Ημερομηνία δημοσίευσης: 11 Απριλίου 2018
Το στοίχημα για τους Chaostar είναι μεγάλο, έχοντας να διαδεχτούν τον πιο πλήρη, ολοκληρωμένο, άρτιο και ποικίλο δίσκο της καριέρας τους, το "Anomima". Ένα δίσκο που συνδύαζε πολλές διαφορετικές νοοτροπίες, μουσικές εκφράσεις, ακόμα και διαφορετικές γλώσσες στους στίχους, με την τόσο εκφραστική και κρυστάλλινη φωνή της Ανδρονίκης Σκουλά και το συνθετικό όραμα του Χρήστου Αντωνίου, οι οποίες ξεδιπλώνονται εξαιρετικά με τη βοήθεια των ανθρώπων πίσω από τις ενορχηστρώσεις.
Έτσι λοιπόν, διατηρώντας την ίδια νοοτροπία και τακτική, αλλά με διαφορετικό τρόπο έκφρασης από το "Anomima", δημιουργούν έναν ακόμα εξαιρετικό και ιδιαίτερο δίσκο. Κάθε κομμάτι διαθέτει ξεχωριστή και διαφορετική προσωπικότητα, εμβαθύνοντας το καθένα ξεχωριστά στα ατομικά του στοιχεία, δίνοντας στο τελικό βάρος ακόμα μεγαλύτερη ποικιλία και ένταση στις συνθέσεις. Το "Blutbad" για παράδειγμα, έχει έναν τόσο σκοτεινό και νεκρώσιμο χαρακτήρα, που μόνο με Γερμανικούς στίχους θα μπορούσε να ολοκληρωθεί και να δέσει η συγκεκριμένη ατμόσφαιρα. Από την άλλη, έχουμε κομμάτια σαν το "Memniso", με ελληνικούς στίχους και έντονες συμφωνικές ενορχηστρώσεις, όπως τις γνωρίζουμε από τους Septicflesh, χωρίς όμως εδώ να διαθέτουν τόσο έντονο horror χαρακτήρα.
Το peak του δίσκου όμως, πιθανόν να είναι το "Silent Yard". Έντονο, απαιτητικό, συνεχώς εναλλασσόμενο και με διάρκεια που αγγίζει τα έντεκα λεπτά, ίσως είναι ότι πιο φιλόδοξο έχουν επιχειρήσει οι Chaostar, και δεν έχουν επιχειρήσει και λίγα φιλόδοξα πράγματα στην καριέρα τους. Και όταν το άρτιο συνθετικό επίπεδο συναντά ένα τόσο καλό εκτελεστικό team και μια τόσο εκφραστική φωνή που δίνει το σωστό και απαραίτητο συναίσθημα που ταιριάζει στις συνθέσεις, τότε το αποτέλεσμα δε μπορεί παρά να είναι για ακόμα μια φορά εξαιρετικό. Απλά, στο "Silent Yard", το αποτέλεσμα ξεπερνάει ακόμα και αυτό το όριο του εξαιρετικού και φτάνει σε δυσθεώρητα επίπεδα.
Και μόνο το γεγονός λοιπόν πως οι Chaostar δεν έπεσαν στην παγίδα της επανάληψης έχοντας να διαδεχτούν έναν τόσο εξαιρετικό δίσκο, και ταυτόχρονα καταφέρνουν να δημιουργήσουν κάτι εξίσου εξαιρετικό, είναι από μόνο του ενδιαφέρον και δείχνει προοδευτική νοοτροπία, και αυτό αντικατοπτρίζεται στον μουσικό πλούτο και λαβύρινθο που διαθέτει αυτό το άλμπουμ. Ένα άλμπουμ που σας περιμένει να χαθείτε στα ενδότερά του και να ταξιδέψετε μαζί του.
Βαθμολογία: 85/100
Για το Rock Overdose,
Σταύρος Πισσάνος


