Η ρήση “τρίτη και καλύτερη” δε θα μπορούσε πιστεύω να περιγράφει καλύτερα την νέα προσπάθεια των αγαπημένων Nite, οι οποίοι με τα 2 πρώτα τους άλμπουμ, το ντεμπούτο “Darkness Silence Mirror Flame” το 2020 και το ακόμα καλύτερο “Voices Of The Kronian Moon” το 2022, είδαν το όνομα τους να γίνεται όλο και πιο γνωστό στους κλασικομεταλλικούς κύκλους, παρότι έχουν καταταχθεί λόγω των ιδιαίτερων φωνητικών του συμπατριώτη μας Βαγγέλη Λαμπράκη ως blackened heavy metal. Αν και θεωρώ ότι ο χαρακτηρισμός τους αδικεί λίγο, από την άλλη μου αρέσει γιατί τονίζει και τη διαφορετικότητα τους σε σχέση με άλλες heavy metal μπάντες. Όμως οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι οι Nite λάμπουν ακριβώς επειδή είναι ένα κανονικό heavy metal συγκρότημα δομικά, παρά τα πιο ακραία φωνητικά. Παίζουν τόσο αβίαστα, τόσο ανέμελα, τόσο ελεύθερα και τόσο ουσιώδη μουσική, που μακάρι οι περισσότερες αν όχι όλες οι κλασικές heavy metal μπάντες εκεί έξω, να έκαναν το ίδιο. Τα δείγματα από τα 2 πρώτα άλμπουμ ήταν ήδη υπερθετικά καλοδεχούμενα, και έτσι έμενε να δούμε αν θα επιβεβαιωθεί η πάντα αναφερθείσα σε κριτικές μου (σας το’χω πει, θα το βλέπετε μέχρι να ξυπνάτε και να κοιμάστε μ’αυτό) περίφημη σημασία του τρίτου κρίσιμου δίσκου για όλες τις μπάντες.
Το “Cult Of The Serpent Sun” όπως ονομάζεται και πάλι υπέροχα δίσκος τους (το’χουν με τους τίτλους γενικά), κυκλοφορεί ξανά από την Season Of Mist, η οποία όπως ξέρετε όλοι, για να φτάσει να υπογράψει μπάντα και να την προωθήσει και σωστά (όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας το σωστά, σίγουρα κάνουν δουλειά πάντως), σημαίνει ότι πιστεύει στο εκάστοτε συγκρότημα. Και με τους Nite στο δυναμικό της, είναι βέβαιο ότι νιώθουν τύχη που τους έχουν. Οι Nite λοιπόν πέραν ότι παίζουν απενοχοποιημένη ΧΕΒΙΜΕΤΑΛΛΑΡΑ, έχουν την τύχη να είναι και η ίδια μπάντα τα τελευταία 4 χρόνια. Δίπλα στον Βαγγέλη έχουμε τον κιθαρίστα Scott Hoffman, τον μπασίστα Avinash Mittur και τον ντράμερ Patrick Crawford, όλοι τους ακόμα πιο δεμένοι μεταξύ τους σε σχέση με το “Voices Of The Kronian Moon”, άρα μοιραία όταν ένα συγκρότημα αποκτά μεγαλύτερη χημεία και δέσιμο, αυτό θα βγει και στο υλικό, καθώς ο ένας πλέον ξέρει τον άλλο και συνεννοείται μαζί του με κλειστά μάτια. Το πρώτο δείγμα μάλιστα με το πανέμορφο βίντεο του “Crow (Fear The Night)” έδειχνε ότι τα πράγματα όχι απλά παραμένουν στο ίδιο πανύψηλο επίπεδο του προηγούμενου δίσκου, αλλά ενισχύονται αισθητικά ακόμα παραπάνω ως κάτι ξεχωριστό εκεί έξω και έτσι ανεβαίνει η διάθεση.
Τι γίνεται όμως με το υπόλοιπο υλικό; Ε λοιπόν οι Nite με κάποιο μαγικό τρόπο, έχουν καταφέρει το ακατόρθωτο. Οι δίσκοι τους μικραίνουν σε διάρκεια, κι όμως αυτοί γίνονται εκφραστικότεροι με κάθε κυκλοφορία. Το “Cult Of The Serpent Sun” είναι ακόμα μικρότερο από το “Voices Of The Kronian Moon” και οι Nite μέσα σε 36 μόλις λεπτά και 40 δευτερόλεπτα, ξεφτιλίζουν κόσμο και κοσμάκη που χωρίς λόγο γεμίζει δίσκους χωρίς ουσία, χωρίς αξιομνημόνευτες στιγμές και χωρίς νόημα ύπαρξης γενικότερα. Το πράγμα “φυσάει” ούτως ή άλλως από την αρχή με το μπάσιμο του ομότιτλου κομματιού, όπου ο Βαγγέλης ναι μεν φωνάζει στο ρεφρέν “Death eternal”, αλλά σε πλήρη αντίθεση με το στιχουργικό μοτίβο, δίνει ζωή στον ακροατή και με το πιο μπομπάτο στη συνέχεια “Skull”, το οποίο θα γίνει άμεσα από τα πολύ αγαπημένα των ακροατών, θέτει από νωρίς τις βάσεις για μία σπουδαία δημιουργία. Το πιο έρπων “The Mystic” προσφέρει πολλά στην ποικιλομορφία του δίσκου, ο οποίος να τονίσω ότι πρώτον έχει τρομερή παραγωγάρα, με τα πάντα να ακούγονται κρυστάλλινα αλλά και πανέμορφα νοσταλγικά, λες και είσαι κάπου μεταξύ 1986-1989 και ειδικότερα στις κιθάρες έχει γίνει θαυμάσια δουλειά, και στη βαρύτητα όταν κατεβαίνουν τα riffs, και ειδικότερα στα πανέμορφα leads.
Στην αρχή του δεύτερου μισού του δίσκου, έχω προσωπικά βρει ΤΗ ΜΕΛΩΔΙΑΡΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ως τώρα με το ασύλληπτο “The Last Blade”, που το άκουσε αγαπημένο πρόσωπο και μεμιάς με χαρά ψέλλισε “Τι Thinlizz-ιά υπέροχη είναι αυτή;” απροκάλυπτα, μιλάμε για κόλλημα μεγάλο που δεν παίζει να σου φύγει από το μυαλό ποτέ. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την φοβερή εξίσου μελωδία στο επόμενο “Carry On”, βγαλμένο θαρρείς από το μεγαλείο του “Somewhere In Time”, και δεν το λέω επειδή οι Iron Maiden είναι η αγαπημένη μπάντα του Βαγγέλη για να τον κάνω να χαρεί, δεν πα’να τον ακούς μ’ αυτό το λίγο πιο σκοτεινό και σε στιγμές κακιασμένο φωνητικό στυλ, δεν πτοείσαι πουθενά. Ακόμα και η σειρά με την οποία έχουν μπει τα κομμάτια στο δίσκο, λειτουργεί άψογα στις εναλλαγές ρυθμών. Για να ενισχύσω την παραπάνω άποψη, θα τονίσω την αξία του “Tarmut” στο δίσκο, προτελευταίο πριν το κλείσιμο, με τον υπνωτικό ρυθμό του στην αρχή και την κορυφαία ΣΟΛΑΡΑ στο δίσκο, ένα από τα καλύτερα των τελευταίων ετών το δίχως άλλο. Κι εκεί που πραγματικά έχεις μείνει έκθαμβος με το αποτέλεσμα, έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα με το “γλυκό” “Winds Of Sokar” και την επίσης έντονα κολλητική μελωδιάρα του.
Ο τρόπος με τον οποίο ξεκινάει, τελειώνει και ενδιάμεσα εξελίσσεται το “Cult Of The Serpent Sun” όχι απλά το κρίνει ως απαραίτητο άκουσμα εν έτει 2025 και ειδικά για τα δεδομένα της δεκαετίας που διανύουμε, αλλά θέτει προ των πυλών ένα ακόμα λαμπρότερο μέλλον για τους Nite. Η μπάντα επιλέγει να μιλάει με έργα και όχι με πολλά λόγια, ακόμα και οι διάρκειες τους είναι μινιμαλιστικές, αλλά κρύβουν τόσο πολύ και μεγάλο πλούτο μέσα τους, που ενώ το υλικό τους δεν είναι απαραίτητα εύκολο παρότι κυλάει αβίαστα, ούτε και εμπορικό, με τις επαναλήψεις που προκύπτουν στις ακροάσεις, αφομοιώνονται άμεσα και δεν αργεί το σημείο που μέσα σου ενδόμυχα λες “ξανά” ή “κι άλλο”. Σίγουρα μιλάμε για τον κορυφαίο τους δίσκο, το ότι στέκει πάνω από κοτζάμ “Voices Of The Kronian Moon” ναι μεν το περίμενα ότι θα μπορούσε να συμβεί, αλλά δεν το θεωρούσα καθόλου εύκολο. Κι όμως το έκαναν να φανεί τελικά πιο εύκολο απ’ ό,τι περίμεναν όσοι τους γνώριζαν από την αρχή και δημιουργούν ακόμα ψηλότερες προσδοκίες για την πορεία τους. Αν και θεωρώ ότι δεν είναι μπάντα που θα αγχωθεί γι’ αυτό, περισσότερο όλων μου αρέσει ότι θα προτιμήσουν να χαθούν ξανά στις σκιές της νύχτας κι όταν έρθει ξανά η ώρα, θα προσφέρουν λάμψη φωτός σε όλους εκεί έξω.
Βαθμολογία: 87/100
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Κατσούρας
NITE - "Cult of the Serpent Sun"
Season of Mist
14 March 2025
Comments
