Η Άντρι είναι μια καλλιτέχνιδα με άποψη. Στις επόμενες σειρές θα διαβάσετε τόσο για τις απόψεις της όσο και για το μουσικό ξεκίνημα της αλλά και για την εμπειρία που είχε με το ελληνικό X Factor. Επίσης στην συνέντευξη αυτήν, πραγματεύτηκε και το θέμα του σεξισμού και το αν είναι υπαρκτός στα female fronted bands. Ένα θέμα που έμεινε για αρκετό καιρό στην αφάνεια.
Rock Overdose: Σε αυτήν την συνέντευξη θα ήθελα να επικεντρωθούμε σε τρία θέματα. Α) Τις προσωπικές σου απόψεις γύρω από τον χώρο Β) τις παρελθοντικές και τωρινές δουλειές σου αλλά και τα μελλοντικά σχέδια σου, και Γ) στις τις προσωπικές σου εμπειρίες όλο αυτόν τον καιρό που είσαι καλλιτεχνικά ενεργή.
Ας ξεκινήσουμε λέγοντας στους αναγνώστες το από πότε ξεκίνησε η ενασχόληση σου με την μουσική, και κάτω από ποιες συνθήκες.
Άντρι Λάγιου: Καλησπέρα στο Rock Overdose καταρχήν. Η μουσική ξεκίνησε για μένα σε πολύ μικρή ηλικία κοντά στην τρίτη δημοτικού τότε που είχα αγοράσει το πρώτο κασετόφωνο recorder και κλεινόμουν με τις ώρες στο δωμάτιο ηχογραφώντας μελωδίες.
Οι συνθήκες δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές λόγω του ότι δεν προέρχομαι από μουσική οικογένεια. Οπότε ήταν εξαιρετικά δύσκολο να κατανοήσουν οι δικοί μου το να παίζω κιθάρα από το πρωί ως το βράδυ και να τραγουδάω. Όλα ξεκίνησαν ένα, αν θες θάρρος/θράσος όπου στα 13 μου άρπαξα μια κιθάρα σε ένα ακουστικό live (την ώρα του break) και ξεκίνησα να παίζω. Εκεί ένιωσα πρώτη φορά την επιβεβαίωση του ότι μάλλον κάτι έχω και το κάνω σωστά. Στα 16 με προσέλαβε ο δάσκαλος της κιθάρας μου Πάνος Οικονομάκης, στην μπάντα του ως τραγουδίστρια και του οφείλω πολλά για αυτό.
Rock Overdose: Λόγω προσωπικής εμπειρίας θα έλεγα ότι το να ανήκεις σε μουσική οικογένεια σε βάζει χωρίς καν να το καταλάβεις σε αυτόν τον καλλιτεχνικό δρόμο σε εισαγωγικά. Εσένα τι ήταν αυτό που σε έκανε να θέλεις να ασχοληθείς με την μουσική, και ποιες θα έλεγες ότι ήταν οι πρώτες επιρροές σου.
Άντρι Λάγιου: Θα ακουστεί περίεργο αλλά ..ο ήχος της φωνής μου. Το έπιασα το θέμα και το ''έστυψα'' κανονικά μόνη μου και από μικρή. Ο πατέρας μου έβαζε στο αμάξι όταν πηγαίναμε διακοπές, Free, ZZ Top, Iggy Pop, Eloy κ.α και τότε είχε αρχίσει να βγαίνει πολύ και το pop, οπότε όλα αυτά με επηρέασαν στο να αρχίσω να τραγουδάω. Απλά βγήκε, δεν ξέρω πως. Μέχρι και σήμερα όταν περνάνε μέρες χωρίς να τραγουδήσω, πέφτω πολύ ψυχολογικά. Είναι μια διέξοδος και απασχόληση που με κάνει να ξεχνώ τα πάντα.
Rock Overdose: Οπότε τι θα έλεγες πως είναι για σένα η μουσική, μια φιλοσοφική οπτική, όπως πχ για τον Ντεμπισί μουσική είναι η σιωπή ανάμεσα στις νότες. Πως βλέπεις εσύ την μουσική.
Άντρι Λάγιου: Ιδεολογικά η δημιουργία συγκεκριμένα είναι ακριβώς το πως βλέπω τον κόσμο με τα δικά μου μάτια έξω από το σώμα μου. Έχω θέσει κάποιους προσωπικούς φιλοσοφικούς όρους που τους εμφύτευσα κατά ένα μεγάλο ποσοστό στα κομμάτια μου. Είμαι ένας άνθρωπος που νιώθει έντονα, και ότι βιώνω το βιώνω με πολύ πάθος, ..αν και κάποιες φορές δεν είναι καλό αυτό. Οπότε θα σου πω αυτό που σκέφτομαι συνήθως, My job is to feel, music is just a category.
Rock Overdose: Ας μιλήσουμε τώρα για τις δουλειές σου. Αρχικά πότε ξεκίνησε η καλλιτεχνική δράση σου και πως;
Άντρι Λάγιου: Η καλλιτεχνική μου δράση ξεκίνησε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, με ένα χαρτί και ένα μολύβι, να γράφω ότι σκέφτομαι. Αργότερα άρχισα να βάζω μουσική πάνω σε αυτό. Πολλοί λέγανε ότι επειδή δεν έχω σπουδάσει σύνθεση, δεν μπορώ να γράψω ή να ενορχηστρώσω. Τώρα μάλλον έχουν αρχίσει και αυτοί να βλέπουν διαφορετικά την μουσική. Η πρώτη μπάντα που έπαιξα, όπως σου είπα, είναι με τον Πάνο. Αργότερα έφτιαξα δικά μου σχήματα ακουστικά κυρίως, (Fermoir, Harps acoustic, Harps full band) και συμμετείχα σε άλλα για μικρό χρονικό διάστημα. Τέλη του 2014 με πήρε ο Χριστόφορος Κροκίδης στην μπάντα του αφού είχε διαλυθεί το τότε σχήμα μου. Στο μεσοδιάστημα δεν σταμάτησα να γράφω τις ιδέες μου και συνέχισα ελπίζοντας το ότι θα βρω τα σωστά άτομα για μένα, που θα πλαισιώσουν το project.
Rock Overdose: Επίσης όπως μου είπες στην συζήτηση που είχαμε πριν ξεκινήσει αυτήν η συνέντευξη, ετοιμάζεις το πρώτο σου βίντεο κλιπ. Πες μας κάποια πράγματα γύρω από αυτό.
Άντρι Λάγιου: Ξεκίνησα το promo μου με ένα βίντεο κλιπ στο κομμάτι "Lovecircle". Είναι μπαλάντα ονειρική με στοιχεία αέρινα. Το βίντεο θα γυριστεί στην φύση το βίντεο θα γυριστεί στη φύση μιας και δεν μας βρίσκεται πρόχειρο κάστρο και πόσο μάλλον πρίγκιπες, (γέλια). Κάπως έτσι το έχουμε φανταστεί με μεσαιωνικό στοιχείο. Ελπίζω να βγει το μινιμαλιστικό αποτέλεσμα που αποζητούμε και να λάβει ο θεατής ακριβώς αυτό που προστάζει το κομμάτι. Επιπλέον τις εμφανίσεις τις έχω σχεδιάσει η ίδια και έχουν ραφτεί από ενδυματολόγο, οπότε ο ρουχισμός θα είναι κάτι το ενδιαφέρον!
Rock Overdose: Είσαι η τραγουδίστρια των Harps λοιπόν. Πως προέκυψε αυτό το σχήμα, και πότε;
Άντρι Λάγιου: Το σχήμα ήρθε τελείως τυχαία το 2012 μιας και είχα ένα live και έψαχνα άτομα τελευταία στιγμή. Που να σου λέω.. το μαγαζί ήταν και κλειστό του δώσαμε και άδεια τελικώς από την αστυνομία, περίμενε ο κόσμος έξω να μπει ..χα ωραίες στιγμές.. μη στα πολυλογώ τελικά παίξαμε χωρίς μπασίστα (είχε και άλλο live εκείνη την μέρα και δεν το θυμόταν) και αναγκάστηκε ο πληκτράς να παίζει κ μπάσο. Τότε γνώρισα κάποια παιδιά που ταιριάζαμε πολύ μουσικά. Με τον καιρό προσπάθησα να βάλω κάποια κομμάτια μου μέσα στη μπάντα και έτσι ξεκινήσαμε να κάνουμε και τη δική μου δουλειά. Στην πορεία χάλασε βέβαια γιατί ο καθένας είχε άποψη πάνω σε θέματα. Εγώ ήθελα να κάνω δουλειά, δεν με ενδιέφερε αν στον έναν ή στον άλλον αρέσει ή όχι ο Χέντριξ ή αν η σκάλα λέγεται ουσάκ φρύγια και χιτζαζ κτλ. Θα σέβομαι πάντα τη μοναδικότητα των παιδιών αλλά δεν ταιριάζαμε καθόλου πέραν του stage. Μετά από λίγο καιρό προτείνω στο Χριστόφορο Κροκίδη να παίξει κιθάρα. Είχαμε τελειώσει με τις κιθάρες σε λιγότερο από τρίμηνο. Αργότερα προέκυψε τυχαία η γνωριμία με τον Mike Lepond όπου και ενθουσιάστηκε με το δίσκο και έγραψε σε όλα τα κομμάτια. Φυσικά πατώντας πάνω στα τύμπανα του Στέλιου Παύλου (the beast).
Εκεί που ταλαιπωρήθηκα περισσότερο ήταν στα πλήκτρα. Στους ήχους, τι essence θα έχει πως θα ενορχηστρωθεί για να κρατήσει το κλασσικό ύφος. Όλα αυτά έγιναν στο σπίτι του Θανάση Τσαουσέλη, ενός εξαίρετου μουσικού.
Rock Overdose: Αν και μου είπες ότι δεν θα ήθελες να επεκταθείς πολύ στο θέμα, απολύτως κατανοητό βέβαια και για ευνόητους λόγους, τι θα ήθελες να πεις σχετικά με το X Factor.
Άντρι Λάγιου: Δεν έχω θέμα να μιλήσω μιας και όλος ο κόσμος ξέρει πως λειτουργεί η τηλεόραση και fake συμπεριφορές συναντάς. Εγώ τραγούδησα τελικώς στην σκηνή του X Factor μόνο και μόνο για να στηρίξω τον Μιχάλη (Λίβα) που το ήθελε τότε. Οπότε σκέφτηκα "οκ ένα live θα είναι σιγά.. " έλα όμως που δεν είναι έτσι! Μας κάλεσαν να πάμε εκεί, θεωρώ για να μας ρεζιλέψουν, και τον Μιχάλη με το ελληνικό τραγούδι και με εμένα που δεν έδειξαν την άψογη οντισιόν μου. Είπαν πολύ καλά λόγια, το κοινό φώναζε το όνομα μου και επέλεξαν να δείξουν μόνο την στιγμή που με κόβουν στο boot camp. Ήμουν από τις 8 το πρωί και περίμενα σε ένα μέρος στο Γαλάτσι χωρίς φαγητό νερό με μια τουαλέτα για 150 άτομα και αποτσίγαρα κάτω, και δεν υπήρχαν καρέκλες. Τραγούδησα στις 23:30 το βράδυ για τριάντα δεύτερα όντας πτώμα με το μόνιτορ σχεδόν κλειστό και ζαλισμένη . Δεν είχα δύναμη εκείνην την μέρα αλλιώς θα έσπαγα άνετα το μικρόφωνο μπροστά στην κάμερα. Το ζήσαμε και αυτό! Δύο μήνες γυρισμάτων για το τίποτα. Δεν ελπίζαμε σε κάτι, παρά μόνον να δείξει την οντισιόν. Έτσι για την αλλαγή πήγαμε μιας και οι σκηνές και και τα live έχουν τελειώσει. Το ηθικό δίδαγμα είναι, όσοι έχετε χαρακτήρα και προσωπικότητα μην αναλώνεστε έτσι.
Rock Overdose: Πιστεύεις πως αυτό που αντιμετώπισες σε αυτήν την διοργάνωση ανακλά με κάποιον αναλογικό τρόπο όλη την μουσική σκηνή της Ελλάδας; Και συγκεκριμένα, ποια είναι η άποψη σου για την Rock και Metal σκηνή;
Άντρι Λάγιου: Αυτό που αντιμετώπισα εκεί ήταν επιεικώς απαράδεκτο και σε καμία σχέση με αυτό που προβάλουν. Άλλη πραγματικότητα και κανένα αξιοκρατικό κριτήριο. Αυτό που είδα κυρίως, ήταν η κοροϊδία, το "μέσον" και την γελοιότητα την ίδια. Όσο για την Rock και Metal σκηνή, θεωρώ πως έχουμε μουσικούς με ταλέντο αλλά πολύ στον κόσμο τους. Θέλει προσπάθεια σε πολλούς τομείς όχι απλώς μόνο για να αποκατασταθείς οικονομικά, αλλά και για να κάνεις μια σωστή δουλειά επειδή πάνω απ'όλα το θες πολύ. Στην πορεία μαθαίνω και εγώ τα βήματα και τους πιθανούς τρόπους να κάνω όσο πιο καλά μπορώ την δουλειά μου. Λόγω όμως του ότι όλοι οι καλλιτέχνες/τεχνίτες (γιατί υπάρχει διαφορά) πρέπει να τα κάνουν όλα μόνοι τους, έχει προκύψει αυτήν η συμπεριφορά της απογοήτευσης, και μια ενδόμυχη κακία, όπου κατα ένα ποσοστό είναι αποτέλεσμα της ιδιορρυθμίας της φτώχειας και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους. Δεν μπορώ να πω για κανέναν ότι είναι από την φύση του έτσι, γιατί αγαπώ κάθε ον στην γη, αλλά στον χώρο πρέπει να σταματήσουν οι κλίκες και τα κουτσομπολιά γιατί δεν ωφελούν σε τίποτα.
Rock Overdose: Εσύ είχες κάποια κακή εμπειρία που σε απογοήτευσε οικτρά;
Άντρι Λάγιου: Φυσικά και έχω απογοητευτεί, όπως όλοι, με την διάφορα του ότι παλαιότερα τα έπαιρνα πιο σοβαρά από όσο χρειαζόταν. Με έριξε πολύ η πρώτη φουλ μπάντα που έφτιαξα και έβλεπα ότι δεν πάει άλλο. Όπως ακριβώς είναι οι σχέσεις. Όταν θέλεις κάποιον πολύ αλλά βλέπεις ότι δεν τραβάει και ότι δεν έχει μέλλον, συνειδητοποιείς ότι πρέπει να προχωρήσεις. Σε ένα γενικότερου πλαίσιο με απογοήτευση το γεγονός ότι δεν κάνω πλέον live, και αυτό γιατί με τα χρόνια αλλάξανε πολλά στις σκηνές και στον τρόπο διεξαγωγής των συναυλιών.
Rock Overdose: Μια ερώτηση που σκέφτηκα αρκετές φορές για το αν θα την κάνω γιατί είναι πιθανόν να προκαλέσει κάποιες αντιδράσεις, είναι η παρακάτω: Δεν μπορώ να πω ότι ζούμε σε μια χώρα όπου έχει απορρίψει τον σεξισμό, αυτό είναι γενική ομολογία θα έλεγα, και ειδικά στον καλλιτεχνικό τομέα και όχι μόνο της μουσικής, υπάρχουν κάποιες απόψεις που μόνο λογικές δεν είναι τύπου "η Metal είναι μόνο για τους "δυνατούς" κτλ."
Έχεις αντιμετωπίσει κάποια δείγματα αυτού του φαινομένου στην γενική πορεία σου ως καλλιτέχνης ή και ακόμα πάνω στην σκηνή;
Άντρι Λάγιου: Αυτό που έχω καταλάβει σχετικά με το ροκ και το metal, είναι ότι δεν είναι για όλες τις κοπέλες. Ισχύει εν μέρει. Όμως το ότι πριν ακόμα με γνωρίσουν με βάζουν σε ένα καλούπι, με κάνει να γελάω από μέσα μου γιατί ξέρω ποια είμαι και τι κάνω. Άλλωστε το όνομα μου σημάνει ανδρεία και δύναμη. Οι γυναίκες είναι παρεξηγημένες στα μουσικά όργανα και κυρίως στα ντραμς και την κιθάρα. Πάντως χαίρομαι που υπάρχουν κορίτσια κάθε φορά που αποδεικνύουν το αντίθετο στην φαλλοκρατική κοινωνική του metal μάλλον επειδή παγκοσμίως έχει γίνει το οπερετικό και η άρια metal, αυτό το πράγμα όμως δεν καθρεπτίζει το είδος. Αλλά μην τυχόν και είσαι και λίγο ωραία..θα σε φάνε...(γέλια).
Rock Overdose: Φτάνοντας στο τέλος, και έχοντας ήδη μάθει κάποιες από τις απόψεις σου αλλά και τα ..ιδιαίτερα στοιχεία του χαρακτήρα σου μπορώ να πω, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τον χρόνο σου αλλά και να σε ρωτήσω το εξής, αν θα μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα στο τρόπο που λειτουργεί η παγκόσμια μουσική βιομηχανία, ποιο θα ήταν αυτό;
Άντρι Λάγιου: Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα.. θα τους έκανα λιγότερο αλαζόνες και φιλοχρήματους. Αυτά που πουλάνε είναι για τα σκουπίδια. Να επενδύσουν στο ταλέντο, στον χαρακτήρα και την αξιοπρέπεια και λιγότερο στην ‘καλαμπορτζιά’. Φτάνει πια ο κόσμος μπούχτισε, και το χειρότερο είναι πως νομίζουν ότι είναι αδαής. Αλλά δεν είναι καθόλου. Να επικεντρωθούν στο μουσικό σκέλος και όχι σε όλα τα υπόλοιπα. Κάποτε είχαμε ωραία μουσική, τώρα είναι όλα τόσο τυποποιημένα που πολλοί λένε "καλύτερα να ζούσα στο παρελθόν". Ευχαριστώ και εγώ!
Για το Rock Overdose
Ευθύμης Κοκκινόπουλος
Comments
