Ανταπόκριση: TESTAMENT – Convixion – Karma Violens @Gagarin 205, Αθήνα (29/11/2016)

3η φορά για μένα προσωπικά στο Gagarin τις τελευταίες μέρες και μετά τις συναυλίες των αδελφών Cavalera και των High On Fire, αυτή τη φορά είχαμε ίσως τη μάζωξη που όλοι περιμένανε εδώ και πολλούς μήνες. Την 3η ολόκληρη εμφάνιση των μεγάλων Testament στην Ελλάδα (διότι η τελευταία φορά που ήρθανε το 2009 σε φεστιβάλ και μάλιστα παίζοντας κάτω από τους Blind Guardian μόνο ως αστειότητα μπορεί να χαρακτηριστεί, άσχετα αν το γκρουπ είχε παίξει καλά). Πέρασαν 7μιση περίπου χρόνια από όταν τους είδαμε τελευταία φορά και με το συγκρότημα να έχει κυκλοφορήσει το ''Βrotherhood Of The Snake'' το οποίο το κοινό έχει αγκαλιάσει δεόντως. Τη συναυλία άνοιξαν δύο εγχώρια σχήματα που τυχαίνουν μεγάλης εκτίμησης για τη στάση τους όλα αυτά τα χρόνια. Οι Karma Violens ανεβαίνουν στις 8 ακριβώς και για μισή ωρίτσα περίπου κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα σε κάθε τους εμφάνιση.

 

15219553_1236320666442909_7756295861697710182_n
Με τη γκρούβα του ήχου τους και τα 2 φοβερά τους άλμπουμ ''Dormancy'' και ''Skin Of Existence'' στο πλευρό, αρχίζουν να παίζουν αλλά δυστυχώς ο ήχος τους απαύτωσε άσχημα, ο χειρότερος ήχος που τους έχω δει να παίζουν. Κρίμα για τα παιδιά γιατί είναι από τις πλέον αγαπημένες μου μπάντες της σκηνής μας, αλλά δε φάνηκε να τους πτοεί το γεγονός και τα δώσανε όλα παρά κάποια σημάδια αμηχανίας που μπορούσαν να διακρίνουν έμπειρα μάτια (όχι απαραίτητα τα δικά μου,γενικά μιλάμε). Παίξανε σύνολο 7 κομμάτια αν μέτρησα σωστά με τα 2 τελευταία να είναι νέα, αλλά δε μπορώ να πω ότι μπόρεσα να βγάλω κάποιο ασφαλές συμπέρασμα, εν ολίγοις είναι κρίμα για τέτοιο συγκρότημα να παίζει με τέτοιο ήχο, και με τόσο λίγο κόσμο στην αρχή της συναυλίας, πράγμα το οποίο οριακά έφτιαξε την ώρα που παίζανε.

 

15232330_1236321876442788_9147928261276213445_n
Αποχωρώντας με το κεφάλι ψηλά, αφήνουν τη θέση τους στους Convixion οι οποίοι ξεκινάνε κι αυτοί χωρίς πολλά πολλά και παίρνουν τον σαφώς περισσότερο σε σχέση με πριν με το μέρος τους κατευθείαν, ενώ εγώ προσπαθώ να κρατήσω το χαμόγελο μου βλέποντας το φίλο μου το Χρηστάρα να θρασάρει χωρίς έλεος με το υπόλοιπο συγκρότημα. Το κοινό σαφώς πιο εξοικειωμένο με τον ήχο τους σε σχέση με τους Karma Violens, συμμετέχει πιο ενεργά και έχουμε επίσημα thrash party μέσα στο Gagarin. Το συγκρότημα είναι γνωστό στο να παίζει πάντα στο όριο όλα ή τίποτα, καταλήγοντας πάντα να τα δίνουν όλα. Αφενός είχαν καλύτερο ήχο σε σχέση με πριν, αφετέρου παρέμενε σε χαμηλά επίπεδα. Η εμφάνιση τους ήταν αρκετά δυναμική όπως τους έχω συνηθίσει και κερασάκι στην τούρτα η διασκευή στους Καναδούς speed ήρωες Exciter παίζοντας το ''Violence And Force''. Αξιότατοι και πανέτοιμοι σαν από καιρό, απέδειξαν γιατί τους έχει αδυναμία το thrash κοινό της χώρας.

 

15268052_1236307736444202_7660977698101477882_n
Ακριβώς στις 10 παρά τέταρτο, κάνουν την εμφάνιση τους οι Testament. Η θέα της dream team των Billy, Peterson, Skolnick, Digiorgio και Hoglan είναι ικανή από μόνη της να φέρει τον κόσμο σε ντελίριο. Χωρίς να χρονοτριβήσουν ιδιαίτερα, οι 5 παιχταράδες ξεκινάνε με το ομώνυμο κομμάτι από το τελευταίο τους άλμπουμ και ήδη ο Hoglan έχει αρχίσει να πυροβολεί κατά ριπάς χωρίς οίκτο (ήταν κι ο μόνος που ακούστηκε άψογα όλο αυτό το βράδυ). Με τον ήχο να'ναι προβληματικός, οι κιθάρες πολύ μπουκωμένες (για σόλο ούτε λόγος), ο Digiorgio χαμένος στο μπούκωμα και ευτυχώς ο Chuck Billy είναι σε κέφια και προσπαθεί να ξεσηκώσει το κοινό, με το ''Rise Up'' από το ''Dark Roots Of Earth'' να παίρνει σειρά με τον μεγαλόσωμο φρόντμαν να φωνάζει ''Rise Up'' και το κοινό να απαντάει ''War''. Eυτυχώς αρχίζει να ακούγεται ο Skolnick λίγο καλύτερα, οι ρυθμικές κρατάνε σε όγκο αλλά η βαβούρα υπάρχει. ''The Pale King'' για τη συνέχεια, άλλο ένα από τα όμορφα καινούργια κομμάτια τους με το συγκρότημα όσο περνάει η ώρα να πατάει πιο γερά στα πόδια του και τον κόσμο τρισευτυχισμένο, η προσέλευση αγγίζει τα όρια της φρενίτιδας και αυτό που ακολουθεί με τη δυάδα ''Disciples Of The Watch'' (κακώς το παίξανε τόσο νωρίς, μια ζωή έκλεινε τις συναυλίες τους, 1ο μείον) και ''The New Order'' να βάζει φωτιά στο κλαμπ. Ο κόσμος πλέον έχει ξεφύγει και το χαμόγελο του Ινδιάνου είναι όλα τα λεφτά (ο οποίος δίνει και το χέρι σε όποιον κάνει crowd surfing, σεβασμός και υπόκλιση).

 

15203366_1236314976443478_8633071421833721218_n
Με τσίτα τα γκάζια, έχουμε το ομώνυμο κομμάτι του ''Practice What You Preach'' το οποίο ευτυχώς ποτέ δεν έχει χάσει τη θέση του στο σετ και τον υποφαινόμενο να αφήνει το πόστο του και να γίνει ένα με το πιτ κάνοντας crowd surfing. Φοβερή εμπειρία και τα πράγματα ηχητικά φτιάχνουν σε υποφερτό σημείο (αλλά όχι αντάξιο του ονόματος τους). Ακολουθεί άλλο ομότιτλο κομμάτι από δίσκο τους, αυτή τη φορά το ''Dark Roots Of Earth'' που με τον όγκο του δημιουργεί καταπονήσεις στους σβέρκους, μην ξεχνάμε ότι είναι η 1η επαφή του Ελληνικού κοινού και με αυτό το δίσκο συναυλιακά, από το 2009 είχαν να έρθουν όπως προείπα. Συνέχεια με το ''Stronghold'' που είναι και το τελευταίο καινούργιο κομμάτι που ακούγεται με τις κιθάρες να ακούγονται ξυραφένιες και τα μέλη του γκρουπ να παίζουν με το κοινό. Είναι προφανές εδώ πως όσοι και να περάσουν και να φύγουν από τη μπάντα, η δύναμη κρούσης έχει ονοματεπώνυμο: Αlex Skolnick! Κάνει τόσο μεγάλη διαφορά στις συνθέσεις τους που κρίνω σκόπιμο να το αναφέρω. Από κει και μετά, η συναυλία μετατράπηκε σε κόλαση. Αν το πρώτο της μισό ήταν αναγνωριστικό και χρειάστηκε μία άλφα προσαρμογή με τον κακό ήχο, με το μπάσιμο του ''The Preacher'' μεταφερόμαστε στα τέλη των '80s και στον καλύτερο δίσκο που βγάλανε ποτέ, το γιγάντιο ''The New Order'', που ευτυχώς είχε την τιμητική του καθώς στο καπάκι παίζουν το λατρεμένο ''Into The Pit'' που ακολουθείτε από το επίσης κλασσικό ''Over The Wall'', δηλαδή τα 2 κομμάτια που κάθε Testament οπαδός περιμένει να ακούσει σε συναυλία τους.

 

15267989_1236312139777095_5917630712742718300_n
Οι λέξεις είναι φτωχές να περιγράψουν τι γίνεται μέσα στο κλαμπ, η Άγια Κλωτσοπατινάδα κυριαρχεί, ξύλο και της Μιχαλούς που λένε σε κάτι χωριά και γενικά είμαστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. Ματωμένα κούτελα κι άλλα ωραία τέτοια προσθέτουν σε ένα σκηνικό που κάνει το συγκρότημα να πάρει αρκετά τα πάνω του και ενώ αποχωρούν για ελάχιστα, έρχονται πίσω με την εισαγωγή του ''D.N.R. (Do Not Resuscitate)'' και τον κόσμο να ξαναξεφεύγει σε αντιδράσεις και το χαμόγελο στα χείλη όλων να είναι παραπάνω από ευδιάκριτο (εκτός από τον ξενέρωτο με το Gamma Ray μπλουζάκι δίπλα μου που απλά έστριβε το τσιγάρο του και έριξε μια κλεφτή ματιά στυλ τους κάνει και χάρη, ε ρε ξύλο που το θες...), ειδικά όταν με το τελείωμα του έχουμε την αρχιγκρουβιά που ακούει στο όνομα ''3 Days In Darkness'', την αντικειμενικά πιο μάγκικη στιγμή του σετ και τον Eric Peterson να τραβάει τον όγκο εκεί που δεν πάει (φοβερά υποτιμημένος κιθαρίστας, ποτέ δεν του αναγνωρίστηκε η συνεισφορά του σε όλο το είδος). Το ''Alone In The Dark'' χαροποιεί όλους τους ολντσκουλάδες και εκεί αρχίζει η στιγμή της αμηχανίας για το συγκρότημα (2ο μείον), καθώς ρωτάνε το κοινό τι θέλει να παίξουν. Ουρλιάζω για το ''Low'' τόσο που με ακούει ο ίδιος ο Chuck Billy λέγοντας ''Kι ο Gene θέλει να το παίξει αυτό'' (και γιατί δεν το παίξατε ρε αδερφέ και γύρισα χωρίς λαιμό σπίτι;) αλλά πέφτει στο κενό και τελικά το κοινό έχει να επιλέξει από το ''First Strike Is Deadly'' και το ''More Than Meets The Eye'' όπου με έκπληξη κι αλγεινή εντύπωση επιλέγεται το 2ο (τραγουδάρα μάγκες αλλά πάμε καλά, τίθεται περιθώριο επιλογής εδώ;) το οποίο κι εκτελείται άψογα. Σημειωτέων ότι δεν υπήρχε στο σετ και παίχτηκε αποκλειστικά για τους Αθηναίους μανιακούς με το κοινό να συμμετέχει συγκλονιστικά και τον Billy να λάμπει από χαρά.

 

15179041_1236306753110967_6437929072568988329_n
Τέλος φτάνουμε στο ομώνυμο κομμάτι από το ''The Formation Of Damnation'' με το συγκρότημα να μας αφήνει έχοντας ξεχειλώσει λίγο το σετ για να φτάσει καθαρά τα 80-85' σε διάρκεια κι ενώ υπήρχε η αίσθηση ότι με τη συμμετοχή του κοινού θα είχαμε καναδυό ακόμα. Το συγκρότημα αφήνει τη σκηνή έχοντας κάνει μία επαγγελματική εμφάνιση που αποδεικνύει την εμπειρία τεσσάρων δεκαετιών στο παλμαρέ της μουσικής μας. Το γεγονός ότι έχουμε βρει μείον έγκειται στις απαιτήσεις που είχαμε ο καθένας ξεχωριστά. Κατανοώ την κούραση από συνεχείς συναυλίες, δεν είστε 25, είστε 55 περίπου αλλά το να μην ξέρετε αν και τι θα παίξετε δε σας πολυτιμάει, δείχνει ότι δεν είχατε και ξεκάθαρο πλάνο για τη συναυλία, φτάσαμε τα 80' με έξτρα κομμάτι που δεν ήταν να παιχτεί, συγνώμη αλλά είστε οι Testament, όχι οι Vader που παίζουν 80' έχοντας κομμάτια 2-3 λεπτών, κάντε την πράξη και δείτε την αναλογία. Με τέτοιους και τόσους δίσκους, ένα ''Souls Of Black'', ένα ''Electric Crown'' ή ένα ''Low'' για να καλύψεις όλη την ιστορία σου επιβάλλεται.

 

15253411_1236316499776659_8763885387403632199_n
ΟΚ δώσανε ίσως μήνυμα με σχεδόν τίποτα από την επονομαζόμενη Testallica περίοδο που μπορώ να το σεβαστώ. Όμως όταν βλέπω τους High On Fire και τον Μatt Pike 9 μέρες πριν να παίζουν περισσότερο από σας (και με σπασμένο πλευρό παρακαλώ ο παιχταράς), ε δε μπορώ να μην το εκφράσω. Καταχτυπηθήκαμε, καραγουστάραμε, αλλά όλοι θέλαμε κι άλλο. Επίσης οι υπεύθυνοι τον συναυλιών ας κοιτάξουν λίγο τον ήχο γιατί αν είναι να σκάει 25άρια ο κόσμος, πάει κι ακούει τα κομμάτια σε κλαμπ. Αυτά τα ολίγα με κάτι ψιλά παραπονάκια στο τέλος, καλό είναι να τους ξαναφέρετε σε 1-2 χρόνια μια και ο κόσμος διψάει να τους (ξανά)βλέπει και να παίξουν με ήχο άξιο της βαριάς κληρονομιάς τους. Αυτό που μου μένει ως θετικότερη εντύπωση είναι η ακμαιότητα του ανθρώπου που έφτυσε τον καρκίνο στα μούτρα. Chuck Billy, υποκλίνομαι στη δύναμη της θέλησης σου και για κάθε φορά που είπα ''δε μπορώ'' στη ζωή μου, ζητάω συγνώμη από ανθρώπους όπως εσύ! Παίρνοντας ως δεδομένο ότι την 1η τους εμφάνιση το 2000 δε θα τη φτάσουν ακόμα κι αν έρθουν 100 φορές, αδημονώ να τους ξαναδώ με καλύτερες συνθήκες, μέχρι τότε θα έχω βάλει το σβέρκο μου στη θέση τους και την επόμενη φορά, υπόσχομαι να μην κάτσω τόσο φρόνιμος όσο αυτή τη φορά.

 

 

 

Για το Rock Overdose,

Δημήτρης Αλόρας

Φωτογραφίες: Γιάννης Λιβανός https://www.facebook.com/JohnMetalmanPhotography/

 

 

 

 

15241277_1236308633110779_137533933782576499_n 15284082_1236310209777288_2530767078278104994_n 15317744_1236309743110668_2679303742343293163_n 15319137_1236311073110535_9115497271987908068_n 15319206_1236312023110440_7625506991837399107_n

15203212_1236307053110937_3370701076845853623_n

15171122_1236319513109691_4172413215221927785_n 15179110_1236321666442809_815777169232846055_n 15181417_1236316913109951_1247562462443398901_n 15203381_1236317739776535_6849933488675288119_n 15220055_1236309453110697_8957234439293549324_n 15230741_1236323113109331_6587820472397957068_n 15267694_1236307486444227_3159602846173774691_n 15267857_1236322429776066_1812716309967824717_n

 

 

Comments

css.php