Ημερομηνία δημοσίευσης: 26 Νοεμβρίου 2018

Είναι αυτές οι στιγμές που δεν περιμένεις πως θα έρθουν. Που έχεις πάρει απόφαση πως έχει έρθει το τέλος, μαθαίνεις να ζεις με αυτό, προχωράς (αν και δεν σταματάς να ελπίζεις) και να που τελικά έρχεται η ζωή να στα ανατρέψει και να σου φέρει το μεγάλο come back. Δεν μιλάω για ερωτική σχέση αλλά για την μεγάλη επιστροφή των Conception και του αγαπημένου μας Roy Khan στο μουσικό προσκήνιο.
Η ιστορία των Conception ξεκίνησε να γράφεται το 1989 και περιλαμβάνει την κυκλοφορία 4 full length album (“The Last Sunset”, “Parallel Minds”, “In Your Multitude” και “Flow”). Μετά την κυκλοφορία του υπέροχου “Flow” το συγκρότημα διαλύεται, ενώ το 1998 ο Roy Khan λαμβάνει χρέη τραγουδιστή στους λατρεμένους Kamelot με τους οποίους μεγαλούργησε. Και έρχεται το 2010 όπου ο Roy αποφασίζει πάνω στο peak της καριέρας του να αποχωρήσει από τους Kamelot και να αποσυρθεί εντελώς από τη μουσική βιομηχανία ώστε να αφοσιωθεί στην οικογένεια του και στον Θεό. Πολλά πράγματα γράφτηκαν τότε, όλοι έψαχναν να βρουν τι πραγματικά συνέβη, που βρίσκεται ο Khan, αν θα επιστρέψει. Η φωνή του σίγησε για 8 ολόκληρα χρόνια, κάτι μέσα μας όμως μας έλεγε πως το τέλος δεν έχει γραφτεί οριστικά.
Η πρώτη ελπίδα φάνηκε τον Απρίλιο του 2018 όταν ο Khan κυκλοφόρησε στο YouTube ένα τραγούδι με τίτλο "For All". Λίγες εβδομάδες αργότερα οι φήμες για την επικείμενη επιστροφή του επαληθεύτηκαν με την επίσημη ανακοίνωση των Conception πως επανασυνδέονται έχοντας ως τραγουδιστή τους τον Roy Khan. Τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας παραμένουν όπως τα αφήσαμε και τα αγαπήσαμε: Tore Østby (κιθάρα), Ingar Amlien (μπάσο) και Arve Heimdal (drums).
Ομολογώ πως όταν άκουσα την είδηση της επανασύνδεσης ενθουσιάστηκα όχι μόνο για την επιστροφή των Conception μετά από 20 ολόκληρα χρόνια, αλλά κυρίως για την επιστροφή του Roy Khan του οποίου η χαρακτηριστικότατη μελωδική και μελαγχολική φωνή έλειπε υπερβολικά από τη μουσική σκηνή. Μέχρι να ακούσω το πρώτο δείγμα είχα όμως και τις επιφυλάξεις μου ώστε να μην μου γκρεμιστεί οποιαδήποτε προσδοκία.
Και φτάνουμε στις 2 Νοεμβρίου που κυκλοφορεί το single “Re:Conception” το οποίο αποδείχθηκε άκρως ικανοποιητικό. Περιλάμβανε 3 κομμάτια: το intro “Re:Conception”, το “Grand Αgain” και το “Feather Μoves”. Λίγες μέρες αργότερα λοιπόν, στις 23 Νοεμβρίου, έρχεται η πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του EP “My Dark Symphony” στην οποία περιλαμβάνονται 6 κομμάτια (τα 2 πρώτα από το single - πλην του “Feather Moves” - μαζί με άλλα 4 νέα). Αξίζει να σημειωθεί πως το εξαιρετικό artwork τόσο του single όσο και του EP το έχει επιμεληθεί ο δικός μας Σπύρος Αντωνίου (Septic Flesh).
Το “My Dark Symphony” λοιπόν ξεκινά με το σύντομο intro “Re:conception” το οποίο δίνει τη σκυτάλη στο κομμάτι “Grand Αgain” που σε ταξιδεύει κατευθείαν στις παλιές καλές μέρες των Conception. Δυναμικό, με τα γνωστά εκρηκτικά φωνητικά του Roy στο refrain και με κάποια εφέ παραμόρφωσης στη φωνή του, αποτελεί την καλύτερη επιστροφή. Ίσως ένα από τα πολύ αγαπημένα κομμάτια του EP. Ακολουθεί το “Into the Wild” το οποίο έχει μια πιο tribal μελωδία ενώ προς το τέλος το κομμάτι ανεβαίνει επικίνδυνα με ένα φοβερό σόλο. Συνέχεια με το “Quite Alright” το οποίο για μένα τουλάχιστον είναι το κορυφαίο κομμάτι του “My Dark Symphony” με το δυναμικό tempo του, το μελαγχολικό και μαγευτικό refrain του και τις φοβερές εναλλαγές στον ρυθμό. Το κομμάτι ξυπνά μνήμες από την Kamelot περίοδο του Roy. Οι τόνοι πέφτουν με το “The Μoment” το οποίο κινείται σε πιο πειραματικά μονοπάτια με χορωδιακό ρεφραίν. Αρκετά ιδιαίτερο κομμάτι, κάποιους ίσως να τους ξενίσει. Το EP κλείνει με το ομώνυμο κομμάτι “My Dark Symphony” το οποίο κινείται σε πιο mid-tempo ρυθμό, είναι αρκετά μελαγχολικό και με πολλά ορχηστρικά σημεία. Ίσως το πιο σκοτεινό κομμάτι του δίσκου.
Συνοψίζοντας, η επιστροφή των Conception νομίζω πως είναι αυτή που έπρεπε να είναι μετά από τόσα πολλά χρόνια αναμονής. Κινούνται στα γνωστά τους power/progressive μονοπάτια το οποίο δεν μπορεί να θεωρηθεί αρνητικό σε καμία περίπτωση αφού παραμένουν μοναδικοί και χαρακτηριστικοί σε αυτό που κάνουν, γεννώντας ακόμα υψηλότερες προσδοκίες για ένα full length album. Η φωνή του Khan παραμένει σε εξαιρετικά επίπεδα, σαν να μην πέρασε μια μέρα από πάνω της πραγματικά. Ο άνθρωπος έχει χάρισμα και καταφέρνει να σε ταξιδεύει. Τα δε κιθαριστικά μέρη του Tore Østby είναι επίσης εξαιρετικά – μελωδικά και δυναμικά εκεί που πρέπει. Η αλήθεια είναι πως μας έλειψαν πολύ. Η αρχή έγινε, η επιστροφή άξιζε και περιμένουμε με ανυπομονησία τα επόμενα βήματα της μπάντας που μας έδειξε ξεκάθαρα πως έχουν ακόμα να δώσουν πολλά.
Welcome Back!
Βαθμολογία: 84/100
Για το Rockoverdose.gr
Τζοβάνα Σπήλιου


