Κλασική heavy metal βραδυά η αποψινή και ξεκινάει με τους “δικούς μας” Crosswind.
H μπάντα δραστηριοποιείται από τα τέλη των 90ς μέχρι σήμερα, έχοντας κυκλοφορήσει μερικά EP, και 2 επίσημα άλμπουμ “Οpposing Forces” (2010), και “Vicious Dominion” (2014). Τα κομμάτια τους βαδίζουν σε κλασικά επικά/power metal μονοπάτια. Το παίξιμο πολύ καλό με τον τραγουδιστή Βασίλη Τοπαλίδη (Hard Rose,Redrum,Horizon's End), να χαρίζει απλόχερα υψηλόφωνες κραυγές, αλλά και μερικές πιο brutal εκεί που χρειάζεται. Στο μισάωρο περίπου που παίξανε, καταφέρανε να αποσπάσουν τέτοιο χειροκρότημα από το κοινό, όσο λίγες Ελληνικές μπάντες έχω δει ν΄ανοίγουν για ξένες μαγαλύτερες. Μπράβο.
Και τα πάντσερ επιστρέφουν.... Οι Accept έχουν εμφανιστεί στην χώρα μας αρκετές φορές. Τελευταία φορά που τους είδα πρέπει να ήταν τον Οκτώβριο του 2012. Φοβερό show και τότε. Μου είχε κάνει εντύπωση πόσο εκωφαντικά παίζανε.
Αυτή την φορά κάτι έχει αλλάξει όμως σε σχέση με το τότε... Δύο από τα μέλη της κλασικής εκείνης μπάντας, έχουν αποχωρήσει τον περασμένο Οκτώβριο. Ο κιθαρίστας Herman Frank, και ο ντράμερ Stefan Schwarzmann, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, παρ΄ότι ηχογράφησαν το τελευταίο άλμπουμ “Blind Rage” και εμφανίζονται επίσης στο βίντεο
για το “Stampede”... Την θέση τους έχουν πάρει αντίστοιχα οι Uwe Lulis, και Christopher Williams. Οι οποίοι κάνουν εξαιρετική δουλειά, αλλά είναι περισσότερο σε ρόλο κομπάρσου από τους προκατόχους τους, ιδίως ο Lulis, που περιορίζεται στο μεγαλύτερο μέρος του show σε μια γωνιά. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι δεν αναφέρονται στις σελίδες της μπάντας σαν επίσημα μέλη. Κάτι που γεννάει ερωτήματα για το μέλλον...
Στο κυρίως θέμα τώρα. Οι Accept παρ΄ότι 50ρηδές,κάνουν ακόμα και 20ρηδές επί σκηνής να τους ζηλεύουν. Η φυσική τους κατάσταση,και το αχαλίνωτο παίξιμο τους για περίπου 2 ώρες είναι πραγματικά αξιοθαύμαστα! Το πάντσερ βρυχάται,και σκορπάει ακόμα Τευτονικό Τρόμο στο πέρασμα του, έχοντας υποστεί ελάχιστες αλλαγές (σχεδόν μηδαμινές) στον ήχο του μέσα στα χρόνια... Πραγματικά αν προσπαθήσει κάποιος να κατονομάσει κάποιες μπάντες/καλλιτέχνες, που μείνανε αναλοίωτοι μέσα στα χρόνια, οι Accept δικαιωματικά είναι εκεί πάνω με τους AC/DC (oι μέντορες των Γερμανών) , Iron Maiden, Judas Priest, και Motorhead.
Παρά την άρνηση για αλλαγή όμως, αυτό που είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο, είναι ότι ακόμα παράγουν καλή μουσική, και δεν βασίζονται εξ' ολοκλήρου στις δόξες του παρελθόντος (όπως Maiden π.χ.). Σε σημείο που οι οπαδοί τους ακόμα περιμένουν πως και πως ν'αγοράσουν την κάθε τους κυκλοφορία. Και αυτό για μια μπάντα με τόσα χρόνια καριέρα (από τα τέλη των 70ς) εν μέσω της ψηφιακής εποχής, είναι κατόρθωμα.
Στο πρόσωπο του Mark Tornillo δεν νομίζω ότι θα μπορούσαν να είχαν βρει καλύτερο αντικαταστάτη της μορφής ομολογουμένως, Udo Dirkschneider. Ο άνθρωπος γδέρνει το λαρύγγι του για 2 ώρες συνεχώμενα, σε μια ηλικία που άλλοι δεν μπορούν να μιλήσουν καλά καλά... Εμένα προσωπικά με εντυπωσιάζει όταν του δίνεται η ευκαιρία να τραγουδήσει πραγματικά, σε κομμάτια όπως “ Dark Side Of My Heart” κτλ.
Oι κύριοι showmen της μπάντας είναι οι μοναδικοί “παλιοί” εναπομείναντες, Baltes και Hoffmann. Και οι 2 σε απίστευτη φόρμα, οργώνουν την σκηνή, θερίζουν μουσικά, και “γεμίζουν” με επιβλητικά πίσω φωνητικά.
Υπάρχουν κάποιοι που θέτουν το δίλημα Accept ή U.D.O. ? Προσωπικά το θεωρώ περιτό,απ΄τη στιγμή που και οι 2 μπάντες παράγουν καλή μουσική. Αν και θα με ενδιέφερε σε κάποια φάση στο μέλλον, να τους δω να παίζουν ξανά μαζί, γιατί δεν είχα ποτέ την τύχη μέχρι τώρα...
Προσωπικά αγαπημένα από το setlist: London Leatherboys, Losers And Winners, Midnight Mover, Shadow Soldier, Restless And Wild, Demon's Night, Princess Of The Dawn, Dark Side Of My Heart, Metal Heart, Teutonic Terror, και φυσικα...Balls To The Wall... Διάολε,αυτό είναι πάνω από το μισό setlist!
Για όσους δεν τους έχετε δει,μην διστάσετε. Το μονολιθικό, ρυθμικό, heavy metal τους,θα σας κάνει να κουνήσετε το κεφάλι προς συγκεκριμένη κατεύθυνση (headbanging), με τον τρόπο που τα πάντσερ επιβάλουν, ισοπεδώνοντας τα πάντα στο πέρασμα τους...
Για το Rock Overdose
Μπάμπης Καϊσάς
Φωτογραφίες: Fotis Maragozidis Photography
Comments
