Το παρακάτω κείμενο δεν είναι και δεν ήθελα να είναι ένα κλασσικό live report όπως όλοι το γνωρίζουμε. Περισσότερη βάση θέλω να δώσω στην όλη διοργάνωση, προσπάθεια, προθυμία των συγκροτημάτων αλλά και του κόσμου στο να παραβρεθούν εκεί το διήμερο του φεστιβάλ και όσων αφορά τη μουσική??? Το αφήνω πάνω σας!!!
Δεύτερη χρονιά λοιπόν φέτος για το Donkey Rock Fest που λαμβάνει χώρα σε ένα πανέμορφο μέρος το Μεγανήσι το οποίο και βρίσκεται νοτιοδυτικά της Λευκάδας. Δυστυχώς πέρσι δεν είχα καταφέρει να είμαι εκεί κάτι που ευτυχώς δεν συνέβη και φέτος.
Η προσέλευση κόσμου ήταν περισσότερη από το παρθενικό του άνοιγμα και η διοργάνωση σαφώς και πιο οργανωμένη. Υπό την αιγίδα λοιπόν του Δήμου Μεγανησίου και με την πρωτοβουλία λίγων ατόμων, (όσοι ήμασταν εκεί γνωρίζουμε καλά ποιοι είναι) πήρε μορφή αυτό το φεστιβάλ και απολαύσαμε ένα πολύ όμορφο διήμερο με πολύ μουσική, άφθονο αλκοόλ, προφανώς κούραση αλλά και με καλή διάθεση.
Η πρώτη μέρα του φεστιβάλ είχε μεγαλύτερη απήχηση όσων αφορά τον κόσμο που παραβρέθηκε. Την βραδιά άνοιξαν οι Γιαννιώτες Κοντομάνικο Blues με την υπέροχη και αναλλοίωτη φωνή του Νίκου Μποτίνα και δε νομίζω ότι θα μπορούσε να γίνει καλύτερη αρχή. Τα παιδιά παρουσίασαν μόνο δικά τους κομμάτια με ελληνικό ροκ στίχο και ήταν αρκετό στο να ζεσταθούμε για τη συνέχεια. Mr Highway η επόμενη μπάντα που πήρε θέση στη σκηνή και η αλήθεια είναι πως δεν τους είχε πάρει το αυτί μου πιο πριν αν και επιλέχθηκαν σαν το opening act των Bon Jovi. Έντονη δόση από blues, rock αλλά και jazz ακούσαμε και μας παρουσίασαν δικά τους κομμάτια αλλά και κάποιες διασκευές. Ώρα για τους Γιαννιώτες Crazy Cow οι οποίοι και ήταν εκεί παρόντες για δεύτερη χρονιά και ήταν φανερό πως ο κόσμος τους θυμόταν καλά. Υπό stoner rock ρυθμούς ακούσαμε κομμάτια από την πρώτη ομώνυμη δουλειά τους που έχουν κυκλοφορήσει αλλά και κάποια καινούρια κομμάτια. Το setlist τους περιλάμβανε και διασκευές όπως το “Tush” από ZZ Top αλλά και το “Got Mine” από Black Kiss. Ο κόσμος ξεσηκώθηκε και ένα μικρό πανηγύρι στήθηκε στο κοινό το οποίο σε πλήρη ετοιμότητα υποδέχτηκε τους Στιχόβολη επίσης με καταγωγή από τα Ιωάννινα. Η μπάντα αυτή μας παρέσυρε σε πιο παραδοσιακούς ρυθμούς με έντονες πινελιές από ανατολίτικη μουσική αλλά και jazz με την πληθώρα μουσικών οργάνων που απαρτίζουν τη μπάντα αλλά και με τα πολύ όμορφα γυναικεία φωνητικά τους. Η πρώτη βραδιά του φεστιβάλ έρχεται να κλείσει με τους επίσης Γιαννιώτες VIC για δεύτερη χρονιά και οι ίδιοι στην εν λόγω διοργάνωση και ήταν φανερό ότι όλοι τους θυμόντουσαν καλά. Οι VIC έχουν αναλάβει ένα δύσκολο έργο μιας και έχουν βαλθεί να παντρέψουν την παραδοσιακή μουσική με το ροκ και την ψυχεδέλεια και η αλήθεια είναι πως το κάνουν και πολύ καλά. «Μη με κοιτάς στα μάτια», «Γιάννη μου το μαντήλι σου» και «Ζαλίζομαι» ήταν κάποια από τα κομμάτια που ακούστηκαν και δεν χρειάστηκε κάτι παραπάνω για να ξεκινήσει ο κόσμος να χορεύει το παραδοσιακό Πογωνήσιο. Το καλύτερο τέλος για αυτή τη πρώτη βραδιά ήταν όταν καλέστηκε στη σκηνή ο Ανδρέας (Crazy Cow) για να συνοδεύσει με τη φυσαρμόνικα του τους VIC σε Led Zepellin όπως επίσης και όταν καλέστηκαν μέλη των Στιχόβολη για να παρουσιάσουν άψογα το επίσης παραδοσιακό «Εγώ κρασί δεν έπινα». Το τι έγινε από κάτω?? Αν ήσασταν εκεί θα ξέρατε! :p
Δεύτερη βραδιά για το Donkey Rock Fest και παίρνουν θέση οι πιτσιρικάδες Blodrod από το Αγρίνιο οι οποίοι έπαιξαν κάποια δικά τους κομμάτια αλλά και αρκετές διασκευές από Slipknot, System of A down αλλά και Behemoth. Σειρά παίρνει η τετραμελής μπάντα των Level Three η οποία παρουσίασε δικά της κομμάτια, άλλα με ελληνικό στίχο με στοιχεία ροκ και άλλα με αγγλικό με επιρροές από garage αλλά και alternative. Το setlist τους περιείχε και αρκετές διασκευές όπως το “Rock n roll Queen” από Subways, το “Again” από Archive αλλά και το γνωστό σε όλους “Rock n roll στο κρεβάτι”. Ακολούθησαν οι White Raven από τη Πάτρα μια εξαμελής heavy metal μπάντα που επίσης παρουσίασε δικά της κομμάτια και οφείλω να ομολογήσω ότι αν και σχετικά νέοι αρκετοί δυνατοί στη σκηνή. Σειρά για το τριμελές σχήμα από τη Χίο τους Black Mamba. Τα παιδιά ασχολούνται με instrumental progressive ήχους με έναν άκρως τεχνικό τρόπο που δεν άφησε κανέναν μας αδιάφορο. Η δεύτερη βραδιά φτάνει στο τέλος της και έτσι οι Holy Oath από τη Πάτρα ανεβαίνουν στη σκηνή. Για δεύτερη φορά στο Μεγανήσι οι μελωδικοί και heavy metalάδες Holy Oath παρουσίασαν κυρίως δικά τους κομμάτια από το promo τους που ήδη κυκλοφορεί αλλά και όχι μόνο. Κάπου προς το τέλος καλέστηκε στη σκηνή ο frontman των επίσης Πατρινών Ritual Of Odds ο οποίος παρακολουθούσε το live για να τους συνοδεύσει στο κομμάτι των Kreator “Violent Revolution”.
Αυτό ήταν και το τέλος αυτού του «τρελού» θα έλεγα διημέρου στο όμορφο Μεγανήσι. Σαν επίλογο θα ήθελα και εγώ από τη μεριά μου να πω ένα μεγάλο μπράβο στον Πάνο καταρχήν αλλά και στα υπόλοιπα παιδιά που δούλεψαν πολύ και κουράστηκαν για να περάσουμε εμείς καλά, ένα μπράβο στα παιδιά του ήχου που ξενύχτησαν για να στήσουν αλλά και να ξεστήσουν όλο αυτό (μέχρι και για να απολαύσουμε visual υλικό ) και ένα μεγάλο μπράβο στις μπάντες που εμφανίστηκαν και που ταξίδεψαν μέχρι εκεί απλά και μόνο για να μας μοιράσουν νότες . Εύχομαι του χρόνου να δω περισσότερο κόσμο να στηρίζει μια τέτοια προσπάθεια, μια προσπάθεια που ΑΠΛΑ αναδεικνύει μουσική και συναίσθημα. Δύσκολο για κάποιους να το καταλάβουν αλλά θα ήθελα πολύ να με διαψεύσουν του χρόνου. Μέχρι τότε?? Be safe and stay TRUE!!
Υ.Γ : Πάνοοο!!! Σου χρωστάω ένα μπλοκάκι (χεχε)
Για το Rockoverdose.gr
Vivi Jd
Φωτογραφίες:
Nino Nik
Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από τις μπάντες που πήραν μέρος στο φεστιβάλ: 
Comments
