Οι Aherusia δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Στα 20 χρόνια ζωής τους, παρόλο που έχουν κυκλοφορήσει μονάχα 3 δίσκους, έχουν καταφέρει να είναι ένα από τα πιο αξιόλογα ελληνικά Folk/Black συγκροτήματα, που όσο περνάει ο καιρός εξελίσσονται ολοένα και περισσότερο και γίνονται ολοένα και καλύτεροι. Φέτος κυκλοφόρησαν τον τρίτο τους ολοκληρωμένο δίσκο, το “Prometheus: Seven Principles on how to Be Invincible”, το οποίο και παρουσίασαν ζωντανά, προχθές Κυριακή 2 Απριλίου, στο Second Skin, παρουσία και χορωδίας. Εκτός, όμως, από τον καινούργιο τους δίσκο, θα έπαιζαν ζωντανά και υλικό από τους δύο πρώτους, σε ένα 3ωρο, χορταστικό, show. Δυστυχώς , όμως, δεν είναι πάντα δυνατόν να παραστείς σε μία συναυλία που την περιμένεις καιρό και εξαιτίας υποχρεώσεων μπόρεσα να είμαι παρόν μονάχα στο πρώτο μέρος του show, και αυτή η ανταπόκριση περιλαμβάνει μόνο τη ζωντανή παρουσίαση του καινούργιου δίσκου.
Οι Aherusia ανέβηκαν στη σκηνή γύρω στις 9, μαζί με τη χορωδία, ανάμεσα στην οποία ήταν και η Αλίκη, η οποία λόγω τραυματισμού στο πόδι της δεν μπόρεσε να παίξει. Η καλή πάντως διάθεση φάνηκε από την αρχή, με τον Γιώργο να αστειεύεται, λέγοντας ότι τα παιδιά στον ήχο έκλεισαν τη μουσική, που ακουγόταν στο κλαμπ, πριν προλάβουν να κουρδίσουν κι έτσι θα πρέπει αναγκαστικά να μιλήσει. Αφού μας ευχαρίστησε όλους για την παρουσία μας, μίλησε για τον Προμηθέα και είπε δύο λόγια για την ιστορία του πρώτου κομματιού. Και γενικά πριν από κάθε επόμενο κομμάτι μας μιλούσε για την ιστορία πίσω από αυτό, που ουσιαστικά είναι η πορεία της ανθρωπότητας που πράττει λάθη και μαθαίνει από τα λάθη της, μέχρι τη λύτρωση και τη σωτηρία της, μέσα από την αναγόρευση ενός Ηρακλή, που δεν πρόκειται για έναν υπερήρωα, αλλά για έναν απλό άνθρωπο.
Για τη μουσική του δίσκου δεν χρειάζεται να πω πολλά. Και στην προακρόαση και στην κριτική που έγινε μετά, έχουμε ήδη πει πως το άλμπουμ είναι πολύ καλό, δυνατό και συμπαγές, με έντονα τα στοιχεία και του Black και του Folk, ενώ το τελικό αποτέλεσμα δείχνει πως το συγκρότημα έχει εξελιχθεί και είναι ικανό να μας παρουσιάζει φοβερές δουλειές. Η προσθήκη, πάντως, της χορωδίας επί σκηνής ήταν μία πολύ καλή ιδέα, καθώς συνόδευε με εξαιρετικό τρόπο τη μουσική και έκανε πιο έντονο το μυστηριακό χαρακτήρα. Θα ήταν, όμως, ακόμα καλύτερα αν η χορωδία ακουγόταν περισσότερο, καθώς δεν έβγαινε και πολύ πάνω από τα όργανα, αλλά πολλές φορές χανόταν πίσω από αυτά. Μονάχα όποιος από τη χορωδία έβγαινε μπροστά και έκανε δεύτερα φωνητικά, στα αφηγηματικά μέρη, ακουγόταν πιο καθαρά.
Από την άλλη όμως, τα μέλη της χορωδίας δεν ήταν καθόλου στάσιμα, αλλά κάποιοι κοπανιόντουσαν μαζί με τον κόσμο, ενώ όλοι μαζί ενθάρρυναν το κοινό να σηκώσει τα χέρια του και να χτυπάει παλαμάκια. Αλλά και τα μέλη της μπάντα ήταν υπερκινητικά, καθώς δεν έχαναν ευκαιρία να κοπανιούνται και αυτά, αλλά και να πηγαίνουν πάνω κάτω. Ωραίο στοιχείο ήταν επίσης η προσθήκη δεύτερου ατόμου στα τύμπανα (αν και είχε μόνο τομ), γεγονός που έκανε πιο δυνατό και πιο γεμάτο τον ήχο των τυμπάνων.
Η καλή διάθεση συνεχίστηκε καθόλη τη διάρκεια του πρώτου αυτού μέρους. Σε κάποια στιγμή ο Γιώργος ρώτησε αν μας αρέσει ο δίσκος και όταν ακούστηκε “ναι” από δύο μόνο άτομα, κούνησε το κεφάλι του και είπε “κατάλαβα, μόνο οι γκόμενοι μου απάντησαν”. Και ο κόσμος, όμως, φαινόταν ότι διασκέδαζε και χάριζε απλόχερα ζεστά χειροκροτήματα, αλλά και τους επευφημούσε συνεχώς.
Ύστερα περίπου από μία ώρα, έπαιξαν οι τελευταίες νότες από το "Βίας και κράτους θραύσας δεσμά” κι κάπου εκεί τελείωσε το πρώτο μέρος της εμφάνισης των Aherusia. Μία εμφάνιση που ήταν δυνατή, γεμάτη πάθος και πολύ ωραία μουσική. Παρόλο που δεν ήμουν παρών στο υπόλοιπο μέρος του live, είμαι σίγουρος ότι η εμφάνισή τους θα ήταν το ίδιο αξιόλογη και ότι ο κόσμος θα το διασκέδασε το ίδιο αν όχι ακόμα περισσότερο.
Για το Rock Overdose,
Μίνως Ντοκόπουλος
Comments
