Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
“Η ιδέα για το σπήλαιο του τέλους μας ισχύει”
Για όσους δεν το πήρανε χαμπάρι πέρσι οι Hope Behind The Hills φρόντισαν να επιστρέψουν και φέτος για να επαληθεύσουν ότι ο σκοτεινός πάτος του σύγχρονου υπαρξισμού θα είναι η γη του ανθρώπου από δω και πέρα.
Κατ’αρχας από τις πρώτες νότες του The Realm καταλαβαίνεις αισθητά ότι η παραγωγή είναι σαφώς ανώτερη, δεμένη και δυναμική, αφήνει χώρο για τις ιδέες να αναπνέουν, τις ολοκληρωμένες συνθέσεις να ρέουν και τα παθιασμένα φωνητικά να σε πιάνουν απ΄ το λαιμό και να σε σκύβουν πάνω στους στίχους, πράμα πολύ σπάνιο στις μέρες μας επίσης. Το concept τους είναι σαν ο Σοπενχάουερ να κάνει συμπόσιο με τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα και τον Γιούνγκερ. Το ατμοσφαιρικό, μελωδικό (όχι μελό!) black metal τους, που έχει νοοτροπία στο σκελετό του σουηδικού death (θα το καταλάβετε χαρακτηριστικά αυτό, αν ακούσετε μόνο και μόνο το The Hermit), γίνεται πιο επιθετικό όταν ξεσπά όπως στο Myrioi ή πιο ταξιδιάρικο όπως στο τελείωμα του The Other Side Of The Suns όπου οι Pink Floyd χορεύουν με τους The Cure από πάνω του. Το Σπήλαιο θα το ζήλευαν οι Mgla σίγουρα αν το ακούγανε, ενώ το Bless None Before The End προκαλεί τους Uada σε μονομαχία. Οι παγωμένες Burzum-ικες κιθάρες στο Wiseman μόνο ανατριχίλα σου προκαλούν και τα lead σου κόβουν τις φλέβες. Το καταιγιστικό Sheep Among Wolves μόνο απαρατήρητο δεν περνάει και έχεις ήδη πιάσει τον εαυτό σου να είναι στο προτελευταίο κομμάτι και δεν έχεις προλάβει να ξεχωρίσεις το αγαπημένο σου μέχρι τώρα. Σου δίνω την απάντηση. Όλο το άλμπουμ είναι μπόμπα! Άστο να σε παρασύρει, χέσε άλλους δίσκους, κάτσε διάβασε τους στίχους, βούτα μέσα τους, φιλοσόφησε μαζί του, είναι από αυτά τα δημιουργήματα. Αυτά που τείνουν να σου μείνουν, να σε αλλάξουν, να σε ρίξουν για να σε ανεβάσουν αναγεννημένο.
Βουτηγμένο σε μια λίμνη λιωμένου “μαύρου μέταλλου”, όπου γύρο της τα σκανδιναβικά χιονισμένα βουνά του θανάτου καθρεφτίζονται στην επιφάνεια, παρουσιάζουν ένα δίσκο που ήρθε για να βουλώσει κάθε αμφισβητία ότι ένας δεν μπορεί μόνος του. Τι; Ξέχασα να το αναφέρω; Ναι είναι one man project, τρέχει κάτι? Αν παραπονιέστε ότι δεν μπορείτε να βρείτε ποιες κυκλοφορίες αξίζουν μέσα στο σωρό των μυρίων που βγαίνουν, μην στεναχωριέστε και μην απελπίζεστε (Α.Μ.Α.Ν. Teleshoping), μία από αυτές, όσο περίεργο και αν σας φαίνεται, είναι αυτή ακριβώς εδώ!
Βαθμολογία: 90/100
Για το RockOverdose,
Δημήτρης "Ronin"
Comments
