Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
"Hear The Jackals Chant Thy Name...Third Son Of The Serpent"
Με χώρα προέλευσης τον Καναδά, το ένα και μοναδικό μέλος του project να είναι ο Philippe Tougas (από τους αβυσσαλέους Chthe'ilist) και να κινούνται σε ελληνικές Heavy/Black φόρμες αρχών και μέσων 90s βαριά, πώς σας φαίνεται; Aυτά συν το εξώφυλλο (που σπάνια το αναφέρω), το έβαλα στην λίστα με τα to be checked της χρονιάς και ήρθε η ώρα για άλλο ένα στοίχημα με το ένστικτο να δούμε ποιος κερδίζει.
Η παραγωγή είναι λες και άνοιξαν τα Storm Studio ειδικά για αυτό τον σκοπό και με καμία βλέψη να έχει τίποτα σύγχρονο, άρα το πιάσατε το νόημα. Φωνητικά κατά βάση επηρεασμένα από Magus Wampyr Daoloth, τα μυστηριακά eerie χαρακτηριστικά πλήκτρα που χρησιμοποιούσαν σχεδόν όλοι τότε στην σκηνή μας είναι παρόντα, το μπάσο κάνει βαρύγδουπη παρουσία όντας μπροστά όσο πρέπει μιας και προσφέρει θέματα όπως διδάξανε οι θρυλικοί Necromantia, οι Rotting Christ του Thy Mighty Contract και Non Serviam ριφολογικά στηρίζουν το στοιχειωμένο αυτό κάστρο του παρελθόντος και συνθέσεις μεγάλες σε διάρκεια για να μπεις για τα καλά στην ατμόσφαιρα. Μέχρι και τα signature δύο πομπώδη χτυπήματα στα βαθιά τύμπανα έχουν. Από την εισαγωγή καταλαβαίνει κάποιος ότι μπαίνει σε μια μαγική πύλη προς παράξενους και άγνωστους κόσμους που μόνο η φαντασία του Clark Ashton Smith θα μπορούσε να γεννήσει. Στο Ten Thousand Spears Atop the Bleeding Mountains τρώμε ένα χαστούκι με speedάτα ριφ αλά Helstar μέχρι να μπει το couple στα γνώριμά μας στοιχεία όπου τα heavy σημεία και τα πλήκτρα δημιουργούν το ταξίδι στην εποχή εκείνη και κάπου μετά την μέση θα διαγραφτεί ένα μεγαλύτερο χαμόγελο όταν έρθει το πρώτο solo μπάσο όπως ανέφερα πριν. Je Ne Servirai Pas (I Will Not Serve) είναι οι πρώτοι στίχοι και το Profane Spells & Naked Swords in the Emerald Meadows of Nhaath ξεκινάει με αυτή την δήλωση εξαπολύοντας καθαριστικά ξόρκια που τείνουν σε μια Running Wild εκδοχή των R.C. συνεχίζοντας επιθετικά έτσι και στο επόμενο, σχεδόν, instrumental που περιέχει 2 μπασό-σολα έτσι γιατί μπορούν, κουδουνίζοντας στο νου μας ότι αργήσαμε να καταλάβουμε ότι οι Cirith Ungol ήταν πιο επιδραστικοί απ’ όσο νομίζανε κάποιοι. Ήρθε η ώρα για τον επικό αποχαιρετισμό του Godsteel (Blood of the Third Son) με το μπάσο εδώ να καλύπτει μεγάλο μέρος του κομματιού (ΝΑΙ ΠΑΛΙ και είναι 5 τα σόλο εις το σύνολο κιόλας!) δίνοντας ρέστα πριν τα synth του μικρού outro.
Δεν ντρέπομαι που το λέω, ο Καναδός μας έβαλε τα γυαλιά με τούτο το δισκάκι, κοντράροντας όλους όσους από τους ντόπιους μας προσπάθησαν να αναπαράγουν τον ήχο αυτό και μάλλον το έκανε και καλύτερα για μένα.
Βαθμολογία 85/100
Για το RockOverdose,
Δημήτρης "Ronin"
ZEICRYDEUS - La Grande Hérésie
Gates Of Hell Records
Comments
