Όπως έκλεισε το συναυλιακό 2016, έτσι άνοιξε το 2017 για τον γράφοντα, με συναυλία ενός από τα πιο επίκαιρα εγχώρια συγκροτήματα του σήμερα. Φυσικά και αναφερόμαστε στους 1000MODS από το Χιλιομόδι, οι οποίοι επέστρεψαν στον τόπο του εγκλήματος, το χώρο που οι ίδιοι εγκαινίασαν στην Πειραιώς. Με παρέα τους Naxatras και το “Repeated Exposure To...” να προκαλεί φρενίτιδα από το Σεπτέμβρη, ήταν σίγουρο ότι όσοι νοματαίοι κατέβαλαν τον οβολών τους και επένδυσαν στο να δουν ζωντανά την παρουσίαση του νέου δίσκου των Κορίνθιων stoner rockers δεν έφυγαν απογοητευμένοι.
Και μιλάμε για 2.700 άτομα, όπως είπε και ο Δάνης. Απίστευτο κ όμως αληθινό, μια συναυλία που είναι ήδη ιστορική. Ξεκινώντας με τους Naxatras θα ήθελα να ζητήσω προκαταβολκά συγγνώμη καθώς πρώτη φορά ερχόμουν σε επαφή με το υλικό τους κι έτσι δε μπορώ να αναφέρω κάποιο τίτλο κομματιού τους. Αυτό που μπορώ όμως να πω με σιγουριά για τους Θεσσαλονικείς psychedelic rockers είναι ότι, στα 45’ που παίξανε, κέρδισαν όλο το χειροκρότημα του κοινού και σίγουρα νέους οπαδούς. Άψογοι στη σκηνή, δικαίωσαν και με το παραπάνω όσους ορκίζονται ότι τις ζωντανές τους εμφανίσεις δεν πρέπει να τις χάνει κανείς.
Η ώρα έχει πάει 21.40 περίπου και το Academy είναι γεμάτο ασφυκτικά σε ένα πρωτοφανές θέαμα που ούτε οι Megadeth κατάφεραν πέρσι το καλοκαίρι. Στο χώρο επικρατεί το αδιαχώρητο σε πλατεία, εξώστη, σκάλες, μπαρ, ΠΑΝΤΟΥ. Το ακόμα πιο τρελό είναι τα 100 περίπου άτομα εκτός του συναυλιακού χώρου που παρακαλάνε για ένα εισιτήριο. Οι σκιές των τεσσάρων MODS εμφανίζονται πίσω από την τεράστια κουρτίνα που καλύπτει τη σκηνή και οι πρώτες νότες του “Claws” δονούν το χώρο. Η κουρτίνα πέφτει και το πάρτι ξεκινά. Η σκηνική παρουσία των 1000MODS είναι λιτή, χωρίς κάποιο πανό σαν φόντο αλλά με πάρα πολύ καλό φωτισμό. Ο ήχος από όλα τα όργανα είναι άψογος κι επαγγελματικός, με το μικρόφωνο του Δάνη να κάνει κάτι τσαλιμάκια στην αρχή του κομματιού όπου τα φωνητικά δεν ακούγονταν καθόλου, αλλά κι αυτό διορθώθηκε.
Η συνέχεια δίνεται με το εκπληκτικό “Loose” από το νέο δίσκο και εδώ είναι η μεγάλη μαγκιά των 1000MODS: έπαιξαν ανακατεμένα τα τραγούδια από όλη τη δισκογραφία τους και όχι το “Repeated Exposure To...” μονομιάς και στη συνέχεια ένα best-of. Το κοινό μπήκε στο νόημα και υποδεχόταν κάθε νέο και παλιό τραγούδι σαν κλασσικό. Το πρώτο μεγάλο σούσουρο και mosh-pit έγινε στο “Above 179”, με το Δάνη να μοιράζει αβέρτα χαμόγελα κι ευχαριστίες, το Λάμπρο να ταρακουνάει όλο το Γκάζι με τα χτυπήματά του και τους δύο κιθαρίστες, Γιάννη και Γιώργο, να εκτελούν άψογα τα καθήκοντά τους.
Υπάρχουν όμως και αδυναμίες που δεν κρύβονται εύκολα από το κοινό. Πρώτη και καλύτερη στο “Vidage” όπου γίνεται πανικός με ανελέητα ‘ωωω ωω’ από το κοινό και φοβερό χοροπηδητό στο “El Rollito”, ειδικά στις μπροστινές σειρές. Μετά, στα “Low” και “7 files” o κόσμος ξεσηκώνεται για τα καλά γεμίζοντας χαρά και την ίδια τη μπάντα. Τα “The Son” και “Into the Spell” έχουν αγαπηθεί ιδιαιτέρως και το κοινό ξέρει τους στίχους απ’ έξω. Και φυσικά, είχαμε και μια έκπληξη, με τους Κορίνθιους να παίζουν το “The Desert Side Of Your Mind” από το πρώτο τους, προ δεκαετίας, ΕΡ.
Όταν οι 1000MODS άφησαν τη σκηνή μετά από 2 ολόκληρες και γεμάτες ώρες είμαι σίγουρος ότι κάπου στον πλανήτη ο μεγάλος Tony Iommi, o John Garcia, o Josh Homme, o Nick Oliveri και τόσοι άλλοι δάσκαλοι θα χαίρονται για τους μαθητές τους, όπως φυσικά και ο Αντρέας με τον Τόλη (αν είδα καλά), από τους λαίουρες της σκηνής Nightstalker, η παρουσία των οποίων λέει πάρα πολλά. Εύγε στα παιδιά και ραντεβού στο επόμενο.
Για το Rock Overdose ,
Μιχάλης Τσολάκος
Φωτογραφίες: Καταστρόφος Αλέξανδρος







