Σάββατο 28 Φλεβάρη 2015, μία αξέχαστη βραδυά για τους πιστούς και φανατικούς ακροατές και οπαδούς της θρυλικής μπάντας των Εξόριστων. Ίσως ένα από τα ομορφότερα live του συγκροτήματος, με παλμό, δέσιμο και δυνατό set list. Οι «Εξόριστοι» του Δημήτρη Κατή ξεκίνησαν στις 12, αφού είχε προηγηθεί το opening act με support band τους «Καταραμένους», ένα συγκρότημα βαθιά επηρεασμένο – και κατά δήλωσή τους - από τους ίδιους τους δασκάλους του είδους, τους Εξόριστους.
Μιά βραδιά που βγήκε από το ’90, γεμάτη συναισθήματα, μελωδίες και έπος. Εκεί στου Ζωγράφου, στην Αθήνα, στο «στέκι» των Εξόριστων πλέον, που γεμίζει ασφυκτικά κάθε φορά που η θρυλική μπάντα εμφανίζεται στη σκηνή να ροκάρει το ατόφιο μέταλο της μουσικής του Κατή που ντύνεται με Ελληνικούς στίχους. Οι πρωτοπόροι του είδους έδωσαν προχθές το Σάββατο το πρώτο live για το 2015 στο Architecture Rock café/live stage που έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο κοινό, ως live χώρος, χάρις στις 2 εμφανίσεις του γκρουπ μέσα σένα χρόνο, το Δεκέμβριο του 2013 και το 2015.
.jpg) |
Ο χώρος ζεστός που θύμιζε εποχές της hard rock και του Βρετανικού New Wave Metal. O κόσμος γνώριζε και περίμενε από την αρχή το τι ήθελε να ακούσει, είχε έρθει «προετοιμασμένος» να τραγουδήσει «Κρίση Θεϊκή..», προφητικά τα λόγια, όπως και το «Σύνορα Παντού..», στίχοι που δένουν απόλυτα με τις μέρες μας περισσότερο ίσως και από την εποχή που γράφτηκαν.
 |
Ο ήχος ήταν άψογος, το stage παρ’οτι μικρό χώρεσε και τους 6 «γίγαντες», δεν έπεφτε καρφίτσα, ο κόσμος ξεχωριστός, ο κόσμος των Εξόριστων, λιτοί, δυναμικοί, πορωμένοι..πορωμένοι για «Δόξα και Τιμή».. Το live ξεκίνησε με το ορχηστρικό κομμάτι του Δημήτρη Κατή «Clash of Heroes» και στη συνέχεια με το ομώνυμο κομμάτι «Εξόριστοι», η μπάντα «κέντησε» τις πρώτες επικές νότες της βραδυάς. Ακολούθησαν οι «Ιαχές Θριάμβου» και «Γλυκειά Παρθένα», «Βάρβαρες Φωνές» και το κλασσικότατο και πλέον επίκαιρο «Σύνορα Παντού».
Ο ήχος μαλάκωσε και έδωσε γλυκές νότες με την κιθάρα του Κατή σε ένα epic classic blues/rock jam - ένας όρος ίσως, για να περιγράψουμε το κομμάτι που υποδέχτηκε το καταιγιστικό «Δόξα και Τιμή», το οποίο ερμηνεύτηκε πάλι μαζί με το ομώνυμο ως encore κομμάτια. Tα λόγια είναι περιττά για να περιγράψουν την εκστατική έκφραση του κοινού κατά τη διάρκεια ερμηνείας του κομματιού, όλοι με μια φωνή τραγουδούσαν τις δύσκολες στροφές της μελωδίας και των στίχων.
 |
Στη συνέχεια, «Ο Λυτρωτής», ο Μοδινός στο ρόλο του Αβράμη και του Καρπαθάκη μαζί, με τη δική του ξεχωριστή οπερατική φωνή, ερμηνεύει με επαγγελματισμό και συναίσθημα τις απαιτητικές και δύσκολες μελωδίες του Δημήτρη. Δάκρυσαν και ξανά-ερωτεύθηκαν στις πρώτες νότες από το «Κάνω Μια Ευχή», και ακολούθησε θριαμβολογώντας το «Σπαθί του Νικητή», και η ρομαντική «Άννα».
Το «Αίμα και Στάχτες» κάνει την εμφάνισή του μετά από πολύ καιρό στο stage, ενώ πρωτοτυπεί, παίζοντας την κιθαριστική μελωδία στα πλήκτρα με ήχο τσέμπαλο που παρέπεμψε στην Αναγέννηση.
 |
Ο νέος αλλά και νεαρός σε ηλικία ντράμερ, μόλις 20 ετών, ο Ορφέας Σιέρρας, ξεδιπλώνει τη δυναμικότητα και την τεχνική του, που συμβαδίζει κατ’απόλυτο τρόπο με τα κομμάτια της μπάντας, παύσεις, αντίχρονα και τονισμοί, ξεσηκώνουν. Ίσως μετά τον Πάνο Βασιλόπουλο, τον Μιχάλη Χρηστίδη, ο «μικρός» καταφέρει να είναι ο 3ος της παρέας των κρουστών, σίγουρα πάντως μέσα στους Εξόριστους θα του δοθεί η δυνατότητα να εξελιχθεί και να δημιουργήσει. Επίσης η νέα προσθήκη στην μπάντα από το φθινόπωρο, είναι ο κατεξοχήν ευέλικτος και βιρτουόζος των πλήκτρων, Στέλιος Μαργαριτόπουλος.
Το πιανιστικό σόλο στο "Δόξα και Τιμή" μού εδωσε την εντύπωση ότι άκουγα τον original δίσκο απο το ’89. Ούτε τεταρτημόριο νότας δε χάθηκε. Επίσης η επιστροφή πληκτρά στην μπάντα «φέρνει» τον ήχο της στα πρώτα χρόνια, έτσι όπως μάθαμε και ακόυγαμε τους Εξόριστους. O Rich Melville στο μπάσο, έχει δέσει απόλυτα 4 χρόνια τώρα με τον Δημήτρη και την μπάντα, αποτελεί πλέον χαρακτηριστική φιγούρα του σχήματος και σιγουριά στο ρυθμό με την τεράστια εμπειρία του. Ο Βαγγέλης Ευαγγέλου στις ρυθμικές κιθάρες, με το στιβαρό μέταλ παίξιμό του, χαμογελαστός και πάντα με ένα ρυθμικό beat που σε ετοιμάζει για δυνατό headbanging, και αρμονικός ακόμα και στις δίφωνες σολιστικές μελωδίες των κομματιών.
 |
Και φυσικά στα σόλο ο Δημήτρης Κατής, το πάθος και η ψυχή της μπάντας, ο ιδρυτής, συνθέτης, κιθαρίστας και στιχουργός του γκρουπ, πάντα με μια κλασσική vintage Fender Stratocaster, ο Ροκ ηγέτης του Μέταλ συγκροτήματος. Ο ίδιος αποτελεί ταύτιση του ίδιου του ονόματος «Εξόριστοι».
Να μνημονεύσουμε και την Τζένη Στράλλα που έχει γράψει αρκετούς στίχους στον 1ο ομώνυμο δίσκο, όπως το «Κάνω Μια Ευχή» που γνώρισε τεράστια επιτυχία.
Οι Εξόριστοι κατάφεραν αυτό που κατάφεραν παλαιότερα σημαντικά συγκροτήματα, κυρίως εκείνα της εποχής του 60, 70 & 80 και κυρίω και στοίχημα ενός καλλιτέχνη, μιας μπάντας. Αυτό αποδεικνύεται από τον νεαρό κόσμο που όλο και πιό πολύ κατακλύζει τις εμφανίσεις του γκρουπ και φυσικά κάνει views, share και like στα social media.
Για το Rock Overdose,
Ανθή Τσουβαλά
Φωτογραφίες: Γιώργος Σκέντζος
Comments
