EVADNE – “A Mother Named Death”

Ημερομηνία δημοσίευσης: 13 Ιουλίου 2017

 

Η διαρκώς ανερχόμενη φήμη που έχει ξεκινήσει να διακρίνεται στο συγκρότημα από την Ισπανία, συνέπεσε με την επάνοδο της δημοτικότητας του death/doom ιδιώματος στα επίπεδα των 90's. Βέβαια, όσον αφορά του στουντιακό κομμάτι, το συγκρότημα δείχνει να επαναπαύτηκε στη φήμη του και τις περιοδείες, καθώς πέρασαν πέντε χρόνια μέχρι να μας παραδώσουν τη νέα τους δουλειά.

 

 

Και ο εφησυχασμός δεν περιορίζεται μόνο εκεί, αλλά είναι εμφανής και στο καινούργιο τους άλμπουμ. Οι συνθέσεις συνεχίζουν ακριβώς από εκεί που σταμάτησε το "The Shortest Way", δηλαδή μια μίξη μελωδικού death και gothic doom, με τις μελωδίες να κυριαρχούν με κάθε τρόπο. Το αποτέλεσμα παραμένει εξαιρετικό συνθετικά, εκτελεστικά και 'ατμοσφαιρικά', απλά πλάναται συνεχώς αυτή η αίσθηση πως οι συνθετικές φόρμες και οι μελωδίες όλο και κάτι θυμίζουν από τα μεγάλα συγκροτήματα του χώρου.

 

 

Επαναλαμβάνω πάντως πως μπορούν και αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως έχουν αποδεδειγμένη ικανότητα στη σύνθεση και στη δημιουργία ηχοτοπίων με σωστή ροή και επιτυχημένες εναλλαγές συναισθημάτων. Οι συνθέσεις, παρά τη μεγάλη διάρκειά τους, δεν κουράζουν σε κανένα σημείο, καθώς σε κάθε στιγμή βρίσκεται μια τουλάχιστον καλή ιδέα, που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή. Είτε αυτό αφορά τις πιο γοτθικές και αργόσυρτες στιγμές, είτε τις εντελώς ήρεμες στιγμές που χτίζουν hype, είτε τις πιο έντονες.

 

 

Η διαρκώς αυξανόμενη δημοτικότητα του συγκροτήματος που αναφέραμε στην αρχή, αλληλοσυμπληρώνεται με την εξαιρετική ποιότητα και τη σταθερότητα που παρουσιάζει το συγκρότημα. Η έλλειψη πρωτοτυπίας δε φαίνεται να ενοχλεί τον κόσμο που τους ακολουθεί, πρόκειται άλλωστε για το μοναδικό ψεγάδι που μπορεί να τους προσάψει κάποιος. Γι αυτό ακριβώς, ο βαθμός παρακάτω, θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλότερος. Η βαθμολογία όμως δε μπαίνει αποκλειστικά με κριτήριο το επίπεδο των συνθέσεων, καθώς σε αυτήν την περίπτωση ο βαθμός θα ξεπερνούσε το 90. Πρέπει όμως πάντα να λαμβάνονται και άλλοι σοβαροί παράγοντες υπόψιν.


Βαθμολογία: 76/100

 

Για το Rock Overdose,

Σταύρος Πισσάνος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Comments