ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ 2011: Απώλειες – Αποχωρήσεις & Reunions!

ΑΠΩΛΕΙΕΣ & REUNIONS (Γράφει ο Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος)

Άλλος ένας χρόνος φεύγει, μας αποχαιρετά και μαζί του δυστυχώς φεύγουν και κάποιοι άνθρωποι που συνέβαλαν τα μέγιστα, ο καθένας με τον τρόπο του πάντα, στη μουσική μας. Μουσικοί που η συνεισφορά τους σε κάθε μπάντα ήταν καταλυτική και φυσικά έχουν αφήσει την υπογραφή τους. Πέρα όμως των λυπηρών στιγμών υπήρξαν και οι στιγμές που αρκετούς από εμάς μας έκαναν πολύ χαρούμενος και αναφέρομαι στο γεγονός των reunions. Σπουδαίες μπάντες του παρελθόντος αποφάσισαν για τον ένα ή τον άλλο λόγο ότι θα ήθελαν να επιστρέψουν στην ενεργό δράση. Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζουμε για πόσο θα κρατήσουν, για αρκετούς δεν γνωρίζουμε τα σχέδια τους, αλλά το γεγονός ότι δηλώνουν παρόντες και μάλιστα με εμφανίσεις και στη χώρα μας, τότε δεν μένει παρά να βιώσουμε το όνειρο. Ήρθε λοιπόν η στιγμή για την παρουσίαση αυτών των γεγονότων και να ζητήσω εξ αρχής συγγνώμη στη περίπτωση που έχω ξεχάσει κάτι…

Ας ξεκινήσουμε από την απώλεια ενός σπουδαίου ντράμερ, του Scott Columbus, που υπήρξε πίσω από τα τύμπανα των Manowar για 25 ολόκληρα χρόνια και 8 δίσκους εκτός του ντεμπούτου τους, ειδικά στα πολύ σπουδαία “Into Glory Ride”, “Hail To England” & “Sign Of The Hammer”. Όμως στις 4 Απριλίου γνωστοποιείται από την φίλη του ο θάνατος του, όπου κάποιοι λένε ότι οφείλεται σε αυτοκτονία. Ταξίδεψε για τη Valhalla…

 Επόμενος ένας άλλος μεγάλος μουσικός, ο Michael Burston ή Wurzel πρώην κιθαρίστας των Motorhead που διετέλεσε ως μέλος της μπάντας από τη συλλογή “No Remorse” του 1984 μέχρι και το “Sacrifice” του 1995, γερά και δυνατά άλμπουμ εν αντιθέσει με την καρδιά του που τον πρόδωσε στις 9 Ιουλίου.

Μετά έρχεται ο θάνατος του Andrew “Mac” McDermott στις 3 Αυγούστου τραγουδιστή των Threshold λόγω προβλημάτων στην υγεία του. Στην μπάντα υπήρξε τραγουδιστής από το 1998 μέχρι και το 2007 για έξι δίσκους, ενώ το 2010 ηχογραφούσε με τους Powerworld.

Στον χώρο του ακραίου metal είχαμε και εκεί απώλειες, πρώτα με τον γνωστό Seth Putnam των Anal Cunt, ο οποίος έπειτα από καρδιακή προσβολή στις 11 Ιουνίου άφησε την τελευταία του πνοή. Αυτό βέβαια οφείλεται και στη σχέση του με τα ναρκωτικά.

Την πιο ήρεμη αποχώρηση είχε ο Phil Vane των Extreme Noise Terror, ο οποίος υπήρξε ιδρυτικό μέλος και στις 17 Φλεβάρη έφυγε στον ύπνο του.

Η πιο σημαντική απώλεια για πολλούς το 2011 ήταν αυτή του μεγάλου μουσικού Gary Moore στις 6 του Φλεβάρη, ενώ ήταν διακοπές. Η συμμετοχή του τόσο στο υπέρτατο “Black Rose” των Thin Lizzy όσο και ολόκληρη η δισκογραφία του αποτελούν θα έλεγα ένα κεφάλαιο μόνο του.

Στα μελωδικά μονοπάτια απόντες δηλώνουν πλέον και οι κύριοι Jani Lane των glam rockers Warrant από δηλητηρίαση αιθανόλης και ο Steve Haris, κιθαρίστας και ιδρυτής των Shy από καρκίνο.

Ο κατάλογος δυστυχώς συνεχίζεται και στους άτυχους προστίθεται ο μπασίστας Frankie Sparcello, της θρυλικής thrash μπάντας Exhorder, με τα αίτια θανάτου του να παραμένουν άγνωστα. Ενώ μάλιστα είχαν στα πλάνα τους και την ηχογράφηση νέου δίσκου.

Στις 21 Μαΐου έβαλε τέλος στη ζωή του άνευ εξήγησης ο Twan Fleuren, μπασίστας των Legion of The Damned, αλλά και των Occult για δύο δίσκους.

Στα περίεργα συγκαταλέγονται οι θάνατοι των Terry Span (Aleister Wild) και o Aaron Beamish (Slow Motion Victory), ο πρώτος μετά από καυγά με τον μπασίστα της μπάντας υπέκυψε στα τραύματα του και ο δεύτερος ενώ έκανε skateboard, τον έφαγε ένα σκουπιδιάρικο.

Ενώ από φορτηγό πήγε και ο Mikko Laine (Sole Remedy), για την ακρίβεια πατήθηκε τη στιγμή που κοιμόταν σε χώρο φεστιβάλ. Ελπίζουμε του χρόνου να υπάρχουν λιγότερες απώλειες και περισσότερη ζωή.

Ο κατάλογος συνεχίζεται, ο Philip Kennemore μπασίστας των Y&T πέθανε στα 57 του από καρκίνο στον πνεύμονα ενώ έδινε συνεχή μάχη, ο Mike Starr μπασίστας των Alice In Chains προδόθηκε από την αγάπη του για τα ναρκωτικά, αν και προσπαθούσε να τα κόψει...

 

Αρκετά όμως με τους θανάτους και πάμε στις χαρές των επανασυνδέσεων.

Καλώς ή κακώς κάποιες μπάντες είναι ξανά ζωντανές και όσοι πιστοί ακολουθούν. Αρχικά λοιπόν οι Αμερικανοί Ministry ξαναέβαλαν μπρος τις μηχανές τους μετά από απόφαση του ιδρυτού τους Al Jourgensen, ο οποίος ενώ έγραφε κάποια κομμάτια για τους Buck Satan έγραψε και κάποια κομμάτια, τα οποία δεν προορίζονταν για εκείνους και έτσι σκέφτηκε ότι θα ταίριαζαν σε έναν νέο δίσκο που θα σηματοδοτούσε και την επιστροφή των και ο δίσκος αυτός φέρει τον τίτλο “Relapse”.

 Σίγουρα το όνομα Fast Eddie σας λέει πολλά, μα φυσικά ο πρώην κιθαρίστας των Motorhead, όχι δεν επέστρεψε σε εκείνους, αλλά ξαναλειτούργησε την μπάντα του Fastway, όταν του φάνηκε πολύ καλή η ιδέα να ξαναγράψει υλικό με τον παλιόφιλο του Toby Jepson (μπάσο, φωνή) και φυσικά να ξαναεμφανιστούν ζωντανά, μάλιστα κυκλοφόρησαν και νέο δίσκο με τίτλο “Eat Dog Eat”.

Δεν ήταν όμως ο μοναδικός που του φάνηκε υπέροχη η ιδέα της σύνθεσης νέων κομματιών απελευθερομένος από ένα βαρύ πρόγραμμα. Αναφέρομαι φυσικά στον Καπετάνιο των εφτά θαλασσών του power metal Rock N’ Rolf, ηγέτη των Running Wild, που αποφάσισε για την ώρα ότι η μπάντα και θα ξαναείναι πίσω, αλλά και θα κυκλοφορήσει νέο δίσκο με τίτλο “Shadowmaker”. Σίγουρα κανένας δεν περίμενε αυτό το νέο από τους γερμανούς μιας και το 2009 είχαν δώσει το αποχαιρετιστήριο show τους στο Wacken της Γερμανίας.

Στα πιο βαριά και μαύρα τώρα ο εκλεκτός κύριος Wino αφού ξεκινάει τους Premonition 13 και ενώ οι Saint Vitus συνεχίζουν ακάθεκτοι, είπε να κάνει κάτι και με τους The Obsessed έτσι μωρέ για να έχει να περνάει την ώρα του και το line-up της μπάντας έχει ως εξής: Scot “Wino” – guitars, vocals, Greg Rogers – drums, Guy Pinhas – bass. Ο ιερός πατήρ και τα τρία πρόσωπα του.

Τη μαυρίλα όμως έρχονται και συμπληρώνουν, μα ποιοι άλλοι εκτός από τους Σαββατιανούς, Black Sabbath. Η μπάντα που όλοι περίμεναν να ξανασυγκροτηθεί με το αυθεντικότερο line-up, εκείνο του πρώτου, ομότιτλου και βροχερού δίσκου. Αλλά για να δείξουν ότι δεν είναι κάτι της πλάκας στην ανακοίνωση που βγήκε στις 11/11/11 στις 11 το πρωί (!!!) μίλησαν και για περιοδείες, αλλά και για καινούργιο δίσκο. Ο μέγας μουστάκιας είπε ότι το ήθελαν όλοι τους και γιατί να μην το έκαναν άλλωστε…

Αλλά δεν σταματάμε εκεί, μπορεί για πολλούς οι Black Sabbath να είναι το καλύτερο reunion, αλλά επίσης πολλοί χάρηκαν ακόμα περισσότερο και με τα επόμενα. Ξαφνικά ένα όμορφο πρωινό ο Bill Tsamis ανεβάζει ένα απόσπασμα από ένα νέο κομμάτι που έγραψε μαζί με τον “Thunderchild” Mark Zonder και αποκαλύπτεται ότι το έμβλημα του Sun Knight θα υψωθεί ξανά για νέες επελάσεις! Σεισμός και οι Warlord αναστήθηκαν ετοιμάζοντας νέο δίσκο.

Επίσης η ανακοίνωση που δημιούργησε μεγάλη χαρά σε αρκετούς ήταν αυτή της επιστροφής των Heir Apparent στην ενεργό δράση και μάλιστα με το line-up του πρώτου δίσκου “Graceful Inheritance”, το οποίο στις επόμενες εμφανίσεις τους συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, θα το παίξουν ολόκληρο, αλλά δυστυχώς στη χώρα μας δεν θα βρίσκεται ο Paul Davidson πίσω από το μικρόφωνο λόγω μη δυνατής του μεταφοράς στο εξωτερικό και θα τον αντικαταστήσει ο Bryan Hagan.  

Επόμενοι οι majestic black metallers Arcturus, οι οποίοι ενώ το 2007 αποχαιρετούσαν άπαντες από το ίδιο το στόμα του Vortex, φέτος αποφάσισαν ότι είναι καλύτερο για αυτούς να είναι μαζί, ώστε να διατηρηθεί η ενότητα στη μεγαλοπρέπεια τους και φυσικά επιστρέφουν με ζωντανές εμφανίσεις και μία στην Αθήνα, απλά για να δείξουν πως είναι τα αξιομνημόνευτα majestic shows.

Τελευταίοι (και καλύτεροι) συνηθίζει να λέει ο λαός, το καλύτεροι αναλογιστείτε το μόνοι σας, γιατί προσωπικά δεν αμφιβάλλω. Ενώ λοιπόν επί αρκετά χρόνια υπήρχε ησυχία ξαφνικά μία ανακοίνωση αρκούσε για να δημιουργήσει ένα ντόρο άνευ προσδοκιών και αναφέρομαι στην μετά εκπλήξεως επανένωση των θρυλικών Coroner, η οποία επανασύνδεση θα γινόταν και με μία live εμφάνιση στο Hellfest της Γαλλίας το περασμένο καλοκαίρι και σαν να μην έφτανε αυτό ανακοίνωσαν μία σειρά από ζωντανές εμφανίσεις στις οποίες ήταν και η χώρα μας, όπου έγινε ο χαμός! Αυτό το reunion έγινε επειδή και οι τρεις τους Marky, Royce & Baron, ήταν έτοιμοι, ένιωθαν έτοιμοι και ήθελαν να το κάνουν. Τώρα όσο αφορά για νέο δίσκο άγνωστο…

Όχι και άσχημη χρονιά με τέτοιες επανασυνδέσεις, είθε του χρόνου να έχουμε και άλλες χαρούμενες ανακοινώσεις πίσω από τις οποίες όμως να υπάρχει η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα σε κάθε μπάντα για μία τέτοια κίνηση!

 

ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ & ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΩΝ (Γράφει ο Γιώργος Γούργαρης)

Είναι γεγονός πως το 2011 ήταν ένα αρκετά πλούσιο έτος από μουσικής πλευράς. Είχαμε αρκετά reunions μεγάλων ονομάτων, είχαμε επιστροφές ιστορικών μελών που συνοδεύτηκαν από την κυκλοφορία νέου δισκογραφικού υλικού, αλλά δυστυχώς είχαμε όμως και αποχωρήσεις μουσικών ,όπως και διάλυση κάποιων συγκροτημάτων που για κάποιους λόγους οδηγήθηκαν εκεί. Τα δύο τελευταία σημεία θα μας απασχολήσουν για το έτος που μας αποχαιρετά, οπότε πάμε να τα δούμε σιγά σιγά.

Ξεκινώντας από τις αποχωρήσεις ,η πιο σημαντική και με διαφορά δεν είναι άλλη από αυτή του Κ.Κ. Downing. O ένας εκ των ιδρυτών των θρύλων του heavy metal, Judas Priest, αποχώρησε από την μπάντα λίγο πριν ξεκινήσει η τελευταία παγκόσμια περιοδεία τους και αντικαταστάτης τους ορίστηκε ο 30χρονός Βρετανός Richie Faulkner, γνωστός από την θητεία του στην μπάντα της  Lauren Harris. Το ράδιο αρβύλα περί προβλημάτων υγείας του Downing ,οργίαζε ,αλλά επίσημα ουδέποτε ανακοινώθηκε κάτι τέτοιο.

Πολυαγαπημένος στο ελληνικό κοινό ο Matt Barlow, αλλά για δεύτερη συνεχόμενη φορά αποχωρίζεται τους Iced Earth για προσωπικούς λόγους, αφήνοντας μια πικρή γεύση σε πολλούς που παραληρούσαν κάποτε με τις ερμηνείες του στα "Dante’s Inferno" & "Question Of Heaven". Άξιος διάδοχος ο Stu Block ,καθώς το "Dystopia" και οι πρόσφατες εμφανίσεις του, καθησύχασαν και τα πιο ανήσυχα πνεύματα, όπου η εμφατική του παρουσία δεν άφησε και πολλά περιθώρια αμφισβήτησης.

 

Μεγάλο σοκ ,το άκουσμα της είδησης της αποχώρησης του βασικού συνθέτη των Nevermore, Jeff Loomis και του drummer Van Williams.Θα υπάρξει δισκογραφική συνέχεια? ποιος θα καλύψει το μεγάλο κενό του Loomis? τι προσδοκίες πρέπει να έχουμε εφεξής από μία μπάντα που στο βιογραφικό της έχει κάποιες δισκάρες, ήτοι "The Politics of Ecstasy" & "Dead Heart in a Dead World"?

Και σαν μην έφταναν όλα αυτά ,αποφάσισε μια ωραία μέρα του Μαρτίου ο κύριος Roy Khan να δώσει στην δημοσιότητα μια επιστολή του, όπου εξηγεί τους λόγους που δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει με τους Kamelot. Τα διάφορα σενάρια περί αποχώρησης του, που υπήρχαν από καιρό, δυστυχώς δεν διαψεύστηκαν και ο Κhan άφησε το τελευταίο στίγμα του με τους Αμερικάνους power metallers, στο "Poetry for the Poisoned".

Σημαντική απώλεια για τους Chimaira, η αποχώρηση του κιθαριστικού δίδυμου Rob Arnold-Matt DeVries από τις δυνάμεις της μπάντας μετά από 12 & 10 χρόνια αντίστοιχα και τέλος ο Paul Bostaph αποτελεί παρελθόν για τους Testament και την θέση του στο επερχόμενο album "The Dark Roots of Earth" έρχεται να συμπληρώσει ο βετεράνος drummer Gene Hoglan.

Τα "ρολά" που κατέβασαν οι Jag Panzer ,ήταν μια μεγάλη απογοήτευση για πολύ κόσμο, μια και αποτελούσε μία από τις ιστορικές και πρώτες Αμερικανικες μπάντες που "ξεπήδησαν" και επηρεάστηκαν από το κύμα του NWOBHM. Τα "Ample Destruction" ,"The Fourth Judgement", "Age of Mastery" αποτελούν ένα σημαντικό μέρος της παρακαταθήκης τους, στην ιστορία του heavy metal.

Στροφή στον ακραίο ήχο και τίτλοι τέλους για τους Σουηδούς deathsters Dismember που με μιά λακωνική δήλωση του μπασίστα τους Tobias Cristiansson ,αποφάσισαν να τερματίσουν την 20ετή+ πορεία τους και ακολούθως οι Ολλανδοί God Dethroned, με τα τελευταία τους show τον Δεκέμβρη να σφραγίζουν το κατάμαυρο death που σκόρπιζαν.

 Οι Φιλανδοί Charon ήταν μια έκπληξη που κανείς δεν περίμενε την άσχημη κατάληξή της και μάλλον τα "Little Angel" & "Colder" θα ακούγονται για πολύ καιρό ακόμα, ανεβάζοντας τα hits στο YouTube.

Οι Disturbed είναι ιδιάζουσα περίπτωση, καθώς δεν πρόκειται για διάλυση ,αλλά για μια μακρά αδιευκρίνιστη τοποθέτηση της μπάντας στον "πάγο" ,για προσωπικούς λόγους ,όπως δήλωσε ο frontman David Draiman. Ας ελπίσουμε να τα ξεπεράσουν γρήγορα και να επανέλθουν στα μεγαλεία του παρελθόντος...

Comments