Derelict”, “Sorrowed” και “Collapsar” να αποτελούν σημείο αναφοράς, τα πλήκτρα να απογειώνουν ήρεμες στιγμές όπως τα “Periastron” και “Apastron”, ενώ τα τύμπανα κάνουν φανταστική δουλειά στη διατήρηση της συνοχής.
Το μεγαλύτερο μουσικό ατού των Barrens είναι η οξυδέρκιά τους στο να αντιλαμβάνονται την κατάλληλη στιγμή για να αυξομειώσουν την ταχύτητα και την ένταση του δίσκου. Τα post-rock άλμπουμ είναι -περισσότερο απ’ όλα θα έλεγα- sequential ακροάσεις. Αυτό σημαίνει πως η ακρόαση του δίσκου πρέπει να είναι μια κι έξω, ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης νοηματική εμπειρία. Αυτό που οι Barrens κάνουν καλύτερα από τη μέση σύγχρονη post-rock μπάντα είναι να τοποθετούν στρατηγικά τα μουσικά θέματά τους, ώστε η μουσική εμπειρία να είναι εύπεπτη και το όραμά τους ευνόητο, δίχως περισπασμούς και διαλείμματα, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο σε αμιγώς ορχηστρικές εμπειρίες.
Συνοψίζοντας, τολμώ να πω ότι μετά και την κυκλοφορία του “Corpse Lights”, οι Barrens θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για τον τίτλο της πιο ελπιδοφόρας σύγχρονης post-rock μπάντας, τουλάχιστον στα μάτια μου. Με υπομονή, φαντασία και περίσσειο ταλέντο, οι Σουηδοί καταφέρνουν να κάνουν το 2/2 με εμφατικό τρόπο, απαιτώντας την προσοχή της post-rock κοινότητας.
Βαθμολογία: 76/100
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Χατζηγιάννης
Comments
