Μετά από την άκρως επιτυχημένη του εμφάνιση στο περυσινό Release Athens Festival, ο iconic frontman των Ξύλινων Σπαθιών, Παύλος Παυλίδης, επέστρεψε στο φετινό φεστιβάλ για μια συναυλία-σταθμό της καριέρας του. Σε αυτή τη σπάνια συναυλιακή εμπειρία, εμφανίστηκαν μαζί του το Παιδί Τραύμα, ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους της ελληνικής εναλλακτικής underground σκηνής και ο πλέον viral εναλλακτικός καλλιτέχνης Pan Pan.
Στις 18:40, όταν ακόμη ο ήλιος έκαιγε για τα καλά, το Παιδί Τραύμα ανέβηκε στη σκηνή και ερμήνευσε ένα ιδιαίτερα συναισθηματικό σετ, που προκαλούσε το κοινό να χορέψει, να εκτονωθεί και σε αρκετές στιγμές να συγκινηθεί. Οι εναλλακτικές του ενορχηστρώσεις και οι ποιητικοί στίχοι του - κατά κόσμον - Τάσου Καρτέρη, ευθυγραμμίζονται με τις ανησυχίες, τους έρωτες και τις περιπέτειες της νεολαίας, λειτουργώντας σαν ένα οικείο καταφύγιο που είναι εκεί για αυτή.
Όντας ένας underground καλλιτέχνης, προσπάθησε να προωθήσει τη δουλειά του και έτσι ερμήνευσε τα πιο γνωστά του κομμάτια στις streaming πλατφόρμες. Μέσα σε αυτά είναι “Τα μυστικά”, “Το φόρεμα” και το “Σαν ιχθύς”. Έως το τέλος του σετ είχε μαζευτεί ένας σημαντικός αριθμός παρευρισκόμενων, οι οποίοι ειδικά στα τελευταία τραγούδια αποθέωσαν αυτόν και τη μπάντα του!
Λίγα λεπτά αργότερα ο Pan Pan με τους συνεργάτες του κατέλαβαν τη σκηνή και προκάλεσαν χαμό! Ο πασίγνωστος πλέον Παναγιώτης Πανταζής έχει κερδίσει τους Έλληνες ακροατές, όχι μόνο με το τεράστιο hit “Ανισόπεδη Ντίσκο” αλλά και ως δημιουργός κόμικς. Μαζί με τις εντυπωσιακές τραγουδίστριες Καλλιόπη Μητροπούλου και Vassilina μας βύθισε στην πολύχρωμη synthpop πανδαισία του, που μας μετέφερε πίσω στα 80s (οι περισσότεροι από εμάς που βρισκόμασταν εκεί δεν τα ζήσαμε ποτέ!). Αυτή η νοσταλγική / εναλλακτική αισθητική υποστηριζόταν τέλεια και μουσικά αλλά και με τα χρωματιστά γραφικά που προβάλλονταν στις γιγαντοοθόνες.
Το setlist του επικεντρώθηκε φανερά πάνω στα πιο δημοφιλή κομμάτια του στο Spotify, μέσα στα οποία είναι τα “Χτύπα Με Σαν Ρεύμα Στην Πίστα”, “Τα Παιδιά Θέλουν Χορό”, “Φωτιά στις Κεραίες και “Μείνε σε Θέλω / Μήνες σε Θέλω”. Φυσικά δεν παρέλειψε το κορυφαίο του hit “Ανισόπεδη Ντίσκο” (κι εσύ μεταλλά που πιθανώς μας διαβάζεις, είναι σίγουρο ότι το ξέρεις!), απλά το άφησε προς το τέλος για να εντείνει το ενδιαφέρον του κοινού. Αναμενόμενα, αποθεώθηκε από την Πλατεία Νερού!
Πανέμορφη ήταν και η ερμηνεία του “Είναι η Αγάπη” με τη συμμετοχή της εξαιρετικά ταλαντούχας καλλιτέχνιδας Nalyssa Green, που μουσικά κινείται σε παρόμοια πλαίσια με το βασικό act. Συνολικά, η μπάντα που πλαισίωνε τον Pan Pan στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και το κοινό φάνηκε να απόλαυσε ιδιαίτερα το σετ, αφού σχεδόν σε κάθε τραγούδι υπήρχε μια ζεστή ατμόσφαιρα, τραγουδούσαν τους στίχους μαζί του και χόρευαν στον ρυθμό!
Οι δύο εναλλακτικοί καλλιτέχνες που προηγήθηκαν, αποτέλεσαν ένα πολύ ωραίο ζέσταμα για τον σπουδαίο Παύλο Παυλίδη. Ο ήλιος είχε ήδη πέσει. Η κατάμεστη Πλατεία Νερού τον περίμενε με ανυπομονησία. Μόλις έσβησαν τα φώτα στη σκηνή για να σημάνουν την είσοδό του, έγινε χαμός! Ο Παυλίδης καλωσόρισε τον κόσμο που ήρθε να τον δει και φαινόταν ότι τα μάτια του έλαμπαν. Ευαίσθητη ψυχή καθώς είναι, μετέδωσε τη ζεστασιά του σε όλους μας. Σε ένα μεγάλο σετ, τραγούδησε αξέχαστα κομμάτια από την 40χρονη πλέον καριέρα του, που έχουν σταθεί δίπλα σε πολλές γενιές ανθρώπων. Εστίασε κυρίως σε τραγούδια από τη δική του σόλο καριέρα, από τη δουλειά του με τους B-Movies αλλά και σε επιτυχίες από την εποχή του με τα Ξύλινα Σπαθιά.
Ο Παυλίδης με τη μπάντα του μοίρασε ψυχή και δημιούργησε μια ατμόσφαιρα ηλεκτρική και παθιασμένη, ατμόσφαιρα ενότητας, νοσταλγίας και συναισθηματικής φόρτισης. Γνώριμα κομμάτια από την εφηβική και νεανική μας ηλικία, μας έκαναν να συνδεθούμε με τον Παύλο και αφεθήκαμε στη μαγεία του. Είναι πολλές οι αξιομνημόνευτες στιγμές στη συναυλία καθώς τα κομμάτια ήταν ένα και ένα, όμως οι ερμηνείες που με συγκλόνισαν πιο πολύ ήταν αυτές από τα “Φωτιά Στο Λιμάνι”, “Οι Συμμορίες της Ασφάλτου”, “Αερικό”, “Ο Βασιλιάς της Σκόνης”, “Ατλαντίς”, “Λευκή Καταιγίδα” και το άπαιχτο κλείσιμο με την “Τροφή για τα Θηρία”.
“Αυτή ήταν η καλύτερη συναυλία της ζωής μου, σας ευχαριστώ!” είπε βαθιά συγκινημένος ο Παυλίδης και λίγο αργότερα αποχαιρέτησε τον κόσμο. Τα λόγια είναι περιττά! Τέτοιου είδους συναυλίες υπάρχουν όχι για να τις βιντεοσκοπούμε ασταμάτητα με τα κινητά, αλλά για να αφεθούμε στη στιγμή και να τις κρατάμε ιερές στη θύμηση, σαν φυλαχτό. Σ’ ευχαριστούμε για όλα Παύλο!
Για το Rock Overdose,
Κατερίνα Μήτικα
Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Καταστρόφος @alexandros_kat
Comments
