Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
“Have You Ever Wondered Where The Strong Will Comes From?
Rise, Aspire, Dream, Ascend”
Οι συμπατριώτες μας, ήρθαν με άγριες διαθέσεις να δείξουν την φωτιά που καίει μέσα τους στο πρώτο full length. Έχουν κάνει ήδη αισθητή την παρουσία τους στο σανίδι στο μεσοδιάστημα από το παρθενικό τους ep και με τις καλύτερες εντυπώσεις θα έλεγα.
Το εισαγωγικό instrumental ξυπνά νοσταλγικά έναν τέλη 80s-90s αέρα και δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό για να δώσει χώρο στο εναρκτήριο “Rise”, όπου το πρώτο που γίνεται αντιληπτό είναι ότι η μπάντα είναι κα-βλω-μένη! Κιθαριστικά μέρη εναλλάσσονται με πλήκτρα που σαλπάρουν στο καράβι με πολυφωνικά ρεφρέν να σου καρφώνονται με τη μια, σφιχτοδεμένο rhythm section που σε πωρώνει και ένα δυνατό τραγουδιστή, μπάσταρδο παιδί του Andre Matos χωρίς τις υπερβολές στα υψίφωνα και Terence Holler. Έχεις πιάσει το νόημα δηλαδή. Οι Helloween/Gamma Ray πάνε χεράκι χεράκι με Heir Apparent και Warlord στα λυρικά σημεία τους, ξεκινώντας το ταξίδι από Angra (ή και Viper) κάνοντας μια στάση στην γειτονική Ιταλία, γιατί η φάση θα σου μυρίσει λίγο Eldritch μετά prog εποχής, Labyrinth/Vision Divine χωρίς τα νεοκλασικά στοιχεία και φυσικά οι αγαπημένοι μας Stratovarious χαιρετάνε εκεί στη γωνία. Καθώς προχωράνε τα κομμάτια όλο και περισσότερες μπάντες σου ξεπηδούν στην μνήμη τύπου Edguy του “Vain Glory Opera”, Lost Horizon, Domine, ίσως και Kamelot τριών πρώτων δίσκων, Α! Και Heavenly...Α!το ομότιτλο Cydonia...Καλά σταματάω εδώ τον παραλληρισμό μου μη σας λοξοδρομήσω. Το γενικό αποτέλεσμα, θέλω να πω, παραμένει καθαρά heavy/power με πλήκτρα χωρίς να στρουμφίζει χαζοχαρούμενα ή να φλυαρεί αναλύοντας ατέλειωτες κλίμακες καθώς φανερά δεν φτιάχτηκαν οι συνθέσεις για επίδειξη τεχνικής κατάρτισης αλλά χρησιμοποιούν τις ικανότητες τους συνειδητοποιημένα προς όφελος της ουσίας. Δεν θα σας πείσω εγώ. Ακούστε τα “Rise”, τον ύμνο “Nights”, “Navigators”, το “Night With A Witch” (Μια τέτοια θέλαμε όλοι μικροί αφότου είδαμε το Κόναν, Ο Βάρβαρος) και δείτε από μόνοι σας. Η παραγωγή στα Made In Hell Studio είναι πάρα πολύ καλή και αποτυπώνει την ενέργεια που πρέπει, άρα έχουμε και λέμε…
Είναι μια παρέα από μεταλάδες που βρέθηκαν, έδεσαν, υπάρχει χημεία, το διασκεδάζουν χωρίς να προβάλουν κάποιο μέλος να κλέψει την παράσταση, ξέρουν τα όργανά τους, ξέρουν να αφομοιώνουν τις επιρροές τους με τρόπο διακριτικό αφού φαίνεται ότι είναι διαβασμένοι οπαδοί, δεν κουράζουν ούτε με μακρόσυρτες και πολύπλοκες συνθέσεις (όχι ότι δεν θα ταίριαζε μελλοντικά, λέω εγώ…) αλλά ούτε με μεγάλη συνολική διάρκεια (43’ εις το σύνολο) και είναι τέρμα συναυλιακά. Ναι, έχω “κοσμήσει” άλμπουμ στο είδος και όχι άδικα, απλά εδώ σε κερδίζουν με το να θέλεις να το βάζεις ξανά και ξανά. Θες κάτι άλλο?
Βαθμολογία 90/100
Για το RockOverdose,
Δημήτρης Ronin


