(Γράφει ο Αντώνης "JeyKey" Κατσαρός)
Το Rock Overdose κάνει την δύσκολη προσπάθεια να σας παρουσιάσει (έστω και επιγραμματικά) τις αξιοσημείωτες κυκλοφορίες του 2011, οι οποίες κατά γενική ομολογία, ήταν ΠΑΡΑ πολλές και οι περισσότερες από αυτές ΑΞΙΑΣ αναφοράς!
Ξεκινάμε από πιο μελωδικές στιγμές του rock και του metal, όπου συναντάμε
την The Steve Miller Band με το "Let Your Hair Down", τον Paul Simon με το "So Beautiful Or So What", τους Snowy White & The White Flames με το "Realistic", τον προσωπικά αγαπημένο μου Peter Gabriel με το "New Blood", τους Black Country Communion με το "2", τους Whitesnake που έκαναν μετά από αρκετά χρόνια κάτι αξιόλογο με το "Forevermore", τους θεούληδες Uriah Heep με το "Into The Wild", τον Michael Monroe με το "Sensory Overdrive", τους New York Dolls με το "Dancing Backward In High Heels", τον Rory Gallagher με το "Notes From San Francisco", τους άλλους θεούληδες Chickenfoot με το "III", τον Sebastian Bach με το "Kicking & Screaming", τους Mr. Big με το "What If...", τους House Of Lords με το "Big Money", τον John Waite με το "Rough & Tumble", τους Bonfire με το "Branded", τους Shy με το "Shy", την έκπληξη από τη Σουηδία Work Of Art με το "In Progress", τον πολύ καλό Toby Hitchcock με το "Mercury's Down", τους Night Ranger με το "Somewhere In California", τον Chris Ousey με το "Rhyme & Reason", τους The Treatment με το "This Might Hurt", τον Tom Waits με το "Bad As Me", τον Alice Cooper με το "Welcome 2 My Nightmare", τον Ry Cooder με το "Pull Up Some Dust And Sit Down", τους The Answer με το "Revival", τους Journey με το "Eclipse", τους Arbouretum με το "The Gathering", τους SuperHeavy με το ομόνυμο "SuperHeavy", τους Nazareth με το "Big Dogz", τον Jeff Beck με το "Rock 'N' Roll Party (Honoring Les Paul)", τους Roxette με το "Charm School", το ακουστικό των Tesla "Twisted Wires & The Acoustic Sessions" και τους Ten με το "Stormwarning".
Σε πιο alternative μονοπάτια, όπου είχαμε σημαντικές δουλειές από μεγάλα συγκροτήματα όπως ήταν των Radiohead "The King Of Limbs", των Red Hot Chili Peppers "I'm With You", των blink-182 "Neighborhoods", των Coldplay "Mylo Xyloto" και των Jane's Addiction "The Great Escape Artist". Οι Limp Bizkit με το "Gold Cobra" που τελικά δεν άρεσε, οι The Decemberists με το folk-ίζων "The King Is Dead", οι Rise Against με το "Endgame", οι The Twilight Singers με το "Dynamite Steps", οι Junius με το "Reports From The Threshold Of Death".
Και στον χώρο του progressive είχαμε πολλές αξιόλογες κυκλοφορίες με συγκροτήματα θηρία του χώρου να κυκλοφορούν δίσκους και σε συνδιασμό με τις ανερχόμενες δυνάμεις να κάνουν ένα πολύ καλό 2011 για τους οπαδούς του είδους και όχι μόνο. Αρχή με Yes "Fly From Here", Van Der Graaf Generator "A Grounding In Numbers", King Crimson "A Scarcity Of Miracles" και Steve Hackett "Beyond The Shrouded Horizon". Θετική έκπληξη από τους Dream Theater με το "A Dramatic Turn of Events" και αρνητική (ξανά) από τους Queensryche με το "Dedicated to Chaos". Πολύ όμορφα albums από Beardfish "Mammoth", Amplifier "The Octopus", Discipline "To Shatter All Accord". Έμεινε μόνος του ο Gildenglow αλλά συνέχισε με τους Pain Of Salvation και το "Road Salt Two", επιστροφή από Wolverine με το "Communication Lost", πολύ καλή κυκλοφορία των Karmakanic με το "In A Perfect World", έκπληξη από Arch / Matheos με το -θα μπορούσε να είναι Fates- "Sympathetic Resonance". Καταπληκτικό το Leprous "Bilateral", με χαμόγελο στα χείλι ακούσαμε τα Devin Townsend Project "Deconstruction", Steven Wilson "Grace For Drowning", Von Hertzen Brothers "Stars Aligned". Μην ξεχάσουμε και τα Subsignal "Touchstones", Evergrey "Glorious Collision", τα οποία ήταν πολύ καλά, ενώ προς το μέτριο πήγε η προσπάθεια επιστροφής των Eldritch με το "Gaia's Legacy". Συμπαθητικά αλλά τίποτα παραπάνω τα Redemption "This Mortal Coil", Symphony X "Iconoclast". Οι δικοί μας Innosense με το"Outcast" έδωσαν Ελληνικό χρώμα στην σκηνή. Τέλος μία μεγάλη λίστα με αξιόλογες κυκλοφορίες ήταν τα: For All We Know "For All We Know", Lunatic Soul "Impressions", Riverside "Memories In My Head" (EP), Giant Squid "Cenotes", Grayceon "All We Destroy", Epysode "Obsessions", Eumeria "Rebel Mind", Vangough "Kingdom Of Ruin", Pagan's Mind "Heavenly Ecstasy", Arena "The Seventh Degree Of Separation", Haken "Visions", Agents Of Mercy "The Dark Forest", Baby Guru "Baby Guru", Verbal Delirium "So Close & Yet So Far Away", Anathema "Falling Deeper", Godog "Tell Me a Story", Cynic "Carbon-Based Anatomy" EP. Απογοήτευση της χρονιάς σε αυτό το είδος ήταν το Dredg "Chuckles And Mr. Squeezy", και το πιο συζητημένο ήταν των Opeth το "Heritage".
Στον κλασικό χώρο του Metal είχαμε αρκετές κυκλοφορίες που δεν έχουμε τον χώρο να αναλύσουμε, οπότε θα αναφέρουμε επιγραμματικά. Πάμε λοιπόν: Saxon με το πολύ καλό "Call To Arms", Megadeth με το αμφιλεγόμενο "13", U.D.O. συνεχίζει με το "Rev Raptor", Doomsword με το πιο απλό "The Eternal Battle", Rhapsody Of Fire με το "From Chaos To Eternity", Loudness με το "Eve to Dawn", Exxplorer με το "Vengeance Rides An Angry Horse", Cage με το "Supremacy of Steel", Anvil επιστροφή με το "Juggernaut Of Justice", Jag Panzer κύκνειο άσμα με το "The Scourge Of Light", While Heaven Wept με το υπέροχο "Fear Of Infinity", Iced Earth επιστροφή στα παλιά με το "Dystopia", Riot με το "Immortal Soul" (αυτό και αν ήταν επιστροφή), Oz με το "Burning Leather", Hammerfall με το αμφιλεγόμενο "Infected", Satan's Host με το "By The Hands Of The Devil", Iron Savior με το "The Landing", Sinner με το "One Bullet Left", Powerwolf με το "Blood of the Saints", Wolf με το "Legions Of Bastards", Brainstorm με το "On The Spur Of The Moment", Scheepers με το πολύ καλό ομόνυμο "Scheepers", Charred Walls Of The Damned με το "Cold Winds On Timeless Days", Versus Heaven με το "Behind The Perfect Mask", Royal Hunt με επιστροφή DC Cooper και το "Show Me How To Live", Hell με το ντεμπούτο τους (!!!) "Human Remains", Nightwish με το κινηματογραφικό "Imaginaerum", Skull Fist με το "Head Of The Pack", Cauldron με το "Burning Fortune", Arrayan Path με το εκπληκτικό "Ira Imperium", R.U.S.T με το ντεμπούτο τους "Forged In The Fire Of Metal", Tokyo Blade με το "Thousand Men Strong", Bullet με το "Highway Pirates", Symfonia με το "In Paradisum", Edguy με το όχι και τόσο καλό "Age Of The Joker", Manilla Road με το "Playground Of The Damned", Martyr με το "Circle Of 8", Fortress Under Siege με το "The Mortal Flesh Of Love", Lou Reed & Metallica με την απογοήτευση της χρονιάς "Lulu", In Solitude με το "The World. The Flesh. The Devil", Portrait με το "Crimen Laesae Majestatis Divinae", White Wizzard με το υπέροχο "Flying Tigers", High Spirits με το επίσης υπέροχο "Another Night", Emerald Sun με το πολύ καλό "Regeneration", Meden Agan με το αγαπημένο "Erevos Aenaon", Holy Martyr με το "Invincible", Bloodbound με την μικρή έκπληξη "Unholy Cross", Motorhead κλασσικοί με το "The World is Yours", Visions of Atlantis με το "Delta" αλλά και το EP "Maria Magdalena", Stratovarius με το "Elysium", και τέλος οι Ιάπωνες Galneryus με το "Phoenix Rising".
.jpg)
Χαράς ευαγγέλια και για τους φίλους του Doom/Stoner κλπ ήχου ήταν η φετινή χρονιά με κυκλοφορίες όπως των Red Fang "Murder The Mountains", Yob "Αtma", Krux "III", Premonition 13 "13", Pentagram "Last Rites", Cathedral "A New Ice Age" EP, Karma To Burn "V" να ξεχωρίζουν. Σε πιο διαστημικές διαθέσεις οι Wo Fat "Noche Del Chupacabra", Samsara Blues Experiment "Revelation & Mystery", οι Gentlemans Pistols "At Her Majesty's Pleasure", οι Catapult the Smoke "Born in Fire", οι Lo Pan "Salvador", οι Freedom Hawk "Holding On", οι Been Obscene "Night O' Mine" και οι Otehi "Noisy Spirit", ενώ σε πιο Sabbathlike διαθέσεις οι Orchid "Capricorn" και οι Uncle Acid And The Deadbeats "Blood Lust". Στο κλασσικό Doom οι The Devil's Blood "The Thousandfold Epicentre", Blood Ceremony "Living With The Ancients", Lord Vicar "Signs Of Osiris", The Gates Of Slumber "The Wretch", Argus "Boldly Stride the Doomed", Elder "Dead Roots Stirring", Leather Nun America "Kult Occult", Witch Mountain "South Of Salem", Subrosa "No Help For The Mighty Ones", Tombs "Path Of Totality", Ramesses "Possessed By The Rise Of Magik", Omega Massif "Karpatia", Terra Tenebrosa "The Tunnels", Hull "Beyond The Lightless Sky", Black Tusk "Set The Dial", Dark Castle "Surrender to All Life Beyond Form", Dopethrone "Dark Foil", Dark Buddha Rising "Abyssolute Transfinite", Pylon "Armoury of God", Ordog "Remorse". Τέλος σε πιο doom/death καταστάσεις (αν μπορούμε να τα πούμε έτσι) είχαμε Paradise Lost "Draconian Times MMXI" LIVE, My Dying Bride "Evinta" και "The Bargest O' Whitby" EP, Draconian "A Rose For Apocalypse", Morne "Asylum".
Μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε και τα Black Label Society "The Song Remains Not The Same", Drone Throne "Everybody Dies Alone", The Heavy Eyes "The Heavy Eyes", Northless "Clandestine Abuse", Spiders "Spiders" (EP), Stangala "Boued Tousek Hag Traou Mat All", Ancient VVisdom "A Godlike Inferno", Sigiriya "Return to Earth", Windhand "Windhand", Castle "In Witch Order". Τέλος στα εγχώρια είχαμε Planet Of Zeus "Macho Libre", 1000mods "Super Van Vacation", Infidel "King Of Cynical Control", The Bliss "Gabbatha", Universe217 "Familiar Places", Scar of the Sun "A Series of Unfortunate Concurrencies".
Στο νέο Metal, όπου εννοούνται μπάντες που παίζουν New Wave of American Metal όπως το αποκαλούν κάποιοι, είχαμε τους Machine Head να επιστρέφουν με το "Unto The Locust", τους Mastodon με το πολύ καλό "The Hunter", τους Trivium με το πολύ κακό για το τίποτα "In Waves", τους Five Finger Death Punch με το αρκετά καλό "American Capitalist", τους Korn με το "The Path Of Totality" που το γύρισαν σε electro/dubster, αλλά επίσης τους Black Stone Cherry με το "Between The Devil and The Deep Blue Sea", τους In Flames με το "Sounds of a Playground Fading", τους The Haunted με το "Unseen", τον Chris Cornell με το "Songbook", τους Puscifer με το "Conditions Of My Parole",τους Staind με το ομόνυμο "Staind", τους Theory Of A Deadman με το "The Truth Is", τους Bush με το "The Sea of Memories", τους πολύ καλούς 3 με το "The Ghost You Gave To Me", τους Red με το "Until We Have Faces", τους Daughtry με το "Break The Spell", τους Ray Wilson & Stiltskin με το "Unfulfillment", τους DevilDriver με το ολίγον μέτριο "Beast", τους Adrenaline Mob με το όχι και τόσο καλό "Adrenaline Mob" (EP), τους Cavalera Conspiracy με το μέτριο "Blunt Force Trauma", τους Black Tide με το "Post Mortem", τους TesseracT με το "One", τους Calling All Cars με το “Dancing With A Dead Man", τους Burn Halo με το “Up from the Ashes”, τους Times Of Grace με το "The Hymn Of A Broken Man" και τους Valet Parn με το "Riddle Figure".
Το αγαπημένο μας thrash έφερε κάποιες πολύ καλές κυκλοφορίες και φέτος, όχι από τόσο μεγάλα ονόματα, αλλά και αυτά δεν έλειψαν από την μεγάλη λίστα. Anthrax με το "Worship Music", Sepultura με το καλό "Kairos", Onslaught με το πολύ καλό "Sounds Of Violence", Destruction με το καλό "Day Of Reckoning", Venom με το μέτριο "Fallen Angels", Vektor με το υπέροχο "Outer Isolation", Havok με το επίσης υπέροχο "Time Is Up", Evile με το μέτριο "Five Serpent's Teeth", Warbringer με το "Worlds Torn Asunder", Revocation με το πολύ καλό "Chaos Of Forms", Legion Of The Damned με το "Descent Into Chaos", HateSphere με το "The Bludgeoning", Skeletonwitch με το υπέροχο "Forever Abomination", Toxic Holocaust με το "Conjure And Command", Bywar με το "Abduction", Exmortus με το "Beyond The Fall Of Time", Lazarus A.D. με το μέτριο "Black Rivers Flow", Mortal Sin με το πάρα πολύ καλό "Psychology Of Death", Artillery με το "My Blood", Criminal με το πολύ καλό "Akelarre", Assassin με το υπέροχο "Breaking The Silence", Accu§er με τον δυναμίτη "Dependent Domination", Meliah Rage με την απογοήτευση "Dead To The World", SpeedKill/Hate με το "Out For Blood" και Bëehler με το "Messages To The Dead".
Το Black δεν έβγαλε μεγάλη ποσότητα κυκλοφοριών, αλλά αρκετά από αυτά ήταν πολύ ποιοτικά, όπως τους δικούς μας Ravencult με το "Morbid Blood", τους No Hand Path με το "The Visitation", τους Blut Aus Nord με τα "777 - Sect(s)" και "777 - The Desanctification", τους Anaal Nathrakh με το "Passion", τους αγαπημένους Absu με το πολύ καλό "Abzu", τους Leviathan με το "True Traitor, True Whore", τους (τον) Burzum με το υπέροχο "Fallen", τους Falkenbach με το "Tiurida", τους Wolves In The Throne Room με το εκπληκτικό "Celestial Lineage", τους Altar Of Plagues με το "Mammal", τους Fen με το "Epoch", τους Virus με το πολύ καλό "The Agent That Shapes The Desert", τους Marduk με το "Iron Dawn" EP, και τους αγαπημένους Tsjuder με το "Legion Helvete".
Στο Death είχαμε πολλές κυκλοφορίες τόσο αξιόλογες, όσο και αξιοσημείωτες. Αρχή με τους δικούς μας Septicflesh και το "The Great Mass", τους Deicide με το μέτριο "To Hell With God", τους Amon Amarth με την γνωστή συνταγή και το "Sultur Rising", τους Pestilence με το"Doctrine" με το οποίο γελάνε και οι πέτρες, τους Autopsy με το καταπληκτικό "Macabre Eternal", τους Vader με το υπέροχο "Welcome To The Morbid Reich", τους Necros Christos με το "Doom of the Occult", τους Blasphemophagher με το "The III Command of the Absolute Chaos", τους Children Of Bodom με το μέτριο "Relentless Reckless Forever", τους Arch Enemy με το "Khaos Legions", τους Lock Up με το "Necropolis Transparent", τους δικούς μας Nightrage με το "Insidious" EP, τους Norther με το "Circle Regenerated", τους Scar Symmetry με το υπέροχο "The Unseen Empire", τους Ulcerate με το "The Destroyers Of All", τους Mitochondrion με το πολύ καλό "Parasignosis", τους Antediluvian με το "Through The Cervix Of Hawwah", τους Benighted με το πάρα πολύ καλό "Asylum Cave", τους Disma με το "Towards The Megalith", τους Morbus Chron με το "Sleepers In The Rift", τους Flourishing με το "The Sum Of All Fossils", τους θεότρελους Isacaarum με το "Vaseline ", τους Azarath με το καλό "Blasphemers' Maledictions", τους Erebus Redemption με το "A Pawn of Darkness", τους Euphoreon με το υπέροχο "Euphoreon", τους Illdisposed με το αγαπημένο "There Is Light (But It's Not For Me)", τους Immolation με το "Providence" (EP), τους Krisiun με το "The Great Execution", τους Nader Sadek με το "In The Flesh", τους Puteraeon με το "The Esoteric Order", τους Revolting με το "In Grisly Rapture", τους υπέροχους Vallenfyre με το "A Fragile King", τους Μεξικάνους Majestic Downfall με το "The Blood Dance" και τους Novembers Doom με το "Aphotic". Είχαμε και το γελοίο άλμπουμ των Morbid Angel με τίτλο "Illud Divinum Insanus", αλλά και το απογοητευτικό Samael "Lux Mundi".
Στο Grindcore είχαμε κάποιες αξιόλογες κυκλοφορίες όπως: Rotten Sound "Cursed", Wormrot "Dirge", Gridlink "Orphan", Brutal Truth "End Time", και Fuck The Facts "Die Miserable".
Όμως καλή χρονιά ήταν και για το τεχνικό Death με τους Origin και το "Entity", τους Neuraxis και το "Asylon", τους Obscura και το "Omnivium", τους Fleshgod Apocalypse και το "Agony", τους Baring Teeth και το "Atrophy", τους Decapitated και το "Carnival Is Forever” και τους Unexpect με το "Fables Of The Sleepless Empire"
Κάποιες ακόμα αξιοσημείωτες κυκλοφορίες που ανήκουν στον ακραίο ήχο είναι τα Primordial "Redemption At The Puritan's Hand", Vreid "V", Demonanz "March of Norse", Insomnium "One For Sorrow", Dammerfarben "Im Abendrot", Negatine Plane "Stained Glass Revelations", Nightbringer "Hierophany Of The Open Grave"
Τέλος στο Gothic/Rock/Metal είχαμε κάποιες καλές κυκλοφορίες, αλλά όχι τις αναμενόμενες όπως Nemhain "The Murder Mile" EP, Poisonblack "Drive", Leaves' Eyes "Meredead", Arkan "Salam", Within Temptation "The Unforgiving", Lake of Tears "Illwill".
Comments
