Όλα ξεκίνησαν όμορφα κι ωραία, γαλήνια… Φτάνοντας στις 7:10 στον χώρο της συναυλίας, κατάλαβα πως οι αρχικές μου σκέψεις είχαν επαληθευτεί. Μικρό σε ηλικία κοινό (δεν το λέω κακοπροαίρετα), πολύς κόσμος, τσιρίδες από κοριτσάκια που σε δυόμιση ώρες επρόκειτο να δουν το είδωλο τους από κοντά.
Παίρνοντας το πολυπόθητο χαρτάκι στα χέρια, μπαίνω στον χώρο. Τα έχουμε ξαναπεί, φοβερή τοποθεσία δίπλα στην θάλασσα, πολύ καλή ακουστική. Γιατί τόσα χρόνια έμεινε αναξιοποίητος?
Ξεκινάνε, λοιπόν, τα support, κάποιοι DJ’s καθώς και οι Marsheaux. Αρχίζω και αναρωτιέμαι ποιος ο λόγος που κάνανε κάτι τέτοιο. Έχουμε να κάνουμε με μια rock συναυλία, αν ήθελα να ακούσω electro-club-dance σε ατμόσφαιρα W Σάββατο βράδυ, θα είχα επιλογές. Ή θα καθόμουν σπίτι να ακούω αυτό στο repeat ( http://youtu.be/kKO9h-gG4Qg
ή θα πήγαινα σε ένα club.
Δεν μπορώ να τους κρίνω, δυστυχώς, διότι δεν το έχω και πολύ με τα beat-άκια, αλλά στον κόσμο φάνηκε να άρεσε, οπότε, μην σας νοιάζει και τόσο η γνώμη μου.
Μετά απ’ όλα αυτά, κάπου στις 10 έκλεισαν τα φώτα. Τσιρίδες από παντού, ένα “JARED I LOVE YOUUUUU” από μια κοπελίτσα πίσω μου και γενικώς πανζουρλισμός. Οι 30 Seconds To Mars βγήκαν στην σκηνή. “A Beautiful Lie” για αρχή και η συναυλία ξεκινάει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. “Attack” για την συνέχεια, από τα καλύτερα κομμάτια των ηγετών της “new-wave-pop” μόδας. Αρχίζω και ανησυχώ, διότι η φωνή του Jared δεν είναι αυτή που έχουμε συνηθίσει.
Ευτυχώς, αμέσως μετά με διέψευσε, τραγουδώντας απίστευτα το “Search And Destroy”, από τα αγαπημένα μου κομμάτια τους. Το κοινό με το συγκρότημα είχε γίνει ένα και αυτό είναι άλλωστε που μετράει σε μια συναυλία. Το κορυφαία (και κλασσικό πλέον) “This Is War” δίνει έναν φοβερό χαρακτήρα στην συναυλία, καθώς είναι από τα top κομμάτια τους. Πανέμορφο σκηνικό, κοιτώντας τον ουρανό και όλος ο κόσμος να τραγουδάει το επικό refrain του κομματιού. Συνέχεια δίνεται με τα “100 Suns” και “Vox Populi” και κάπου αρχίζω να αντιλαμβάνομαι πως θα είναι σίγουρα μία από τις συναυλίες της χρονιάς, τουλάχιστον για μένα… Ποιος να μου το έλεγε, πως η συνέχεια θα ήταν τελείως διαφορετική…
Ο Shannon Leto στην σκηνή με μια ακουστική για να μας πει το “L490”. Φεύγει και έρχεται ο αδερφός του και frontman του συγκροτήματος, κι αυτός με ακουστική κιθάρα για να αρχίσει τις ομιλίες. Μια όμορφη διασκευή σε Lady Gaga για αρχή και στην συνέχεια, παιγμένα ακουστικά, τα “Hurricane”, “Alibi”, το “From Yesterday” μέχρι το refrain δυστυχώς, και μετά από μια τόσο όμορφη ατμόσφαιρα (αν και λίγο βαρετή, καλώς ή κακώς) έφτασε η στιγμή για το υπερ-hit “The Kill”. Το μισό παιγμένο ακουστικά και κάπου στην μέση, βγαίνει όλο το συγκρότημα και το συνεχίζει όπως είναι και στο άλμπουμ. Όλο αυτό το ακουστικό μέρος κράτησε πάνω από 20 λεπτά.
Τελευταίο κομμάτι το “Closer To The Edge”, το οποίο τραγουδιέται από όλο τον κόσμο. Γενικώς, οι 30 Seconds To Mars είναι μια καθαρά συναυλιακή μπάντα και τα κομμάτια τους, είναι που είναι ιδιοφυή δομημένα και πανέμορφα, στα live παίρνουν αυτό που τους αξίζει. Τα κομμάτια live, αγγίζουν την τελειότητα. Απλά πράγματα.
Encore και δυστυχώς τελευταίο κομμάτι της βραδιάς, το κλασσικό “Kings & Queens”, με τον Jared να σηκώνει κόσμο (παιδάκια, βασικά) πάνω στην σκηνή για να τον συνοδέψουν σαν χορωδία. Πολύ καλή η εκτέλεση και το κοινό βρίσκεται εκστασιασμένο να κοιτάει στην σκηνή και να τραγουδάει. Φοβερή η ατμόσφαιρα.
Το ήξερα πως πάντα παίζουν αυτό το κομμάτι τελευταίο, αλλά προσπαθούσα να μην το πιστέψω. Για κακή μου τύχη, ήταν. Που θέλω να καταλήξω? Αγαπητοί 30 Seconds To Mars, όταν άτομα συρρέουν από όλα τα μέρη της Ελλάδος (όπως έλεγε μια κοπελίτσα στις διαφημίσεις μεταξύ των supports) και δίνουν 40 ή 60 ευρώ για να σας δουν, πρέπει να τους σεβαστείτε. Ας αναλύσουμε τον χρόνο, λοιπόν! Ένα 20λεπτο πήγε στο ακουστικό set του Jared. Άλλα 10 λεπτά πριν το “Kings & Queens”, όπου ακούστηκαν riff-άκια από τα “Cowboys From Hell” και “Enter Sandman”. Άλλα 10 λεπτά συνολικά η ώρα που μίλαγε ο Jared στο κοινό ανάμεσα στα τραγούδια… Που καταλήγουμε? Σε μια απλή αφαίρεση… 75 – 20 – 10 – 10 = ?? 35, άντε πες 40 λεπτά το καθαρό live! Συγνώμη, μα λίγος σεβασμός σε αυτούς που δίνουν τόσα λεφτά για να σας δουν, δεν βλάπτει.
Κατά τα άλλα, για την ώρα που έπαιξαν, ήταν απίστευτοι. Τέλος πάντων, απ’ ότι άκουσα μετά το live, όλοι έφυγαν πανευτυχείς, οπότε, δεν μπορώ να πω κάτι. Ίσως να είναι δική μου απαίτηση. Και ποιος είμαι άλλωστε εγώ, όταν 6,500 άτομα πέρασαν μια απίστευτη νύχτα, να τους διαψεύσω εγώ?
Για το Rockoverdose.gr,
Jimmakos Kechris
[email protected]
Comments
