Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
“Running free like a thief in the night, a lost soul without a cause
Spin the bottle, kiss the lips of death, eating up by society's jaws, yeah”
“Stoner Rock...Κάποιοι τύποι που παίζουν ροκ και καπνίζουν χόρτο. Αυτό το κάνουν και οι Bon Jovi, δεν βλέπω να τους λένε stoner” Λόγια του Jus Osborn των Electric Wizard. Τώρα που μείναμε αυτοί που πρέπει, ας μιλήσουμε για το καινούριο Pentagram, οι οποίοι μας είχαν ήδη κεράσει τη μισή δουλειά τους στο σετ τους πριν από κάτι μήνες...
Εναρκτήριο, “Live Again”. Δυναμικό, ωμά ρυθμικό και δήλωση ότι το παλιόσκυλο δεν παθαίνει τίποτα και είναι ακόμα εδώ ίδιος και απαράλλακτος. Δεν είναι το Doom άλλωστε φτιαγμένο από κολεγιόπαιδα και μαλθακούς αλλά από τύπους αλητήριους, της πιάτσας, βουτηγμένους σε όλες τις αμαρτίες της rock n roll ζωής. Καπάκια συνεχίζεται το up tempo mood στο “In The Panic Room” υπενθυμίζοντας τις ψυχεδελικές επιρροές της εποχής του frontman, σβήνοντας εκστασιακά. Τα κοφτά ριφ του “I Spoke To Death” τσουγκράνε τα ποτήρια τους στο όνομα του τεράστιου Victor Griffin, με ένα φλογερό σολίδι του Tony Reed, ο οποίος αποδείχτηκε πολύ σοφή μεταγραφή για να σπρώξει την ανανεωμένη σύνθεση της μπάντας, που πλαισιώνεται από το σφιχτοδεμένο rhythm section των Scooter Haslip στο μπάσο και Henry Vasquez (Saint Vitus, Legions Of Doom) στα τύμπανα. Κατεβάζουμε μια ταχύτητα να απολαύσουμε, μετά την έρημο που διασχίσαμε, την κρύα μπύρα σε ένα μπαρ μηχανόβιων στη μέση του πουθενά ακούγοντας το ανέμελο “Dull Pain” καθώς πέφτει η νύχτα, για να μας δείξει ο Bobby σε τι σκοτεινά δρομάκια σε καταλήγει η “Lady Heroin”, κομμάτι που θα μπορούσε να είναι άνετα στο “Be Forewarned”. Βαράμε σφηνάκι το The Stooges επηρεασμένο δίλεπτο “I’ll Certainly See You In Hell” (Λες και δεν το ξέραμε!) για να σηματοδοτήσει το πέρασμα από την πιο “ροκάδικη”, στην ελαφρώς πιο βαριά πλευρά του άλμπουμ με το “Thundercrest”. Σε νιώθουμε Bobby με το “Solve The Puzzle” γιατί όλοι αυτό προσπαθούμε, αν και λίγο χλιαρό σε σχέση με τα υπόλοιπα. “Spread Your Wings” και άλλος ένας ύμνος του “δρόμου” που ταξιδεύουμε χωρίς προορισμό. Τρελά κέφια ο τραγουδιστής στο σεξουλιάρικο ομώνυμο, μιας ο τίτλος του είναι αμερικάνικη έκφραση που χρησιμοποιείται όταν κάποιος επιτυγχάνει κάτι απίθανο ή με πολύ τύχη και ποιοι είμαστε εμείς να τον αμφισβητήσουμε? Αν σκεφτεί κανείς το γεγονός και μόνο ότι ζει, απαράλλακτος, ακόμα, με το τέτοιο πολυτάραχο παρελθόν, κάνοντας αυτό που γουστάρει μόνο, είναι μεγάλη επιτυχία. Ήρθε η ώρα για τον δεινοσαυρικό ογκόλιθο “Walk The Sociopath” για να σβήσει νωθρά τα 41 λεπτά που περάσανε μέχρι τώρα. Η CD έκδοση περιέχει δύο αρκετά καλά επίσης καινούρια κομμάτια, συν το “Lady Heroin” σε πρόχειρη μίξη.
Η τρομερή φόρμα του ανανεωμένου Bobby, που μας έδειξε τα δόντια του και συναυλιακά, μαζί με το γνωστό στιχουργικό του ύφος σαν ένας σκοτεινός Bukowski του ροκ, αποτυπώνονται πλήρως σε έναν δίσκο στιβαρό, άμεσο, σύντομο, με ενέργεια που δεν αφήνει σβέρκο ακούνητο. Ναι υπάρχουν και άλλοι που το κάνουν καλά, απλά αυτοί το κάνουν καλύτερα. DOOM or BE DOOMED!
Βαθμολογία 85/100
Για το RockOverdose,
Δημήτρης "Ronin"
PENTAGRAM - "Lightning in a Bottle"
Heavy Psych Sounds
31 January 2025
Comments
