Downloading & YouTube είναι ευεργετικά για τη μουσική, για όσους ξέρουν να τα χρησιμοποιούν σωστά!

Κοιτάζω τη δισκοθήκη μου, το μάτι πέφτει στο “Unity” των Rage του 2002. 2002 είπα ε? Τι θυμάμαι από τότε, εμένα στη Δευτέρα Γυμνασίου, το € ακόμα φρέσκο, το τρομοκρατικό χτύπημα πρόσφατο, το Michael Jordan να επιστρέφει στο ΝΒΑ για τους Wizards και τα 3 ‘Ρ’ της Βραζιλίας (Ρονάλντο, Ριβάλντο, Ροναλντίνιο) να οργιάζουν στο Μουντιάλ της Κορέας. Στο σπίτι δεν υπήρχε υπολογιστής (και μια χαρά ήμασταν), άρα λέξεις όπως Download και YouTube ήταν άγνωστες. Το ΜΑD παίζει το Video του “Down”. Κάτι με συνεπαίρνει και σε λίγο καιρό ο νέος δίσκος των Γερμανών στολίζει τη συλλογή μου που είχε ήδη ξεκινήσει να ανθίζει από το 1999.

 
Για ένα περίεργο λόγο όλες οι αγορές μου εκείνα τα χρόνια βγήκαν λίρα εκατό. Τι να πρώτο γράψω, το “Versus the World”, το “Sumerian Daemons”, το “Brave New World”, το “God Hates Us All”? Aυτοί και εκατοντάδες ακόμα δίσκοι έχουν ένα κοινό μεταξύ τους: Αγοράστηκαν στα τυφλά, χωρίς να έχω ακούσει την παραμικρή νότα, μόνο και μόνο επειδή ήταν Amon Amarth, Septic Flesh και πάει λέγοντας. Και είναι όλα τους ένα κι ένα. Βλέπετε, οι τιμές ήταν ακόμα σε λογικά επίπεδα και η ποιότητα στα ύψη.
Τα χρόνια πέρασαν και το δωρεάν κατέβασμα μπήκε στη ζωή μας και κατέστρεψε τη μουσική μας. Τρίχες, θα πω εγώ. Για όσους ήξεραν από την αρχή πώς να τα χρησιμοποιούν όλα αυτά, το downloading ήταν ευεργετικό. Και εξηγούμαι με παραδείγματα. Ήμουν, είμαι και θα είμαι υπέρμαχος του να αγοράζεις τη μουσική σε φυσική μορφή για 3 λόγους: 1ον γιατί πιστεύω ότι η τέχνη πρέπει να ανταμείβεται, 2ον γιατί αν δε στηριχθεί και οικονομικά ο καλλιτέχνης πως θα βρίσκει το κουράγιο, τη δύναμη και τους πόρους να δημιουργήσει νέα μουσική (και δε μιλάω για τα μεγαθήρια των εκατομμυρίων) και 3ον διότι όποιος θέλει να λέγεται σοβαρός μουσικόφιλος πρέπει να αφιερώνει και χρήμα εκτός από χρόνο για το χόμπυ που αγαπά. Η αγορά ενός δίσκου είναι και μια πολύ καλή επένδυση (με μεταπωλητική αξία για μερικούς) περά από την ευχαρίστηση που σου δίνει αυτή καθαυτή. Και φυσικά υπάρχουν οι συναυλίες, τα μπλουζάκια και πολλά άλλα για να στηριχθεί ένας καλλιτέχνης.

 
Αυτά με το downloading συνδέονται ως εξής: Έστω ότι κυκλοφορούν πολλά νέα άλμπουμ μαζεμένα που ενδιαφέρουν έναν ακροατή. Λογικό είναι κάποιος να θέλει να πάει στα σίγουρα και να κάνει 100% πετυχημένες αγορές έτσι ώστε όλα τα χρήματα που θα δαπανήσει να πιάσουν τόπο. Τι καλύτερο λοιπόν από το να κατεβάσει κανείς όλους αυτούς τους δίσκους, να τους ακούσει και αν του κάνουν να προχωρήσει στις ανάλογες αγορές. Συνεχίζοντας, το downloading βοήθησε πολύ στο να μάθω νέα συγκροτήματα και να έρθω σε επαφή με το υλικό τους. Επίσης, βοήθησε στο να μην προχωρήσω σε αγορές δίσκων (ακόμα κι από αγαπημένα μου συγκροτήματα) διότι πολύ απλά δε μου άρεσαν. Τρανταχτά παραδείγματα είναι τα εξής: Bon Jovi ‎– Burning Bridges, Slipknot ‎– .5: The Gray Chapter, Coldplay ‎– Ghost Stories & A Head Full Of Dreams, Within Temptation ‎– Hydra, Evergrey ‎– Glorious Collision και πόσα ακόμα που για οικονομία χώρου δεν αναφέρονται. Αν δεν κατέβαζα και άκουγα όλα αυτά τα άλμπουμ, το πιθανότερο είναι να τα αγόραζα μόνο και μόνο επειδή έχουν το λογότυπο του τάδε συγκροτήματος. Οι εν λόγω δίσκοι χαρακτηρίζονται (προσωπική μου γνώμη) άλλοι μέτριοι και άλλοι απαράδεκτοι, οπότε χάρις στο downloading εξοικονόμησα κάποια χρήματα τα οποία τα επένδυσα στη μουσική με άλλο τρόπο. Έτσι την πάτησα κάποτε με τo “Damnation And A Day” των Cradle Of Filth, που αγοράστηκε μόνο και μόνο επειδή ήταν ο διάδοχος των “Midian” και “Bitter Suites To Succubi”. Τελικά αποδείχτηκε φούσκα. Αν το είχα ακούσει πριν, λέω με σιγουριά ότι δε θα το ακούμπαγα καν.

 

Πρόσφατα, 4 επίσης αγαπημένα μου συγκροτήματα θα κυκλοφορήσουν νέο δίσκο και μιλάω για τους Μetallica, Opeth, Sodom, Running Wild. Η στρατηγική μου έχει ως εξής, θα τα κατεβάσω, θα τα ακούσω προσεκτικά και ό,τι μου κάνει θα αγοραστεί. Δεν πρόκειται να προχωρήσω σε τυφλή αγορά κανενός δίσκου μόνο και μόνο επειδή φέρει το όνομα ενός μεγάλου συγκροτήματος. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με το προ τριετίας “Darkness In A Different Light” των υπερ-λατρεμένων μου Fates Warning. Ο δίσκος με πάγωσε, ήταν άνευρος και μακριά από τα στάνταρ του γκρουπ. Μοιραία δεν αγοράστηκε και εδώ έπαιξε ρόλο το ελεύθερο downloading. Όμοια περίπτωση και το “St. Anger” των Metallica. Δε θα σχολιάσω το δίσκο, έχουν γραφτεί τα πάντα από τότε μέχρι τώρα. Μετά βίας 2 κομμάτια αξίζουν, ποιος ο λόγος να χαραμίσει κάποιος 12-13 € για το δίσκο αυτό? Αφήστε δε που απέκτησα σαν δώρο γενεθλίων από φίλο το single του “St. Anger” που περιέχει, πέρα από το ομότιτλο κομμάτι, τη φοβερή διασκευή στο “Today Your Love, Tomorrow The World” των Ramones. Σε άλλες περιπτώσεις οφελήθηκα όπως σε τούτη των Kvelertak, όπου αφού κατέβασα και άκουσα τους δίσκους τους από το 2010, τους απέκτησα όλους.

 
Στην περίπτωση του YouTube τα πράγματα μοιάζουν με το downloading. Το πλεονέκτημα του είναι η οπτική επαφή με ένα συγκρότημα. Φίλος καλός και πωρωμένος με τη μουσική, οπαδός πολλών συγκροτημάτων και που συνεχώς ψάχνεται αναρωτιόταν σε τι κατάσταση είναι οι Scorpions τη σήμερον ημέρα. Ο λόγος? Ήθελε να πάει στη συναυλία του Ιουλίου, σε καμία περίπτωση όμως δεν ήθελε να ρισκάρει 35 €. Βλέποντας, μέσω YouTube, τι του προσφέρει το θέαμα των Γερμανών στη σκηνή δε το πολυσκέφτηκε. Πήγε στη συναυλία, στήριξε τη διοργάνωση και πέρασε και τέλεια. Πρόσφατα έπεσε το μάτι μου σε βίντεο των Hypocrisy από το “Hell Over Sofia (20 Years Of Chaos And Confusion)” DVD. Βλέποντας την ενέργεια που έβγαλε ο Peter Tägtgren και η παρέα του στη σκηνή βρήκα το εν λόγω DVD + 2 CD σε απίστευτα χαμηλή τιμή στο διαδίκτυο και ασφαλώς το τσίμπησα.

 
Τελειώνοντας, αν οι οπαδοί χρησιμοποιήσουν σωστά το διαδίκτυο και τις χρήσεις που τους προσφέρει μπορούν να επενδύσουν σε αρκετούς δίσκους αγοράζοντάς τους φθηνά είτε από ηλεκτρονικά μαγαζιά, είτε από γνωστά καταστήματα στο κέντρο των Αθηνών (έστω και μεταχειρισμένα). Θέστε προτεραιότητες σε δίσκους, κατεβάστε τους αν θέλετε, αν όμως σας αρέσουν διαθέστε ένα ποσό και αποκτήστε τους. Μόνο κερδισμένη θα βγει έτσι η μουσική και κανένα ‘κατέβασμα’ δε θα μπορεί να τη βλάψει.

 

 

Για το Rock Overdose,
Μιχάλης Τσολάκος

Comments

css.php