“Mirror mirror on the wall”
Δεν πρόλαβαν να συμπληρωθούν δύο χρόνια από το ντεμπούτο τους και η all-star power band κυκλοφορεί το δεύτερο δίσκο της. Με αλλαγές στη σύνθεση (Bob Katsionis στις κιθάρες στη θέση του Ronald Grapow και Alex Holzwarth στα drums στη θέση του Thomen Stauch) αλλά και στο ύφος, καθώς σε αυτό το δίσκο αφαιρούνται διακριτικά, οι όποιες Masterplan και Helloween επιρροές και ακολουθείται λιγότερο euro-power κατεύθυνση, αλλά διατηρεί τον έντονα μελωδικό δρόμο.
Κι αυτό που είναι ξεκάθαρο, όπως γινόταν και στο προηγούμενο άλμπουμ, είναι πως το κάθε μέλος βάζει στοιχεία της εκάστοτε 'main' ενασχόλησής του. Ο Katsionis για παράδειγμα έχει προσθέσει κάποια Firewind στοιχεία, ίσως και σαν απωθημένο δεδομένου της τετραετής αποχής του πολυαγαπημένου σχήματος από τη δισκογραφία. Όπως λοιπόν διακρίνονται ορισμένα Firewind στοιχεία διάσπαρτα στο δίσκο, έτσι διακρίνονται και κάποια Tad Morose στοιχεία λόγω του τραγουδιστή, και ούτω καθ'εξής. Απλά, σε κάθε τραγούδι κάποια στοιχεία είναι πιο εμφανή από τα άλλα.
Αυτό έχει οδηγήσει σε ένα αποτέλεσμα που μουσικά μπορεί να παραμένει αρκετά προβλέψιμο δεδομένων και των επιρροών, κάθε κομμάτι όμως έχει διαφορετικά στοιχεία με τα υπόλοιπα, με το αποτέλεσμα να ποικίλει και να είναι σχετικά άνισο, καθώς από τη μία υπάρχουν πολλά μελωδικά σημεία που τέμνονται με πολλές σκληρές στιγμές, από την άλλη υπάρχουν μόνο μελωδικά κομμάτια ή μόνο σκληρά κομμάτια.
Δημιουργικά ο δίσκος διαθέτει ένα αξιοπρεπές και επαγγελματικό επίπεδο και οι φίλοι του Ευρωπαϊκού μελωδικού metal θα βρουν έναν αξιοπρεπή αλλά προβλέψιμο δίσκο, με ωραίες συνθέσεις που διαθέτουν ιδέες φιλτραρισμένες από το συγκρότημα του εκάστοτε μέλους, συνεπώς δε διαθέτει κάποια καινοτομία. Μπορεί πλέον να λογίζονται σαν full-time συγκρότημα, αλλά εμένα μου έδωσαν την εντύπωση ότι κράτησαν τις super ιδέες στην άκρη για να τις προσφέρουν στα κυρίως συγκροτήματά τους. Δεν πάυει πάντως να είναι ένας εξόχως διασκεδαστικός δίσκος, αφού προφανώς από τη στιγμή που διαθέτει τέτοια μέλη παγκόσμιας φήμης, δε θα μπορούσε να διαθέτει ιδέες της σειράς.
Απλά, αν είστε φανατικοί των Firewind, το μόνο που θα πετύχετε με την ακρόαση του δίσκου είναι να παραταθεί η αγωνία σας για την επιστροφή αυτού του τεράστιου συγκροτήματος, παρά να ικανοποιηθεί η ΄πείνα' σας.
Βαθμολογία: 75/100
Για το Rock Overdose,
Σταύρος Πισσάνος
Comments
