“Ages Unsung” ονομάζεται ο νέος και δεύτερος δίσκος της νεαρής μπάντας από τον Καναδά. Αφού άκουσα κάποια τραγούδια από την πρώτη ολοκληρωμένη κυκλοφορία της μπάντας, κατάλαβα πως είναι ένα πολλά υποσχόμενο σύνολο, με πολλά υποσχόμενους μουσικούς. Έχοντας ήδη ακολουθήσει τα μονοπάτια της melodic death από πριν, ήρθαν και έγραψαν έναν πολύ καλά δομημένο δεύτερο πλήρες δίσκο, με βελτίωση σε αρκετούς τομείς. Κάποιες πληροφορίες για τη μπάντα: ιδρύθηκε το 2007 και χωρίς πολλές αλλαγές στο line-up, κυκλοφόρησε ένα EP το 2010, το πρώτο single το 2012 και τον πρώτο δίσκο το 2013, με όνομα “Tides Of War”.
Aς δούμε το νέο δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτέμβρη 2016. Ένας δίσκος υπερπλήρες, με σολάρες, με ριφάρες, γαμάτες κραυγές, υπέροχες μελωδίες και απρόσμενες λεπτομέρειες, τεχνικά drum fills και περίεργα καθαρά φωνητικά. Ναι, το πρώτο ‘εκτός τόπου’ πράγμα που παρατήρησα είναι τα καθαρά φωνητικά. Από το πρώτο, κιόλας, κομμάτι του δίσκου “The Tusk”, που σε γενικές γραμμές μπορώ να πω πως είναι μια πολύ πολύ καλή αρχή για τον δίσκο αυτό, ακούμε λίγο μετά το πρώτο λεπτό του τραγουδιού τα πρώτα καθαρά vocals του δίσκου, τα οποία δυστυχώς με ξάφνιασαν και με άφησαν σε φάση ‘γιατί το έκανε αυτό;’. Βέβαια, σε εκείνο το συγκεκριμένο σημείο, τα καθαρά φωνητικά ταίριαζαν, αλλά τα πατήματα του Chris Terrien ακουστήκαν λίγο εκτός. Θεωρώ πως από τη στιγμή που ο δίσκος είναι άπιαστος σε ποιότητα ήχου και κραυγών, τα καθαρά φωνητικά έπρεπε να είναι πολύ προσεγμένα, γιατί προφανώς κάνουν τρομερή αντίθεση με την κύρια ροή του δίσκου. Μια καλή σύνθεση πάντως με καθαρά φωνητικά, είναι το τραγούδι “Through Darkness And Decay”.
Πέρα από αυτό το ‘ατύχημα’ με τα φωνητικά, ο υπόλοιπος δίσκος όπως είπα είναι πολύ κάλος. Από την εισαγωγή μέχρι το τέλος. Έχουμε το “Primordial Dawn” το οποίο είναι opening track, ξέρετε αυτά τα γνωστά κομμάτια μήκους ενός η δυο λεπτών μάξιμουμ. Μόνο και μόνο από αυτό καταλαβαίνουμε ότι ο δίσκος θα πάει γα-μα-τα. Με μόνο ένα brutal assf*ck riff, με άφησε με γουρλωμένα τα μάτια και τα αυτιά, αν γίνεται αυτό…!
Δεν υπάρχει άσχημο τραγούδι στο άλμπουμ. Δεν υπάρχει τραγούδι που να μην έχει ένα απίστευτα γρήγορο και τεχνικό σόλο… Και μιας που έπιασα σόλο, θέλω πω ότι όλες οι μελωδίες του δίσκου ένα πολύ όμορφες και σε συνδυασμό με το καθαριστικό background ακούγονται ακόμα καλύτερα. Ένα λαμπρό παράδειγμα είναι το τραγούδι “As The Sky Falls”. Επίσης στο ίδιο τραγούδι ακούμε το ποτισμένο στην καφεΐνη drum solo του Rich O' Neil. Ένα αξιόλογο solo που δένει άψογα με το τραγούδι. Και τα ντραμς του δίσκου είναι πολύ καλά, ήχος, μοτίβα και γεμίσματα δημιουργικά που είναι κάπως δύσκολο να τα παρατηρήσεις. Κάποια από τα αγαπημένα μου τραγούδια του δίσκου είναι τα “War Of The Gods” το οποίο τραγούδι έχει ένα από τα καλύτερα σόλο του δίσκου, αλλά και τα “As The Sky Falls”, “Through Darkness And Decay”, “New World” και το title trackτου δίσκου, “Ages Unsung”.
Δεν έχω να προσθέσω κάτι για την γενική εικόνα του δίσκου, η οποία κατά την άποψη μου είναι πάρα πολύ καλή. Είδαμε πως υπάρχει βελτίωση στο επαγγελματικό επίπεδο της μπάντας και στο τρόπο σύνθεσης. Λάθη γίνονται..! Σαν μπάντα όμως έχει κάποια περιθώρια βελτίωσης και ελπίζω στο καλύτερο.
Βαθμολογία: 83 / 100
Για το RockOverdose
Αντώνης Σαρμάς
Comments
